Στην εφημερίδα “Χανιώτικα Νέα” δημοσιεύθηκαν 19 κείμενα-απόψεις για την πολύκροτη δίκη της Χρυσής Αυγής και την πολυαναμενόμενη ετυμηγορία του δικαστηρίου αύριο Τετάρτη 7 Οκτωβρίου. Μεταξύ αυτών την άποψη τους εξέφρασαν ο πατέρας Ανδρέας Κεφαλογιάννης και ο δημοσιογράφος του ΑΠΕ-ΜΠΕ Μιχάλης Λαμπαθάκης.

Παπά Ανδρέας Κεφαλογιάννης: «Να παραδώσουμε στα παιδιά μας κοινωνίες υγιείς, ανθρώπινες, ζεστές και αλτρουιστικές»
“Η καταδίκη της Χρυσής Αυγής από την Ελληνική δικαιοσύνη, αν τελικά αυτή είναι η απόφαση των Δικαστών, μεταξύ άλλων εξορθολογεί την παλέτα των χρωμάτων σε ό,τι αφορά τη σχέση της Εκκλησίας μας με το συγκεκριμένο πολιτικό (αν είναι πολιτικός) χώρο. Είναι ξεκάθαρο ανά τους αιώνες, πως η εκκλησία είναι ζωή διακονίας, είναι χαρά σεβασμού, γαλήνης και μέγιστης στον άνθρωπο προσφοράς. Η Χρυσή Αυγή δεν μπορεί να δηλώνει υπέρμαχος του πνευματικού αλλά και υλικού έργου της Ορθοδοξίας. Οι πλανεμένοι κατά την άποψη μου αυτοί συνάνθρωποι μας, μέλη των υψηλών κλιμακίων του σχηματισμού αυτού, έκαναν ένα τραγικό λάθος. Προσπάθησαν, ώστε να παρουσιαστεί η Χρυσή Αυγή στους πολίτες, ως μία φρόνιμη ορθόδοξος δύναμη, προστάτιδα της εκκλησίας, μάρτυρας και υπερασπίζουσα Χριστό και Εκκλησία. Για επτά ολόκληρα χρόνια που η Ομάδα αυτή με το επικάλυμμά της Πολιτικής Υπόστασης και ιδεολογίας βρέθηκε στα κοινοβουλευτικά έδρανα, έγινε πιο σαφές για μένα ως ιερωμένος και ρασοφόρος ότι Μέλος της Χρυσής Αυγής δεν είναι δυνατό να είναι μέλος της Ορθόδοξης Εκκλησίας μας. Προσεύχομαι για τη γαλήνη στις ψυχές τους, προσεύχομαι για την διεύρυνση των ψυχικών οριζόντων τους. Γονυπετής παρακαλώ το Χριστό μας για τη συγχώρεση τους. Όμως παρακαλώ με ζέση τους ίδιους αυτούς συνανθρώπους μου, να επανεξετάσουν τη σχέση τους με τη βία, τις ένοπλες εφόδους σε συνανθρώπους τους, να επανεξετάσουν τη σχέση τους με εορτασμούς όπως για παράδειγμα του Χειμερινού Ηλιοστασίου ή αντιλήψεις τους περί αποκρυφισμού και παγανισμού, να επανεξετάσουν την ιστορική σημειολογία των ναζιστικών χαιρετισμών τους. Προσωπικά δεν μπορώ να διατυπώσω λόγο χαράς σχετικά με καταδίκες, φυλακές ή κραυγές κοινωνικής εκδίκησης, για ανθρώπους που θεωρώ ότι πλανήθηκαν. Οι πράξεις των θα κριθούν. Όμως ας μην απομακρυνθούμε από έννοιες όπως η μετάνοια, η επανένταξη στην κοινωνία ανθρώπων και πολιτών, έννοιες όπως Δεύτερη Ευκαιρία. Είναι πιο επίκαιρο από ποτέ να δούμε την όποια απόφαση του δικαστηρίου ως μία ευκαιρία επαναπροσδιορισμού των πολιτικών και ιδεολογικών παρεκκλίσεων, από την ανθρωπιά, την ελληνορθόδοξη πίστη, την υποχρέωση όλων μας για τις επόμενες γενιές που δεν είναι άλλη από το να παραδώσουμε στα παιδιά μας κοινωνίες υγιείς, ανθρώπινες, ζεστές και αλτρουιστικές.”

Μιχαήλ Λαμπαθάκης:«Το ξημέρωμα, η Αυγή, να είναι ξεκάθαρη, ελπιδοφόρα, όμορφη…»
“Σε λίγες ώρες, η απόφαση για το εάν η Χρυσή Αυγή είναι ή όχι Εγκληματική Οργάνωση θα αναγνωσθεί.
Το ζητούμενο είναι, άσχετα αν χρειάστηκαν πάνω από 2.500 ημέρες, να αποδείξει η Ελληνική Δικαιοσύνη, πως δεν εθελοτυφλεί μπροστά σε συνθήματα όπως «Αίμα, Τιμή, Χρυσή Αυγή», μπροστά σε απόκοσμες ειρωνείες, όπως η φράση «Που είναι τώρα ο Παύλος σου», μπροστά σε αποδείξεις που κατατέθηκαν στην έδρα και κάνουν λόγο για ξεκάθαρο modus operandi το σύνολο δηλαδή όλων των ενεργειών ενός δράστη ώστε να καταφέρει να τελέσει την εγκληματική του πράξη. Δομή, ιεραρχία, εντολή, δράση, στοιχεία απαραίτητα για μία εγκληματική οργάνωση. Στοιχεία που η Ελληνική Κοινωνία έχει πλήρως κατανοήσει ότι διέθετε στο κομπολόι της, ως χάνδρες, η Χρυσή Αυγή.
Αυτό που αναμένουν οι Έλληνες πολίτες δεν είναι το αν θα ακούσουν μία απόφαση καταδικαστική, αλλά το εάν θα είναι ξεκάθαρο μέσω της απόφασης, πως η Ελληνική Κοινωνία με τη βοήθεια της δικαιοσύνης της, δεν θα επιστρέψει σε μαύρες σελίδες και σε Αυγές που προσπαθούν να εντυπωσιάσουν με το εάν είναι ή όχι Χρυσές. Στην Ελλάδα μας ενδιαφέρει το ξημέρωμα, η Αυγή, να είναι ξεκάθαρη, ελπιδοφόρα, όμορφη, με ένταση συναισθημάτων και όχι βαμμένη με αίμα και πόνο. Οι Έλληνες μπορεί να κάνουμε καθημερινά πολλά λάθη, να έχουμε ως λαός τις αστοχίες μας, γνωρίζουμε όμως πολύ καλά τι δε θέλουμε.
Και δε θέλουμε διώκτες που να μας κραυγάζουν Εγέρθητι…”