Σεμνός, χαμηλών τόνων, αγαπητός και Ανωγειανός με τις αξίες και τα ήθη του τόπου μας, ο Δημήτρης Φρυσάλης ή “Ραφτοδημήτρης” πέρασε σήμερα στην αιωνιότητα, ” φεύγοντας” πλήρης ημερών, και ήσυχα στο πλευρό της οικογένειας του, στον Άγιο Νικόλαο όπου ζούσε τα τελευταία χρόνια λόγω των προβλημάτων υγείας που τον ταλαιπωρούσαν. Τα Ανώγεια αποχαιρετούν άλλον έναν άνθρωπο , έναν από τους τελευταίους που έζησαν ως ενήλικες το ολοκαύτωμα του χωριού από τους Ναζί κατακτητές το 1944 και επέστρεψαν αργότερα χύνοντας ιδρώτα και αίμα για την ανοικοδόμηση του.

Ο Δημήτρης Φρυσάλης είχε γεννηθεί το 1926 και ήταν 18 χρονών όταν είδε το σπίτι του να γκρεμίζεται και τον ίδιο και την οικογένεια του να παίρνουν το δρόμο της προσφυγιάς. Επέστρεψαν, μόχθησαν, πάλεψαν και δημιούργησαν μαζί με όλους τους υπόλοιπους Ανωγειανούς ένα χωριό καινούριο μέσα από τις στάχτες του πολέμου. Μια γενιά που φεύγει αλλά δεν πρέπει να αφήσουμε να ξεχαστεί.

Παντρεύτηκε την Κρυσταλλία Βρέντζου και απέκτησαν μαζί 4 παιδιά, τον Αντρέα, την Μαρίκα, τον Γιώργη και τον Γιάννη. Για περισσότερες από τρεις  δεκαετίες υπήρξε επίτροπος της ενορίας του Αγίου Γεωργίου στο αγαπημένο του Μεϊντάνι, προσφέροντας τα μέγιστα στην κοινωνία μας, με την ανιδιοτελή αγάπη  του για τον συνάνθρωπο και την πίστη του. Για λόγους υγείας αποχώρησε από τα καθήκοντα του το 2015.

Η υγεία του είχε κλονιστεί αλλά και ο ίδιος συγκλονιστεί από δυο μεγάλες απώλειες τα τελευταία χρόνια, καθώς έχασε την αγαπημένη του σύντροφο ζωής Κρυσταλλία καθώς και τον γιο του Γιώργη που χάθηκε τόσο πρόωρα από τη ζωή. Έζησε τα τελευταία δυο χρόνια της ζωής του στον Άγιο Νικόλαο στο πλευρό των παιδιών του που τον φρόντιζαν και του κρατούσαν το χέρι την ώρα του αποχωρισμού.

Ο “Ραφτοδημήτρης” ήταν γνωστός και για την αγάπη του για τον Αετό Ανωγείων, καθώς το σπίτι του απείχε μόλις μερικές δεκάδες μέτρα από το δημοτικό στάδιο και δεν έχανε την ευκαιρία να βρίσκεται συχνά στις κερκίδες και να παρακολουθεί τους αγώνες της ομάδας. Από το γήπεδο είναι και η φωτογραφία του σημερινού μικρού μας αφιερώματος στη μνήμη του. Οι άνθρωποι του Αετού Ανωγείων τον αποχαιρετούν συγκινημένοι αναφέροντας ότι “Είμαστε βέβαιοι ότι θα συνεχίσει να παρακολουθεί τον αγαπημένο του Αετό από το “μπαλκόνι” του Παράδεισου. Η αγάπη του για την ομάδα και τη νεολαία του χωριού  μέχρι το τέλος της ζωής του αποτελεί παράδειγμα μίμησης για όλους μας. Ας είναι ελαφρύ το χώμα που θα τον σκεπάσει.”

Καλοστραθιά “Ραφτοδημήτρη”!

Γ.Μπ