Επιστολή στην ΑΝΩΓΗ
του Βασίλη Καλέντη, Οδοντίατρου
(τέως πρόεδρος του πολιτιστικού Συλλόγου Ανωγείων κατά την περίοδο 1975-1985)
«Πριν έξι μήνες περίπου η έγκριτη και με μεγάλη αναγνωσιμότητα ηλεκτρονική σας εφημερίδα με φιλοξένησε σε μια μακροσκελή επιστολή μου σαν πρώην πρόεδρος του πολιτιστικού συλλόγου Ανωγείων για μια δεκαετία(1975-1985) και θερμά σας ευχαριστώ για αυτό. Τώρα θα ήθελα πάλι να σας παρακαλέσω να δημοσιεύσετε μερικά σχόλια και θέσεις μου για το θλιβερό και τραγικό γεγονός που χτύπησε πάλι το χωριό μας.
Αφορμή για αυτό είναι ότι όλες αυτές τις μέρες οπουδήποτε βρέθηκα, όλοι με ρωτούσαν τι έγινε πάλι στο χωριό σου, τα Ανώγεια.
Πιστεύω ειλικρινά ότι ουδείς μπορεί να αμφισβητήσει ή να αμφιβάλει αυτόν τον ευλογημένο και πολύπαθο τόπο με την τόση μεγάλη ιστορία, τους άπειρους αγώνες για την ελευθερία (3 ολοκαυτώματα) , τον μακροχρόνιο πολιτισμό, τις πανανθρώπινες αξίες-φιλοπατρία,δημοκρατία,δικαιοσύνη,εντιμότητα,φιλοξενία,αλληλεγγύη-που ήταν, είναι και θα είναι στο DNA αυτής της κοινωνίας.
Πρέπει όμως να πούμε και την πικρή αλήθεια. Έγινε πριν λίγες μέρες ένα τραγικό γεγονός. Χάθηκαν 2 ζωές. Χάθηκαν 2 άνθρωποι. Ο πόνος και η θλίψη δεν θα σβήσουν ποτέ για πολλούς ανθρώπους. Συγχρόνως, όμως, έγινε άλλο ένα (ίσως) μεγαλύτερο έγκλημα. Τραυματίστηκε θανάσιμα το κύρος και η φήμη αυτού του μαρτυρικού και ιστορικού τόπου και αυτό θα αργήσει να επουλωθεί.
Εδώ μπαίνει το ερώτημα: ΕΝΑ ΜΕΓΑΛΟ ΓΙΑΤΙ.
Η απάντηση είναι απλή. “Χωρίς κανένα λόγο”. Ίσως μια κακή στιγμή, μια νεανική τρέλα, ένας άρρωστος εγωισμός.
Τώρα όλοι συνειδητοποιούν ότι χάθηκαν 2 ζωές. Θα ήθελα να αντιπαραθέσω αυτό το τραγικό γεγονός με την τραγωδία που μαστίζει αυτή την περίοδο όλο τον πλανήτη. Γιατροί και νοσηλευτές αγωνίζονται και ΠΕΘΑΙΝΟΥΝ (αρκετοί στην Ελλάδα-160 στην Ιταλία) για να σώσουν ανθρώπινες ζωές. Αυτοί είναι οι αληθινοί ήρωες, ο πραγματικός αλτρουισμός σε όλο του το μεγαλείο. Η ανθρώπινη ζωή είναι το πολυτιμότερο πράγμα στον κόσμο. Δεν μπορεί να αφαιρείται επιπόλαια και χωρίς λόγο.
Δεν συμφωνώ με την άποψη ότι πρέπει άνθρωποι εγνωσμένου κύρους ή ανάλογης βαρύτητας να αναλάβουν πρωτοβουλίες για ομιλίες και συστάσεις. Παλιά και τελευταία έχουν γίνει ανάλογες χωρίς ιδιαίτερα αποτελέσματά. Καλοί οι πνευματικοί μας ταγοί αλλά σε αυτήν την περίπτωση δεν νομίζω να λυθεί έτσι το πρόβλημα.
Εγώ νομίζω το πρόβλημα είναι βαθύτερο και μακροχρόνιο. Και η λύση θα είναι δύσκολη και αρκετά χρονοβόρα.
Θα πρέπει κατά την ταπεινή μου γνώμη να συνεργαστούν πέντε θεσμοί σε πρωτεύοντα ρόλο και αυτοί είναι: η οικογένεια, ο πολιτιστικός σύλλογος, το σχολείο, η εκκλησία και οι σύλλογοι γονέων και κηδεμόνων.
Δευτερευόντως ο δήμος καθ’ ότι πιστεύω ο δήμος είναι περισσότερο διοικητική αρχή.
-Οικογένεια: Από εκεί αρχίζει η θεραπεία αυτού του προβλήματος. Σωστή και ορθή διαπαιδαγώγηση βάζουν τα θεμέλια για το χτίσιμο σωστών παιδιών- εφήβων. Θα αναφέρω δυο παραδείγματα για να δείξω τον ρόλο της οικογένειας. Όταν ήμουνα στο χωριό μου (για 12 χρόνια) κάποιος γονέας μου έλεγε με κομπασμό και υπερηφάνεια ότι ο γιος του μαθαίνει σκοποβολή απ\’αυτόν στο αόρι(το παιδί ήταν 13 χρονών). Άλλος μου έλεγε ότι όταν γίνει ο γιος του 16 χρονών εγώ θα του αγοράσω πιστόλι. Ειλικρινά πιστεύει κανείς ότι με τέτοια νοοτροπία θα αλλάξουν τα πράγματα; Μόνο μια σωστή διαπαιδαγώγηση από τις μικρές ηλικίες θα φέρει επιθυμητά αποτελέσματα.
-Πολιτιστικός σύλλογος: Ο σύλλογος δεν είναι να κάνει μια εκδήλωση, μια εκδρομή, μια ομιλία αλλά πρέπει να συμμετέχει ενεργά σε όλο το κοινωνικό γίγνεσθαι. Πρέπει να αναδεικνύει τις αξίες,τα προτερήματα αυτού του του τόπου, την παράδοση του και να τα βελτιώνει συνεχώς αλλά παράλληλα θα πρέπει να προσπαθεί να ξεριζώνει κακές νοοτροπίες και παθογένειες που χρονίζουν στην κοινωνία όπου δραστηριοποιείται . Πρέπει μαζί με την νεολαία μας(που πιστεύω πολύ) να φτιάξουν ένα κίνημα, μια επιτροπή που να εργάζεται διαχρονικά για όλα τα παραπάνω. Έτσι η κοινωνία μας θα ανέβει ακόμη ψηλότερα πολιτισμικά, ηθικά και αξιακά.
-Σχολείο: Οι δάσκαλοι μας δεν πρέπει να δίνουν τις ξερές γνώσεις της αριθμητικής, της γλώσσας, της ιστορίας, της γεωγραφίας κλπ αλλά στην αποστολή τους είναι και να μπολιάζουν τα παιδιά μας με αρχές και αξίες για να γίνουν αργότερα σωστοί πολίτες. Έτσι αυτοί θα αποτελέσουν αύριο μια καλλίτερη και ελπιδοφόρα κοινωνία.
-Εκκλησία: Η εκκλησία ακόμη μπορεί με το καλό κοινωνικό πρόσωπο που δείχνει διαχρονικά μέχρι σήμερα να παίξει καταλυτικό ρόλο στο όλο αυτό θέμα.
–Σύλλογοι γονέων και κηδεμόνων: Ουδείς αμφιβάλλει ότι οι σύλλογοι αυτοί παίζουν και θα παίζουν καθοριστικό ρόλο σε όλα τα θέματα που απασχολούν παιδιά και κοινωνία.
Τέλος, θα ήθελα να αποταθώ στους νέους, την νεολαία των Ανωγείων, αυτούς που θα σηκώσουν το βάρος και την ιστορία για πολλά χρόνια αυτού του μαρτυρικού και υπερήφανου τόπου να αφιερώσουν αρκετό χρόνο να προβληματιστούν και να ενστερνιστούν τις αξίες που διαχρονικά έχει αυτός ο τόπος. Εσείς και μόνο εσείς επωμίζεστε την βαριά παρακαταθήκη των προγόνων μας, εσείς θα λύσετε το πρόβλημα σε συνεργασία με τους θεσμούς που ανέφερα παραπάνω.
Πιστεύω ότι μπορείτε να αποδείξετε σε μας τους παλαιότερους και σε όλο τον κόσμο ότι αυτό το τραγικό γεγονός θα είναι μια θλιβερή ανάμνηση και συγχρόνως ένας βαθύς στοχασμός σε όλους σας ΠΟΤΕ ΞΑΝΑ.
Θα είμαι ευτυχής αν η ταπεινή μου γνώμη συμβάλλει θετικά σε όλη αυτή την υπόθεση.
Ευχαριστώ για την φιλοξενία»