Την Κυριακή 31 Μαρτίου 2019 θα τελεστεί στον Ιερό Ναό του Αγίου Ιωάννου στα Ανώγεια το σαρανταήμερο μνημόσυνο για την ανάπαυση της ψυχής, της Λευκοθέας Κουνάλη, που τόσο άδικα και πρόωρα “έφυγε” από τη ζωή στις 25 του περασμένου Φεβρουαρίου. Η οικογένεια της καλεί, φίλους, συγγενείς και συγχωριανούς να ανάψουν ένα κερί στη μνήμη της.  Με λόγια αγάπης που έστειλαν στην “Α” την αποχαιρετούν οι γονείς και τα αδέλφια της:   “Πώς να στερέψουν τα δάκρυα, πολυαγαπημένη μας κόρη, αδελφή και θεία, που έφυγες τόσο ξαφνικά και άδικα, εκείνο το πρωινό της 25ης Φεβρουαρίου! Είχες ετοιμαστεί για να πας στη δουλειά σου, όμως κάποιος άλλος σχεδίαζε για σένα! Αθόρυβος ο μισεμός σου, όπως ταιριάζει σε όλους τους σεμνούς ανθρώπους της ζωής!

   Θεέ μου, πόσο αβάστακτος είναι ο πόνος και πόσο φτωχά τα λόγια για να τον περιγράψουν! Ανείπωτη θλίψη κυριεύει την ψυχή μας, μικρών και μεγάλων!

   Λευκοθέα, ήρθες στην οικογένειά μας και έφερες τη χαρά! Ήσουν το φως της άφιξης του πρώτου παιδιού! Ήσουν η Λευκώ μας! Καθώς μεγάλωνες, αποκτούσες τα πρώτα στοιχεία του χαρακτήρα σου , το ήθος και την αξιοπρέπεια που διδάχτηκες μέσα στα πλαίσια μιας ενωμένης οικογένειας με αρχές και ιδανικά.

   Υπήρξες άριστο πρότυπο και σταθερή πυξίδα ζωής για τα μικρότερα αδέρφια σου. Χωρίς να το αντιληφθείς γινόσουν ιδανικός δάσκαλος για όλους τους υπόλοιπους. Άπλωνες ένα πέπλο προστασίας και σκέπαζες όλη την οικογένεια και αυτό συνέχιζες να κάνεις μέχρι την τελευταία στιγμή της ζωής σου. Αποτελούσες την κινητήρια δύναμή της. Όλα από εσένα ξεκινούσαν και όλα σε εσένα τελείωναν.

   Παρουσία δυναμική, δραστήρια, έξυπνη, με θάρρος, αποφασιστική, δε δείλιαζες ποτέ να εκφράσεις ελεύθερα τη γνώμη σου. Υποστήριζες με πάθος και επιχειρήματα τα πιστεύω και τη θέση σου σε κάθε σημαντικό θέμα της ζωής σου ή της εργασίας σου. Άτομο ακέραιο, άφηνες παντού γύρω σου το στίγμα της ακτινοβολίας, της αρχοντιάς, της ευγένειας και της σεμνότητας που σε διέκριναν.

    Πάντα ετοιμόλογη και ειλικρινής! Ταυτόχρονα ευαίσθητη, πονόψυχη, με καρδιά μικρού παιδιού! Ιδιαίτερα επικοινωνιακή, πρόθυμη να προσφέρεις οποιαδήποτε βοήθεια και συμβουλή, υπόδειγμα εργατικότητας!

   Αβίαστα χαμογελαστή, υποδεχόσουν και εξυπηρετούσες τον κόσμο στον χώρο της εργασίας σου!

    Έβρισκες λύσεις σε όλους και σε όλα!

    Τίποτε δε σε φόβιζε!

    Ατελείωτα αισιόδοξη!

    Έβαζες στόχους στη ζωή σου και σιγά σιγά τους πετύχαινες με υπομονή και επιμονή, χωρίς να πτοείσαι στις τυχόν δυσκολίες που παρουσιάζονταν. Και αυτό μας δίδασκες.

   Έχουν περάσει μόνο λίγες μέρες από τον ξαφνικό και άδικο χαμό σου και η απουσία σου μεγάλη. Όπου κι αν γυρίσουμε το βλέμμα μας, προβάλει η μορφή σου σαν οπτασία. Τα λόγια σου ηχούν στ’ αυτιά μας, λόγια αληθινά κι αξέχαστα.

   Έφυγες νωρίς και το δυσαναπλήρωτο κενό που αφήνεις πίσω σου, ποτίζει θλίψη την ψυχή μας, που επιμένει να αρνείται το άδικο.

   Είμαστε σίγουροι, πως εκεί που βρίσκεσαι έχεις την πιο καλή παρέα, τον Παντελή, που υπεραγαπούσες, καθώς διαθέτατε πολλά κοινά στοιχεία στον χαρακτήρα.

   Για μας δεν έχεις πεθάνει! Ένας άνθρωπος πεθαίνει, όταν πάψεις να τον σκέφτεσαι! Και εσύ θα υπάρχεις πάντα στις καρδιές μας, στη σκέψη μας, σε κάθε βήμα και πράξη μας.

   Η ζωή μας δε θα είναι πια ίδια.

   Η απώλειά σου βαθιά χαραγμένη στην ψυχή μας.

   Όμως θα προχωρήσουμε με αγάπη, ενωμένοι, όπως έτσι μας ήθελες…..

                                                                 Η οικογένειά σου!!!!!!!!!!!!!!!!

 Τι να πρωτοπούμε και τι να πρωτοθυμηθούμε …….. για σένα Λευκό;

Ήσουν σπάνια και έντονη προσωπικότητα. Είχες ταλέντα και χαρίσματα ενός ευγενικού και ιδιαίτερου ανθρώπου. Ομορφιά εσωτερική και εξωτερική, καλοσύνη, ευφυΐα και τόσα άλλα…

Αγαπούσες και νοιαζόσουν για την οικογένειά σου, θαρραλέα, και πάντα τόσο αληθινή.

Δεν ήξερες αχαριστία τι θα πει.Πάντα μεγαλόκαρδη.’Ήθελες όλα να τα μοιράζεσαι μαζί μας.Τις ανησυχίες σου, τους προβληματισμούς σου, τις γνώσεις σου, υλικά και

Πνευματικά αγαθά.Σου άρεσε να τα συζητάμε όλα, καθόμασταν ως αργά.Ήσουν ανοικτό βιβλίο για όλους Λευκό. Ζητούσαμε τη συμβουλή σου και μας καθοδηγούσες πάντα σωστά.Πάντα ήσουν εκεί για να ικανοποιήσεις κάθε μας ανάγκη .Όλα σου τα βήματα κινούνταν γύρω από τη λογική και πάντα με γνώμονα το καλό για την οικογένεια σου.Την εντολή ΤΙΜΑ ΤΟΝ ΠΑΤΕΡΑ ΣΟΥ ΚΑΙ ΤΗΝ ΜΗΤΕΡΑ ΣΟΥ, την εκτέλεσες κατά γράμμα σ΄όλη σου τη ζωή.Τα καλύτερα έχουν να πουν όσοι σε γνώριζαν!!!

Ήσουν η πρώτη που με αγκάλιασε όταν ήρθα νύφη στ΄Ανώγεια, ‘ένα χωριό που αγάπησες και έκανες τα πάντα γι αυτό. Με γνώρισες μ΄αγάπησες, με βοήθησες. Μου άνοιξες δρόμους με τις γνώσεις σου, με προίκισες με τις ερμηνείες σου, με τις αξέχαστες όμορφες κουβέντες σου.Μου έδειξες εμπιστοσύνη.Μου έλεγες συχνά «είσαι η αδερφή που δεν έχω στ΄Ανωγεια», έτσι ένοιωθα κι εγώ για σένα.Έλεγες..«τον άλλο τον κερδίζεις με τις πράξεις σου», πόσο αλήθεια είναι.

Πάντα με τις καλύτερες ευχές μ΄αποχαιρετούσες είτε όταν κλείναμε το τηλέφωνο, είτε όταν έφευγες από το σπίτι. Έχουμε χημεία , «είσαι ο καλός μου άγγελος»  , μου έλεγες και έλαμπε το πρόσωπό σου. …Τώρα εσύ είσαι ο δικός μας καλός άγγελος από εκεί ψηλά….   Πως να σου ξεχάσω Λευκό…

Σχολούσες από το δημαρχείο και σε περιμέναμε πως και πως να ΄ρθεις ,να μπεις στο σπίτι και να το γεμίσεις από την ενέργεια σου, να μας αλλάξεις την διάθεση , να μας ανεβάσεις την αυτοπεποίθηση με τον δικό σου τρόπο ξεχνώντας την φόρτιση της μέρας…

Αν αργούσες, τα παιδιά σε ψάχνανε για να πραγματοποιήσετε τα χτεσινά σας σχέδια, ότι  τους είχες  υποσχεθεί, ποτέ δεν τ΄ αμελούσες. Έκανες όλα τους τα χατίρια!!!

Τα παιδιά μας δεν τα έβλεπες σαν ανίψια σου, αλλά πραγματικά σαν δικά σου παιδιά.  Τους είχες μεγάλη αδυναμία.Τα Λάτρευες, τα Φρόντιζες ,τα Κανάκευες, έπαιζες μαζί τους,ήσουν παραπάνω από θεία. Ήθελες πάντα να είναι καλοντυμένα και περιποημενα έτσι όπως ήσουν και εσύ καθημερινά. Ότι είχες το έδινες σε αυτά,τους έχεις αφήσει γλυκές αναμνήσεις… Χαιρόσουν βλέποντάς τα, ανησυχούσες για εκείνα, τα αγαπούσες τόσο πολύ…

κι εκείνα εισέπρατταν την αγάπη σου και σε αγαπούν….. σε ζητάνε, μου λένε να σε πάρω τηλέφωνο να σου μιλήσουν…. Τι να τους πω….πως να καταλάβουν….

Μακάρι τα παιδιά μας να σου μοιάσουν στην εκρηκτική προσωπικότητα να τολμούν, να έχουν θάρρος και να αποκτήσουν τα χαρίσματα σου.Αν ήσουν εδώ θα είχαν τον καλύτερο δάσκαλο να τους διδάξεις τις αρχές και τα ιδανικά της ζωής.

ΓΙΑΤΙ, ΓΙΑΤΙ….ένα πελώριο ΓΙΑΤΙ μας βασανίζει.

Να είσαι σίγουρη πως αν γινόταν εγώ κι η μάνα σου είμασταν αρκετές και ικανές να ΄ρθούμε να σ΄αρπάξουμε και να σε φέρουμε πίσω μαζί μας που τόση ανάγκη σε έχουμε!!!.Ξέρω πως κι εσύ το ίδιο θα έκανες.

Το κενό που μας άφησες τεράστιο, απαρηγόρητοι, μας βύθισες στο πένθος Λευκό και δεν προλάβαμε να πούμε λέξη.Σαν αστραπή σε χάσαμε και δεν μπορούμε να το πιστέψουμε.

Δεν χρειάζεται να κλείσω τα μάτια για να σε θυμηθώ….Σε αισθάνομαι συνεχώς δίπλα μου.Είσαι κοντά μας.Έχω τόσο έντονη τη μορφή σου, που νομίζω ότι τώρα θα μου μιλήσεις, τώρα θα περπατήσουμε μαζί και θα απλώσεις την θετική σου αύρα με την αρχοντιά σου.

Δε σε χορτάσαμε  δε σε ευχαριστηθήκαμε πάνω που μεγάλωναν τα κοπέλια ,γιατί να μην είσαι εδώ να τα δεις ,να διορθώνεις τα λάθη μας. Γιατί να μην προβάλεις απ΄την πόρτα να μας ξεσηκώσεις να μας ενθαρρύνεις να μας ανακουφίσεις ότι εσύ θα τα αναλάβεις όλα…να πεις στη μάνα σου εγώ θα το κανονίσω μάνα αύριο μείνε ήσυχη. Έφυγες νωρίς και άδικα. Είχαμε πολλά να ζήσουμε ,να πούμε όλα τα άφησες στη μέση κάτι που εσύ δε θα το έκανες ποτέ καθώς όλα τα είχες πάντα τακτοποιημένα και σε τελεία τάξη.

Άλλαξαν όλα Λευκό.Τίποτα δεν είναι πια το ίδιο. Ο στύλος του σπιτιού μας έπεσε.Πως θα ΄ρθω στα Ανώγεια και δε θα σε ξαναδώ. Ανώγεια =Λευκό. Έδινες νόημα στην καθημερινότητα μας ,μας γέμιζες…Τώρα όλα άδεια…κενά..Όλα μαύρα μέσα και έξω. Ασήκωτο γομάρι μας άφησες Λευκό. Χάσαμε τον πολυτιμότερο μας θησαυρό!Αναπόσπαστο κομμάτι της ζωής μας!Μεγάλη δοκιμασία!

Η Κυριακή που έρχεται μακάρι να μην ερχόταν ποτέ!!!!!!Για μας δεύτερη κηδεία!Μια Κυριακή με ετοιμασίες που κανείς δεν περίμενε πως θα γινόταν για σένα Λευκό μου.Η Δευτέρα που πέρασε η χειρότερη της ζωής μας μια σειρά γεγονότων ασύλληπτων.Για σένα από κει που βρίσκεσαι θα είναι η ομορφότερη  Κυριακή της ζωής σου διότι ο Θεός θα  βγάλει την απόφαση του και θα σε κατατάξει μεταξύ των Αγίων και Αγγέλων στην αυλή του Παράδεισου. Είμαι σίγουρη για αυτό και να ξέρεις ότι ακόμα και τώρα κάνω ότι μπορώ για να βοηθήσω την ψυχή σου πλέον ,σου αξίζει δεν σε άφησα μόνη αλλά προσπαθώ για σένα Λευκό μου διότι αναγνωρίζω ότι έκανες για μας και αυτό είναι το ελάχιστο που σου προσφέρω. Με την ιδιότητα σου από δω και πέρα ,εμείς θα έχουμε έναν φύλακα ΑΓΓΕΛΟ. Ένα μεγάλο ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ για όλα!!!!

Μακάρι να μπορούσα να γυρίσω το χρόνο πίσω και να αλλάξω αυτό που μας συμβαίνει!!!

ΚΑΛΟ ΠΑΡΑΔΕΙΣΟ!!!!!!!!

Εις το επανιδείν Λευκό.

Μοίρα σκληρή και άδικη, δεν σκέφτεσαι κανένα..

Χωρίζεις Μάνες και παιδιά και αδέρφια αγαπημένα..

———————————————————————— 

Αχ! Θάνατε να πέθαινες, εσύ στο χώμα να ‘σουν,

γιατί τα νιάτα με στη γη τα βάζεις πριν γεράσουν..

Άρης-Ελένη

-Η ΑΝΩΓΗ ευχαριστεί θερμά την οικογένεια του Βασίλη Κουνάλη (Βασιλικού), για την προσφορά 150 ευρώ στη μνήμη της αγαπημένης τους Λευκοθέας, για τις ανάγκες της ηλεκτρονικής μας έκδοσης. Ας είναι ελαφρύ το χώμα των Ανωγείων που την σκεπάζει..

Στη μνήμη Λευκοθέας Κουνάλη, κατατέθηκαν στο ταμείο της Σχολικής Επιτροπής Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης Δήμου Ανωγείων τα παρακάτω ποσά από:

– Κουνάλη Γεώργιο του Βασιλείου (Πρόεδρος), το ποσό των πενήντα (50,00)

– Κουνάλη Εμμανουήλ του Βασιλείου,το ποσό των πενήντα (50,00) ευρώ

– Οικογένεια  Γεωργίου- Μαρίας Κουνάλη (Κουναλογιώργη) το ποσό των πενήντα (50,00) ευρώ

-Κουνάλη Μιχαήλ του Γεωργίου (Καρντάση), το ποσό των πενήντα (50,00) ευρώ

– Κουνάλη Μιχαήλ του Ιωάννου (Καΐκη), το ποσό των πενήντα (50,00) ευρώ

– Κουνάλη Κωνσταντίνο του Ιωάννου (Καΐκη), το ποσό των  πενήντα(50,00)  ευρώ

Η Σχολική Επιτροπή, οι δάσκαλοι και οι Νηπιαγωγοί εκφράζουν θερμότατες ευχαριστίες στους ανωτέρω δωρητές.