Βαθιά συγκινημένος μετά την χειροτονία του ο π.Νικηφόρος ευχαρίστησε τον κόσμο που το τίμησε με την παρουσία του αλλά και όλους εκείνους τους ανθρώπους που τον βοήθησαν να φτάσει σε αυτή την ημέρα, φίλους και καθηγητές του στην Ελλάδα και στο Εξωτερικό όπου και σπούδασε.

Με λυγμούς αναφέρθηκε στην οικογένεια του που πάντα ήταν διπλά και τον στήριξε ενώ βέβαια αναφέρθηκε και στον αγαπημένο του πατέρα Δημάρατο, που έχασε όταν ήταν σε παιδική ηλικία.

Από τον λόγο του σας παρουσιάζουμε το κομμάτι που αναφέρθηκε με θερμά λόγια στην γενέτειρα του τα Ανώγεια όπου τόνισε τα εξής:

“’Επιτρέψτε μου Σεβασμιώτατε τούτη την ώρα, να στρέψω τη σκέψη και την ευγνωμοσύνη μου στη γενέτειρά μου. Τα μαρτυρικά, πολύπαθα και αιματοβαμμένα Ανώγεια. Αγαπητοί μου συγχωριανοί, η πίστη σας, το ήθος σας, η αρχοντιά σας, η λεβεντιά σας, η μαρτυρία σας, οι αγώνες σας και οι θυσίες σας, με εμπνέουν και στα εκκλησιαστικά μου καθήκοντα. Μάρτυς μου ο Θεός δεν σας ξέχασα ούτε μια στιγμή όλα αυτά τα χρόνια. Είμαι περήφανος για τον τόπο καταγωγής μου και θα συνεχίσω να είμαι. Σας ευχαριστώ για ό,τι καλό μού δώσατε και εύχομαι σε όλους σας πλούσια «τή χάρη, τήν εὐλογία καί τό ἄπειρο ἔλεος τοῦ Τριαδικοῦ Θεοῦ». Και κάτι ακόμα, να είσθε ευγνώμονες, διότι ο Θεός σάς ευλόγησε να έχετε κοντά σας Επίσκοπο και Ποιμένα ευγενή, του οποίου τα λόγια και τα έργα αποπνέουν τη χάρη του Αγίου Πνεύματος που κατοικεί στην ψυχή του”.

Κλείνουμε με δυο υπέροχες μαντινάδες του Γιώργη Μανουρά που του τις έστειλε την παραμονή της χειροτονίας του:

”Όλου του κόσμου την ευχή

μαζί σου θα την έχεις

κι άξιος θα φωνάξουμε

όλοι να το κατέχεις”

——————————

”Εδιάλεξες βαρύ σταυρό

στον ώμο να σηκώσεις

μα στην πορεία τση ζωής

δε θα το μετανιώσεις”.