Στην φωτογραφία η Ευαγγελία Καλομοίρη ή Ντουλγκέρενα με τον αδερφό της Μιλτιάδη Ξυλούρη ή Ξυδάκη που έφυγε και αυτός πρόσφατα από τη ζωή.

Τ’  Ανώγεια ‘χασαν σήμερα μία αρχόντισσα τους,

μπέτης μετακατοχικά τα χρόνια τα φτωχά της…

———————————————————

Με θάρρος, με υπομονή, με ζήλο, με μεράκι ,
τα πάνω κάτω έφερε η κόρη του Ξυδάκη…

———————————————————

Μαζί με τον ακούραστο τον άντρα της το Γιώργη,

τσι ανάπτυξης η τού χωριού εδούλεψαν ρολόγι..
Σταύρος Βιτώρος (Αγκούτσακας)
«Αγαπημένη θεία Βαγγελιώ
Ομολογώ πως η αμηχανία με κυριεύει περισσότερο στο να σε χαιρετήσω. Σίγουρα την απώλεια συντροφεύει η θλίψη όμως το γέλιο σου έντονο, με σπίρτο και με ετυμολογία κυριαρχεί στην εικόνα μου για σένα ακόμα κι αυτή τη στιγμή.
Οι αναμνήσεις μου πολλές και ριζωμένες απ τα παιδικά στα εφηβικά και τώρα στα χρόνια της ενηλικίωσης όπου η παρουσία σου σταθερή πάντα, καμαρώνεις σχεδόν εξιδανικεύεις αυτούς που αγαπάς σπρώχνοντας τους σε άλματα μεγαλύτερα και από τη φθορά που μας ζυγώνει.
Αλήθεια πως να ‘ταν αλλιώς, όταν μαζί με το σύντροφο σου Γιώργη, τον πρώτο από μας τους Ντουλγκέρηδες, σε ένα χωριό  που ψάχνει φλόγα για να γεννηθεί στα ερείπια της καταστροφής του, ανοίξατε δρόμο υποδοχής ‘όλου του κόσμου στον τόπο μας.
Σ ένα χωριό που το στήριξαν ζωντανοί στυλοβάτες για να ριζώσει ξανά αναμφίβολα ο μόχθος, η δουλειά, η αξιοπρέπεια και η καθαρότητα της ψυχής, έκαναν το δημιούργημα σας την «Πράσινη Φωλιά» σημείο εκκίνησης για τα Ανώγεια, που ακούγονται έξω, φιλοξενούν μέσα και που ζουν σε συνεχή δραστηριότητα.
Σε θυμάμαι ακόμα με περηφάνια που ξεχείλιζε ζωή και ενέργεια να μιλάς για τα παιδιά σου το Γιάννη, την Αγάπη, τη Μαρία που ξεχώρισαν στη οικογένεια μας για να διακριθούν στην κοινωνία μας.
Όπως και για τον Αδελφό σου, τον αγαπημένο Μιλτιάδη μας, καμάρωνες με μια αγάπη που ίσως η αμοιβαία αδυναμία σας έφερε πιο γρήγορα και πιο γρήγορα στην αδερφική σας αντάμωση.
Οι 3 κλώνοι σου χάρισαν άλλους 6, οι οποίοι μεγάλωσαν την οικογένεια, τις προσδοκίες αλλά και τις ευθύνες ,βάζοντας σε όλους πιο ψηλά το μπόι των ονείρων μας.Οι Γιώργηδες, ο Σταύρος μας, οι Γιάννηδες και η Βαγγελιώ μας, πρωταθλητές στην καθημερινότητα τους από νωρίς, θα συνεχίζουν να σε κάνουν χαρούμενη.
Γιώργος Α. Καλομοίρης

Λουλουδιασμένη άνοιξη πάντα το πρόσωπό σου,
πόσους καημούς ξεδίψασες μ ένα χαμόγελό σου!

——————————————————-

¨Εφυγες κι έφυγε η χαρά,το γέλιο σου στολίδι,
που κανε κάθε δύσκολο να μοιάζει με παιχνίδι!
——————————————————
Το θάρρος σου παρηγοριά, περίσσια περηφάνια,
ποτέ σου σε μικρότητες δεν έπλεξες στεφάνια!
——————————————————–
Σ ενούς χωριου χαλάσματα η παιδική καρδιά σου,
πέτρα τη πέτρα εχτίσανε τα χέρια τα δικά σου!
——————————————————–
Εμοίραζες απλόχερα, ζεστό ψωμί η καρδιά σου,
για όλους ήταν γελαστά τα μάτια τα δικά σου!
———————————————————–
Αμε κερά μου στο καλό στην αγκαλιά τσι μάνας,
στο μυρισμένο σου αδερφό που είχες περηφάνια
———————————————————–
Πάντα θα σε θυμόμαστε,πάντα θα σε τιμούμε ,
σε κάθε μας χαμόγελο θα ζεις, όσο θα ζούμε

Η οικογένεια, ο σύζυγος , τα παιδιά και τα εγγόνια, θα θέλαμε να  ευχαριστήσουμε θερμά όλους όσοι  συμπαραστάθηκαν στο βαρύτατο πένθος μας.