Το ερχόμενο Σάββατο 23 Μαϊου στις 6 μ.μ θα πραγματοποιηθεί στην πλατεία στο Περαχώρι στα Ανώγεια με πρωτοβουλία από την ΑΝΩΓΗ και το «Εργαστήρι Γνώσης» του Αγίου Γεωργίου, μνημόσυνο και εκδήλωση μνήμης και τιμής σε έναν από τους αφανείς ήρωες της Ναζιστικής Κατοχής, τον Γιάννη Σκουλά ή Πιτοπούλιο.

Τον άνθρωπο που είπε το μεγάλο Όχι όταν του ζητήθηκε να κάνει τον μοναχογιό του Γεσταμπίτη και δωσίλογο ώστε να τον γλιτώσουν από την εκτέλεση… ”Έχω  εφτά  θυγατέρες,  του  λέει.  Να  τση  μαζώξεις  κι  αυτές  να  πάνε  όλοι  μαζί!  Εγώ προδότη  γιο  δε  κάνω !” ήταν η απάντηση στον ονομαστό δωσίλογο Τζουλιά και έτσι ο γιος του Χαραλάμπης πέθανε όταν βυθίστηκε το πλοίο Ταναϊς που τους φόρτωσαν μαζί με 250 Κρητικούς, ανάμεσα τους και άλλοι Ανωγειανοί και 300 Εβραίους.

Η εκδήλωση θα γίνει στο Περαχώρι και θα περιλαμβάνει μνημόσυνο στον Ιερό Ναό της Παναγίας, ομιλία του ερευνητή Γιώργου Καλογεράκη, κέρασμα από την οικογένεια και μουσική με τραγούδια αφιερωμένα στους ήρωες της Κατοχής.

Γιάννης Σκουλάς Πιτοπούλιος

(Απόσπασμα από την έρευνα του Γιώργου Καλογεράκη)

Ο  Πιτοπούλιος  φτάνοντας  στο  Ηράκλειο  κατευθύνθηκε  στην  στοά  Μακάσι  που βρισκόταν  οι  κρατούμενοι  και  ο  γιος  του  ο  Χαραλάμπης.  Έσφιξε  την  καρδιά  του  και  αποφάσισε  να  συναντήσει  ένα  παλιό  συμπολεμιστή  του  Μικρασιατικού  πολέμου,  που όμως  σ’αυτόν  τον  τωρινό  πόλεμο  είχε  ντροπιάσει  και  τον  τόπο  του  και  τους  αγώνες  του.  Τον  Νίκο  Τζουλιά  από  τον  Κρουσώνα,  τον  πιο  στενό  συνεργάτη  των  Γερμανών.  Ντροπή  ήτανε  για  τον  Πιτοπούλιο  αυτή  η  συνάντηση  αλλά  έδωσε  τόπο  στην  οργή και  πήγε  να  τον  βρει. Του  πρότεινε  στο  όνομα  της  παλιάς  τους  φιλίας  να  αφήσει  ελεύθερο  τον  γιο  του Χαραλάμπη.  Μιας  φιλίας  που  δημιουργήθηκε  στο  Εσκή  Σεχήρ,  στο  Αφιόν  Καραχισάρ,  στην  Προύσα  στα  Βουρλά,  στους  βράχους  του  Καλέ  Γκρότο.  Εκεί  πολεμούσαν  δίπλα- δίπλα  ο  Πιτοπούλιος  με  τον  Τζουλιά.  Στον  Μικρασιατικό  πόλεμο.

Ο  Νίκος  Τζουλιάς  του  αντιπρότεινε  ότι,  για  να  αφήσει  τον  γιο  του  έπρεπε  να  πάρει  ανταλλάγματα.  Αν  τον  άφηνε  ελεύθερο  έπρεπε  ο  Χαραλάμπης  να  γίνει  Γκεσταμπίτης. Τα  λόγια  του  Τζουλιά  έπεσαν  σαν  αστροπελέκι  στα  αυτιά  του  Πιτοπούλιου. Ο  γιος  του  να  γίνει  προδότης ! Να  η  στιγμή  που  ο  Πετοπούλιος  έπρεπε  να  πει  το  μεγάλο  ΝΑΙ  ή  το  μεγάλο  ΟΧΙ ! Λέγοντας  ναι  έσωζε  τον  γιο  του.  Λέγοντας  όχι  τον  καταδίκαζε  σε  θάνατο.  Έπρεπε  να  πάρει  μια  απόφαση.  Ο  Νίκος  ο  Τζουλιάς  περίμενε  την  απάντηση. Ο  Πιτοπούλιος  στύλωσε  το  βλέμμα  του  και  κοίταξε  αγέρωχος  τον  προδότη.  Και  του αποκρίθηκε  πιάνοντας  τον  παλμό  μιας  ολόκληρης  Κρήτης.  Μιας  Κρήτης  που  η  λέξη θυσία  παίρνει  την  κυριολεκτική  της  σημασία  στα  χείλια  των  Κρητικών.Μιας  Κρήτης  που  πολεμά,  μιας  Κρήτης  που  αντιστέκεται,  μιας  Κρήτης  που  θυσιάζει τα  παιδιά  της  στο  πανανθρώπινο  όραμα  της  Ελευθερίας.

-Έχω  εφτά  θυγατέρες,  του  λέει.  Να  τση  μαζώξεις  κι  αυτές  να  πάνε  όλοι  μαζί!  Εγώ προδότη  γιο  δε  κάνω !

Και  γυρίζει  την  πλάτη  του  δίχως  να  περιμένει  απάντηση. Και  χάθηκε  ο  Χαραλάμπης. Μαζί  με  το  πλοίο  ΤΑΝΑΙΣ.

Εκεί  στα  ανοιχτά  της  Σαντορίνης.