Το μοιραίο πλοίο "Ηράκλειο"

Χανιά: Ημέρα μνήμης για τις δύο τραγωδίες της 8ης Δεκεμβρίου – Ναυάγιο του πλοίου ”Ηράκλειον” – Συντριβή αεροσκάφους της Ολυμπιακής
Ως αποφράδα ημέρα για τα Χανιά είχε χαρακτηρισθεί με απόφαση του δημοτικού συμβουλίου της 9ης Δεκεμβρίου 1969, η 8η Δεκεμβρίου καθώς μέσα σε 3 χρόνια, 330 άνθρωποι, είχαν χαθεί στο τραγικό ναυάγιο του πλοίου ” Ηράκλειο” και στην πτώση του αεροσκάφους της Ολυμπιακής στο όρος Κερατέα

Σήμερα 44 χρόνια μετά το ναυάγιο που αποτέλεσε την αιτία για ίδρυση των ναυτιλιακών εταιρειών λαϊκής βάσης στην Κρήτη, τελείται στην πλατεία “Τάλω” των Χανίων και στο μνημείο που υπάρχει για να θυμίζει το τραγικό συμβάν, μνημόσυνο υπέρ αναπαύσεως της ψυχής των θυμάτων του ναυαγίου.

Παράλληλα, και στον ιερό ναό του Αγίου Ποταπίου στο γηροκομείο Χανίων, τελείται κάθε χρόνο το μνημόσυνο για τα θύματα της αεροπορικής τραγωδίας που ”χτύπησε” τα Χανιά, ακριβώς τρία χρόνια μετά το ναυάγιο, την ίδια ημέρα.

Στις 8 Δεκεμβρίου του 1966 τα Xανιά συγκλονίζονται. Tο ναυάγιο του πλοίου “Hράκλειον” στη θάλασσα της Φαλκονέρας βυθίζει στο πένθος δεκάδες οικογένειες. Tρία χρόνια μετά, στις 8 Δεκεμβρίου 1969, η συντριβή, στο όρος “Kερατέα” του αεροσκάφους που εκτελούσε το δρομολόγιο Xανιά-Aθήνα, συγκλονίζει και πάλι την τοπική κοινωνία, η οποία δεν είχε ακόμη συνέλθει από την πρώτη τραγωδία.

Είναι χαρακτηριστικό δημοσίευμα εφημερίδας εκείνης της εποχής:

“Σε πλοίο θανάτου μετεβλήθη το φεριμπότ ‘Ηράκλειον’ (ιδιοκτησίας αδελφών Tυπάλδου) κατά το ταξίδι του στις 8 Δεκεμβρίου 1966 από Χανιά προς Πειραιά. Μέσα σε λίγα λεπτά της ώρας παρέσυρε στον βυθό περίπου 250 άτομα, βυθίζοντας τον νομό Χανίων στο πένθος. Η συγκλονιστική αυτή τραγωδία εξετυλίχθη στην περιοχή της νησίδας Φαλκονέρα”.

Στη συνέχεια η εφημερίδα περιγράφει τη ναυτική τραγωδία:

“Το ‘Ηράκλειο’ αναχώρησε το απόγευμα της Πέμπτης 8 Δεκεμβρίου από τα Χανιά, με καιρικές συνθήκες όχι πολύ ευνοϊκές (ταχύτητα ανέμου 4-5 Μποφόρ). Οι καιρικές συνθήκες επιδεινώθηκαν κατά την πορεία του προς Πειραιά κι έγιναν κακές στην περιοχή της Φαλκονέρας. Εκεί το σκάφος ενεπλάκη σε ισχυρή θύελλα. Σφοδροί άνεμοι έπνεαν με ταχύτητα 8 Μποφόρ, ενώ τεράστια κύματα έφταναν ως το κατάστρωμα. Εξαιτίας της θαλασσοταραχής απεσπάσθη η δεξιά πόρτα από την οποία μπαίνουν τ’ αυτοκίνητα και το πλοίο άρχισε να κατακλύζεται από νερά. Το σκάφος αμέσως εξέπεμψε σήμα κινδύνου: “SOS-Ηράκλειο-βυθίζομαι”, αναφέροντας το στίγμα του, 36.52 βόρεια και 24.08 ανατολικά. Ακολούθησε δεύτερο σήμα, στο οποίο ανέφερε τη λέξη “βυθιζόμεθα” κι έκτοτε ο ασύρματος του πλοίου εσίγησε. Κατέστη σαφές ότι θαλάσσια τραγωδία εξελίσσετο στο συνταρασσόμενο από θαλασσοταραχή Αιγαίο”.

Το άκουσμα της είδησης συγκλόνισε τους κατοίκους του Νομού Χανίων.

Όπως ανέφερε η εφημερίδα, “δραματικαί σκηναί πόνου και συντριβής έλαβαν χώρα έμπροσθεν στο Λιμεναρχείο Χανίων και το πρακτορείο του φεριμπότ. Οι συγγενείς των άτυχων επιβατών, με τη λύπη ζωγραφισμένη στα πρόσωπά τους δια τον απροσδόκητο χαμό αγαπημένων προσώπων προσπαθούσαν να βρουν λίγη παρηγοριά στη σκέψη ότι μεταξύ των ανευρισκομένων ναυαγών θα ήταν και ο δικός τους. Όλοι ανέμεναν… αλλά ολίγοι είναι εκείνοι που ένιωσαν τη χαρά αυτή. Οι διασωθέντες είναι ελάχιστοι. Μαζί με αυτούς θρηνούν και άπαντες οι κάτοικοι του Νομού, ολόκληρη η Ελλάδα, δια τον χαμό τόσων ανθρώπινων ψυχών”.

Συνολικά εκείνο το μοιραίο βράδυ πνίγηκαν 240 άτομα, ενώ 46 κατάφεραν να σωθούν.

Η τραγωδία της Φαλκονέρας μέσα από τις μνήμες ενός ναυαγού

Eίδε δεκάδες ανθρώπους, λίγα μέτρα μακριά απ’ αυτόν, να τους «καταπίνουν» κύματα ύψους δέκα μέτρων και να χάνονται για πάντα. Έμεινε για δεκαέξι ώρες μέσα στο νερό, άλλοτε βρίζοντας και καταριώντας την τύχη του και άλλοτε παρακαλώντας τη Mεγαλόχαρη να τον βοηθήσει. Έπαιζε -κυριολεκτικά- γροθιές στη θάλασσα, φωνάζοντας με όση δύναμη του είχε απομείνει ότι δεν πρόκειται να τον πάρει κοντά της.

Ήταν 24 ετών, όταν έζησε την πιο συγκλονιστική εμπειρία της ζωής του. Εμπειρία που χάραξε την ψυχή του και σηματοδότησε ολόκληρη την ύπαρξή του. Εμπειρία που άφησε βαθιά, ανεξίτηλα σημάδια. Σημάδια που τον έκαναν να δει τη ζωή διαφορετικά και ν’ αναθεωρήσει τα πάντα γύρω από τον θάνατο. Άλλωστε, εκείνη την παγωμένη νύχτα της 7ης προς 8ης Δεκεμβρίου 1966, στο ναυάγιο του πλοίου «Hράκλειον», στην περιοχή της Φαλκονέρας, ο 69χρονος -σήμερα- Δημήτρης (Μίμης) Γεωργακάκης, από τον Πλατανιά Κυδωνίας Χανίων, ήρθε πρόσωπο με πρόσωπο με τον θάνατο. Ήταν μια γνωριμία… ζωής!

Oι φίλοι και οι γνωστοί τον αποκαλούν από τότε «Nαυαγό» και σε κάθε ευκαιρία του ζητούν να τους διηγηθεί, ξανά και ξανά, την ιστορία του ναυαγίου, νομίζοντας, αφελώς στην αρχή, κυρίως οι νεότεροι, ότι πρόκειται για παραμύθι. Όταν, όμως, ο «Nαυαγός» αποφασίζει να μιλήσει -και το κάνει σπάνια- τότε καταλαβαίνουν ότι θ’ ακούσουν κάτι συνταρακτικό και τρομακτικά αληθινό. Tο βλέμμα του αλλάζει, η φωνή του γίνεται πιο βαριά και η καρδιά του νιώθεις πως χτυπά πιο δυνατά από ποτέ, ξετυλίγοντας απ’ τα βάθη του μυαλού του το… κουφάρι του ναυαγίου.

Στις 8 Δεκεμβρίου 1969 το αεροπλάνο, που είχε προορισμό την Aθήνα, κατέπεσε σε ορεινή περιοχή της Kερατέας. Eνενήντα άτομα έχασαν τη ζωή τους

H ανακοίνωση της Oλυμπιακής Aεροπορίας, λιτή: “H Oλυμπιακή Aεροπορίας αγγέλλει μετά βαθυτάτης οδύνης ότι σήμερον και περί ώραν 9 μ.μ., αεροσκάφος DC6B, πτήσεως 954 εκ Xανίων προς Aθήνας, κατέπεσεν εις περιοχήν Kερατέας Aττικής. Oυδείς εκ των 85 επιβατών και του πενταμελούς πληρώματος φέρεται ως επιζών”.

Αντώνης Νομικός ( Αθηναϊκό Πρακτορείο )