Στις 6 Σεπτεμβρίου συμπληρώθηκαν 4 χρόνια από τη μέρα που έφυγες. Πολύς πόνος ,θλίψη, στεναχώρια, έλλειψη.

Πόσο μας λείπεις Μάνα. Λείπεις από τις απλές καθημερινές μας στιγμές ,από τις χαρές μας ,αλλά πιο πολύ λείπεις από τις δυσκολίες μας. Αυτές τις ώρες είχαμε πολύ μεγάλη ανάγκη μια σου λέξη και το άγγιγμα σου. Έπρεπε λοιπόν να στηριχτούμε από κάπου για να συνεχίσουμε.

Και είχες τόσα πολλά για να πιαστούμε Μάνα! Το μεγαλείο της ψυχής σου ,το γέλιο σου, την υπερηφάνεια σου ,την ευγενική σου μορφή, τον όμορφο τρόπο σου, αυτόν το μοναδικό τρόπο που είχες για να αντιμετωπίζεις το κάθε τι. Το σθένος σου, το θάρρος σου και η υπομονή σου απέναντι στην αρρώστια σου ήταν μοναδικά. Χωρίς να το θέλεις τότε έγινες δάσκαλος για μένα. Πήρα τόσα πολλά μαθήματα αυτούς τους 3.5 μήνες στην Αθήνα που λίγο αργότερα με βοήθησαν να αντιμετωπίσω με τον ίδιο τρόπο την δική μου ταλαιπωρία. Πάλεψα χωρίς φόβο.

Μας δίδαξες τόσα που θα έχουμε όλοι μας γερά εφόδια για να συνεχίσουμε τη ζωή μας. Το κενό που άφησε ο χαμός σου σε μας και στον Μπαμπά είναι τεράστιο. Θα προσπαθήσουμε να το γεμίσουμε με όλα αυτά και να απαλύνουμε τον πόνο.

Θα σε θυμόμαστε πάντα με Αγάπη και Σεβασμό.

Οι άνθρωποι Μάνα πεθαίνουν όταν ξεχνιούνται.

Εμείς δεν θα σε ξεχάσουμε ποτέ!!

Σε ευχαριστούμε!

Η κόρη σου Ζαφειρούλα

—- Η ΑνωΓη ευχαριστεί την οικογένεια του Γιώργη Ξυλούρη και της Μαίρης Χαιρέτη για την προσφορά 100 ευρώ στη μνήμη τους.