Ένα ποίημα για το χωριό μας τα Ανώγεια μαζί με μια μαντινάδα στέλνει στην ΑνωΓη ο καλός φίλος Βασίλης Σμπώκος (Λουκάς του Ατζαρομάνωλα) και το αφιερώνει σε όλους τους Ανωγειανούς όπου γης και τους φίλους του τόπου μας.

Τον ευχαριστούμε ιδιαίτερα.

Η μαντινάδα είναι η εξής:

”Σαν  τον αετό  ψηλά πετάς με μπόρες και μ’ απόγια..

Και ας σε κάψαν τρεις φορές περήφανα Ανώγεια…”.

Το ποίημα:

”ΑΝΩΓΕΙΑ”

Γεννήθηκα σε ένα χωριό ψηλά στον Ψηλορείτη,

με ιστορία ξακουστή σ’ ολόκληρη την Κρήτη.

Ανώγεια τ’ ονομάσανε εδώ και χίλια χρόνια,

και το χτυπούνε από παντού οι τσίκνες και τα χιόνια.

Τόπος σκληρός και άγονος,με πέτρες κι ασπαλάθους,

αδάμαστος,φιλόξενος,με πέτρες και δαμάκους.

Ανθρώποι που εμάθανε ελεύθεροι να ζούνε,

σαν τσ’ αετούς στον  ουρανό απάνω να πετούνε.

Κι όποτε χρειάστηκε να παν να πολεμήσουν ,

για τη πατρίδα το αίμα τους δε τσι  ‘γνοιάζε να χύσουν.

Μα είχενε κόστος ακριβό και τίμημα μεγάλο,

που σαν κι αυτό δεν πλήρωσε ποτέ κανένα άλλο,

γιατί το ‘κάψαν τρεις φορές μα μέσα από τσι φλόγες,

αρχίσανε απ’ την αρχή τσι λευτεριάς αγώνες.

Σπίθια εξεκληρίστηκαν απάνω στο βωμό τζη,

μα η ψυχή αλύγιστη έστεκε στο πλευρό τζη.

Έτσα και δα περήφανο στέκει και δε λυγίζει,

κόντρα στη μπόρα του καιρού χωρίς να υπολογίζει.