Ρεπορτάζ: Γιώργης Μπαγκέρης

Φωτογραφίες :  Μανόλης Σαμόλης-  Αγγέλα Σκουλά

Οι Ανωγειανοί κατέκλυσαν τον χώρο του κινηματογράφου και ήταν σαν όλοι να περιμέναμε ένα μακρόσυρτο σσσσ ,το σταδιακό σβήσιμο των φώτων, τον ήχο της μπομπίνας και τους τίτλους έναρξης της ταινίας στην μεγάλη οθόνη.

Οι μεγαλύτεροι καθισμένοι και ευχαριστημένοι που θα περάσουν άλλη μια μαγική βραδιά έβδομης τέχνης στα απομονωμένα και φτωχικά Ανώγεια και οι μικρότεροι ,όρθιοι στις πίσω σειρές να κοιτάνε γοητευμένοι τα χρώματα και τις εικόνες, έστω και με ένα μάτι κλειστό καθώς δεν είχαν να πληρώσουν ολόκληρο εισιτήριο και τον ιδιοκτήτη δεν τον συμφέρει να βλέπουν και με τα δυο μάτια!

Τα Ανώγεια μιας άλλης εποχής, τα Ανώγεια των παππούδων και των πατεράδων μας που αποκαμωμένοι από τον καθημερινό κάματο έβρισκαν διεξόδους στον μαγικό κόσμο του Κινηματογράφου ”ΡΕΞ” του πολυτάλαντου και δραστήριου Γιώργη Κοντογιάννη ή Ζαφειρογιώργη.

Τέσσερις δεκαετίες μετά το οριστικό κλείσιμο του ο Πολιτιστικός σύλλογος Ανωγείων εμπνεύστηκε και υλοποίησε μια ιδέα, ανοίγοντας ξανά τις πύλες του σινεμά που γέμισε χθες Τρίτη 5 Αυγούστου ,από κόσμο, χρώματα ,εικόνες, βιβλία και μουσικές.

Έκθεση φωτογραφίας για δέκα ημέρες από την ομάδα ”ΦΑΚΟΣ” με τοπία και πρόσωπα του χωριού που φωτογράφησε τα τελευταία δυο χρόνια η ομάδα του Παύλου Καπόγλου. Μια έκθεση 40 φωτογραφιών από ένα σύνολο 2.000 στους τοίχους του κινηματογράφου που αξίζει όλοι να περάσουν και να την δουν μέχρι και τις 15 Αυγούστου.

Αλλά το σημαντικότερο η παρουσίαση του βιβλίου της κόρης του Ζαφειρογιώργη Μαργαρίτας Μυλωνάκη ”Σωπάστε να ακούσω” και της νέας δισκογραφικής δουλειάς του εγγονού του Μενέλαου Νταγιαντά με τίτλο ”Τσ’ αγάπης το δοξάρι”.

Η βραδιά ήταν μαγική, ο κόσμος κατέκλυσε την αίθουσα και η ενέργεια του χώρου αλλά και η συγκίνηση κυρίως των μεγαλύτερων με προεξάρχοντα τον Ζαφειρογιώργη, μας διαπερνούσε όλους. Καθισμένος εκεί ακούραστος όλη την ώρα στην πρώτη καρέκλα μαζί με τη σύντροφο της ζωής του Αθηνά και τα παιδιά τους.

Ο Πολιτιστικός σύλλογος Ανωγείων κατάφερε με αυτή την ξεχωριστή του εκδήλωση να ξυπνήσει σε πολλούς μνήμες μιας εποχής δύσκολης αλλά και ταυτόχρονα γοητευτικής. Η τιμή και ο σεβασμός στο παρελθόν μας που ανέκαθεν υπήρξαν ανωγειανά γνωρίσματα και χαρίσματα σε όλο τους το μεγαλείο!

Δήλωση Γιώργη Κονοτογιάννη στην ΑνωΓη

Εμφανώς συγκινημένος και δακρυσμένος σε όλη την διάρκεια της εκδήλωσης ο Ζαφειρογιώργης μίλησε στην ΑνωΓη και άφησε τα συναισθήματα ελεύθερα. Τόνισε χαρακτηριστικά:

” Είναι σαν να ξανάνιωσα σήμερα σαν να ΄μαι δεκαετίες νεότερος. Δεν περιγράφεται η χαρά και ο ενθουσιασμός μου που άνοιξε ο κινηματογράφος μετά από 40 χρόνια, πραγματικά δε  βρίσκω λόγια να περιγράψω αυτή τη χαρά και το γεγονός ότι βλέπω ότι και το χωριό συμμετέχει σε αυτή την εκδήλωση. Δόξα τον Θεό στα χρόνια που είμαι τώρα είμαι απόλυτα ευχαριστημένος από τη ζωή και την υγεία μου και είμαι ευτυχής που ζω να απολαύσω το άνοιγμα του κινηματογράφου ξανά. Ας το ζήσω απόψε και μετά ότι θέλει ας γίνει..

Εγώ γέρασα δεν μπορώ να κάνω περισσότερα από αυτά που βλέπεις τώρα. Θα ήθελα να κάνω αλλά δεν μπορώ πια, είμαι και 95 ετών μη το ξεχνάς. Ευτυχώς που είμαι όρθιος και τα βλέπω και τα χαίρομαι.

Για το ότι θα μιλήσει για το βιβλίο της η κόρη μου και θα παίξει λύρα ο εγγονός μου ένα μόνο έχω να πω: Αν δε με ενθουσίαζαν αυτά τα πράγματα δεν θα ήμουν άνθρωπος! Όποιος και αν ήταν στην θέση μου θα ήταν αυτή τη στιγμή ο πιο χαρούμενος άνθρωπος στον κόσμο. Αυτή είναι η ζωή μου εμένα.

Αυτό που βλέπετε εδώ μέσα το έκανα για περίπου 20 χρόνια με το συνεταίρο το Σωκράτη Σαλούστρο ,αλλά στις ταινίες και στους ανθρώπους που καθόντουσαν ήμουνα μόνος και κουραζόμουν, αλλά είχα και τη χαρά που έβλεπα ότι ο κόσμος κάθε βράδυ γέμιζε τον κινηματογράφο.

Όταν στερήσεις από τα παιδιά αυτό το θέαμα, στερείς την ίδια τη ζωή. Πάντα ήθελα τα παιδιά μέσα.. Πολλές φορές δεν τα άφηνε ο καθηγητής τους να μπουν και εγώ στεναχωριόμουν. Αλλά όλα πέρασαν καλά και με αγαπούσαν και τα παιδιά που τα εξυπηρετούσα. Απλά τους έβαζα τον περιορισμό αν δεν είχαν όλο το εισιτήριο να κοιτάνε με το ένα μάτι το έργο γιατί δεν με σύμφερνε!! Κι είχα τέσσερα παιδιά γύρω- γύρω  και κοιτούσαν με το ένα αμάτι για να μην καταστραφώ!

Ευχαριστώ πολύ και τα κοπέλια του Πολιτιστικού συλλόγου για αυτό που σκέφτηκαν και έκαναν και τον Γιάννη το Φασουλά για την όμορφη επιστολή που έστειλε…” κατέληξε ο Γιώργης Κοντογιάννης.

Συντονιστής της βραδιάς ήταν ο ανιψιός του ιδιοκτήτη Δημήτρης Σαλούστρος ή Ζαίμης που ζει από το 1967 στην Λειβαδιά και μίλησε για το βιβλίο ”Σωπάστε να ακούσω”, διαβάζοντας αποσπάσματα μαζί με τη σύζυγο του Ελένη Καμπουρατζή και την φιλόλογο Ελένη Σμπώκου ενώ προλόγισε ένα βίντεο που προβλήθηκε στην αίθουσα για την γενοκτονία 353.000 Ποντίων που προκάλεσε ρίγη με τις εικόνες και τις φρικαλεότητες των πολέμων.

Γράμμα από την Αθήνα- Η επιστολή του

Γιάννη Φασουλά στην παρουσίαση του βιβλίου

«Αγαπητοί συγχωριανοί,  θα ήθελα όσο τίποτα άλλο να είμαι ανάμεσα σας για να παρουσιάσουμε τη συγγραφική δουλειά της αγαπητής μου φίλης και συγχωριανής Μαργαρίτας Μυλωνάκη- Κοντογιάννη, όμως οι υποχρεώσεις μου στην ΔΗΜΟΣΙΑ ΤΗΛΕΟΡΑΣΗ , δυστυχώς δεν μου το επιτρέπουν.

Η αποψινή βραδιά είναι καθόλα συγκινητική κι αυτό γιατί βρίσκεστε σ΄ ένα χώρο, που αποτέλεσε ένα από τα πρώτα πολιτιστικά κύτταρα στ΄ Ανώγεια:  το θρυλικό κινηματογράφο του Ζαφειρογιώργη,  του Χατζηβαγγέλη και Χατζησωκράτη, τον  ιστορικό ΡΕΞ.

Όλοι οι παλαιότεροι έχουμε λίγες ή πολλές αναμνήσεις από αυτόν εδώ το χώρο πολιτισμού.

Είναι σαν να βλέπω τώρα το Ζαφειρογιώργη να κάθεται στο ταμείο και να μας ρωτά, λίγο πριν ξεκινήσει το έργο, πόσα λεφτά έχει ο καθένας πάνω του. Δεν ήθελε να μας αφήσει απέξω και σκαρφιζόταν τρόπους για να περάσουμε στην αίθουσα να δούμε την ταινία. Τους γνωστούς και πάντα με χιούμορ ωραίους τρόπους του. Ανάλογα με τις δραχμές που διαθέταμε θα βλέπαμε το έργο είτε με το… ένα μάτι, είτε στο ένα …πόδι,  κι ότι  άλλο θα μπορούσε να μηχανευτεί ο πάντα ετοιμόλογος και σεβαστός Ζαφειρογιώργης.

Γυρνώντας το νου και τις θύμησες πίσω , ακόμα βοά στα αφτιά μας ο ντελάλης  του χωριού, ο Κατρινομανώλης, που έβγαινε στις γειτονιές και με τη δυνατή φωνή του, διαφήμιζε τα έργα που έπαιζε ο κινηματογράφος. Όταν μάλιστα ήθελε να προϊδεάσει τους θεατές ότι η ταινία έχει και σκηνές ερωτικού περιεχομένου, έλεγε: «έχει και ζουρνάλι»…

Ο χώρος αυτός 45 χρόνια, μετά αναδύει ακόμα τη μυρωδιά της μπομπίνας, τη μυρωδιά του κάρβουνου και της πυρήνας λόγω του ελαιοτριβείου που φιλοξενούσε στο υπόγειο.

Ο Ζαφειρογιώργης ήταν από τους πρωτομάστορες του πολιτισμού στ΄ Ανώγεια. Πολλά χρόνια πριν από τις μοναδικές πολιτιστικές εκδηλώσεις , ο ΡΕΞ άνοιξε το δρόμο, φέρνοντας μέσα από τις ταινίες, την Ελλάδα και τον κόσμο στο πανί.

Ήταν μια διέξοδος  για τους Ανωγειανούς, ήταν ένα πολιτιστικό , κοινωνικό και ενημερωτικό καταφύγιο αυτός εδώ ο χώρος.

Ο ΡΕΞ δεν ήταν μόνο κινηματογράφος, ήταν ο βασικό χώρος των επετειακών εκδηλώσεων που οργάνωναν τα σχολεία την 25η Μαρτίου και την 28ηΟκτωβρίου. Δεκάδες μαθητές ντυμένοι με παραδοσιακές φορεσιές απήγγειλαν ποιήματα και συμμετείχαν σε θεατρικά έργα.  Ο ΡΕΞ έγραψε ιστορία και θα μείνει στην ιστορία.

Στο σημείο αυτό, επιτρέψτε μου να ευχαριστήσω το Ζαφειρογιώργη και την οικογένεια του για τα όσα προσέφεραν στ΄ Ανώγεια.

Κύριε Γιώργο, διερμηνεύοντας τα αισθήματα παλιών και νέων Ανωγειανών θα ήθελα να σε ευχαριστήσω, να σε ευχαριστήσουμε για όλα όσα έδωκες σε αυτόν το χωριό, σ΄ αυτόν τον τόπο.

Ένα μεγάλο μπράβο όμως και στον Πολιτιστικό Σύλλογο Ανωγείων που με δική του πρωτοβουλία ο ΡΕΧ ζωντάνεψε και είναι έτοιμος για έναν δεύτερο πολιτιστικό γύρο προσφοράς.

Αγαπητοί συγχωριανοί,

Πολλές οι αναμνήσεις, ωραίες, μοναδικές από αυτόν εδώ το χώρο, που  η τύχη και η μοίρα τα φέρνει έτσι ώστε να ανοίξει και πάλι με πρωταγωνίστρια αυτή τη φορά την κόρη του Ζαφειρογιώργη, τη Μαργαρίτα Μυλωνάκη – Κοντογιάννη και τα εγγόνια του.

Η Μαργαρίτα είναι πρωταγωνίστρια όχι στο πανί, αλλά στο χαρτί.

Μετά λόγου γνώσεως, τονίζω ότι  μια νέα συγγραφέας έχει γεννηθεί. Ένας άνθρωπος με μοναδική πένα κάνει τα πρώτα του βήματα και είμαι βέβαιος ότι έχει ανοίξει ο δρόμος για να φτάσει πολύ ψηλά.

Το ΣΩΠΑΣΤΕ ΝΑ ΑΚΟΥΣΩ δεν είναι μόνο ένα εξαιρετικό βιβλίο που βασίζεται σε πραγματικά γεγονότα. Είναι ένα βιβλίο όπως έχω ξαναπεί βαθιά πολιτικό, χωρίς να το επιδιώξει η συγγραφέας. Είναι επίσης ένα βιβλίο ιστορικό, γιατί καταγράφει γεγονότα και όχι μύθους.

Είναι ένα βιβλίο προσφορά στην ιστορία για τον ξεριζωμό του ποντιακού ελληνισμού, Αφιέρωμα σε μια γενοκτονία που ψάχνει ακόμα δικαίωση.

Πριν κλείσω θα ήθελα να πω  δυο λόγια για τους νέους καλλιτέχνες, τους Νταγιαντάδες: να συνεχίσουν να κρατάνε ψηλά και με περηφάνια την σημαία της παράδοσης με της ΑΓΑΠΗΣ ΤΟ ΔΟΞΑΡΙ.

Εύχομαι καλή επιτυχία στην εκδήλωση!

ΓΙΑΝΝΗΣ ΦΑΣΟΥΛΑΣ  ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ»

Η Μαργαρίτα Μυλωνάκη

Η συγγραφέας Μαργαρίτα Μυλωνάκη μίλησε στην ΑνωΓη για αυτή την ιδιαίτερη και φορτισμένη συναισθηματικά βραδιά αναφέροντας:

” Θέλω να ευχαριστήσω αρχικά τον Γιάννη τον Φασουλά τον δημοσιογράφο που αν και δεν είναι εδώ μαζί μας απόψε ήταν παρών στις περισσότερες παρουσιάσεις του βιβλίου. Είναι δίπλα μου όποτε του το ζητήσω, είναι ένας καλός άνθρωπος και ένας καλός Ανωγειανός και είναι από τους ανθρώπους που εκτιμώ περισσότερο σε αυτό το χωριό.

Επίσης να ευχαριστήσω τον Νίκο το Βρέντζο και την ομάδα του Πολιτιστικού συλλόγου για τη σκληρή δουλειά που έκαναν εδώ και την ιδέα που είχαν.

Ευχαριστώ το νυν Δήμαρχο Σωκράτη Κεφαλογιάννη για την ανακαίνιση που έκαναν εδώ που αν δε γινόταν δε θα μπορούσε να λειτουργήσει. Επίσης τον Μανόλη Καλλέργη τον επόμενο Δήμαρχο που είναι εδώ, του εύχομαι καλή τύχη και τον ευχαριστώ και  τον θείο μου τον Βασίλη Σπαχή για τα καλά του λόγια και τα ξαδέρφια μου Δημήτρη και Ελένη Σαλούστρου και την Ελένη Σμπώκου για την παρουσίαση.

Η βραδιά είναι αφιερωμένη στον πατέρα μου που δημιούργησε αυτό το χώρο και στη μητέρα μου καθώς και το βιβλίο το αφιέρωσα σε αυτήν.

Ευχαριστώ όλο το κόσμο που ήρθε εδώ να τιμήσει την οικογένεια.

Μοναδική βραδιά μόνο και μόνο που ήρθα σε αυτό το χώρο. Μου άρεσε να βλέπω τον πατέρα και τη μάνα μου να με καμαρώνουν εδώ μέσα. Πιστεύω ότι ο Θεός του το όφειλε αυτό του πατέρα μου και είμαι πολύ χαρούμενη δεν έχω λόγια να το περιγράψω.

Έχω και φοβερή αγωνία να ακούσω τον γαμπρό μου το Μενέλαο δεν τα έχω ακούσει ακόμα τα τραγούδια και το περιμένω με πολύ χαρά να τα ακούσω τώρα».

Ο πρόεδρος του Πολιτιστικού συλλόγου Νίκος Βρέντζος

Ο Πολιτιστικός σύλλογος διοργάνωσε άρτια την χθεσινή εκδήλωση και τίμησε μια ολόκληρη εποχή στο χωριό μας. Ο πρόεδρος του συλλόγου κ.Βρέντζος δήλωσε:”41 χρόνια μετά ο Πολιτιστικός σύλλογος Ανωγείων με δική του πρωτοβουλία αλλά και την βοήθεια του Γιώργη Κοντογιάννη και των οικογενειών των αείμνηστων  Βαγγέλη και Σωκράτη Σαλούστρο που ήταν εδώ συν- ιδιοκτήτες ,ανοίγει τις πόρτες του ΣΙΝΕ ΡΕΞ ,ενός χώρου πολιτισμού και διασκέδασης, για να ξυπνήσει μνήμες του παρελθόντος, ευχάριστες πιστεύω σε όλους τους Ανωγειανούς.

Έχουμε δεχτεί θετικά μηνύματα από όλο το χωριό για αυτή μας την κίνηση  και βλέπουμε και τη συγκίνηση στα πρόσωπα πολλών Ανωγειανών που βρίσκονται ήδη μέσα και βλέπουν τον χώρο.

Πριν λίγο συνάντησα ένα παλιό Ανωγειανό και τον ρωτάω πως σου φαίνεται που είσαι εδώ σήμερα ,ερχόσουν τότε στο σινεμά;

Και μου απαντάει :

-Ωω! Εγώ μπρε εξόμενα επαέ μέσα..!

Ο Ζαφειρογιώργης και από αυτά που έχω διαβάσει και από αυτά που έχουμε πει μαζί, υπήρξε πάντα πρωτοπόρος σε πολλά ζητήματα και επιχειρηματικά και πολιτισμού. Είναι πάρα πολύ συγκινημένος όπως και όλη η οικογένεια που συζητούσαμε μαζί το μεσημέρι. Μας ευχαρίστησε θερμά και μάλιστα μας έκανε την πρόταση να μας διαθέτει τον χώρο όποτε τον χρειαζόμαστε, όχι μόνο σε εκδηλώσεις αλλά ακόμα και σαν γραφεία και ότι άλλο θέλουμε χωρίς να θέλει τίποτα οικονομικό.

Να πούμε κλείνοντας ότι θα παρουσιάζεται από εδώ σήμερα μέχρι και τις 15 Αυγούστου η έκθεση ”Τα Ανώγεια μέσα από το Φακό”,της φωτογραφικής ομάδας Φακός με υπεύθυνο τον φωτογράφο κ.Παύλο Καπόγλου και με μεγάλο χορηγό τα κρασιά ”Αλεξάκης”.Δυο χρόνια συνεργαζόμαστε με την ομάδα Φακός έχουμε διαλέξει 40 από τις καλύτερες φωτογραφίες που περιλαμβάνουν πρόσωπα, τοπία, μνημεία και πιστεύω όλοι πρέπει να περάσουν και να την δουν..” ολοκλήρωσε.

Ο Μενέλαος Νταγιαντάς

Μεγάλη βραδιά χθες και για τον νεαρό λυράρη Μενέλαο Νταγιαντά, εγγονού του Ζαφειρογιώργη καθώς έχει παντρευτεί την κόρη της Μαργαρίτας Μυλωνάκη. Ο Μενέλαος λίγο πριν βγει για να παρουσιάσει το τρίτο του προσωπικό δίσκο μαζί με τον αδερφό του τον Γιώργο δήλωσε:

”Γιώργο είμαι ιδιαίτερα συγκινημένος για την τιμή που γίνεται σήμερα σε εμένα και στον αδερφό μου το Γιώργη, να παρουσιάσουμε το τρίτο μας προσωπικό άλμπουμ με τίτλο ”Τσ’ αγάπης το δοξάρι”, σε ένα χώρο που άνοιξε τις πύλες του 41 χρόνια μετά. Ένας χώρος που αποτέλεσε κεφάλαιο στα πολιτιστικά δρώμενα των Ανωγείων.

Και είναι ιδιαίτερη αυτή η τιμή γιατί ο χώρος αυτός τυχαίνει να είναι του παππού μου και την ίδια μέρα να παρουσιάζεται και το βιβλίο της πεθεράς μου το ”Σωπάστε να ακούσω”.

Από ότι μας έλεγε ο παππούς τις προηγούμενες ημέρες είναι μια πολύ ιδιαίτερη στιγμή γιατί εδώ μέσα αυτός είχε  αφιερώσει  τη ζωή του και τον ανοίγει τόσες δεκαετίες μετά.Αυτό τον τιμάει και είναι μια ξεχωριστή στιγμή που αξιώθηκε να την ζήσει συν το γεγονός ότι παρουσιάζεται το βιβλίο της κόρης του και ο δίσκος του εγγονού του.Εύχομαι να είναι καλά και να ζήσει πολλά περισσότερα γιατί του αξίζουν…”.

Ο Βασίλης Σπαχής

Από την χθεσινή εκδήλωση δε θα μπορούσε να λείψει ο συγγενής αλλά και αδερφικός φίλος του Γιώργη Κοντογιάννη, ο Βασίλης Σπαχής. Ο ίδιος μίλησε με θερμά λόγια για όλες τις κινήσεις που προάγουν τον πολιτισμό του χωριού.Η δήλωση του έχει ως εξής:

”Εγώ γενικά σαν Ανωγειανός χαίρομαι να συναντώ ανθρώπους που γράφουν διάφορα έργα, έστω κι αν δεν είναι απολύτως Ανωγειανό το περιεχόμενο. Αυτή τη στιγμή έχω ανάμικτα συναισθήματα που μια συγγενής μου, καθώς με το Ζαφειρογιώργη είμαστε συγγενείς, η Μαργαρίτα που την γνωρίζω από όταν γεννήθηκε, βλέπω ότι έχει καταξιωθεί και έχει γράψει ένα σημαντικότατο έργο. Ήρθε σήμερα στη ρίζα της και στο χωριό της δίπλα στον πατέρα της που είναι ακμαιότατος παρά την ηλικία του και αυτό μου δημιουργεί ευχαρίστηση.

Από όλα τα έργα πέρασα από εδώ ήταν ουσιαστικά  η μοναδική ψυχαγωγία που είχαμε τότε οι Ανωγειανοί, καθώς δεν υπήρχαν ούτε τηλεοράσεις ούτε τίποτα, ήμασταν αποκομμένοι.. Ο κινηματογράφος υπήρξε μια σημαντική προσφορά για τον τόπο μας εκείνα τα χρόνια.

Ο Γιώργης είναι συγκινημένος σήμερα εγώ μένω λίγο πιο απαθής γιατί σήμερα το περιβάλλον και η μέρα είναι δική του, αλλά και εγώ χαίρομαι αφάνταστα γιατί είναι μια εκδήλωση Ανωγειανή και είμαι παθιασμένος άνθρωπος με την ανωγειανή νοοτροπία και ότι κάνει και ο τελευταίος ανωγειανός μου δίδει χαρά και ευχαρίστηση.

Και εδώ θέλω να σου πω και κάτι κλείνοντας. Η εφημερίδα σας η ΑνωΓη είναι ένα μέσο της ανωγειανής κοινωνίας που δίδει αίγλη στο χωριό. Όσοι την υπηρετείτε να είστε καλά γιατί προσφέρετε πολλά σε αυτό τον τόπο…”.

Ο νέος Δήμαρχος Ανωγείων Μανόλης Καλλέργης

Ο νέος Δήμαρχος Ανωγείων Μανόλης Καλλέργης  μίλησε στην εκδήλωση και απευθυνόμενος στο πλήθος τόνισε για την ιδιαιτερότητα της ημέρας αλλά και τα προσωπικά του βιώματα στον κινηματογράφο  ,τα ακόλουθα:

” Πρώτα θέλω να συγχαρώ τον Πολιτιστικό σύλλογο για την ιδέα του να αξιοποιήσει ,με την σύμφωνη γνώμη των ιδιοκτητών, αυτόν εδώ το χώρο, το Σινέ -ΡΕΞ, μετά από τόσα χρόνια και μάλιστα με ποιοτικές πολιτιστικές εκδηλώσεις, όπως έκθεση φωτογραφίας, παρουσίαση βιβλίου, μουσικές εκδηλώσεις και προβολή ταινίας. Ένα χώρο που ανασύρει μνήμες σε εμάς τους μεγαλύτερους και μας γυρίζει πίσω νοερά, τότε που το σινεμά ήταν όχι μόνο ένας από τους λίγους τρόπους διασκέδασης που είχαμε αλλά και ένα από τα ελάχιστα μέσα επαφής μας με τον έξω από τα Ανώγεια κόσμο, αφού τότε τη δεκαετία του ’60 και τις αρχές του ’70 ούτε τηλεοράσεις και κομπιούτερ υπήρχαν ούτε τα ταξίδια ήταν εύκολα.

Ακόμα ηχεί στα αυτιά μου η φωνή του τελάλη που διαφήμιζε την ταινία που παιζόταν κάθε φορά και ξαναζώ την αγωνία που είχαμε εμείς τα παιδιά μέχρι να βρούμε τον τρόπο να μπούμε στην αίθουσα και να παρακολουθήσουμε το έργο. Γιατί τότε ούτε τα χρήματα για το εισιτήριο υπήρχαν αλλά απαγορευόταν και χωρίς συνοδεία μεγαλύτερου να κυκλοφορούμε έξω τη νύχτα.

Έτσι πολλές φορές με λαχτάρα περιμέναμε αφού μπουν όλοι οι θεατές να έρθει ο κύριος Γιώργος να μας βάλει μέσα με λίγα ή καθόλου λεφτά και να καθίσουμε κάτω όταν ήταν γεμάτο.  Και να μας πειράζει λέγοντας μας να κοιτάζουμε με το ένα μάτι αφού είχαμε πληρώσει μισό εισιτήριο. Εγώ βέβαια πρέπει να εξομολογηθώ ότι είχα το προνόμιο λόγω οικογενειακών δεσμών να είμαι προστατευόμενος του και συνήθως να  οδηγούμε πάνω στην μηχανή  και να παρακολουθώ από εκεί με ασφάλεια τις ταινίες.

Επίσης θέλω να ευχαριστήσω τη Μαργαρίτα Μυλωνάκη που μου έδωσε την ευκαιρία να πω δυο λόγια στην εκδήλωση αυτή που παρουσιάζεται το πρώτο της βιβλίο, όχι για να το αναλύσω ή να κάνω κριτική ,εγώ Μαθηματικός είμαι, αλλά σαν φίλος με πολλές κοινές αναμνήσεις από τα παλιά και επειδή έμαθε ότι ήμουν από τους πρώτους αναγνώστες του βιβλίου πριν από δυο χρόνια.

Ένα βιβλίο που διάβασα ”απνευστί” και με εντυπωσίασε στην ουσία του γιατί δεν περιέχει ”αρνητικά”  συναισθήματα παρά μόνο αρχές και θετικά πρότυπα. Ενώ είναι ένα βιβλίο που πραγματεύεται τον ξεριζωμό των Ποντίων από τα εδάφη τους, μέσα από την πραγματική ιστορία της οικογένειας της κυρίας Αθηνάς,τα ης μητέρας της Μαργαρίτας και θα μπορούσε να κυριαρχείτε από αισθήματα μίσους και προκατάληψης, δεν συμβαίνει αυτό.

Υπάρχει η πραγματική ζωή αλλά και η θετική ματιά ,τα έντονα συναισθήματα, η φιλία, η αγάπη, η  προσπάθεια, ο αγώνας ,η καρτερικότητα, το καθήκον. Ξέρω ότι η Μαργαρίτα ετοιμάζει και το επόμενο βιβλίο της που έχει θέμα τη μετανάστευση (έναν άλλο ξεριζωμό) και είμαι βέβαιος ότι και αυτό θα έχει επιτυχία.Ελπίζω κάποτε να μας χαρίσει ένα βιβλίο που θα σχετίζεται με τα Ανώγεια των αναμνήσεων της και των πραγμάτων που μας επηρέασαν και μας διαμόρφωσαν.

Επίσης εύχομαι και πιστεύω  ότι και η καινούρια δισκογραφική δουλειά του Μενέλαου και του Γιώργη Νταγιαντά θα πάει εξίσου καλά αφού η ποιότητα της είναι δεδομένη” .

Η Μαίρη Κοντογιάννη

Η αδερφή της Μαργαρίτας Μαίρη  Κοντογιάννη βρέθηκε και αυτή στην ξεχωριστή αυτή ημέρα για την οικογένεια της και τόνισε στην ΑνωΓη:

”Ο πατέρας μου με συγκίνησε απίστευτα είμαι και εγώ αρκετά φορτισμένη απόψε αυτή την υπέροχη βραδιά.

Μου φαίνεται ή ότι ο χώρος μεγάλωσε  ή εγώ μίκρυνα. Στα παιδικά μου μάτια μου φαινόταν τεράστιος και επιβλητικός.

Για την αδερφή μου κάθε φορά σε μια παρουσίαση νιώθω τα ίδια πράγματα, τα ίδια έντονα συναισθήματα, γιατί το βιβλίο αναφέρει πράγματα που έζησα και εγώ ενώ περιμένω να ακούσω με ανυπομονησία και την μουσική του Μενέλαου.

Τα Ανώγεια για μένα είναι η ζωή μου το ξέρεις αυτό και είμαι ενθουσιασμένη που βρίσκομαι εδώ τη στιγμή που άνοιξαν οι πύλες του σινεμά. Ελπίζω και περιμένω να σταματήσω κάποτε να δουλεύω και να έρθω να μείνω για πάντα εδώ..”.

Η μαντινάδα και η ευχή του Κάτη

Μια μαντινάδα για το βιβλίο από το πάλκο αφιέρωσε ο Γιώργης Βρέντζος ή Κάτης ο γνωστός Ανωγειανός καλλιτέχνης .

Αυτός που ξέρει και μιλεί με γνώση και με τρόπο

κάνει και κλαίσι  και γελούν τα μάθια των ανθρώπων.

Ο λόγος όταν παίξει με την ευαισθησία το αποτέλεσμα μιλά κατευθείαν στην καρδιά και την ψυχή τόνισε για το ”Σωπάστε να ακούσω ” ενώ για τους συνάδελφους του και τη νέα δισκογραφική τους δουλειά είπε:

”Νέοι καλλιτέχνες ο Γιώργης και ο Μενέλαος, πολλά υποσχόμενοι και πολύ καλοί άνθρωποι γιατί αυτό μετρά πολύ στις μέρες μας…Εύχομαι καλή επιτυχία στη δουλειά τους”.

Τα λόγια και η μαντινάδα του Κατσούγκρη

Ο γνωστός Ανωγειανός  μαντιναδολόγος Γιώργης Μπέρκης ή Κατσούγκρης μίλησε και αυτός για την εμπειρία του από τον κινηματογράφο στα νεανικά του χρόνια και αφιέρωσε μια μαντινάδα για την περίσταση. Είπε χαρακτηριστικά:

”Θα πω μια μαντινάδα για τη βραδιά αυτή η οποία αφορά από την ηλικία μου και πάνω ανθρώπους, γιατί οι νεότεροι δεν έχουν τα βιώματα που έχουμε εμείς σε αυτό το χώρο. Για αυτό συγχαίρω τους συντελεστές και τους εμπνευστές αυτής της βραδιάς και τον φίλο και άρχοντα Ζαφειρογιώργη που ακόμα και όταν ήταν αυστηρός μας δίδασκε πράγματα θετικά και αυτό το βλέπουμε εκ των υστέρων.

Μισό αιώνα έκαμα να μπω σ’ αυτό το τόπο

Μα ένιωσα για στιγμές παιδί και άξιζε τον κόπο.

Η ξεχωριστή αυτή εκδήλωση του Πολιτιστικού συλλόγου έκλεισε με τον ιδανικό τρόπο, την μουσική ,με τις νότες να ξεπηδάν από το πάλκο σαν γνωστές ατάκες παλιών ταινιών που φιλοξένησε ο ΡΕΞ ,να διοχετεύονται στον χώρο και στη συνέχεια να βγαίνουν έξω και να απλώνονται σε όλο το χωριό. Από τα Σίσαρχα και το Μετόχι, κατεβαίνει στο Μειντάνι και το Αρμί και τέλος  ως την άλλη άκρη το Περαχώρι ,έτσι και χθες ήχησε άλλη μια φορά ο ακούραστος τελάλης και διαλάλησε το γεγονός ότι σήμερα είχε ταινία στον κινηματογράφο μας. Και αυτή ακριβώς η ταινία αποσπά τα πραγματικά βραβεία του απλού κόσμου και αυτών που είναι εδώ μαζί μας αλλά και αυτών που ”έφυγαν”.

Να είσαι καλά Ζαφειρογιώργη..