Την ερχόμενη Κυριακή 14 Ιουνίου θα πραγματοποιηθεί στον Ιερό Ναό του Αγίου Γεωργίου στην Δαμάστα, το σαρανταήμερο μνημόσυνο για την ανάπαυση της ψυχής του Γεωργίου Σαρρή, που ο χαμός του μόλις στα 50 του χρόνια, στις 9 του περασμένου Μαΐου είχε σκορπίσει τη θλίψη.Η οικογένεια του καλεί συγγενείς και φίλους να ανάψουν ένα κερί στη μνήμη του.

Ο Γιώργος Σαρρής ήταν παντρεμένος με την Κατερίνα Σπιθούρη (του Ευριπίδη του Παλιολαδίτη) και ήταν πατέρας δύο ανήλικων τέκνων, του Ευάγγελου και της Ισμήνης. Είχε διατελέσει αντιδήμαρχος στον παλιό δήμο Τυλίσου, ενώ είχε διατελέσει και πρόεδρος του Αθλητικού Ομίλου Δαμάστας. Ήταν γεωπόνος και διατηρούσε στο Γάζι κατάστημα με γεωπονικά είδη.Ο δήμαρχος Μαλεβιζίου Μενέλαος Μποκέας είχε εκφράσει την οδύνη του στη κηδεία του Γεωργίου Σαρρή αναφέροντας:”Ο εκλιπών είχε συνδέσει την παρουσία του με διαρκή προσφορά, τόσο ως ένας άξιος επιστήμονας, όσο και με την ανάμιξή του στα κοινά.Ως Γεωπόνος, στάθηκε πάντα στο πλευρό των Αγροτών της περιοχής μας, με τις πολύτιμες συμβουλές και την διαρκή καθοδήγησή του.Η αγάπη του προς τη Δαμάστα και γενικότερα το Μαλεβίζι, υπήρξε ο λόγος της ενασχόλησής του με τα δημοτικά. Επί Δήμου Τυλίσου, εξελέγη Δημοτικός Σύμβουλος και διετέλεσε Αντιδήμαρχος επί δημαρχίας Φθενού, αξιώθηκε δε να συμβάλει αποφασιστικά στην αντιμετώπιση και επίλυση πλήθους προβλημάτων”.

-Στην μνήμη του κουνιάδου του, ο Βασίλης Δραμουντάνης (Μπενταφούτης) και η σύζυγος του Θεονύμφη, προσέφεραν στην ΑΝΩΓΗ το ποσό των 50 ευρώ, χρήματα που θα διατεθούν για τις ανάγκες του Εργαστηρίου Γνώσης του Αγίου Γεωργίου. Ας είναι ελαφρύ το χώμα που τον σκεπάζε

Την ερχόμενη Κυριακή 14 Ιουνίου θα τελεστεί στον Ιερό Ναό της Παναγίας στο Περαχώρι και το μνημόσυνο για τον ένα χρόνο από την απώλεια ενός ξεχωριστού, αυθεντικού και αγαπητού σε όλους μας Ανωγειανού, του Γεωργίου Χαιρέτη ή “Μπιντόφη” που χάθηκε τόσο πρόωρα στα 52 του χρόνια στις 23 Ιουνίου του 2019.Μια τραγική μοίρα που φέρνει την ίδια μέρα το ετήσιο μνημόσυνο του Γιώργη με αυτό του αγαπημένου του ανιψιού Γιώργη Ξυλούρη “Κίτρο” που χάθηκε πριν 40 ημέρες, ενώ λίγα χρόνια πριν είχε χαθεί τόσο άδικα και ο αδερφός του Λευτέρης Χαιρέτης (Μανιός).

Για το ετήσιο μνημόσυνο του αγαπημένου της αδερφού γράφει στην ΑΝΩΓΗ η Νίκη Χαιρέτη:

“Ένας χρόνος χωρίς εσένα…

Ο Γιώργης μας, “έφυγε” από τη ζωή στις 23 Ιουνίου 2019, χτυπημένος από την πιο ύπουλη αρρώστια, από την οποία κανείς δε βγήκε νικητής. Προσπάθησε πολύ, αλλά δεν τα κατάφερε. Έφυγε γρήγορα χωρίς καλά καλά να καταλάβουμε πως. Χωρίς να προλάβουμε να κάνουμε κάτι…

 Εσύ όμως Γιώργη πάλευες μέχρι και την τελευταία στιγμή. Πίστευες ότι θα χειρουργηθείς και θα γίνεις καλά, αλλά μάταια. Ο Θεός είχε άλλα σχέδια για σένα και ήθελε να σε πάρει κοντά του και να σε στερήσει από εμάς. Από τη χαροκαμένη Μάνα και τα αδέρφια σου, από όλους όσοι σε αγαπούσαν. 

 Προσπαθούσαμε να συνειδητοποιήσουμε το χαμό σου, το χαμό του Λευτέρη μας, την απώλεια του μπαμπά. Και πριν προλάβουμε να αναντρανίσουμε ήρθε το μεγάλο χτύπημα. Ο άδικος και ξαφνικός χαμός του ανιψιού μας του “Κίτρο” που τόσο αγαπούσες και εσύ και όλοι μας. Ξέρω πως θα ακουστεί σκληρό, αλλά καλλιά που είχες φύγει και δεν το έζησες και αυτό. Ξέρω πως δεν θα χαρείς που θα έρθει κοντά σας γιατί ήθελες να είναι εδώ, στον πατέρα και τη μάνα του, στη γυναίκα και τα κοπέλια του που τόσο αγαπούσες.Το ξέρω καλά, όπως ξέρω και ότι θα μου τσι προσέχεις γιατί έδινες την ψυχή σου για όλους.

 Ένας χρόνος χωρίς εσένα αδερφέ μου. Στα Άγια των Αγίων να πάει η ψυχή σου. Την Κυριακή 14 Ιουνίου το μνημόσυνο σου, μαζί με τα σαράντα του αδικοχαμένου ανιψιού σου. 

 Κανένα ανθρώπινο μυαλό στο νου του δεν το βάνει,

πως θέλα ‘ρθεί στα χρόνια σου, παρέα να σου κάνει…

===============================================

Φιλότιμος, ειλικρινής, έντιμος στη ζωή σου,

σίγουρα στον Παράδεισο, βρίσκεται η ψυχή σου.”

 -Στη μνήμη του Γεωργίου Χαιρέτη “Μπιντόφη” η οικογένεια του προσέφερε στην ΑΝΩΓΗ, το ποσό των 50 ευρώ για να χρησιμοποιηθεί για το Εργαστήρι Γνώσης της ενορίας του Αγίου Γεωργίου.Τους ευχαριστούμε θερμά για την στήριξη τους.

 Ας είναι ελαφρύ το χώμα των Ανωγείων που σε σκεπάζει φίλε Γιώργη. Αιωνία η μνήμη σου.”

“Έφυγε” από τη ζωή σε ηλικία 81 ετών η Ιοκάστη Μπαγκέρη (του Μπαγκερομιχάλη). Η νεκρωσιμος ακολουθία θα ψαλει την Παρασκευή 12 Ιουνίου στις 2 μ.μ από τον Ιερό ναό του Αγίου Γεωργίου στο Μειντανι.  Η σορός της θα βρίσκεται στην εκκλησία από τις 1 μ.μ 

Η ΑΝΩΓΗ εκφράζει θερμά συλλυπητήρια στους οικείους της. Ας είναι ελαφρύ το χώμα των Ανωγείων που θα την σκεπάσει. 

Την Κυριακή 14 Ιουνίου θα τελεστεί στον Ιερό Ναό της Παναγίας στο Περαχώρι, το σαρανταήμερο μνημόσυνο για την ανάπαυση της ψυχής του Γεωργίου Ξυλούρη ή “Κίτρο”, που “έφυγε” από τη ζωή στις 2 του περασμένου Μαΐου.Η οικογένεια του καλεί φίλους, συγγενείς και συγχωριανούς να ανάψουν ένα κερί στη μνήμη του.Στο μνημόσυνο θα προσφερθεί καφές στα καφενεία του Περαχωριού. Ο Γιώργης που “έφυγε” μόλις στα 32 του χρόνια, αφήνει πίσω του την οικογένεια του, τους γονείς και τα αδέρφια του Νίκη και τον Δημήτρη έναν από τους καλύτερους νέους λυράρηδες των Ανωγείων, τη σύζυγο του Κλειώ και τα δυο ανήλικα τέκνα τους, την Βαγγελιώ-Μιχαέλα  και τον Ιωάννη-Γεώργιο που βαπτίστηκε στον Αί Γιώργη την ημέρα της κηδείας του πατέρα του.Ο Γιώργης ήταν κτηνοτρόφος, άνθρωπος του μόχθου και της εργασίας και η απώλεια του συγκλόνισε την τοπική κοινωνία.

Με την ΑΝΩΓΗ επικοινώνησε η γυναίκα του Γιώργη, η Κλειώ Ξυλούρη-Καψάλη, η οποία εκ μέρους όλης της οικογένειας της έστειλε ένα κείμενο αποχαιρετισμού στον αγαπημένο της, το οποίο δημοσιεύουμε για τους Ανωγειανούς όπου γης.

Αναλυτικά το κείμενο από την Κλειώ:

“Γιώργη Μου, αγαπημένε μου, ότι λόγια και να πούμε για εσένα θα είναι λίγα , ήταν τόσο άδικος ο χαμός σου που κλονιστήκαμε όλοι. Η απώλεια σου μεγάλη, γιατί μείναμε όλοι  χωρίς το στήριγμά μας, ήσουν για όλα και για όλους εκεί. Κανείς δεν μπορεί να σου ξεχάσει γιατί μόνο καλό πρόσφερες, αλλά δυστυχώς τίποτα από όλα αυτά τα καλά που είχες κάνει δεν μπήκε μπροστά εκείνο το βράδυ, που έφυγες  τόσο άδικα και τόσο απάνθρωπα, για να σε προστατεύσει..

Η καλοσύνη και το φιλότιμο σου για όλους ήταν υπόδειγμα. Ότι λόγια και να πει κανείς για σένα θα είναι λίγα και εσύ δεν ήσουν από αυτούς  που ήθελε φανφάρες  και λόγια του αέρα αλλά μόνο πράξεις.

Τον πόνο μας απαλύνει λίγο, ότι άφησες ένα καλό όνομα σε εμάς που πρέπει να το συνεχίσουμε για να τιμήσουμε τη μνήμη σου, όπως και μια κοινωνία που μας στηρίζει και ακούγεται από όλους ο καλός λόγος και  η αγάπη που σου είχαν, γιατί μπορεί να σε πήραν από την ζωή μας αλλά από την μνήμη και την καρδιά  μας δεν μπορεί ΚΑΝΕΙΣ να σε πάρει …

Ήσουν πικραμένος  γιατί έχασες ένα από τα πιο αγαπημένα σου πρόσωπα, τον Μανιό  που ήταν στήριγμα για εσένα σε όλα σου τα βήματα και τότε λύγισες και πόνεσες πολύ, η απώλεια του μεγάλη  για όλη την οικογένειά σου, συνεχίσατε και πορευτήκατε όμως γιατί έτσι έπρεπε. 

Έπειτα ακολούθησαν χαρές, για εμένα και εσένα, παντρευτήκαμε και ήρθε το πρώτο μας παιδί, η Βαγγελιώ-Μιχαέλα και ο πόνος ανακουφίστηκε όμως το κακό συνεχιζόταν, η μια ατυχία διαδεχόταν την άλλη, καθώς  ήρθε η αρρώστια που έπληξε τον πατέρα σου και τότε φοβήθηκες και έλεγες: 

-‘’Όχι άλλος πόνος’’ και αυτό συνεχιζόταν  αλλά εσύ πάλι σηκώθηκες γιατί ήρθε στην ζωή ο γιος μας ο Γιάννης –Γιώργης. 

 Έδινες αγάπη και στα δυο μας  παιδιά αλλά και σε εμένα, ήσουν ένας καλός σύζυγος και πατέρας, με στήριζες σε όλα μου τα βήματα και εγώ όμως  το ίδιο έκανα για εσένα.

Μετά από καιρό χτύπησε την πόρτα η χαρά σπίτι μας για τον αδερφό σου και τότε μου είπες: 

-‘’Είμαστε σε καλό δρόμο’’.

Όμως ο θεός είχε άλλα σχέδια και σε εμάς έπρεπε να δώσει πάλι την σκυτάλη του πόνου καθώς τότε αρρώστησε ο θείος ο Γιώργης. Εσύ ήσουν εκείνος που του στάθηκε σε όλα όσα ακολούθησαν εκείνους  τους δύσκολους μήνες  και μετά που ήρθε το τέλος και πάλι έπρεπε να αναστηλωθούμε, εσύ ήσουν εκείνος που μας έδινε δύναμη και θάρρος για να συνεχίσουμε.

 Όμως  μετά από 3 μήνες είχαμε συνέχεια του δράματος. Τότε αφορούσε την θεία την  Σοφία που ήταν και εκείνη βαριά άρρωστη για πολλά χρόνια.Το μεγάλο κακό όμως δεν άργησε να έρθει και τότε ήταν που κλονίστηκες ακόμα περισσότερο καθώς  αυτό το κακό αφορούσε την  αδερφή σου την Νίκη και μου έλεγες:

-‘’Όχι άλλο πόνο Κλειώ’’. Όχι, γιατί σε όλα εμείς πρέπει να ήμαστε τα θύματα, την έσωσες όταν εσύ κατάλαβες μέσα στην εντατική ότι το “κοπέλι” όπως την έλεγες έπεσε σε κώμα.

Η ταφόπλακα όμως ήσουν εσύ καλέ  μου. Ο ξεριζωμός εσύ που αν μας έβλεπες θα έλεγες:

-“Σηκωθείτε μπρε να συνεχίσετε  γιατί έτσι πρέπει…”.

Εμείς  λοιπόν Γιώργη μου, η οικογένεια σου θα πράττουμε όπως θα έκανες και εσύ την κάθε μέρα και θα πορευόμαστε με βάση την δική σου λογική ,που ήταν η αξία της ΑΝΘΡΩΠΙΑΣ, του ΦΙΛΟΤΙΜΟΥ και της  ΑΞΙΟΠΡΕΠΕΙΑΣ! Γιατί αυτά διδάχτηκες από την οικογένεια σου και αυτά προσπαθούμε να κρατήσουμε όλοι μέχρι και σήμερα, όσο δύσκολο και εάν είναι. Εσύ πάντα με ήθελες δυνατή και έτσι πρέπει να συνεχίσουμε όλοι μας επιστρατεύοντας όσες δυνάμεις μας έχουν απομείνει…

Αδικοσκοτωμένε μερακλή μου.

Έκλεισε η το σπίτι γιασεμί μου.

Γιώργη μου αδικοχαμένε καντιφέ μου.

Τι λόγια να σου πω εδά μπαξέ μου.

Ερήμαξε ο ντουνιάς δα κανακάρη μου.

Που φεύγεις και με ‘φήνεις  παλικάρι  μου.

Γιώργη μου η απώλεια καλέ μου, 

δεν θα περάσει άντρα μενεξέ μου.

Η τα παιδιά σου δα χαρά μου η το μπαμπά τους θένε  ροδαριά μου.

Έφυγες και σε ψάχνουνε  κλωνάρι μου Η Βαγγελιώ σου και  ο Γιάννης σου κανακάρη μου.

Το όνομα σου πήρε δα καλέ μου,

ο γιος σου ο μονάκριβος αϊτέ  μου.

Έφυγες και ρημάξαμε μπαξέ μου.

Δεν ξανά μπαίνεις η στο σπίτι στρατηγέ μου.

Με την ανάμνηση σου δα αϊτέ μου, θα πορευτούμε Γιώργη καντιφέ μου.

Με το Μανιό θα ν’ είσαι δα καμάρι μου, χορό θα στήσετε στον Άδη παλικάρι μου.

Στο Άδη θα γλεντίζετε μπαξέ μου, με τους  παππούδες  και  τσι θείους καντιφέ μου.

Καλό ταξίδι μενεξέ μου, αδικοσκοτωμένε Στρατηγέ  μου!

Ας είναι ελαφρύ  το χώμα που θα σε σκεπάζει και να απαλύνει τον πόνο και τις πληγές που σου άφησαν στο σώμα σου και στην ψυχή σου τόσο απάνθρωπα ,για εμάς θα ζεις πάντα στις καρδιές μας και στην θύμηση μας.

Η Γυναίκα σου Κλειώ και τα παιδιά σου Βαγγελιώ και Γιάννης.

–Στην μνήμη του Γεωργίου Ξυλούρη “Κίτρο”, σαράντα ημέρες μετά την απώλεια του, η σύζυγος του Κλειώ, προσέφερε στην ΑΝΩΓΗ το ποσό των 100 ευρώ για τις ανάγκες της ηλεκτρονικής έκδοσης της εφημερίδας των Ανωγειανών όπου γης. Τα χρήματα θα διατεθούν για το Εργαστήρι Γνώσης της ενορίας του Αγίου Γεωργίου και για τα δωρεάν φροντιστήρια που γίνονται στον χώρο για μαθητές, ενήλικες και πρόσφυγες. 

Ας είναι ελαφρύ το χώμα των Ανωγείων που σε σκεπάζει Γιώργη. Αιωνία η μνήμη σου.

Από την Ευαγγελία Χαιρέτη του Ιωάννου

“Πόσο εύκολο είναι να μιλήσεις κάτω από αυτές τις συνθήκες και να εκφραστείς όπως πραγματικά αισθάνεσαι; Είναι τόσο λεπτές οι ισορροπίες, είναι τόσος πολύς ο πόνος, είναι τόσο μεγάλο το γιατί που σίγουρα κάτι θα ξεφύγει και σίγουρα δεν θα  ικανοποιηθούν όλοι.

 Ήταν μια δραματική συγκυρία που σάρωσε και ταρακούνησε τις ζωές όλων μας. Όλων των Ανωγειανών εντός και εκτός . Όσοι έχουμε μεγαλώσει και γαλουχηθεί στ Ανώγεια ξέρουμε τα του οίκου. Ρίζες και δεσμοί άρρηκτα συνδεδεμένοι είτε ζούμε εκεί είτε όχι. Το διπλό φονικό αποκάλυψε ξανά τα πολυσύνδετα προβλήματα που μαστίζουν τον τόπο. Προβλήματα κρυμμένα κάτω απ το χαλί και έτοιμα να μας πνίξουν όλους.

Όμως δεν θα σταθώ σ’ αυτά. Σε γενικές γραμμές πολλοί αναφέρθηκαν και ξεδίπλωσαν τις απόψεις τους γύρω από το θέμα. Πολλές  απ αυτές  θα με βρουν σύμφωνη…. Εδώ θα ήθελα να ασχοληθώ με τον άνθρωπο Γιώργη.

Ο Γιώργης ήταν ένας πολύ νέος άνθρωπος που η ζωή του φαινόταν να ξεδιπλώνεται μπροστά του…. Να απλώνεται… να ριζώνει και να ανθεί… Μέχρι που αυτό το άνθος θα κοπεί βίαια….

Ο Γιώργης ήταν ένας άτυχος νέος. Από την πρώτη του κιόλας νιότη θα βιώσει μια μεγάλη απώλεια. Ο σκληρός και ξαφνικός θάνατος του Μανιό έμελλε να τον στιγματίσει. Ο Μανιός δεν ήταν απλά ο θείος του Γιώργη μα το κύριο αντρικό πρότυπο ενός νέου αγοριού που όδευε προς την ενηλικίωση. Από εκείνον θα έπαιρνε το νήμα για να συνεχίσει ο ίδιος την πορεία του για την ζωή. Το τιτάνιο σοκ και η δυσκολία να το διαχειριστεί θα τον δοκιμάσουν σε πολλά επίπεδα. Η ζωή όμως προχωράει και κάτω από αυτές τις συνθήκες θα αναγκαστεί να προχωρήσει κι αυτός παρέα με το βαθιά χωμένο αγκάθι της απώλειας να τον συντροφεύει.

Το πλαίσιο των Ανωγείων είναι δύσκολο και τραχύ σαν το φυσικό του περιβάλλον απαιτεί συγκεκριμένες πρακτικές από τους άντρες και τις γυναίκες. Δεν χαρίζεται…

Ο Γιώργης δεν ήταν ο γλεντζές του χωριού. Δεν του άρεσε να εκτίθεται δημόσια και να διαδηλώνει για την αγάπη του. Αυτό φυσικά δεν ακύρωνε την ευαισθησία του, την πίστη του και την συμπόνια του για τον άνθρωπο. Όσοι τον γνώριζαν καλά ξέρουν….

Ο Γιώργης δεν ήταν ο άντρας που προκαλούσε ή που γεννούσε με την στάση του το μίσος και την διχόνοια. Δεν επιδείκνυε την ρωμαλεότητα του για να επιβληθεί. Ούτε συγκρούονταν για να αποδείξει κάτι. Αγάπησε την Κλειώ και πάλεψε για να την διεκδικήσει. Φαινόταν να έχει έρθει η Άνοιξη στην ζωή του. Συμπορεύτηκαν μαζί και με θέληση δυνατή έβαλαν τα θεμέλια για το καινούργιο τους ξεκίνημα. Όλα έμοιαζαν «ιδανικά» με κάποιο τρόπο. Η ζωή θα τους χαρίσει δύο πανέμορφα παιδιά και θα μπει ο σπόρος για αυτό που λέμε συνέχεια… Οι απώλειες διαδέχονται η μια την άλλη κι έτσι πριν από ένα χρόνο θα φύγει ο άλλος Γιώργης (Μπιντοφογιώργης) με τρόπο σιωπηλό και επίπονο  όπως ήταν και όλη του η ζωή. Η λίστα αυξάνεται…

Όσα χαστούκια και να σου δώσει η ζωή ποτέ δεν συνηθίζεις. Ο θάνατος είναι σκληρός και μαύρος δεν έχει τίποτα το όμορφο πάνω του και σε χαράζει χωρίς οίκτο. Και ο Γιώργης έφαγε πολλά χαστούκια παρά το νεαρό της ηλικίας του και φυσικά ποτέ δεν συνήθισε.

 Ξέρω πολύ καλά πως το να ανήκεις σε μια ομάδα είναι επιτακτική ανάγκη και πολύ περισσότερο σε τόσο σκληρές και αυστηρές κοινωνίες όπως αυτή των Ανωγείων. Ρώτησα κάποτε έναν άντρα γιατί οπλοφορείς; Μου απάντησε «για να μπορέσω να αμυνθώ σε περίπτωση ανάγκης». Αυτός ο άντρας δεν ήταν πολεμοχαρής ούτε προκαλούσε καταστάσεις. Η απάντηση του με έκανε να καταλάβω πως δεν φοβόταν τόσο για την ζωή του όσο για τον λεγόμενο εξευτελισμό και την διαπόμπευση της προσωπικής του αξιοπρέπειας. Λυπήθηκα γι αυτόν τον άντρα όχι γιατί η τιμή δεν πρέπει να υπερασπίζεται ίσα, ίσα μα για τον ρόλο που αναγκαζόταν να επωμιστεί και να αναπαράγει παρά την θέληση του. Έδινε την εντύπωση του θύτη μα στην πραγματικότητα ήταν θύμα μιας κοινωνίας που παρεμπόδιζε κάθε μορφή έκφρασης και συναισθήματος.

 Μικρότερη πίστευα πως έπρεπε να παλεύεις μέχρι τέλους όμως μεγαλώνοντας κατάλαβα πως το να αποχωρείς την στιγμή που πρέπει είναι μια πράξη γενναία. Ο Γιώργης δυστυχώς δεν κατάφερε να το διακρίνει αυτό, πάλεψε μέχρι τέλους και την στιγμή της σύγκρουσης άρχισαν να απομακρύνονται νοερά ένα, ένα τα αγαπημένα του πρόσωπα η Κλειώ, τα παιδιά του, η μάνα του, ο πατέρας του, τα αδέρφια του… η ζωή. Τίποτα δεν φάνταζε  τόσο δυνατό για να τον κρατήσει πίσω και να καταφέρει να  δει τους σπόρους που φύτεψε να βγάζουν ανθούς και κλαδιά και να απλώνουν τις ρίζες τους στον κόσμο… Εκεί μέσα στην Άνοιξη ήρθε ξαφνικά ο χειμώνας και εκεί μέσα στα γέλια και τις χαρές το κλάμα, η οδύνη και ο αβάσταχτος πόνος. Κανείς δεν κατάλαβε πως γίνεται με τόσο ήλιο να πέφτει χαλάζι και να ρημάζουν όλα στην στιγμή… Μεγάλωσα με την έκφραση το όπλο είναι ξένη δύναμη τώρα ήρθε η σκληρή πραγματικότητα να μου το επιβεβαιώσει.

Η ζωή διδάσκει στο διάβα της… Μια σημαντική  διδαχή που συνειδητοποιεί κάποιος έπειτα  από πολλές δοκιμασίες είναι πως είναι και πολύ άδικη χωρίς να εξηγεί το γιατί. Τα παιδιά του Γιώργη θα το βιώσουν αυτό από το πρώτο τους κιόλας στρατάρισμα.Καμία απάντηση δεν θα υπάρξει γι αυτό το γιατί, κανείς όσο στοργικός και παρόν και να είναι δεν θα καταφέρει να καλύψει το κενό του Γιώργη, καμιά προσέγγιση όσο και να απαλύνει τις πληγές δεν θα τις γιατρέψει για πάντα… Τίποτα δεν θα είναι πια  ίδιο για κανέναν.

Η επιβίωση μοιάζει αδύνατη μα η ζωή επιτάσσει το αδύνατο. Τα αποθέματα  δείχνουν  να έχουν στερέψει μα το να σταθείς όρθιος είναι μονόδρομος. Το μονοπάτι μακρύ και δύσκολο όμως οφείλεις να το περπατήσεις….

Γιώργη, ήταν πολύ νωρίς  γι αυτό το ταξίδι μα αφού η μοίρα και ο Θεός το όρισε  εύχομαι να είναι  γαλήνιο και να αναπαυθείς εκεί που πας. Να δώσεις χαιρετίσματα στον  Μανιό και στον Γιώργη και να τους πεις πως το κενό τους ήταν και παραμένει μεγάλο για όλους μας…”

-Στην μνήμη του Γιώργη Ξυλούρη “Κίτρο”, σαράντα ημέρες μετά το θάνατο του, η Ευαγγελία Χαιρέτη προσέφερε το ποσό των 50 ευρώ για τις ανάγκες της ηλεκτρονικής μας έκδοσης. Την ευχαριστούμε θερμά για τη στήριξη της. Ας είναι ελαφρύ το χώμα των Ανωγείων που τον σκεπάζει.

“Το Τμήμα Κοινωνικής Προστασίας Παιδείας Πολιτισμού( Κοινωνική Υπηρεσία) του Δήμου Ανωγείων αισθάνεται  την υποχρέωση να   ευχαριστήσει  θερμά την  οικογένεια των Χαιρέτηδων  για την προσφορά   4 αρνιών και 10 κιλών  ξινόχοντρου    για το πανηγύρι  του Αγίου  Πνεύματος στα Δανούζα  καθώς λόγω των μέτρων προστασίας κατά του κορονοιού  φέτος δεν έγινε τραπέζι  .

Τα παραπάνω διατέθηκαν  για  τις ανάγκες του Κοινωνικού μαγειρείου   και ευάλωτων οικογενειών   του Δήμου μας .

Για άλλη μια φορά ευχαριστούμε τους συγχωριανούς μας που συνδράμουν στο έργο μας στις δύσκολες εποχές που διανύουμε  .

H Προϊσταμένη  του  Τμήματος Κοινωνικής Προστασίας Παιδείας και Πολιτισμού Δήμου Ανωγείων Σουλτάτου  Ειρήνη”