https://www.megatv.com/megagegonota/article.asp?catid=27369&subid=2&pubid=38581266

Στην εκπομπή “Live News” στον τηλεοπτικό σταθμό MEGA  και τον δημοσιογράφο Νίκο Ευαγγελάτο, μίλησε το απόγευμα της Παρασκευής ο Δημήτρης Ξυλούρης, αδερφός του 32 χρόνου Γιώργου που έχασε τη ζωή του στη συμπλοκή του περασμένου Σαββάτου. Ο 25 χρόνος Ανωγειανός λυράρης, συγκλόνισε τους πάντες με τα λόγια του που περιείχαν ανείπωτη θλίψη για τη μεγάλη του απώλεια αλλά και περίσσευμα λογικής για την επόμενη ημέρα. Ο Δημήτρης ζήτησε από τη Δικαιοσύνη να βγάλει στο φως γρήγορα τα γεγονότα και του τι πραγματικά συνέβη, ενώ όπως τόνισε μετά και οι δυο οικογένειες να πάνε παραπέρα και να προσπαθήσουν να ξεπεράσουν τις απώλειες των αγαπημένων τους. “Και εμείς χάσαμε και αυτοί έχασαν” τόνισε συγκλονισμένος καταλήγοντας ότι σαν Ξυλούρηδες και σαν Ανωγειανοί θα τηρήσουν τη στάση λογικής που έμαθαν από τους παλαιότερους.

Ολόκληρη η συνέντευξη του Δημήτρη Ξυλούρη στον Νίκο Ευαγγελάτο:

Ακούστε να δείτε. Εγώ έχασα τον αδερφό μου. Μέχρι να συνειδητοποιήσω τι είχα χάσει δε μπορούσα να σταθώ στα πόδια μου.Έχασα ένα καλοσυνάτο άνθρωπο, με όνομα.

Την Δευτέρα το πρωί που ξύπνησα συνειδητοποίησα ότι έπρεπε να βρεθεί το όπλο, να πάει στη Δικαιοσύνη και αυτή να δείξει την αλήθεια. Γιατί εμείς θέμε την αλήθεια και μόνο την αλήθεια. Δεν θέμε ψέμματα, δεν θέμε τίποτε άλλο.Το όπλο το βρήκα όπως είπατε και το πήγα στην αστυνομία, τα είπα δε μπορώ να τα ξαναλέω. Από εκεί και πέρα η Αστυνομία πρέπει να κάνει τη δουλειά της.

Που να ξέρω πως βρέθηκε το όπλο στην ταράτσα. Δεν ήμουν εκεί. Μακάρι να ήμουν εκεί. Μακάρι να ήξερα να σας απαντήσω πως βρέθηκε το όπλο εκεί. Ήμουν σαν χαμένος, έψαχνα από εδώ κι από εκεί σαν το τρελό, ρωτούσα τους δικούς μου, δεν ήξερε κανείς τίποτα. Μια δόση είδα μια σακούλα, την πήρα, είδα το όπλο και το πήγα στην αστυνομία. Το όπλο ήταν του αδερφού μου, αυτός το είχε, από πάντα. Δεν είχε άδεια οπλοφορίας.

Δεν έχω μάθει ακόμα τίποτα. Αυτό που ξέρω είναι ότι το όπλο έχει ήδη ταυτοποιηθεί ότι είναι του αδερφού μου. Αυτό άκουσα και ξέρω σίγουρα. Περιμένω τη δικαιοσύνη να ταυτοποιηθούν και τα βλήματα. Να μου πουν την αλήθεια, να μου πουν ακριβώς τι έγινε. Γιατί σας ξαναλέω κάτι, εμείς ζητάμε την αλήθεια. Πάνω από όλα σαν οικογένεια, πάνω από όλα σαν Ξυλούρηδες και πάνω από όλα για το χωριό μου, για το χωριό μας! Γιατί δεν το ήθελε κανείς αυτό το πράγμα που έγινε.Και οι δυο χάσαμε. Και εμείς χάσαμε και αυτοί έχασαν. Ακούστε να δείτε, αυτά τα πράγματα εννοείται ότι δεν πρέπει να συμβαίνουν. Και ας είναι αιτία ο αδερφός μου να μη χαθεί άλλη ψυχή με αυτά τα πράγματα. Να αποδείξει η δικαιοσύνη την αλήθεια. Όποιοι ξέρουν να μιλήσουνε. Από εκεί και πέρα, σαν κοινωνία, σαν Ανώγεια, σαν Ξυλούρηδες εμείς θα κρατήσουμε αυτό που πρέπει να κρατήσουμε κι αυτό που μάθαμε από πάντα. Τίποτα άλλο δεν έχω να σας πω.

Δεν ξέρω που βρίσκω τη δύναμη και το αντέχω όλο αυτό. Ευχαριστώ το Θεό.

Αυτά που ακούτε με κτηματικές διαφορές ήταν παλιά, είχαν λυθεί. Δεν είχαμε προβλήματα. Δεν είχαμε! Εγώ με τον συγχωρεμένο το Λευτέρη μιλούσα. Μιλούσα με την κόρη του. Με όλους μιλούσαμε. Δεν υπήρχε κάτι τέτοιο.Το πως έγινε το κακό να ρωτήσετε να μάθετε γιατί εγώ δεν ξέρω. Δεν μπορώ να το συνειδητοποιήσω.Να μου πείτε και εμένα. Να μου πείτε το λόγο.

Την στιγμή των γεγονότων ήμουν στο πάνω χωριό, απέξω σε ένα καφενείο και καθόμουν.Όχι στο Περαχώρι, στο πάνω χωριό.Δεν άκουσα τίποτα. Με πήραν τηλέφωνο, έτρεξα, μέχρι να φτάσω τον είχαν στο Κέντρο Υγείας. Δεν πρόλαβα.

Σωστά λέτε ότι όλα αυτά που λέγονται για βεντέτα τα έχουμε επεξεργαστεί στο μυαλό μας και τα έχουμε προσπεράσει.Εγώ θέλω να πω το εξής. Πονάμε και πονάνε. Σας παρακαλώ πολύ, να αφήσουν τα πολλά και τις πολλές φανφάρες και να αφήσουμε τη Δικαιοσύνη να κάνει τη δουλειά της. Και μετά να κάνουν όλοι τη δουλειά τους. Και όποιοι πρέπει να μιλήσουν να μιλήσουν.Να αποδειχτεί και να φανεί η αλήθεια.Γιατί το ψέμα είναι κακό και τρώει τον άνθρωπο. Κι αυτά τα πράγματα να μην γίνονται.

Σας ξαναλέω. Ας είναι αιτία ο αδερφός μου να μη χαθεί άλλη ψυχή. Εμένα χάθηκε. Εγώ θα το παλέψω και θα το αντέξω. Φταίμε δεν φταίμε! Και θα το πάω πέρα. Να το πάνε και όλοι οι άλλοι. Με ηρεμία και σύνεση.

https://www.pod.gr/prwtagwnistes-ta-omorfa-anwgeia/?fbclid=IwAR3l1x8EyGMwXZ-saaseUxBfKbX4yy2Eh2v4F6EXC43d5glHF3VOcLI4G2Y

«Το πέρασμα από τα Ανώγεια είναι, για πολλούς από εμάς τους κρητικούς, κάτι σαν προσκύνημα… στη λεβεντιά και την ομορφιά του Ψηλορείτη».

Έτσι ξεκινάει ο Σταύρος Θεοδωράκης το αφιέρωμα στα Ανώγεια με αφορμή το διπλό φονικό το βράδυ του περασμένου Σαββάτου.

Στο podcastΠρωταγωνιστές μιλάνε:

– ο Παπα-Ανδρέας, που είναι πρώτος στις χαρές και τις λύπες του χωριού

– ο Αριστείδης Χαιρέτης, ξακουστός ως Γιαλάφτης, που μιλάει μόνο με μαντινάδες

– η Δέσποινα, η γυναίκα του, διευθύντρια για 25 χρόνια στο Λύκειο Ανωγείων

– ο Λουδοβίκος των Ανωγείων, συνθέτης και δημιουργός των Υακινθείων

αλλά και η Ουρανία Ξυλούρη, η χήρα του πιο ξακουστού λυράρη, του Νίκου Ξυλούρη.

Αποσπάσματα:

Παπα-Ανδρέας

«Παλεύουμε, παλεύουμε, πολλοί ανθρώποι, πολύς κόσμος. Να κρατούμε ισορροπίες, να ηρεμούμε καταστάσεις, πράγματα, αλλά… Δεν το προλάβαμε, αυτό. Έγινε σε.. σε δευτερόλεπτα μέσα».

«Η λεβεντιά σε ανθρώπους που καταλαβαίνουν, είναι σε αξίες και στα ιδανικά. Δεν είναι ούτε στο τσίτωμα του μπέμπη (σ.σ: του στέρνου), ούτε σε άλλα πράγματα. Κατάλαβες;».

Αριστείδης Χαιρέτης – Γιαλάφτης

«Πιστόλι στη μέση μου δεν έβαλα ποτέ μου γιατί είναι οι μαντινάδες μου οι σφαίρες οι δικές μου».

«Στον Μάνο Χατζηδάκι άρεσε μια άλλη μαντινάδα:

Βιόλα που σε μεγάλωσαν με των ματιών μου δάκρυα /

εγώ περίμενα ανθούς και σύ πετάς αγκάθια.

Και του Γκάτσου άρεσε:

Από το περυσινό σεβντά κατόρθωσα και βγήκα /

μα εγώ δε ζω χωρίς σεβντά και σε καινούργιο μπήκα».

«Δεν υπάρχουν κατά τη γνώμη μου ούτε μεγάλοι ούτε μικροί, ούτε ψηλά ούτε χαμηλά. Αν η γης είναι ψηλά, είναι ψηλά όλοι οι άνθρωποι, αν η γης είναι χαμηλά, είναι όλοι χαμηλά.

Αυτός που βγαίνει στη κορφή να τον ιδούν οι άλλοι /

φαίνεται ακόμα πιο μικρός από απόσταση μεγάλη».

Δέσποινα Πρίμπου – Χαιρέτη 

«Ο εγωισμός πάει πάνω από τα κεφάλια μας. Βγαίνει έξω, Σταύρο, και βλέπεις τον άλλο κρατάει το μαχαίρι επιδεικτικά στη μέση του ας πούμε. Που πας με το μαχαίρι στη μέση; Ο καθένας θέλει να αποδείξει ότι είναι καλύτερος απ’ τον άλλον. Τι να σου πω, βλέπω αντί να πηγαίνουμε καλύτερα, πηγαίνουμε χειρότερα και από την άλλη «εμείς είμαστε και κανένας άλλος», ο πολιτισμός μας. Ποιος πολιτισμός που τον έχεις βάλει, πετάξει στα σκουπίδια;».

Λουδοβίκος των Ανωγείων

«… Μπορείς να φανταστείς σκοτάδι το μεσημέρι; Αυτό ζούμε.  Ίσως κατευθυνόμαστε σε λάθος δρόμο. Εγώ νομίζω ότι υπάρχει ένα… ένα χάσμα γενεών μεταξύ των νέων παιδιών και των ηλικιωμένων, οι οποίοι έχασαν επαφή λόγω εξέλιξης, παγκοσμιοποίησης, λόγω, λόγω… Έχει αρχίσει να σπάει, να διαρρηγνύεται ο δεσμός ανάμεσα στους νέους και στους παλαιότερους και αυτό νομίζω δημιουργεί μια αυτοσχεδιαστική συμπεριφορά. Γιατί αν ήξεραν την ιστορία του χωριού… Αν ρωτήσεις ένα παιδί “γιατί είσαι περήφανος που είσαι απ ᾽τ᾽Ανώγεια;”, κάποιοι δεν ξέρουν να σου πουν. Βρε συ, το χωριό αυτό μπορείς να διανοηθείς ότι το κάψαν οι Γερμανοί 15 μέρες; Δεν αφήσαν ούτε ένα σπίτι όρθιο, οι καπνοί ανεβαίναν στους ουρανούς επί 15 μέρες κι έμεινε ερείπιο όλο το χωριό. Αν σκεφτείς λοιπόν μόνο αυτό, δεν σου επιτρέπεται να κάνεις τόσο φτηνά και χαμηλά πράγματα. Πρέπει να είσαι στο ύψος σου όταν φεύγεις από τ᾽Ανώγεια, να σηκώνεις τ᾽όνομα στην πλάτη σου και να το φέρνεις άθικτο πίσω. Έτσι καταλαβαίνω».

Ουρανία Ξυλούρη

«Εγώ όσο χρονώ είμαι, διπλά τέτοια πράγματα δεν τα ΄χω ζήσει στ᾽Ανώγεια. Δεν είμαι από τα Ανώγεια παρά το ότι οι άνθρωποι μ᾽αγαπούνε, με κάναν κορώνα στο κεφάλι τους. Το βράδυ που κλεφτήκαμε με τον Νίκο, με πήγε στ᾽Ανώγεια.Στο χωριό μου είχε έρθει να παίξει Απόκριες. Και Καθαρά Τρίτη, είχε έρθει η καντάδα στο σπίτι. Έτσι ήτανε μωρέ το τυχερό μας. (…)

Νύχτα, 12 η ώρα ήρθαμε στα Ανώγεια. Είδα τον πλάτανο, είδα τις καρέκλες του  καφενείου από κάτω απ᾽ την εκκλησία, άσπρα τα σπίτια. Και λέει ο Νίκος“ εδώ είναι το σπίτι μας”. (…) Μου κάναν τεράστια εντύπωση, αυτοί οι σπουδαίοι Ανωγειανοί που συνάντησα. Έλεγα εάν υπάρχουν στην Κρήτη πέντε άτομα με την έννοια του ανθρώπου, οι τρεις πρέπει να ΄ναι στ᾽ Ανώγεια.

Τι σεβασμός, τι αξιοπρέπεια! Είχανε μια δραχμή όλη κι όλη και σε κερνούσανε. Κι αν είχε δυο δεν ήπαιρνε ρέστα, Σταύρο μου».

Ο Σταύρος Θεοδωράκης κάνει αναφορά στις γιορτές που έστησε στα Ανώγεια ο Μάνος Χατζηδάκις το 1979.

Και θυμίζει πώς διηγούνταν ο Μάνος την συνάντηση του με τον Γιώργο Κλάδο, τον Δήμαρχο τότε των Ανωγείων.

«Μου είπε: Εγώ δημαρχεύω σε ένα ορεινό χωριό της Κρήτης. Έχω λίγα χρήματα για τον πολιτισμό στο ταμείο του δήμου, ήρθα να σου τα εμπιστευθώ και να αποφασίσεις εσύ αν θα κάνεις κάτι στα Ανώγεια. Εκτός από τα χρήματα, έχω τη διαβεβαίωση των κατοίκων του χωριού, ότι θα δώσει, κάθε σπίτι, ένα δωμάτιο. Να φιλοξενηθούν οι καλεσμένοι των γιορτών, όσες μέρες κι αν διαρκέσουν»!

Επιστολή στην ΑΝΩΓΗ με αποδέκτη τον ιερωμένο πάτερ Ανδρέα Κεφαλογιάννη.

Από την Ιερά Μητρόπολη Γερμανίας, Εξαρχία Κεντρώας Ευρώπης.

Και το Παγκόσμιο Συμβούλιο Κρητών.

Μόναχο 7 Μαΐου 2020

Αγαπητέ εν Κυρίω αδελφέ και σεβαστέ π.Ανδρέα, Χριστός Ανέστη!

Με ιδιαίτερη συγκίνηση και “δάκρυα ψυχής” όπως και συ τα χαρακτήρισες παρακολουθήσαμε σήμερα στην τηλεόραση την παρέμβαση σου για το φονικό περιστατικό στα Ανώγεια.

Η δική σου συμμετοχή στο δράμα των δυο οικογενειών, ως πνευματικού πατέρα, ως συμφιλιωτή, ως κληρικού που αγκαλιάζει τον πόνο, την πίκρα, τον οδυρμό και τη θλίψη δυο ονομαστών οικογενειών του χωριού, είναι για μας πρότυπο αγάπης και για το λόγο αυτό σ’ ευχαριστούμε ιδιαίτερα.

Κατάφερες με τον ευρύ ορίζοντα της εκκλησιαστικής σου διακονίας να συντροφεύσεις με το πετραχήλι σου δράστες και θύματα με τέτοιο τρόπο που να μπορείς να τους εντάξεις μελλοντικά σε μια κοινωνία αγάπης.

Στάθηκες σαν Πατέρας με την ίδια αγάπη απέναντι και στις δυο οικογένειες και έδωσες θαυμάσιο παράδειγμα ποιμαντικής φροντίδας που μιλά στις ψυχές των ανθρώπων, πέρα από μια λαθεμένη συμπεριφορά τους, που οδήγησε στο τραγικό αυτό αποτέλεσμα.

Για σένα,  πάνω και πέρα από τη φονική πράξη, στέκονται τα πρόσωπα και η ανάγκη μιας ομαλής επανατοποθέτησης τους στην κοινωνία.

Με το παράδειγμα σου εμψυχώνεις και όλους τους κατοίκους  του χωριού να σταθούν στο πλευρό και των δυο οικογενειών με μια μεγάλη θεραπευτική αγκαλιά και μετοχή όχι μόνο στη παρούσα σταύρωση τους, αλλά και στη μελλοντική ανάσταση τους από την τωρινή τραγικότητα τους.

Στο θέμα αυτό έχεις τη συμπαράσταση της κ.Αριστέας Καλομοίρη που στον επικήδειο λόγο της είπε ότι “κλαίει και για τους δυο νεκρούς” θέτοντας ένα βασικό θεμέλιο γεφύρωσης των οικογενειών, όπως και την αξιέπαινη συναινετική συμπεριφορά της οικογένειας Ξυλούρη.

Επίσης τα γεγονότα ότι σύσσωμο το χωριό παρευρέθηκε και στις δυο κηδείες και ο δήμαρχος κ.Σωκράτης Κεφαλογιάννης και το δημοτικό συμβούλιο στηρίζουν ενεργά κάθε ενέργεια ομαλοποίησης των σχέσεων των δυο οικογενειών, αποτελούν για μας μια σοφή πολιτειακή και κοινοτική παρέμβαση και για σένα ένα εφαλτήριο περαιτέρω ευλογημένων προσπαθειών σου για την κοινωνία των Ανωγείων.

Σου ευχόμαστε δύναμη  από το Θεό να συνεχίσεις το θεάρεστο έργο σου και τη πατρική σου αγάπη και στις δυο οικογένειες και είμαστε βέβαιοι πως η διακονία σου θα αποφέρει καρπούς, προς όφελος των δυο οικογενειών, των κατοίκων του χωριού, της αξιοζήλευτης Κρήτης και όλου του κόσμου.

Μανώλης Κουγιουμουτζής,

Πρόεδρος του Παγκοσμίου Συμβουλίου Κρητών.

π.Απόστολος Μαλαμούσης,

Πρωτοπρεσβύτερος του Οικουμενικού Θρόνου, Αρχιερατικός Επιτετραμμένος για τις δημόσιες σχέσεις με τη Βαυαρική Πολιτεία.

Την περασμένη Τετάρτη 6 Μαΐου η Ανωγειανή γη υποδέχτηκε και το Περαχώρι αποχαιρέτησε άλλο ένα σπουδαίο εκπρόσωπο του, τον Στελή Σταυρακάκη του Ζαχαράκη, έναν αυθεντικό Ανωγειανό άντρα της παλιάς σχολής, με υψηλά αισθήματα και ιδανικά. Άνθρωποι σαν τον Στελή φεύγουν και θα λείψει η γνώση και η κρίση τους στις δύσκολες στιγμές του χωριού καθώς  μπορούσαν με τον σεβασμό που εξέπεμπαν να στηρίξουν και να συμβουλεύσουν την κοινωνία μας.

Το χωριό σύσσωμο τον αποχαιρέτησε στον ιερό Ναό της Παναγίας, ενώ με μια πολύ όμορφη μαντινάδα ο Αριστείδης Χαιρέτης (Γιαλάφτης) τον τίμησε, τονίζοντας  την αξία του ανθρώπου που έφευγε για το μεγάλο ταξίδι:

 “Άντρα από παλιά κοπή, με αισθήματα γεμάτα,

το Περαχώρι εμόρφιζες, με ζάλα μυρωδάτα…”

Ας είναι ελαφρύ το χώμα των Ανωγείων που σε σκέπασε Στελή Σταυρακάκη (Ζαχαράκη). Αιωνία η μνήμη σου.

Η  Σχολική Επιτροπή Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης Δήμου Ανωγείων,προκηρύσσει δημόσιο πλειοδοτικό διαγωνισμό με σφραγισμένες προσφορές, για την μίσθωση του κυλικείου του 1ου Δημοτικού Σχολείου Ανωγείων.
Ο διαγωνισμός θα γίνει δημόσια, σε αίθουσα του 1ου Δημοτικού Σχολείου  Ανωγείων,στις  11 Ιουνίου 2020, ημέρα  Πέμπτη και ώρα 11:00 π.μ.
Για περισσότερες πληροφορίες οι ενδιαφερόμενοι θα απευθύνονται στη Διευθύντρια του 1ου Δημοτικού Σχολείου Ανωγείων, από την οποία μπορούν να παραλάβουν αντίγραφο της διακήρυξης του διαγωνισμού, να δουν το χώρο του κυλικείου και να πληροφορηθούν κάθε τι σχετικό, κατά τις εργάσιμες ημέρες και ώρες 9:00 με 11:00 π.μ.
ΑΝΩΓΕΙΑ  7/5/2020

 Ο Πρόεδρος της Σχολικής Επιτροπής,

Εμμανουήλ Κοντογιάννης.

Είναι η Ελένη Ξημέρη, με τη μητέρα της Μαρία, αρκετές δεκαετίες πίσω, σε μια αγνή εικόνα που θυμίζει πολλά σε όσους μεγάλωσαν στο Μεϊντάνι, στην μικρή πλατεία πίσω από την εκκλησία του Αγίου Γεωργίου. Οι παιδικές αναμνήσεις ξεχειλίζουν για όλους εμάς που πρωτοπαίξαμε εκεί ποδόσφαιρο ή τα άλλα παιχνίδια που χάθηκαν με το πέρασμα των ετών και την βάναυση είσοδο μας στην εποχή της τεχνολογίας.

Θυμηθήκαμε τη φωτογραφία με αφορμή την συμπλήρωση δυο ετών από το θάνατο της Ελένης Ξημέρη που “έφυγε” από τη ζωή στις 9 Μαΐου 2018, με την οικογένεια της να απευθύνεται στην ΑΝΩΓΗ για δυο λόγια αγάπης προς την αγαπημένη τους. Την  ερχόμενη Κυριακή 9 Μαΐου θα έχουν τα “συναπαντήματα” της.  Συγκλονισμένος ακόμα από το χαμό της, ο αδερφός της Εμμανουήλ Ξημέρης (Ξημερομανώλης) μας αναφέρει τις εξής δικές του μαντινάδες:

Ώσπου να ζω δεν τον ξεχνώ τον αποχωρισμό σου,

και φάρμακο δεν εύρηκα να γιάνω τον καημό σου

===================================

Ο χωρισμός σου με έφερε σε μια απελπισία,

και υποφέρω στη ζωή και είναι αυτό αιτία

Η Ελένη Ξημέρη, έφυγε από τη ζωή χωρίς να έχει φτιάξει τη δική της οικογένεια, αλλά δεν έφυγε μόνη, έχοντας μέχρι τη τελευταία στιγμή στο πλευρό της, τον αδερφό της Μανόλη, τη γυναίκα του Αγάπη και τα ανίψια της. Αναχώρησε για το μεγάλο ταξίδι αφήνοντας πίσω όμως χαραγμένη στη μνήμη την εικόνα της και του πάντα τακτοποιημένου  με λουλούδια και γλάστρες σπιτιού της πίσω στο Μεϊντάνι. Η μητέρα της Μαρία Φρυσάλη, η αδερφή του αείμνηστου Λάμαχου, είχε πεθάνει στις 3 Νοεμβρίου του 1993, παραδίδοντας στην κόρη της τη σκυτάλη που πλέον φτάνει στα χέρια του ανιψιού της Ελένης Γιώργου Ξημέρη.

Ευχόμαστε να είναι ελαφρύ το χώμα των Ανωγείων που τις σκεπάζει αιώνια. Τις ευχαριστούμε για τις αναμνήσεις.

Η ΑΝΩΓΗ ευχαριστεί θερμά την οικογένεια του Εμμανουήλ Ξημέρη (Ξημερομανώλη) για την προσφορά 50 ευρώ για τις ανάγκες της ηλεκτρονικής μας έκδοσης, στη μνήμη της Ελένης Ξημέρη και δυο χρόνια μετά το θάνατο της. Τα χρήματα θα διατεθούν για τις ανάγκες του Εργαστηρίου Γνώσης της ενορίας του Αγίου Γεωργίου.