Archive for Αυγούστου 2019

Ο σπουδαίος Ανωγειανός καλλιτέχνης Γιώργης Ξυλούρης “Ψαρογιώργης” θα κλείσει τις φετινές μουσικές βραδιές του καλοκαιριού στα Ανώγεια, με μια μεγάλη συναυλία στο θέατρο “Νίκος Ξυλούρης” την Δευτέρα 19 Αυγούστου στις 9.30 μ.μ! Η εκδήλωση είναι μια διοργάνωση του Σκακιστικού Ομίλου Ανωγείων και των Α.Π.Σ Ιδαίοι και αποτελεί μια από τις παράλληλες εκδηλώσεις του όγδοου διεθνούς σκακιστικού τουρνουά “Ιδαίον Άντρον” που ξεκίνησε σήμερα και θα ολοκληρωθεί στις 25 Αυγούστου.

Η είσοδος είναι 5 ευρώ προς ενίσχυση των σκακιστικών σωματείων. Η εκδήλωση τελεί υπό την αιγίδα του Δήμου Ανωγείων.

Συνέντευξη στον Γιώργη Μπαγκέρη

Φωτογραφίες:Τζούλια Νταγιαντά

Με το διεθνές σκακιστικό τουρνουά “Ιδαίον Άντρον” το όγδοο στη σειρά να ετοιμάζεται να δώσει τις πρώτες παρτίδες του, σε μια σπουδαία διοργάνωση που θα διαρκέσει από τις 18 έως τις 25 Αυγούστου στα Ανώγεια, η ΑΝΩΓΗ αποφάσισε μια παρτίδα “πρόκληση” με ένα σκακιστή που εδώ και τρία χρόνια πήρε μεταγραφή στον Σκακιστικό Όμιλο Ανωγείων και έχει αγαπηθεί για το ήθος, την συμπεριφορά του στο χωριό και την αγάπη του στο παιχνίδι.

Ο 25χρόνος Σεβαστιανός Παπαδογιάννης, παρά το νεαρό της ηλικίας του θεωρείται ήδη ένας έμπειρος και ικανότατος σκακιστής με 14 χρόνια εμπειρίας στο παιχνίδι. Βοήθησε αποφασιστικά στην μεγαλύτερη στιγμή του Σ.Ο.Α, την κατάκτηση του πρωταθλήματος στην Β’Εθνική και θα συνεχίσει ως μέλος του να αγωνίζεται αλλά και να βοηθάει με τον δικό του τρόπο τα μικρά παιδιά των Ανωγείων που θέλουν να γίνουν μέρος του παιχνιδιού.

Αν και δεν θα αγωνιστεί στο “Ιδαίον Άντρον” λόγω υποχρεώσεων είναι ένας από τους καταλληλότερους για να αναλύσει στην εφημερίδα μας τι κάνει τα Ανώγεια τόσο ελκυστικά και τόσο αγαπητά στον χώρο της Σκακιστικής κοινότητας σε Πανελλήνιο αλλά και πλέον σε παγκόσμιο επίπεδο.

Ο Σεβαστιανός μιλάει με πολύ αγάπη για τα Ανώγεια, το σκάκι, το τουρνουά και τις αγαπημένες του παράλληλες εκδηλώσεις, αλλά και για το μέλλον του Σκακιστικού συλλόγου Ανωγείων, τους ανθρώπους που δίνουν και την ψυχή τους σε αυτή την ιδέα με στόχο όπως λέει τα μικρά παιδιά και τις νέες φουρνιές σκακιστών!

Αναλυτικά η συνέντευξη του Σεβαστιανού Παπαδογιάννη έχει ως εξής:

 Σεβαστιανέ, πες μας λίγα λόγια για τον εαυτό σου, την πορεία σου στο Σκάκι και την μεταγραφή το 2016 στα Ανώγεια.

Ξεκίνησα το σκάκι το 2005 σε ηλικία 11 ετών, στην Σκακιστική Ακαδημία Χανίων. Ήρθα στον Σκακιστικό Όμιλο Ανωγείων τον Οκτώβριο του 2016, ήδη έχουμε τρεις γεμάτες σκακιστικές χρονιές εδώ πέρα και φέτος είχαμε τη μεγάλη επιτυχία της κατάκτησης του πρωταθλήματος.

Στα Ανώγεια έρχομαι από το 2012 για το τουρνουά “Ιδαίον Άντρον”, με εξαίρεση το 2013 και το 2018 Είναι ένα υπέροχο μέρος τα Ανώγεια, ένας τόπος που “σηκώνει” πολύ το σκάκι. Μπορεί να μην έχει τις παραλίες και τον πολύ ήλιο, έχει όμως καλή παρέα, δυναμικούς ανθρώπους και κάθε χρόνο φέρνει εξαιρετικούς σκακιστές εδώ.Η φιλοξενία είναι εξαιρετική και συμβάλλουν σε αυτό όλοι οι άνθρωποι και οι φορείς των Ανωγείων.Το σκάκι στα Ανώγεια ανεβάζει επίπεδο ολόκληρο το Σκάκι στο νησί της Κρήτης.

Στην ομάδα του Σ.Ο.Α ήρθα γιατί πίστεψα στο όνειρο των ανθρώπων της να ανέβει κατηγορία. Συμμετείχα σε αυτή την όμορφη προσπάθεια. Κάθε χρόνο η ομάδα μας ήταν όλο και καλύτερη, όπως και το πρωτάθλημα όμως γινόταν όλο και πιο δύσκολο, αλλά καταφέραμε με την τρίτη προσπάθεια να πετύχουμε τον βασικό μας στόχο και να το κατακτήσουμε.

 Ποια ήταν η πρώτη σου εντύπωση με τον ερχομό σου στα Ανώγεια;

Ο Σύλλογος εδώ αγκαλιάζει όλους τους παίχτες. Με το που έρχεσαι στα Ανώγεια έχεις το αίσθημα της φιλοξενίας, νιώθεις ευπρόσδεκτος και περνάς υπέροχα. Τα Ανώγεια είναι στην καρδιά μου, έτσι κι αλλιώς η καταγωγή μου είναι από το χωριό Λαγκά εδώ στο Μυλοπόταμο.

Φέτος ήρθε και η μεγάλη επιτυχία της κατάκτησης του πρωταθλήματος. Ποιο πιστεύεις εσύ ότι είναι το “ταβάνι” αυτής της ομάδας;

Η ομάδα αυτή θα έχει άλλη μια καλή χρονιά. Μετά περιμένουμε την νέα φουρνιά παιχτών. Παίχτες που είναι τώρα 16 ετών ουσιαστικά δεν θα μπορούν να παίξουν στην “Σκακιέρα 16” και έτσι αδειάζουν θέσεις να έρθουν νέα παιδιά και να συμμετέχουν στο Σύλλογο. Με τα σημερινά δεδομένα το ταβάνι του Συλλόγου είναι ένα πολύ καλό πλασάρισμα στην επόμενη κατηγορία, ενδεχομένως και μια τρίτη θέση. Βέβαια οι Κρητικές ομάδες θα μας δυσκολέψουν πολύ, διότι θα υποβιβαστούν φέτος μια με δυο ομάδες και αυτό θα κάνει το πρωτάθλημα πιο δύσκολο. Εμείς πάντως θεωρούμε επιτυχία τη συμμετοχή και δείχνουμε ότι σιγά σιγά η ομάδα αποκτάει φανέλα “”βαριά”, παίρνει ντέρμπι, είμαστε σε καλή κατάσταση. Το γεγονός ότι κερδίσαμε 7-0 τα παιχνίδια στην Β’Εθνική είναι κάτι πολύ σημαντικό, δεν χαλαρώσαμε στιγμή.

 “Ιδαίον Άντρον” ένα σπουδαίο τουρνουά που παρακολουθεί όλη η Σκακιστική κοινότητα. Η άποψη σου για το επίπεδο του;

Δυστυχώς φέτος λόγω προσωπικών ypoxre;vsevn δεν θα μπορέσω να συμμετέχω στο τουρνουά “Ιδαίον Άντρον”. Θέλω να πω όμως ότι αυτό το τουρνουά δίνει ευκαιρία σε όλους τους Κρήτες σκακιστές να συμμετέχουν. Από όταν ξεκίνησε στα Ανώγεια και με τη φιλοξενία που υπάρχει εδώ, έδωσε την ευκαιρία και σε εμένα αλλά και σε άλλους σκακιστές να παίξουν σε ένα πολύ καλό τουρνουά, με μικρό κόστος, σε μια ευχάριστη και ξεχωριστή εμπειρία σε αυτόν εδώ τον τόπο. Κάτι εντελώς διαφορετικό από τουρνουά που λαμβάνουν χώρα σε μεγάλες πόλεις. Κάτι εξαιρετικό, κάτι όμορφο, κάτι πολύ παρεΐστικο.

Στις πόλεις με την θάλασσα ξεχνάς και λίγο το σκάκι, εδώ στο βουνό είσαι πιο συγκεντρωμένος, έρχεσαι για ένα σκοπό.Παίζεις τα παιχνίδια σου το απόγευμα και το βράδυ απολαμβάνεις την παρέα σε ένα τόπο ιδανικό όπως είναι τα Ανώγεια.

Απολαμβάνεις την παρέα αλλά και τις ξεχωριστές παράλληλες εκδηλώσεις πέραν από το Σκάκι;

Ξεκάθαρα. Είναι κάτι πολύ όμορφο. Από την πρώτη στιγμή, από την κλήρωση που έγινε το 2012 με τα κουνέλια που ήταν κάτι το ξεχωριστό, ήταν ιδιαίτερες οι παράλληλες εκδηλώσεις. Τα Σιμουλτανέ στις πλατείες όπου έβλεπαν οι άνθρωποι τι γίνεται και τις ενέργειες που κάνει ο Σκακιστικός σύλλογος. Εγώ θα σταθώ ιδιαίτερα σε μια παράλληλη εκδήλωση, δεν θα πω ούτε για τις εκδρομές, ούτε τα ποδόσφαιρα, το πινγκ πονγκ και άλλα που είναι βέβαια εξαιρετικά. Αλλά θα σταθώ σε μια παράλληλη εκδήλωση που είχε γίνει το 2016, άτυπη μάλιστα, όπου είχε έρθει ένας σκακιστής από τα Χανιά και ένας από την Αθήνα, πολύ ισχυρότεροι παίχτες από εμένα ξεκάθαρα και έπαιζαν όπου ο ένας έβλεπε και ο άλλος δεν έβλεπε! Ήταν στο Μεϊντάνι αυτό και έβλεπες μια γεμάτη πλατεία να παρακολουθεί χωρίς να ακούγεται ούτε ανάσα! Τελικά κατάφερε αυτός που δεν έβλεπε να πάρει την ισοπαλία και όλη αυτή μου η εμπειρία μου έμεινε σε ξεχωριστή θέση στην καρδιά.

Για αυτό βλέπουμε και σκακιστές που έρχονται και ξαναέρχονται στα Ανώγεια, γνώριμα πρόσωπα που πλέον έχουν αγαπήσει και το χωριό πέρα από το Σκάκι.

 Σκακιστικός Όμιλος Ανωγείων, μια ξεχωριστή παρέα ανθρώπων. Πες μας την άποψη σου για αυτούς.

Ξεκάθαρα η ψυχή της ομάδας είναι ο Μανόλης ο Νταγιαντάς, χωρίς όμως να ξεχνάμε τις προσπάθειες όλων των ανθρώπων πίσω από τον Μανόλη. Του Γιώργη Νταγιαντά, Γιώργη Καλλέργη, Μπάμπη Φασουλά, της Τζούλιας Νταγιαντά, όλων αυτών των ανθρώπων,όπως και του Δήμου Ανωγείων που βοηθάει αποφασιστικά με τις αίθουσες, τα αυτοκίνητα του, την φιλοξενία στην Εστία κ.τ.λ

Τίποτα όμως δε θα γινόταν αν τα παιδιά και οι γονείς τους δεν αγκάλιαζαν την προσπάθεια όλων αυτών των ανθρώπων, η οποία είναι διαρκής και κοντεύει ήδη να κλείσει μια δεκαετία. Εύχομαι οι προσπάθειες των παιδιών αυτών να συνεχιστούν ,με τον ίδιο ζήλο και στο μέλλον. Να βγει η νέα φουρνιά των σκακιστών και να χαιρόμαστε όλοι να βλέπουμε μια δυνατή ομάδα από τα Ανώγεια και τα επόμενα χρόνια.

 Τι βλέπεις εσύ στο επίπεδο των μικρών παιδιών των Ανωγείων που παίζουν σκάκι; Από τα παιδιά του Δημοτικού μέχρι και αυτά του Γυμνασίου ή του Λυκείου.

Στο Ελληνικό επίπεδο βλέπω παιδιά που μπορούν να σταθούν επάξια. Απλά έχει σημασία στο Σκάκι να ξεκινήσει κάποιος μικρός.Βλέπω στα παιδιά να “κόβει” το μάτι τους, να έχουν αγάπη για το παιχνίδι. Στο σκάκι βέβαια για να εξελιχθείς χρειάζεται οπωσδήποτε και η προσωπική δουλειά, να παρακολουθείς τουρνουά στο ίντερνετ, χρειάζεται δουλειά, αφοσίωση και αγάπη στο παιχνίδι.

Θεωρώ ότι αν βρεθούν και παιδιά που δουλεύουν και στο σπίτι, γιατί και στο Σύλλογο γίνεται σοβαρή δουλειά αλλά όπως σε όλες τις δραστηριότητες πρέπει να αφιερωθεί και προσωπικός χρόνος.Αν γίνει αυτό στο μέλλον και με παροτρύνσεις του ενός παιδιού προς το άλλο, μπορούμε να δούμε σε επίπεδο Κρήτης σίγουρα πολύ καλύτερους σκακιστές που δεν θα υστερούν σε τίποτα από ένα Ηρακλειώτη, ένα Χανιώτη ή έναν Αθηναίο σκακιστή.Το αρνητικό που έχω εντοπίσει είναι ότι λόγω της τοποθεσίας εδώ και της απόστασης δεν μπορούμε να έχουμε πολύ δυνατούς προπονητές, αλλά θεωρώ για τα παιδιά ότι αν έχουν όρεξη υπάρχει ο Μανόλης Νταγιαντάς που μπορεί να τα “σπρώξει” πιο ψηλά. Είδαμε και τον Γιάννη Χαιρέτη ο οποίος είναι ένας πολύ δυνατός σκακιστής, αν είχε ξεκινήσει λίγο νωρίτερα μπορεί να είχε πάει και στο Πανελλήνιο. Είναι ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα ο Γιάννης, ταλαντούχου, που δούλεψε κιόλας ώστε να θεωρείτε σήμερα ένας πολύ δυνατός σκακιστής.

Τι είναι για τον Σεβαστιανό το Σκάκι, δώσε μας μια δική σου ερμηνεία για όλη τη φιλοσοφία του αθλήματος.

Το Σκάκι είναι ένα πολύ μεγάλο κομμάτι της ζωής μου, ασχολούμαι από πολύ μικρός. Παρακολουθώ τα τουρνουά στο εξωτερικό, τα πρωταθλήματα Ελλάδας, τα τουρνουά του καλοκαιριού στην Κρήτη και στην υπόλοιπη Χώρα, τα παγκόσμια πρωταθλήματα. Είμαι πολύ μέσα στο παιχνίδι, αφιερώνω πολύ μεγάλο κομμάτι του χρόνου μου. Μέσα από το σκάκι γνώρισα ανθρώπους, κοινωνικοποιήθηκα, έζησα, έκανα διακοπές παραπάνω, γνώρισα μέρη, όπως τη Χαλκιδική, τη Πάτρα, την Εύβοια, και στο εξωτερικό που έχω πάει σε Βουλγαρία και Τουρκία.

Στην προσωπικότητα μου το σκάκι έδωσε ένα θεμέλιο τρόπο σκέψης γιατί είναι ένα παιχνίδι που ότι του δώσεις παίρνεις. Δεν έχει μέσα τύχη. Μαθαίνεις από τα λάθη σου. Είναι ένα παιχνίδι που έχει άκρες επιστημονικές, ένα άθλημα βελτιστοποίησης. Την βελτιστοποίηση την βλέπεις και στην καθημερινή ζωή. Ένα ευχάριστο παιχνίδι, με απλούς κανόνες στο οποίο μπορείς να περάσεις όμορφα την ώρα σου και να μάθεις.

Κλείνοντας πες μας για τα Ανώγεια, ποια είναι τα συναισθήματα και η προσωπική σου άποψη για τον τόπο μας;

Τα Ανώγεια είναι ένας τόπος που από όταν ήμουν πολύ μικρός, ήταν ξακουστά, τα είχα ακούσει και τα θαύμαζα. Άκουγα από μικρός τραγούδια, θυμάμαι από όταν ήμουν στο Δημοτικό το “Τραγούδι της Νίδας”. Μου άρεσε η παράδοση, το τραγούδι, είχα ακούσει τα καλύτερα λόγια για τους ανθρώπους των Ανωγείων.

Η αλήθεια είναι ότι πριν το 2012 δεν είχα έρθει στα Ανώγεια, αλλά από όταν ήρθα διαπίστωσα ένα τρόπο ζωής όμορφο, απλό, αληθινό, Κρητικό! Όπως είχα δει παρόμοια και στο χωριό μου. Έτσι και στα Ανώγεια. Με ανθρώπους ζεστούς και όχι όπως στο απρόσωπο κλίμα της πόλης.

Είδα ένα μέρος με καθαρό αέρα. Που το καλοκαίρι έχει λιγότερη ζέστη από την πόλη! Είδα ένα μέρος που με ενέπνευσε. Μέσα στα Ανώγεια ουσιαστικά αναγεννήθηκα γιατί ήρθα εδώ όταν είχα τελειώσει πλέον το Λύκειο και είχα μείνει ελαφρώς στάσιμος στο σκάκι. Τα Ανώγεια μου έδωσαν την ευκαιρία να ξαναγεννηθώ σκακιστικά, αλλά και να γνωρίσω ένα πολύ σημαντικό κομμάτι του Πολιτισμού της Κρήτης. Είμαι πολύ χαρούμενος για όλο αυτό και ελπίζω να παραμείνω με ισχυρούς δεσμούς στα Ανώγεια για πολλά χρόνια ακόμα.

 

Ανακοίνωση πρόσκληση εκδήλωσης ενδιαφέροντος

Ο Δήμος Ανωγείων ενδιαφέρεται να  διεκδικήσει την λειτουργία (Γυμνάσιο – Λύκειο) Σχολείων Δεύτερης Ευκαιρίας (Σ.Δ.Ε.),  ή παραρτήματος  στα Ανώγεια. Πρέπει  όμως πρώτα να διερευνήσει τις υπάρχουσες ανάγκες για την εξασφάλιση της λειτουργίας του.

Σας γνωστοποιούμε ότι:

Η χρονική διάρκεια της εκπαίδευσης στα Σχολεία Δεύτερης Ευκαιρίας (Σ.Δ.Ε.) ορίζεται σε δύο (2) σχολικά έτη. Κάθε τμήμα του Σχολείου Δεύτερης Ευκαιρίας (Σ.Δ.Ε.) αριθμεί από δώδεκα (12) έως είκοσι (20) εκπαιδευόμενους. Το Σ.Δ.Ε. αποτελεί βιώσιμη σχολική μονάδα με δυο έτη λειτουργίας, όταν αριθμεί τουλάχιστον είκοσι τέσσερις (24) εκπαιδευόμενους και έχει δύο (2) τουλάχιστον τμήματα.

Οι ενδιαφερόμενοι δηλώνουν την συμμετοχή τους στα παρακάτω τηλέφωνα :

2834032500  Δήμος Ανωγείων   Χρυσούλα Κουνάλη ή 6946049953 Άννα Βαρδιάμπαση

 

 

 

 

Το Δ.Σ του συλλόγου που εξελέγη στις εκλογές της 10/8, συνεδρίασε χθες 14/8 και συγκροτήθηκε σε σώμα. Αποφασίστηκε ομόφωνα για τις αρμοδιότητες των μελών του Δ.Σ και είναι:Συγκρότηση Δ.Σ.σε σώμαΠΡΟΕΔΡΟΣ: Δραμουντάνης Βασίλης του Νικολάου.ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ : Σμπώκου Ελένη του Μιχάηλ.ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ: Μανουράς Γιάννης του Βασιλείου.ΑΝΑΠΛ. ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ: Θηρεσία (Τερέζα) Νταγιαντά του Εμμαν.ΤΑΜΙΑΣ: Τζαγκαράκης Χαράλαμπος του ΚριτόλαουΚΟΣΜΗΤΟΡΑΣ: Μπαγκέρης Αναστάσιος του ΕυαγγελουΕΦΟΡΟΣ: Νταγιαντάς Εμμαν.του Δημητρίου.ΜΕΛΟΣ: Σταυρακάκης Μήτσος του Μίνωα.

Από το κήρυγμα του παπα- Ανδρέα στην Παναγία την Περαχωριανή

«Για την κοίμηση της Παναγίας δεν γράφει τίποτα το Ευαγγέλιο, γράφει μονάχα για τη Γέννηση της και τον Ευαγγελισμό. Τα της Κοιμήσεως τα γνωρίζουμε από την αγία Παράδοση, κατά την οποία την Παναγία την επήρε μετά την Ανάσταση ο απόστολος Ιωάννης, όπως του παράγγειλε ο Χριστός από το σταυρό, και την είχε στο σπίτι του σαν μητέρα, και πως υστερώτερα την είχε μαζί του στην Έφεσο, πράγμα που δεν είναι βέβαιο. Η Παναγία καθότανε μαζί του, ως που τελείωσε τη ζωή της, σε ένα σπίτι κοντά στον κήπο της Γεθσημανής. Αυτό το μέρος το αγαπούσε πολύ ο Χριστός και πήγαινε συχνά εκεί με τους μαθητάδες του. Εκεί πήγε και ύστερα από τον Μυστικό Δείπνο και προσευχήθηκε, τη νύχτα που τον πιάσανε οι Ιουδαίοι. Εκεί λοιπόν καθότανε και η Παναγία και περίμενε να την πάρει ο Γυιός της. Και σαν ήλθε ο καιρός, έστειλε ο Χριστός Άγγελο να της πεί πως θα την πάρει από την πρόσκαιρη ζωή στην αιώνια. Σαν το άκουσε η Παναγία αυτό χάρηκε κι ανέβηκε στο Όρος των Ελαιών, απ΄ όπου είχε αναληφθεί ο Κύριος, και έκανε την προσευχή της. Και γυρίζοντας στο σπίτι της, τα ετοίμασε όλα για την ταφή της η ίδια.

Αφού λοιπόν ετοιμάσθηκε η Παναγία, ξάπλωσε στην κλίνη της, ευπρέπισε τα ρούχα της, σταύρωσε τα άχραντα χέρια της απάνω στο στήθος της, και περίμενε τον Γυιό της να πάρει την ψυχή της. Πώς να παρασταθεί με λόγια η επίσημη στιγμή εκείνη! Μέσα σ’ εκείνο το απόμερο σπίτι της Γεθσημανή, η Παναγία γρηά (το Ρόδον το Αμάραντον), ολομόναχη να περιμένει τον θάνατο, σαν άνθρωπος που ήτανε, σταυροχεριασμένη, με τα πόδια της κοντά τόνα στο άλλο, με τα βλέφαρα κλεισμένα. Και να λέγει, χωρίς να ακούγεται: «Απόστολοι, εκ περάτων συναθροισθέντες ενθάδε Γεθσημανή το χωρίον, κηδεύσατέ μου το σώμα. Και συ, Υιέ και Θεέ μου, παραλαβέ μου το πνεύμα.» .

«Και γενομένης βροντής μεγάλης, παρεγένοντο οι Απόστολοι πάντες εκ των περάτων της γής διά νεφελών προς το κηδεύσαι το άχραντον αυτής σώμα. Και σχηματισθείσα επί της κλίνης, παρέθετο την αγίαν αυτής ψυχήν εις τας χείρας του Υιού και Θεού αυτής».

Εκτός από τους Αποστόλους, βρεθήκανε στην κήδευση της Παναγίας και τέσσαρες ιεράρχες, ο Άγιος Ιάκωβος ο Αδελφόθεος, ο Άγιος Ιερόθεος, ο Διονύσιος ο Αρεοπαγίτης κι ο Άγιος Τιμόθεος.

«Ω του παραδόξου θαύματος! Η πηγή της ζωής εν μνημείω τίθεται και κλίμαξ προς ουρανόν ο τάφος γίνεται. Ευφραίνου Γεθσημανή, της Θεοτόκου το άγιον τέμενος». (Φώτης Κόντογλου)

«Αδέρφια μου η

Παναγία μας, η μητέρα του Χριστού μας και μητέρα πανάγαθη όλων μας,

η ωραιοτέρα των ωραίων και υψηλοτέρα των υψηλών,

η πανσεβάσμια και ακάματη δούλος των δούλων του θεού,

των ανθρώπων δηλαδή,

κατάφερε μέσω της θέσης της,

υπέρ των αγίων, Παν//αγία,

να βρίσκεται πλάι μας, και ας μην εμείς το αναγνωρίζουμε κάποιες στιγμές και φορές.

Ξεχνιόμαστε αδέρφια μου να την ευχαριστούμε για την κάθε μας ημέρα

την κάθε αναπνοή μας.

Την επικαλούμαστε στα δύσκολα καλώντας την να σταθεί δίπλα μας.

Φωνάζουμε ΠΑΝΑΓΙΑ ΜΟΥ,

λες και εκείνη είναι κάπου μακριά.

Πιστεύω αδέρφια μου, πως εμείς έχουμε ξεμακρύνει.

Έχω την αίσθηση και με προβληματίζει τούτο.

πως τα σημερινά χρόνια ο Έλληνας ξεμακραίνει από όλα όσα τον κράτησαν τόσα χρόνια ζωντανό, δυνατό και αξιοπρεπή.

Ξεμακρύνει από το θεό του, ξεμακρύνει από τη συνείδηση του

την Εθνική, την Ελληνική.

Διότι η συνείδηση είναι εκείνη που μας ενώνει, εκείνη που μας μονιάζει εκείνη που μας γιγαντώνει.

Φυσικά δεν έχουμε καμία διάθεση να δείξουμε τη γιγαντότητα της υπεροχής, όμως έχουμε ανάγκη να αποδείξουμε

ότι ως γίγαντες,

μπορούμε να σταθούμε, να αγωνιστούμε, να ολοκληρώσουμε την πορεία μας και να ολοκληρωθούμε ως άνθρωποι.

Διότι είναι αδέρφια μου γιγάντιο, είναι άθλος, να μπορείς σήμερα να μάχεσαι σε μία τόσο ανισόρροπη κοινωνία των εθνών, όπου η ταυτότητα των χωρών, των γενεών και των πολιτισμών, έχουν αρχίσει να ξεφτίζουν.

Σε αυτό τον αγώνα όποιος πάει μόνος ολομόναχος να παλέψει , σχεδόν σίγουρο είναι πως θα βρεθεί ηττημένος.

Μόνο με τη συμπόρευση, την μεταξύ μας ενότητα, την ομόνοια

και τη ζεστή συνύπαρξη μπορούμε να νικήσουμε.

Μπορούμε όμως να νικήσουμε και στην περίπτωση

που ναι μεν βρεθούμε στον πόλεμο αλλά σύμμαχο έχουμε το θεό μας,

την Παναγία μας

Και αδέρφια μου, πιστέψτε με, ο αγώνας μας θα είναι ενδοξότερος δεδομένης της παρουσίας της ενδοξοτέρας γης και ουρανού, της μητέρας Παναγίας μας.

Μη λησμονάτε όχι αυτά που σας είπαν για τη θεία οικονομία που προσφέρει η Παναγιά μας,

αλλά εκείνα όσα εσείς και μόνο εσείς, ο κάθε ένας σας ξεχωριστά έχετε βιώσει στα τρίσβαθα και ανομολόγητα σας όταν αισθανθήκατε τη θεία της χάρη.

Αδέρφια μου

μπορεί όπως σας ανέφερα στην αρχή, για την κοίμηση της Παναγίας το Ευαγγέλιο να μην έχει αναφορές, όμως οι πιο ουσιαστικές αναφορές είναι όλες εκείνες που βρίσκονται ως καταγραφές και ομολογίες μέσα μας. Η Παναγία, των γονέων μας, των παππούδων και των προγόνων μας, η Παναγία των νεανικών μας χρόνων, των δυσκολιών μας και των χαρών μας, η παναγία των αναζητήσεων μας και η Παναγία των συνειδητοποιήσεων μας,

η Παναγία της πατρίδας μας, των αγώνων, της σημαίας μας και της λευτεριάς μας, η παναγία της δημοκρατίας μας και τη αγάπης η Παναγία του καθρέπτη της ψυχής μας.
Στη ζωή ετούτη
το μόνο που έχουμε να αποδείξουμε είναι αδέρφια μου η σύνεση και η νόηση.
Ας πορευτούμε με ειρήνη στις ψυχές μας, σύνεση ως προς τις πράξεις μας και επιλογές μας και νόηση ώστε να είναι πιο ευδιάκριτος ο δρόμος μας προς το κατ΄’ ομοίωση.

Πορεία , μπορεί δύσκολη αλλά τόσο χαρισματική.

Να είστε ‘όλοι σας καλά και αξιόλογοι, όμορφοι και ευγενείς.
Η Παναγία μας ας δικαιώνει και ας βρίσκεται δίπλα μας σε κάθε χαμόγελο και δάκρυ.

Μετά το γκράφιτι με την μορφή του Νίκου Ξυλούρη στην είσοδο του χωριού κατά την διάρκεια των περσινών εκδηλώσεων, οι διοργανωτές του Φεστιβάλ Χαιμαλίνα, ολοκλήρωσαν απόψε τις φετινές με την μορφή της μεγάλης Ανωγειανής αγωνίστριας Βαγγελιώς Κλάδου να κοσμεί ένα τοίχο στα πατρογονικά της εδάφη στα Σίσαρχα! Στο γκράφιτι και πάλι δημιουργός ο Αλέξανδρος Ραπτάκης που συμμετείχε σε αυτόν τον σκοπό αφιλοκερδώς. Αξίζουν συγχαρητήρια στους εμπνευστές της ιδέας αλλά και στον καλλιτέχνη που της έδωσε μορφή. Όπως αναφέρουν οι διοργανωτές του Φεστιβάλ:

“Η Ευαγγελία Κλάδου επιστρέφει στον τόπο της, πλάι στο αγαπημένο της σχολειό, ανοίγοντας ξανά το παράθυρο στη γνώση, τον αγώνα και την ελευθερία . Η ιστορία κυριαρχείται από αντρικές φιγούρες που επηρέασαν την έκβαση γεγονότων. Υπάρχουν,όμως γυναίκες που, ενώ υπερέβησαν ανθρώπους και όπλα, δεν έλαβαν ποτέ όση αναγνώριση τους άξιζε.

Μια από αυτές τις γυναίκες, είναι η Βαγγελιώ Κλάδου. Γεννημένη στα Σίσαρχα, δασκάλα στο επάγγελμα και οργανωμένη στο ΚΚΕ από το 1942, όταν ξέσπασε ο πόλεμος εντάχθηκε αμέσως στο ΕΑΜ, έχοντας υπό την ευθύνη της το γυναικείο τμήμα του νομού Ρεθύμνης. Ως δασκάλα στην Επισκοπή Μυλοποτάμου δεν εγκατέλειψε τους μαθητές της κατά τη διάρκεια της κατοχής, βοηθώντας έτσι να λειτουργήσει το σχολείο. Το 1944 έγινε μέλος του ένοπλου ΕΛΑΣ. Η συμβολή της στην οργάνωση του αντάρτικου των Λευκών Ορέων ήταν καθοριστική. Αφού αρνήθηκε μετά την κατοχή να δηλώσει υποταγή στο τότε αστικό καθεστώς, δεν κατάφερε να ξαναδουλέψει ως εκπαιδευτικός, παρόλα αυτά δεν επαναπαύτηκε και αφιερώθηκε στο λαϊκό κίνημα των Χανίων, όπου το 1946, στην παναγροτική απεργία, την συνέλαβαν μαζί με άλλους δυο, ως πρωταίτιοι των κινητοποιήσεων. Στην δεύτερη απεργία, μετά από ένα χρόνο έχει μπει πλέον στο στόχαστρο από τις παρακρατικές οργανώσεις. Έγινε μέλος του Δημοκρατικού Στρατού Δυτικής Κρήτης και πρωτοστατούσε στις μάχες του εμφυλίου. Αποκεφαλίστηκε στις 6 Δεκεμβρίου του 1949, μετά την ήττα του Γράμμου, από καταδιωκτικό απόσπασμα. Οι δήμιοι της περιφέρανε στα γύρω χωριά το κεφάλι της, το οποίο δεν βρέθηκε ποτέ. Ως ΑνωγειαΝέες/Νέοι θεωρήσαμε χρέος μας να αποδώσουμε κι εμείς, με τον δικό μας τρόπο, φόρο τιμής στην χωριανή μας αγωνίστρια, που παρά την κυρίαρχη πατριαρχική κουλτούρα, ξεχώρισε με
το θάρρος της στην Κρήτη, μέσα στη μαύρη δεκαετία του 1940.

Ο Αλέξανδρος Ραπτάκης, στο πλαίσιο του φεστιβάλ Χαϊμαλίνα, έδωσε ζωή στη μορφή της, μέσα στο χωριό των Σεισάρχων. Τον ευχαριστούμε πολύ για την αφιλοκερδή συμμετοχή και στήριξη του στον σκοπό μας! “

-->