Archive for Απριλίου 2018
06/04/2018
Με την είσοδο της Μεγάλης Εβδομάδας εισήλθαν και εντός του χωριού τα πρώτα κομμένα αρφανόξυλα, τα καταλύματα σε κάθε ενορία άρχισαν να γεμίζουν και τις νύχτες φέγγουν από τις φωτιές και σφύζουν από ζωή, γεμάτα με νεαρά παιδιά του χωριού που τα φυλάνε, όπως οι σκοποί στα σύνορα, για να μην υποστούν τον ύψιστο εξευτελισμό της αρπαγής τους από άλλη ενορία! Η κάθε ενορία, έχει και τα δικά της “κομάντο” τους πιο τολμηρούς και πιο ριψοκίνδυνους που με καταδρομικές επιθέσεις τη νύχτα θα προσπαθήσουν να αρπάξουν έστω και ένα από τα ξύλα των αντιπάλων, στις πρώτες μικρές “μάχες” πριν την τελική αναμέτρηση του Μεγάλου Σαββάτου , όπου την ώρα του Χριστός Ανέστη οι πέντε μεγάλες φωτιές θα ανέβουν μέχρι τον ουρανό, θα διαδώσουν σε όλες τις πλαγιές του Ψηλορείτη το Αναστάσιμο μήνυμα και θα αποτελέσουν ένα φαντασμαγορικό θέαμα για τους εκατοντάδες επισκέπτες των Ανωγείων τις ημέρες του Πάσχα, σε ένα από τα ομορφότερα έθιμα που οι ρίζες του χάνονται στα βάθη των αιώνων.
Πέντε φωτιές, σε κάθε άκρη του χωριού, εκατοντάδες παιδιά που με κόπο, θέληση και πείσμα θα γυρίσουν κάθε πλαγιά του χωριού για να κόψουν τα καλύτερα ξύλα, αγωνία και δεκάδες ώρες προσωπικής εργασίας και αγωνίας, για λίγες στιγμές χαράς, και δόξας όταν η φλόγα θα φτάσει στο ψηλότερο σημείο. Είναι αυτές οι μέρες της Μεγάλης Εβδομάδας που το έθιμο τηρείται αταλάντευτα από όλους. Τα παιδιά μέσω της συμμετοχής τους. Οι μητέρες για αυτές τις ημέρες δεν θα γκρινιάξουν για τα σκισμένα και βρόμικα ρούχα, ενώ οι πατεράδες σιωπηλά θα βλέπουν τα παιδιά τους να πηγαίνουν τα αυτοκίνητα τους στους πιο κακοτράχαλους δρόμους, για να φέρουν εντός του χωριού τις “αμαξές” γεμάτες ξύλα, άλλη μια ιεροτελεστία δύναμης, καθώς όταν θα περνάνε από την αντίπαλη ενορία θα φωνάζουν δυνατά το δικό τους όνομα για να πικάρουν τους αντιπάλους που θα βλέπουν με ζήλια φορτωμένο το αυτοκίνητο.
Είναι τα παιδιά της ενορίας της Παναγίας, τα “Περαχωριανάκια”, αυτά του Αγίου Ιωάννου, οι “Καβαλαριανοί”, οι ενορίτες του Αγίου Γεωργίου, οι “Πανωμουλιανοί” και αυτοί της ενορίας του Αγίου Δημητρίου οι “Μετοχιανοί”. Τέσσερις εκκλησίες στα Ανώγεια, αλλά πέντε οι αρφανοί, καθώς υπάρχουν και τα παιδιά που μένουν στην συνοικία “Κομπί” που δεν έχουν εκκλησία, αλλά ενωμένα ανάβουν τον δικό τους αρφανό, και είναι οι λεγόμενοι χιουμοριστικά “Παλαιστίνιοι”! Καλή δύναμη σε όλους!
Πέντε φωτιές, ένας ο τελικός νικητής το βράδυ της Ανάστασης. Ή μήπως τελικά όλοι είναι νικητές;
Δημοσιεύθηκε σε: 
Μετά την πρόσφατη ανακοίνωση του ΟΑΕΔ, με τις θέσεις Κοινωφελούς Εργασίες σε Δήμους όλης της Ελλάδας, τριάντα θα είναι οι θέσεις που θα αναλογούν στον Δήμο Ανωγείων και οι οποίες θα προκηρυχθούν το καλοκαίρι. Ο Δήμος μέσω και της “Α” καλεί τους εγγεγραμμένους δημότες του στον ΟΑΕΔ να επικοινωνήσουν και να αναφέρουν την ειδικότητα στην οποία είναι εγγεγραμμένοι ώστε να χρησιμοποιηθούν όσο το δυνατόν περισσότερες ειδικότητες. Αναλυτικά τα όσα αναφέρει ο Δήμος Ανωγείων στο κάλεσμα του:
Παρακαλούμε του Δημότες μας που είναι εγγεγραμμένοι στα μητρώα του ΟΑΕΔ να επικοινωνήσουν με το Δήμο μας (τηλ.επικ 2834032521) για να δώσουν σχετικές πληροφορίες για την κατηγορία και την ειδικότητα με την οποία είναι εγγεγραμμένοι και διατηρούν κάρτα ανεργίας. Αυτή η προσπάθεια γίνεται προκειμένου να χρησιμοποιηθούν όσο το δυνατόν περισσότερες ειδικότητες και κατηγορίες ανέργων από τον Δήμο μας στις επικείμενες τριάντα θέσεις Κοινωφελούς Εργασίας που θα προκηρυχτούν αρχές καλοκαιριού από τον ΟΑΕΔ για τον Δήμο Ανωγείων.
Σας ευχαριστούμε και ελπίζουμε στην ανταπόκρισης σας.
Ήταν πρώτη Μαρτίου 2018, έναν ακριβώς μήνα πριν όταν η ΑΝΩΓΗ σε άρθρο της αναρωτιόταν πως είναι δυνατόν ένα χωριό όπως τα Ανώγεια, με πληθυσμό 2.379 κατοίκων, να μην έχει για περισσότερο από έναν χρόνο, κάποιο κατάστημα που να πωλεί εφημερίδες και περιοδικά! Όπως είχαμε αναφέρει μπορεί μεν να υπάρχει πτώση των πωλήσεων των εντύπων κυρίως λόγω του ίντερνετ αλλά πάντα υπάρχουν άνθρωποι που ενδιαφέρονται για μια καλή εφημερίδα ή ένα περιοδικό, ένα καλό άρθρο, την μυρωδιά του μελανιού, το ξεφύλλισμα ενός εντύπου με την συνοδεία του καφέ τους σε κάποιο από τα καφενεία του χωριού.Θυμηθείτε εδώ το άρθρο της “Α” την πρώτη Μαρτίου:https://www.anogi.gr/p24382
Τελικά το άρθρο όπως αποδείχτηκε έκανε τη δουλειά του και έδωσε λύση σε αυτό το πρόβλημα για το οποίο είχαμε δεχτεί παράπονα από κατοίκους των Ανωγείων, με την παρέμβαση Ανωγειανού που διαμένει στην Αθήνα και που δεν πίστευε στα μάτια του όταν διάβαζε το κείμενο στην Ανωγή! Πρόκειται για τον Γιώργο Δραμουντάνη του “Σπαλάτζη”, ο οποίος είναι ανώτερο διευθυντικό στέλεχος στον Όμιλο “Αττικές Εκδόσεις” στην πρωτεύουσα, με τον αγαπητό αυτό άνθρωπο των Ανωγείων να μην μπορεί να πιστέψει ότι οι εφημερίδες και τα περιοδικά που φτάνουν στο πιο απομακρυσμένο μέρος της Ελλάδας , κάτι που αποτελεί και μέρος των αρμοδιοτήτων του στην εργασία του, δεν φτάνουν εδώ και ένα χρόνο στο ίδιο το χωριό του!
Αμέσως ο ίδιος ο Γιώργης Δραμουντάνης ξεκίνησε επαφές με συγγενείς και φίλους του στα Ανώγεια, ώστε να βρεθεί ο άνθρωπος που θα δεχτεί να βάλει τις εφημερίδες το μαγαζί του και η λύση δεν άργησε να βρεθεί στο πρόσωπο ενός καλού του φίλου, ιδιοκτήτη ενός πολύ όμορφου χώρου στην αγαπημένη και του ίδιου του Γιώργη κεντρική πλατεία στο Μεϊντάνι. Πρόκειται για τον νεαρό επιχειρηματία Βασίλη Σκουλά του “Καρρά” που διατηρεί εδώ και χρόνια έναν χώρο κάτω από τον Πλάτανο της πλατείας, με παραδοσιακά ντόπια προϊόντα, καφέ κάθε είδους για τον δρόμο, τυρόπιτες και φαγώσιμα, ψιλικά και τσιγάρα, και αρκετών άλλων προϊόντων και πλέον εδώ και μερικές ημέρες και των εφημερίδων και περιοδικών Πανελλήνιας κυκλοφορίας που επέστρεψαν εξαιτίας του στα Ανώγεια!
Η τριπλή λοιπόν αυτή..καραμπόλα, που ξεκίνησε με το άρθρο της ιστοσελίδας μας, την ανάγνωση του από τον πλέον κατάλληλο Ανωγειανό Γιώργη Δραμουντάνη των “Αττικών εκδόσεων” και την συνεργασία και καλή διάθεση του Βασίλη του “Καρρά”, έφεραν ξανά στα Ανώγεια την κατάσταση που θα πρέπει να υπάρχει σε κάθε γωνιά της Ελλάδας, με τους πολίτες να είναι ελεύθεροι και να έχουν τη δυνατότητα στον τόπο τους να επιλέξουν τον τρόπο ενημέρωσης τους.
Ο αγαπητός σε όλους Βασίλης, δεν θα χρειαστεί να βγει στους δρόμους όπως ο “θρυλικός” και αείμνηστος Αρίφης και να φωνάζει “εφημερίδες-έκτακτο παράρτημα”, αλλά θα σας περιμένει όλους πίσω από τον πάγκο του με τις εφημερίδες και τα υπόλοιπα προϊόντα του καταστήματος του, στον κεντρικότερο δρόμο του χωριού και θα προσφέρει με χαμόγελο και το γνωστό δικό του χιούμορ..ενημέρωση! Καλές δουλειές λοιπόν! Καλή ανάγνωση σε όλους!
“Σπάσε του πόνου σύννεφο η πίκρα να λιγάνει,
να βγει ο ήλιος τσι χαράς τη σκέψη να ζεστάνει..”
Ήταν πρώτη Απριλίου 2002, δεκαέξι ακριβώς χρόνια πριν. Ο καιρός ήταν μουντός αν και ήταν αρχές της Άνοιξης, το κρύο ήταν τσουχτερό εκείνο το πρωινό και αν παρατηρούσες τα Ανώγεια από ψηλά, θα έβλεπες ένα μεγάλο μαύρο πλήθος να κατηφορίζει από όλο το χωριό, με κατεύθυνση το Περαχώρι και τον Ιερό Ναό της Παναγίας, στο θλιβερό καθήκον για το ύστατο χαίρε σε έναν από τους σημαντικότερους Ανωγειανούς καλλιτέχνες της νεότερης γενιάς, τον Μύρωνα Σκουλά. Ήταν πρωταπριλιά, αλλά δεν ήταν ψέμα, άλλωστε ο Μύρων έζησε ολόκληρη τη ζωή του μέσα στην αλήθεια της μουσικής, της μαντινάδας, της αυθόρμητης έκφρασης, του πάθους και της παρέας.Εκείνη την ημέρα διάλεξε μια ανώτερη δύναμη να τον πάρει από τα εγκόσμια, αλλά να τον τοποθετήσει παράλληλα μέσα από τη συνείδηση του κόσμου σε ένα υψηλό βάθρο, εκεί που κάθονται οι μεγάλες μορφές της Κρητικής μουσικής παράδοσης.
” Η μαντινάδα για μένα είναι ότι ωραιότερο υπάρχει. Γιατί με μια μαντινάδα μπορείς να εκφράσεις μια ολόκληρη ζωή σε τέσσερις γραμμές..” είχε ο ίδιος τονίσει σε κάποια από τις συνεντεύξεις του. Αυτό έκανε ο Μύρων, ολόκληρη τη ζωή του μας την έδινε με ένα στίχο και μια μαντινάδα, γιατί η μαντινάδα ήταν η ζωή του. Έγραψε και τραγούδησε μαντινάδες που μέχρι σήμερα εμπνέουν προβληματίζουν και ακολουθούν όλες τις εκφάνσεις της ζωής του ανθρώπου και δη του Κρητικού, περνώντας από την όχθη της λύπης, της μοναξιάς και της απόγνωσης, στην αντίπερα πλευρά του ποταμιού, της αγάπης, του έρωτα , της χαράς και της ελευθερίας.
”Όσο κι αν είναι δυνατές οι μπόρες δε με πιάνουν,
γιατί χω δυνατά φτερά και στα ανοιχτά με βγάνουν..”
Μέχρι το τέλος της ζωής του ο Μύρος δεν ξέχασε ποτέ τη μεγάλη του αγάπη τα Ανώγεια,τα πρόβατα και το βουνό παράλληλα με την μουσική του πορεία.Ένας αυθεντικός καλλιτέχνης που μέχρι και σήμερα έχει φανατικούς θαυμαστές όλων των ηλικιών. Έφερε στην μουσική μας όχι μόνο το μαντολίνο αλλά κυρίως το πάθος ,την αυθεντικότητα και την αγάπη για την παρέα και το μερακλήκι που βγαίνει από τα βάθη της ψυχής. Ο δίσκος ”Κρητική Καντάδα ” στα μέσα της δεκαετίας του ’80 ,μαζί με τον Μιλτιάδη Σκουλά, έμεινε στην ιστορία και ουσιαστικά έφερε στην Κρητική μουσική το μαντολίνο, το οποίο καθιερώθηκε αργότερα στις δουλειές των περισσότερων Κρητών καλλιτεχνών.Πέρα από την Κρητική Καντάδα κυκλοφόρησε ακόμα τους δίσκους ”Τα Αορείτηκα”, ”Τα Μυστικά του Φεγγαριού ” ”Εγώ ‘χω δυνατά φτερά”και ”Τα Νυχτοπερπατήματα” που τον καθιέρωσαν στη συνείδηση του κόσμου ως ένα τεράστιο ερμηνευτή και ένα σπουδαίο μαντιναδολόγο. Δεν υπάρχει παρέα ή καντάδα στο χωριό από νεαρούς ή και μεγαλύτερους ανθρώπους στα Ανώγεια που να μην τραγουδήσουν κάποια από τις εκατοντάδες μαντινάδες του, να μην προσπαθήσουν να μιμηθούν τον τρόπο που με πάθος ο ίδιος τις τραγουδούσε.
”Κρυφά του κόσμου ήθελα να ‘χω τα βάσανα μου,
μα δε μπορώ προδίδομαι στ’ αναστενάγματα μου…”
Πάλεψε σκληρά με αξιοπρέπεια και τεράστια ψυχικά αποθέματα, την αρρώστια που τον χτύπησε πάνω στην εποχή της μεγάλης ακμής του και τον πήρε από κοντά μας, αφήνοντας σε όλους μας το παράπονο διότι είχε πολλά ακόμα να προσφέρει στην κοινωνία και την μουσική παράδοση των Ανωγείων. Ο Μύρωνας”έφυγε” σε ηλικία μόλις 48 ετών, αλλά άφησε πίσω του μια τεράστια παρακαταθήκη που αποκτά συνεχώς ανθρώπους που ακολουθούν τα δικά του χνάρια και προσπαθούν να πατήσουν πάνω στα μουσικά μονοπάτια που άφησε.
“Ήθελα να μ` αντίθετος του χάρου, να γιαγείρω,
τον Ψαρονίκο στη ζωή και τον Σκουλά το Μύρω..”
Αθάνατος!
Οι ρωσικοί πύραυλοι S300, που βρίσκονται στην Κρήτη, έχουν τεθεί σε επιφυλακή για τον φόβο θερμού επεισοδίου από την Τουρκία στην κυπριακή ΑΟΖ ή στο Αιγαίο, όπως αποκάλυψε χθες η «κυριακάτικη δημοκρατία». Σύμφωνα με αποκλειστικές πληροφορίες, οι s-300 έχουν μεταφερθεί στο οροπέδιο της Νίδας στον Ψηλορείτη σε επιχείρηση που έλαβε χώρα υπό άκρα μυστικότητα. Η τοποθεσία είναι ιδανική και αποτέλεσε ορμητήριο των ομάδων αντίστασης στην Γερμανική κατοχή. Οι κάτοικοι των Ανωγείων δηλώνουν άγνοια για το γεγονός και ήδη ετοιμάζουν ομάδες υποστήριξης ενώ νοιώθουν ιδιαίτερα υπερήφανοι για το τόπο τους. Οπως υποστηρίζει μάλιστα αξιόπιστη πηγή, η τουρκική επιθετικότητα θα είχε ήδη περάσει στο επόμενο στάδιο αν δεν υπήρχαν οι S300, βασικός σκοπός των οποίων είναι η κατάρριψη αεροσκαφών και πυραύλων. Το οπλικό σύστημα είχε αγοραστεί το 1997 από την Κύπρο, αλλά ύστερα από τις έντονες τουρκικές αντιδράσεις μεταφέρθηκε το 1999 μυστικά και με ειδικό απόρρητο σχέδιο, κατόπιν συμφωνίας με την Αθήνα στο πλαίσιο του δόγματος περί Ενιαίου Αμυντικού Χώρου στην Κρήτη. Οι Τούρκοι είχαν απειλήσει ότι τους περιμένουν στα Δαρδανέλια και είχαν δηλώσει ότι θα τους βομβαρδίσουν και ότι θα κάνουν τα πάντα για να αποτρέψουν την ανάπτυξή τους στον ελληνικό χώρο. Εκτοτε παρέμεναν επί σχεδόν 15 χρόνια «αποθηκευμένοι» στην Κρήτη. Για πρώτη φορά οι πύραυλοι ενεργοποιήθηκαν και εκτέλεσαν δοκιμαστική βολή στο πεδίο βολής Κρήτης τον Δεκέμβριο του 2013, στο πλαίσιο της άσκησης «Λευκός Αετός 2013». Το ενδιαφέρον είναι ότι σύμφωνα με τις ίδιες πληροφορίες έγιναν πριν από λίγο καιρό (σε όχι ανύποπτο πάντως χρόνο) και κατά τρόπο αθόρυβο οι απαραίτητες ενέργειες και βελτιώσεις με πρωτοβουλία της στρατιωτικής ηγεσίας, για να μπορεί να τεθεί σε πλήρη και κανονική λειτουργία το οπλικό σύστημα. Αυτό θεωρείται ακόμη μια ένδειξη του κρίσιμου χαρακτήρα που έχουν προσλάβει οι εξελίξεις όσον αφορά τις σχέσεις με την Τουρκία. Ηδη η Αγκυρα κλιμακώνει τη στρατηγική της έντασης. Η τελευταία συνεδρίαση του Συμβουλίου Εθνικής Ασφαλείας διήρκεσε 10 ώρες και 20 λεπτά καταγράφοντας ιστορικό ρεκόρ. Οι Ερντογάν και Τσαβούσογλου εμφανίζονται έτοιμοι να «αντιγράψουν» το μοντέλο της Κριμαίας και να επιχειρήσουν να επιβάλουν νέα τετελεσμένα και να εκβιάσουν καταστάσεις με ένα δημοψήφισμα-αστραπή στην κατεχόμενη Κύπρο.