Του Γιώργη Σκουλά – Συγγραφέα του βιβλίου  «ΤΑ ΑΝΩΓΕΙΑ ΚΑΙ Η ΙΣΤΟΡΑ ΤΟΥΣ ΤΟΜΟΣ Α΄»

Πολλές φορές όλοι μας μιλάμε για την ιστορία των προγόνων μας και αναφερόμαστε στη λέξη «σκλαβιά». Το προσπερνάμε όμως όλοι μας, καθώς δεν έχουμε τις ανάλογες εμπειρίες ή εικόνες, ώστε να μπορούμε να κάνουμε την σύγκριση και να κατανοήσουμε πλήρως το τι σήμαινε σκλαβιά.
Κοιτάζοντας βαθιά μέσα στην ιστορία, διαπιστώνει κανείς ότι οι λαοί στις μεταξύ τους σχέσεις, δεν έκανα «δώρα», αλλά οι σχέσεις τους διαμορφώνονταν κυρίως, στα πεδία των μαχών με αίμα,πόνο,βία καταστροφές, και η επικρατούσα λέξη ήταν τα «συμφέροντα». Και ο νικητής έπαιρνε ότι μπορούσε να πάρει, ενώ ο ηττημένος έδινε ότι μπορούσε να δώσει. Και τι μπορούσε να δώσειꓼ Εξέπεπται σε καθεστώς δουλείας, έχανε όλα του τα δικαιώματα σαν πολίτης, την περιουσία του, την γαλήνη του, την οικογενειακή του γαλήνη,έχανετα παιδιά του,ας μην ξεχνάμε το φοβερό παιδομάζομαπου υπήρξε επί αιώνες μια αιμοραγούσα πηγή για τον ελληνισμό.Επιπλέον γινόταν έρμαιο στις ορέξεις και του τελευταίου από τους νικητές.
Εμείς οι Έλληνες το ζήσαμε σε μεγαλύτερο βαθμό, γιατί η ίδια η θρησκεία των Τούρκων ενεθάρρυνε και στήριζε, ή τουλάχιστον δεν απέτρεπε κάτι τέτοιο. Οι Έλληνες δηλαδή, τα χρόνια κυρίως της υποδούλωσης, μάθαιναν από τον λόγο του Ευαγγελίου το αγαπάτε αλλήλους, ου φονεύσεις, ου σκοτώσεις, κτλ. Την ίδια στιγμή που το Κοράνι προέτρεπε τους πιστούς του, ότι αποκτούν με την δεξιά τους είναι δικό τους, και ότι οι άπιστοι, είτε θα πρέπει να σκοτώνονται είτε να βασανίζονται κτλ. Το ίδιο δηλαδή το Κοράνι, απενοχοποίησε όλη αυτή την κατάσταση, ακόμα και τον φόνο καθώς ο πιστός θεωρoύσε ότι έπραττε το καθήκον του προς τον Θεό.
Το πρόβλημα το έζησε περισσότερο η Κρήτη, λόγω του Γενιτσαρισμού που αναπτύχθηκε στο νησί. Ο εύκολος εκμουσουλμανισμός των αρχοντορωμαίων, μετά την κατάκτηση της Κρήτης από τους Τούρκους το 1669, τους άνοιξε την όρεξη να εκμουσουλμανίσουν την Κρήτη δια της βίας. ‘Οσοι από τους Κρήτες γινόταν μουσουλμάνοι, είχαν πλέον τα ίδια δικαιώματα με τους Τούρκους. Οι Τούρκοι τους έβαζαν να υπηρετούν στους λεγόμενους ορτάδες (τάγματα ατάκτων) και οι οποίοι για να δείξουν στα νέα αφεντικά τους πόσο πιστοί είναι, γινόταν οι μεγαλύτεροι διώκτες των πρώην ομοθρήσκων τους.
Απέκτησαν δε τόση δύναμη ώστε το 1812 ο Σουλτάνος απέστειλε στην Κρήτη τον Οσμάν Πασά, ή Πνιγάρη για να μπορέσει να τους καθυποτάξει. Γνωρίζουμε εμείς οι ‘Ελληνες τα δεινά των αδελφών μας Ποντίων, των Κυπρίων κατά τον 20ο αιώνα, την Μικρασιατική καταστροφή και την προσφυγοποίηση που ακολούθησε. Γνωρίζουμε από τις διηγήσεις των παλαιοτέρων, για τη γερμανική Κατοχή, για τις εκτελέσεις πατριωτών στα Καλάβρυτα, στη Βιάννο, Κάνδανο, κλπ. ‘Εχοντας πλέον αρκετά μεγάλη γνώση του τι συνέβαινε στη Κρήτη ολόκληρο τον 19ο αιώνα, και έχοντας η οικογένειά μου χάσει πολλά μέλη κατά τον δεύτερο Παγκόσμιο πόλεμο, δηλώνω μετά λόγου γνώσεως ότι η γερμανική Κατοχή μπροστά στην Τουρκική ωχριά.
Κάποιοι φίλοι μου μού λένε ότι λέω υπερβολές. Καιρός να το διαπιστώσουν και αυτοί αλλά και όλη η Ελλάδα. ‘Ηρθε η ώρα όλη η Ελλάδα να γνωρίσει, να τιμήσει, να υποκληθεί και στα δεινά του κρητικού λαού για την απόκτηση της ελευθερίας του.
Ο ιστορικός Ανδρέας Καλλέργης όταν συνέγραψε τα απομνημονεύματά του το 1600 περίπου στην Ενετία, αναφερόμενος στις επαναστάσεις των Κρητών κατά τη Ενετική κατοχή, έλεγε ότι η Κρήτη έμοιαζε με ένα ορμητικό χείμαρρο που τα νερά της βροχής υπερέβαιναν την κοίτη του και όσο και αν προσπαθούσε να στήσει αναχώματα, αυτά πάντα έβρισκαν τον τρόπο να πλημμυρίσουν την πεδιάδα.

Διαβάστε την συνέχεια... »