Αρχίζουν τη Δευτέρα οι εργασίες αποκατάστασης των φθορών που προκάλεσαν στον αρχαιολογικό χώρου Ζωμίνθου, στον Ψηλορείτη, λαθρανασκαφείς, η δράση των οποίων δίνει καθαρή εικόνα βανδαλισμού.
Μόλις εντοπίστηκαν σημεία λαθρανασκαφής, ενημερώθηκαν η διευθύντρια της ανασκαφής, Έφη Σαπουνά-Σακελλαράκη και η προϊσταμένη της Εφορείας Αρχαιοτήτων Ρεθύμνου, Αναστασία Τζιγκουνάκη, και δόθηκε σήμα στην αστυνομία από την ΕΦ.Α. Ρεθύμνου.
Κατόπιν αυτοψίας που διενήργησαν αρμόδιες αρχαιολόγοι της Εφορείας διαπιστώθηκαν, όπως αναφέρει σε ανακοίνωσή του το υπουργείο Πολιτισμού, τα ακόλουθα:
«Ζημιές παρατηρήθηκαν σε τρία από τα σαράντα δύο ανασκαμμένα δωμάτια του συγκροτήματος (συνολικός αριθμός: 57 δωμάτια). Στο δωμάτιο 50 οι λαθρανασκαφείς έσκαψαν υπό το δάπεδο εστίας και κατέστρεψαν τμήμα του νότιου τοίχου. Επίσης μετακινήθηκε και έσπασε βάση κίονα που είχε βρεθεί νοτίως της εστίας στον ίδιο χώρο. Στο δωμάτιο 35 είχε διανοιχθεί μία επιμήκης τομή με άξονα Α προς Δ και είχαν διαταραχθεί οι επιχώσεις. Ακόμη στο δωμάτιο 26 οι λαθρανασκαφείς ξεσκέπασαν καλυμμένο τμήμα κάρβουνου και άνοιξαν το κάλυμμα ξύλινου κιβωτίου που είχε τοποθετηθεί πάνω από βάση κίονα».
Τον αρχαιολογικό χώρο επισκέφθηκε το Σάββατο και η αν. γενική γραμματέας του υπουργείου Πολιτισμού, Μαρία Ανδρεαδάκη- Βλαζάκη. Σε συνεννόηση με τη διευθύντρια της Εφορείας, κ. Τζιγκουνάκη και την ανασκαφέα, κ. Σακελλαράκη, αποφασίστηκε να αρχίσουν αμέσως οι εργασίες αποκατάστασης των βλαβών.

(Mε πληροφορίες από το ΑΠΕ)

Στο βιβλίο «ΤΟ ΤΡΙΠΤΥΧΟ ΤΗΣ ΕΠΙΤΥΧΙΑΣ ΣΤΗ ΔΙΟΙΚΗΣΗ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΩΝ ΚΑΙ ΟΡΓΑΝΙΣΜΩΝ» ο συγγραφέας παρουσιάζει τους τρεις σημαντικότερους παράγοντες για την αποτελεσματικότητα της διοίκησης και εξηγεί το ρόλο του καθενός και τη μεταξύ τους σχέση. Αυτοί είναι: Ηγεσία, Management και Ομαδικότητα.

Ο Νίκος Σκουλάς καταθέτει την εμπειρία μιας ζωής τόσο ως ανώτερο και ανώτατο στέλεχος επιχειρήσεων στον ιδιωτικό τομέα, στον Καναδά και στην Ελλάδα, όσο και ως δημόσιος λειτουργός.

Προσαρμόζει την κατασταλαγμένη επιστημονική πείρα στην πρακτική των ανθρώπινων σχέσεων στη διοίκηση αλλά και στην επίτευξη συλλογικών στόχων με πνεύμα συνεργασίας και ομαδικότητας.

Είναι ένα χρήσιμο βοήθημα για στελέχη επιχειρήσεων και δημόσια διοίκησης αλλά και για σπουδαστές της ηγετικής τέχνης και του εφαρμοσμένου management.

Στα θέματα που πραγματεύεται το βιβλίο περιλαμβάνονται μεταξύ άλλων:

-Πώς χτίζεται και γίνεται αποτελεσματική μια ηγετική ομάδα

-Πώς να παίρνετε σωστές και εφαρμόσιμες ομαδικές αποφάσεις

-Πώς να επικοινωνείτε και να συνεργάζεστε αποτελεσματικότερα

-Πώς να υποκινείτε το προσωπικό σας για δουλειά και δημιουργία

-Πώς να θέτετε φιλόδοξους αλλά επιτεύξιμους στόχους

-Πώς να επιλέγετε τα στελέχη σας και να τα τοποθετείτε στην κατάλληλη θέση

ΝΙΚΟΣ Ε. ΣΚΟΥΛΑΣ

Συνοπτικό Βιογραφικό Σημείωμα

Για περισσότερα από 45 χρόνια, ο Νίκος Σκουλάς υπήρξε ανώτερο και ανώτατο στέλεχος επιχειρήσεων και δημόσιων οργανισμών στον Καναδά και στην Ελλάδα με αντικείμενα τον τουρισμό το χονδρεμπόριο και λιανεμπόριο τροφίμων, με έμφαση στο franchising καθώς και στην εκπαίδευση και κατάρτιση.Ίδρυσε και λειτούργησε επί σειράν ετών την εταιρία NSA. Ο Νίκος Σκουλάς είναι σήμερα  Σύμβουλος Επιχειρήσεων και Συγγραφέας επιχειρηματικών βιβλίων και εγχειριδίων.

Κατείχε διάφορες κυβερνητικές θέσεις στην Ελλάδα, μεταξύ των οποίων:  Γενικός Γραμματέας Ε.Ο.Τ. (δύο θητείες), Πρόεδρος του Εθνικού Συμβουλίου Τουρισμού, Υπουργός Αναπληρωτής Εθνικής Οικονομίας και Υπουργός Τουρισμού και, πρόσφατα, Σύμβουλος του Πρωθυπουργού.

Υπήρξε ο πρώτος Γενικός Διευθυντής του πρώτου ιδιωτικού σταθμού τηλεόρασης MEGA Channel, Πρόεδρος & Διευθύνων Σύμβουλος της ναυτιλιακής εταιρίας  Royal Olympic Cruises, Πρόεδρος του Διοικητικού Συμβουλίου της Α.Ξ.Ε. ΑΣΤΗΡ, ιδρυτικός Πρόεδρος του Δ.Σ. του Ελληνικού Κέντρου Επενδύσεων Α.Ε. (τώρα Invest in Greece) και Πρόεδρος του Minoan International College.

Διευθύνει το «Εργαστήρι Ηγετικών Στελεχών», το οποίο ίδρυσε το 1985 με σκοπό την οργάνωση και διεξαγωγή πρότυπων προγραμμάτων εκπαίδευσης μάνατζμεντ για ιδιοκτήτες και στελέχη ελληνικών και ξένων επιχειρήσεων καθώς και προγράμματα κατάρτισης για την οργάνωση και διαχείριση μικρομεσαίων επιχειρήσεων.

Έχει συγγράψει πολυάριθμα άρθρα, εγχειρίδια και βιβλία μεταξύ των οποίων «Η Ανθρώπινη Όψη της Ηγεσίας» και από κοινού με την Κυριακή Οικονομάκη, το βιβλίο “Διαχείριση και Ανάπτυξη Ανθρώπινων Πόρων” που διατίθεται από τις “Εκδόσεις NSA”. Συνέγραψε επίσης «Το Εγχειρίδιο του Μικρού και Μεσαίου Επιχειρηματία», έναν εύχρηστο και πρακτικό οδηγό για τους ιδιοκτήτες και τα στελέχη των μικρομεσαίων επιχειρήσεων που κυκλοφορεί σε 5η έκδοση από τις «Εκδόσεις NSA». Το πιο πρόσφατο συγγραφικό του πόνημα είναι το βιβλίο «Ηγεσία, Μάνατζμεντ, Ομαδικότητα – Το Τρίπτυχο της Επιτυχίας» που κυκλοφορεί από της Εκδόσεις «Μοντέρνοι Καιροί»

Υπήρξε ιδρυτικός Πρόεδρος της Λέσχης Φίλων του Ελαιολάδου «Φίλαιος», ιδρυτικός Αντιπρόεδρος του σωματείου «Αρχέστρατος» για τη διάσωση και διάδοση της ελληνικής γαστρονομικής παράδοσης και  ιδρυτικός Γραμματέας της Τράπεζας Τροφίμων (ενός ιδρύματος για την καταπολέμηση της πείνας υπό την προεδρία του αείμνηστου Γεράσιμου Βασιλόπουλου). Είναι Αναπληρωτής Πρόεδρος της Ελληνικής Ακαδημίας Γεύσης που έχει ως  στόχο την ανάδειξη του ελληνικού διατροφικού πολιτισμού και Αντιπρόεδρος του «Κινήματος Πολιτών – Καταναλώνουμε ό,τι Παράγουμε» με στόχο την προβολή και ανάδειξη των ελληνικών προϊόντων και υπηρεσιών και την προστασία των θέσεων εργασίας στις ελληνικές επιχειρήσεις.

Από τον πρώτο μήνα της μετανάστευσής του στον Καναδά στα τέλη του 1960, μαζί με άλλους Κρητικούς του Τορόντο, επιδόθηκε στην προσπάθεια ίδρυσης της Ένωσης Κρητών Τορόντο «η Κνωσός» που έγινε πραγματικότητα μέσα στο 1961 και έγινε ο πρώτος Πρόεδρός της, με δραστηριότητες όπως το «Κρητικό Πειραματικό Θέατρο», εορτασμό των εθνικών επετείων,  διδασκαλία κρητικών χορών στα παιδιά και διοργάνωση πολλαπλών πολιτιστικών εκδηλώσεων.

Συνδέθηκε με τους ηγέτες της Παγκρητικής Ένωσης της Αμερικής με πρώτο τον αείμνηστο ιστορικό  Πρόεδρο Νίκο Καλημεράκη (που είχε και την αρχική ιδέα της συνένωσης όλων των Κρητών της διασποράς σε μια μεγάλη οργάνωση) καθώς και με άλλα στελέχη της  Παγκρητικής της εποχής εκείνης όπως τους Nick Delis, Κώστα Σταματάκη, Μιχάλη Μπελαδάκη, Βύρωνα και Γερώνυμο Ιερωνυμίδη, κ.ά.

Συνεργάστηκε με τον πρόεδρο Μανώλη Ηλιάκη όταν εκείνος ανέλαβε την πρωτοβουλία για τη δημιουργία του Παγκοσμίου Συμβουλίου Κρητών, και υποστήριξη θερμά την προσπάθεια που δεν ευδοκίμησε τότε (μια και η ιδέα δεν είχε «ωριμάσει» ακόμα, αλλά αργότερα καρποφόρησε με το αποτέλεσμα που βιώνουμε σήμερα.

Έκτοτε και συνεχώς, συμπαρίσταται και συμμετέχει ως εθελοντής στις δραστηριότητες των Κρητών της Διασποράς και του οργάνου που τους εκφράζει, του Παγκοσμίου Συμβουλίου Κρητών. Ήταν ο Πρόεδρος της Οργανωτικής Επιτροπής Συνεδρίου που έγινε στο Λασίθι προ τριετίας και συμβάλλει στην επιτυχία του παρόντος Συνεδρίου ως συνεργάτης της Οργανωτικής Επιτροπής.

Παρουσία πλήθος κόσμου κηδεύτηκε το Σάββατο 2 Μαΐου στο Μαρκόπουλο Αττικής ο αγαπητός σε όλους Ανωγειανός Κώστας Πασπαράκης ή Καραμπάτος.

Αρκετοί ήταν οι συγγενείς και οι φίλοι που ταξίδεψαν από τα Ανώγεια για να του απευθύνουν το ύστατο χαίρε, κρατώντας μαζί τους χώμα από το χωριό για να τον συνοδέψει στο τελευταίο του ταξίδι, όπως ήταν και η μεγάλη του επιθυμία.

Αξιοπρεπής, εργατικός και φιλότιμος κράτησε τις αξίες και τις αρχές του τόπου μας αν και έζησε για 50 χρόνια στην Αθήνα. Κουβαλούσε πάντα μαζί του το χωριό που γεννήθηκε και μεγάλωσε φτιάχνοντας μια όμορφη οικογένεια με τη γυναίκα του  και τα παιδιά του Γιώργο και Ζέτα.

Ο Θάνατος του αφήνει μεγάλο κενό στην κοινότητα των Ανωγειανών της Αθήνας στην οποία υπήρξε ενεργό μέλος,φίλος και αγαπητός σε όσους τον γνώρισαν.

Ας είναι ελαφρύ το χώμα που τον σκέπασε. Θερμά συλλυπητήρια στους δικούς του ανθρώπους.

Η Ανωγη ευχαριστεί θερμά την αδερφή του Κλεάνθη Πασπαράκη- Μαυρόκωστα  για την προσφορά 50 ευρώ στην μνήμη του για τις ανάγκες της ηλεκτρονικής μας έκδοσης.

Του Γ.Α Καλομοίρη*

Στα 356 χρόνια πριν το Χριστό, τη νύχτα που γεννήθηκε ο Μέγα Αλέξανδρος όπως αναφέρουν οι πηγές, ο πρώτος μεγάλος εμπρηστής της αρχαιότητας ο Ηρόστρατος πυρπόλησε το Αρτεμίσιο (Ναό της Άρτεμης στην Έφεσο, ίσως ο Μεγαλύτερος Ναός του Αρχαίου Κόσμου) ένα εκ των εφτά θαυμάτων του κόσμου. Ο ίδιος διέδιδε πως στόχος του ήταν η διατήρηση του ονόματος του στην αιωνιότητα για κερδίσει έτσι την αθανασία μέσα απ τη καταστροφή.

Παρότι καταδικάστηκε σε θάνατο και στην εσχάτη των αρχαίων ποινών δηλαδή την καταδίκη μνήμης και αναφοράς του ονόματος του στα γραπτά κείμενα , φαίνεται πως πέτυχε το στόχο του, καθώς σήμερα 2400 χρόνια μετά το γεγονός, το όνομα του όχι απλά είναι γνωστό αλλά δόθηκε ως ορισμός στη πιο καταστροφική ίσως μορφή σχιζοφρένειας.

Το σύνδρομο του Ηρόστρατου όπως είναι και ο ψυχιατρικός ορισμός (η καταστροφή ως στοιχείο κατάκτησης της αιωνιότητας) χαρακτήρισε κοινωνίες, ανθρώπους και λαούς που εθίζονται στο να σημαδέψουν με τον οποιοδήποτε τρόπο την εποχή τους με ένα κεφάλαιο, μια γραμμή ή έστω μια λέξη στο βιβλίο της ανθρωπότητας.

Η αρχή αυτού του άρθρου πιθανόν να προορίζονταν ως εισαγωγή στη προσπάθεια ερμηνείας της καταστροφής των μνημείων Παγκόσμιας Πολιτιστικής Κληρονομιάς στη Μοσούλη, τη Συρία και τις περιοχές όπου καταλαμβάνουν το ISIS και οι Τζιχαντιστές. Παρόλα αυτά προορίζεται για μια άλλη καταστροφή που βρίσκεται 14 χιλιόμετρα απ το χωριό μας και αφορά το πολύ ένα μακρινό παρελθόν που αρχίζει σταδιακά να φωτίζεται.

Σε ένα τόπο όπως τα Ανώγεια που έχουν βιώσει στη σάρκα τους τη καταστροφή αποτελεί διαστροφή να τραυματίζονται έτσι από μοιραίους Ηρόστρατους οι οποίοι στην μανία της απελπισίας προδίδουν τον τόπο μας, ξεπουλούν την ιστορία μας και ξεριζώνουν το παρελθόν μας.

Ίσως τα παραπάνω λόγια να ακούγονται αφοριστικά αλλά όταν έχεις έναν μάρτυρα της μνήμης του τόπου σου τον οποίο έχουν σεβαστεί ο χρόνος, η φύση ίσως και ο άνθρωπος μέχρι πριν κάποιες μέρες, η βεβήλωση του αποτελεί πράξη αρρωστημένου μυαλού.

Η οικονομική κατάσταση που περνάμε ως τόπος και ως λαός, δεν μπορεί να αποτελέσει άλλοθι για τη καταστροφή. Για άλλους η κρίση γεννά τη διάκριση στη περίπτωση μας γιατί να οδηγεί στον πολιτισμικό βιασμό; Είναι τουλάχιστον άδικο για μια κοινωνία η οποία έχει ολοζώντανη ιστορική μνήμη να προσπεράσει πληγές που κακοφορμίζουν.

Το να γράψω ως αρχαιολόγος μου είναι δύσκολο καθώς πιστεύω πως και ως κλάδος φέρουμε τεράστιες ευθύνες στο πως χειριζόμαστε ανάλογες καταστάσεις, στο πως επικοινωνούμε με τη σύγχρονη πραγματικότητα , στο διδακτικό ύφος το οποίο βαραίνουν τα απωθημένα μας και στο τι στοχεύσεις έχουμε για το μέλλον του κόσμου μας, του ανθρώπου και του πολιτισμού στο σύνολο του.

Ως Ανωγειανός όμως δε μπορώ να δώσω συγχωροχάρτι ούτε στην άγνοια, ούτε στην ημιμάθεια ούτε ακόμα και στην εξαθλίωση που οδηγεί τον οποιονδήποτε να στιγματίσει με αυτόν τον τρόπο τον τόπο μας . Όποια και αν είναι η αναλγησία του κράτους, της αυτοδιοίκησης και τον θεσμών ο μεγάλος μοχλός πίεσης βρίσκεται σε μια κοινωνία που ενδιαφέρεται, προβληματίζεται, αμφισβητεί και προτείνει. Ευθύνη όλων μας είναι να ενισχύσουμε την πολιτισμική συνείδηση όπως πολύ καλά γνωρίζουμε σε ένα τόπο που έχει να προσθέσει στις πλάτες του άλλους 40 περίπου αιώνες πριν τη Τουρκοκρατία και την Αντίσταση κατά του Ναζισμού.

Ζούμε σε μια χώρα που έχει εμμονές με το παρελθόν της , αν αυτό έχει κάτι να μας διδάξει είναι ότι άνθρωποι με κολυβογράμματα , εθελοθυσία και περηφάνια όπως ο Μακρυγιάννης έσωσαν κάποτε την Ακρόπολη και τον Παρθενώνα από την ολική ανατίναξη. Σίγουρα λοιπόν η ευθύνη βαραίνει τον καθένα μας όπου και να βρίσκεται γιατί στο χέρι μας είναι ποια επιλογή θα ακολουθήσουμε. Ο δρόμος του Ηρόστρατου και του Μακρυγιάννη είναι σίγουρα μέσα μας, διαφορετικός αλλά ταυτόχρονα ίδιος και η αναμέτρηση μεταξύ τους είναι υπόθεση δική μας .

Μήπως είναι καιρός να σκεφτούμε τους εαυτούς μας σε ένα σύντομο μέλλον που θα διαχειρίζεται και θα αξιοποιεί ένα μακρινό παρελθόν ,βασισμένο σε ένα παρόν που θα μας κρίνει αντάξιους να το ζήσουμε και να ζήσουμε απ αυτό;

*Αρχαιολόγος, Μεταπτυχιακός Φοιτητής

Επαγρύπνηση για την διάσωση των κειμηλίων της Ιστορίας και του Πολιτισμού  μας,ζητάει μέσω ανακοίνωσης του ο Πολιτιστικός σύλλογος Ανωγείων με αφορμή τις καταστροφές που προκάλεσαν αρχαιοκάπηλοι στον αρχαιολογικό χώρο της Ζωμίνθου.

Αναλυτικά η ανακοίνωση αναφέρει τα εξής:

”Ο Πολιτιστικός σύλλογος Ανωγείων καταδικάζει απερίφραστα την παραβίαση του περιφραγμένου χώρου της Ζωμίνθου  και την πρόκληση φθορών στον ιερό αυτό χώρο.

Πεποίθηση μας είναι ότι ο Πολιτισμός και η ιστορία ενός  τόπου δεν αναδεικνύεται μόνο από τα ιστορικά και αρχαιολογικά μνημεία του παρελθόντος αλλά και από τις συμπεριφορές και τις ηθικές αξίες του παρόντος.

Ας είμαστε πιο ευαίσθητοι και ας επαγρυπνούμε για τη διάσωση των κειμηλίων της Ιστορίας και του Πολιτισμού μας για να διασφαλίσουμε την πορεία μας ως Ανώγεια στο μέλλον.”.