Archive for Ιανουαρίου 2013

Παρουσία του Αρχιεπισκόπου Κρήτης κ. Ειρηναίου θα τελεστεί την Κυριακή στις 10 το πρωϊ στον Αί Γιάννη, το μνημόσυνο του Γιάννη Κεφαλογιάννη με τη συμπλήρωση ενός χρόνου από το θάνατο του Ανωγειανού πολιτικού.  Παράλληλα, στην Αθήνα  η οικογένεια του θα τελέσει μνημόσυνο στον τάφο του στο Α’ νεκροταφείο Αθηνών και στην εκκλησία του Αγίου Διονυσίου στο Κολωνάκι. Για τους φίλους του στο Ρέθυμνο θα τελεστούν μνημόσυνα από την Ενορία Μασταμπά και την ΝΟΔΕ Ρεθύμνου, έτσι ώστε να έχουν την ευκαιρία να ανάψουν ένα κεράκι στη μνήμη του  όσοι το επιθυμούν.  

Ο Ιωάννης Κεφαλογιάννης υπήρξε εξέχουσα προσωπικότητα της πολιτικής ζωής της χώρας και είχε συμπληρώσει 14 θητείες στο ελληνικό Κοινοβούλιο αφού εκλεγόταν βουλευτής Ρεθύμνης από το 1958 έως το 2007.

Γεννήθηκε στα Ανώγεια  το 1932 και ήταν απόφοιτος της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστήμιου Αθηνών και η πρώτη του εκλογή στο Κοινοβούλιο ήταν με το ψηφοδέλτιο της ΕΡΕ. Κατά τη διάρκεια της στρατιωτικής δικτατορίας, ο Ιωάννης Κεφαλογιάννης ανέπτυξε έντονη αντιστασιακή δράση, η οποία τον οδήγησε μέχρι και το Στρατοδικείο καθώς ήταν εκ των ιδρυτών της οργάνωσης «Εθνική Δημιουργική Ομαλότητα».
Ανέλαβε για πρώτη φορά κυβερνητικό αξίωμα το 1976 με τη Νέα Δημοκρατία (με την οποία πολιτεύτηκε στη Μεταπολίτευση) ως υφυπουργός Κοινωνικών Υπηρεσιών στην κυβέρνηση Κωνσταντίνου Καραμανλή.
Στην κυβέρνηση  Γεωργίου Ράλλη το 1980 ορκίστηκε υφυπουργός Εσωτερικών ενώ το 1989 στην κυβέρνηση Τζαννετάκη διετέλεσε υπουργός Δημόσιας Τάξης. Στην οικουμενική κυβέρνηση Ζολώτα ανέλαβε αναπληρωτής υπουργός Μεταφορών και Επικοινωνιών, ενώ στην κυβέρνηση ΝΔ με επικεφαλής τον Κωνσταντίνο Μητσοτάκη που ακολούθησε ανέλαβε υπουργός Τουρισμού και άνευ χαρτοφυλακίου. Παραιτήθηκε το 1991 και επανήλθε στην κυβέρνηση τιο 1992 στη θέση του υπουργού Εσωτερικών.

Διετέλεσε για ένα διάστημα ειδικός σύμβουλος του πρωθυπουργού Κώστα Καραμανλή (2006) ενώ το 2007 αποφάσισε να τερματίσει μια πολύχρονη καριέρα προσφοράς στην πολιτική καθώς η κόρη του Όλγα Κεφαλογιάννη διεκδίκησε την έδρα στο νομό Ρεθύμνης. Ο Ιωάννης Κεφαλογιάννης ήταν παντρεμένος με την Ελένη Βαρδινογιάννη, με την οποία απέκτησαν τρεις κόρες.

 

Το Ίδρυμα Νεολαίας και Δια Βίου Μάθησης, Ι.ΝΕ.ΔΙ.ΒΙ.Μ.  στο πλαίσιο  των Πράξεων «Κέντρα Δια Βίου Μάθησης – Προγράμματα Εθνικής Εμβέλειας και Προγράμματα Τοπικής Εμβέλειας» ΑΠ7 και ΑΠ8, απευθύνει πρόσκληση εκδήλωσης ενδιαφέροντος για σύναψη σύμβασης έργου για ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΕΣ στα Κέντρα Δια Βίου Μάθησης.

Οι ενδιαφερόμενοι μπορούν μέχρι και αύριο Παρασκευή  να υποβάλλουν την αίτηση τους ηλεκτρονικά για το Κέντρο Δια Βίου Μάθησης Ανωγείων, ενώ υπάρχει στη συνέχεια προθεσμία για την κατάθεση των δικαιολογητικών μέχρι την Παρασκευή 25 Ιανουαρίου.

Η παρούσα πρόσκληση διατίθεται από την ιστοσελίδα του Ι.ΝΕ.ΔΙ.ΒΙ.Μ. www.inedivim.gr, στο σύνδεσμο προκηρύξεις και η αίτηση θα υποβάλλεται ηλεκτρονικά.στη διεύθυνση http://sde.ideke.edu.gr.

Πληροφορίες στα τηλέφωνα: 213 131 1501, 213 131 1503, 213 131 1505

Aπο τη Διεύθυνση Αγροτικής Οικονομίας και Κτηνιατρικής της Περιφερειακής Ενότητας Ρεθύμνης ανακοινώνεται ότι οι κτηνοτρόφοι της Περιφερειακής Ενότητας μπορούν να προσκομίσουν τα μητρώα εκμετάλλευσης αιγοπροβάτων για την εισαγωγή τους στην ηλεκτρονική βάση δεδομένων από την 21-1-2013 έως και την 10-2-2013. Η απογραφή για το έτος 2012 πρέπει να έχει γίνει μέχρι τις 15 – 12- 2012. Είναι απαραίτητη μια φωτοτυπία της πρώτης σελίδας του μητρώου καθώς και της σελίδας, όπου φαίνεται η απογραφή του έτους 2012.

Ανωγειανό ”χρώμα” είχε η χθεσινή τελετή που έγινε στο ξενοδοχείο ”DIVANI  CARAVEL” και στην οποία δόθηκαν τα βραβεία του Πανελληνίου Συλλόγου Αμειβομένων Ποδοσφαιριστών (ΠΣΑΠ),προς τους καλύτερους ποδοσφαιριστές του 2012 σε όλες τις κατηγορίες στην Ελλάδα.

Ο Βασίλης Πλουσής ήταν ο Ανωγειανός που πήρε το βραβείο του καλύτερου ποδοσφαιριστή στο πρωτάθλημα του νοτίου ομίλου της Football  League 2 για την πολύ καλή χρονιά που έκανε πέρυσι με τα χρώματα του Α.Ο Χανιά. Ο Βασίλης που ταλαιπωρείτε τον τελευταίο καιρό από τραυματισμούς αγωνίζεται φέτος στον Εργοτέλη και το βραβείο αυτό ήταν η καλύτερη τονωτική ένεση για αυτόν για να αφήσει πίσω τους τραυματισμούς και τις ατυχίες και να αρχίσει και πάλι μια ανοδική πορεία στην καριέρα του όπως του αξίζει. Μιλώντας στους δημοσιογράφους μετά την παραλαβή του βραβείου του τόνισε:

“Θέλω να ευχαριστήσω όσους με ψήφισαν αλλά και τους συμπαίκτες μου με τον προπονητή μου. Αφιερώνω αυτό το βραβείο στην οικογένεια μου γιατί ήρθαν δύσκολες καταστάσεις με τους τραυματισμούς μου και για αυτόν τον λόγο για εμένα είναι σημαντικό αυτό το βραβείο”.

Ο Βασίλης είναι γιος του Χρόνη Πλουσή ενός Ανωγειανού που έζησε για χρόνια στην Γερμανία καταξιώθηκε επαγγελματικά και τώρα ζει στο Ηράκλειο. Άλλοι δυο από τους γιους του μάλιστα είναι επίσης ποδοσφαιριστές. Ο Χρόνης προσφέρει και στον τόπο του καθώς είναι ένας άνθρωπος που βοηθάει ηθικά και υλικά τον Αετό Ανωγείων μαζί με τον γιο του Μίλτο Πλουσή.

Ο Αετός οφείλει πολλά στον Χρόνη και στην οικογένεια του και εξέδωσε σήμερα συγχαρητήρια ανακοίνωση για την βράβευση του Βασίλη αναφέροντας:

”Ο Αετός Ανωγείων με χαρά και περηφάνια παρακολούθησε χθες την βράβευση ενός παιδιού από τον τόπο μας,του Βασίλη Πλουσή  στην τελετή του ΠΣΑΠ,ως καλύτερου παίχτη της Football League 2 .Ευχόμαστε στον Βασίλη τα καλύτερα στην ποδοσφαιρική του καριέρα και στην ζωή του και με πολλά ακόμη βραβεία και διακρίσεις.Στον πατέρα του Χρόνη και τον αδερφό του Μίλτο που είναι δίπλα μας και στηρίζουν την δική μας προσπάθεια τα τελευταία χρόνια ευχόμαστε να είναι πάντα περήφανοι και να παρακολουθούν τον Βασίλη στις καλύτερες στιγμές της ζωής του.Με την συμβολή τους και την δική μας προσπάθεια επιθυμούμε και στο μέλλον να βγουν παιδιά από τα Ανώγεια που θα βρεθούν στην θέση του Βασίλη και θα βραβεύονται στις επαγγελματικές κατηγορίες της Ελλάδας”.

 

Από το http://www.elliniki-gnomi.eu/

 Συνέντευξη της Μαργαρίτας Μυλωνάκη- Κοντογιάννη στον Ελπιδοφόρο Ιντζέμπελη*, με αφορμή το βιβλίο της  «Σωπάστε να ακούσω», εκδόσεις Μπαρτζουλιάνος.

Η Μαργαρίτα Μυλωνάκη γεννήθηκε στα Ανώγεια της Κρήτης από μητέρα Πόντια και πατέρα Ανωγειάνό. Εί.. Το Το”Σωπάστε ν’ ακούσω” είναι το πρώτο της μυθιστόρημα. Ζει στην Αθήνα. Το μυθιστόρημά της «Σωπάστε να ακούσω», εκδόσεις Μπαρτζουλιάνος είναι ένα τρυφερό ανάγνωσμα γεμάτο από αγάπη που μας αφηγείται την ιστορία της γενοκτονίας των Ποντίων. Η ιστορία της γιαγιάς της είναι γραμμένη με τέτοιο τρόπο που σε κερδίζει από την πρώτη στιγμή.

Ερ: Ποια ήταν η αφορμή για να γραφεί το μυθιστόρημα «Σωπάστε να ακούσω», εκδόσεις Μπαρτζουλιάνος;

Απ: Την αφορμή μου την έδωσε  η μάνα μου. Όλα μας τα χρόνια, μου διηγείται τις ίδιες ιστορίες από τον Πόντο, ακόμη και σήμερα. Οι διηγήσεις της ήταν πάντα δακρύβρεκτες, γιατί αφορούσαν την μάνα της την Ευσαία και την οικογένειά της, που οι τούρκοι τους στέρησαν τα δικαιώματά τους κι έζησαν την απόλυτη κόλαση της γενοκτονίας. Η μάνα μου λοιπόν ήταν η αφορμή και η αιτία και ότι άλλο συνεπάγεται κι έγραψα αυτό το βιβλίο.

Ερ: Από τον τίτλο και μόνο «Σωπάστε να ακούσω» ο αναγνώστης αντιλαμβάνεται ότι θέλετε να του διηγηθείτε μια ιστορία. Είναι ένα εύρημα ή μια τεχνική για να προσελκύσετε τον αναγνώστη;

 Απ: Ούτε το ένα είναι, ούτε το άλλο. Η γιαγιά μου η Ευσαία, μέχρι που πέθανε, έκλεινε με τις παλάμες της τ’ αυτιά της κι έλεγε «σωπάστε ν’ ακούσω» και το έκανε συχνά, για να ακούσει έλεγε το κλάμα του χαμένου παιδιού της και να πιστέψει πως ήταν ακόμη ζωντανό. ‘Ήξερα από την αρχή, πώς αυτός θα ήταν ο τίτλος του βιβλίου, πολλά χρόνια πριν ξεκινήσω να το γράφω. Πιστεύω πως είναι μοναδικός, γιατί είναι αληθινός.

Ερ: Γράφετε στο οπισθόφυλλο ότι το βιβλίο είναι βασισμένο σε αληθινά γεγονότα. Δεν φοβηθήκατε μήπως αντί για μυθιστόρημα γράψετε μια μαρτυρία;

Απ: Μέσα από αυτό το μυθιστόρημα, βγαίνει η μαρτυρία που είχα ανάγκη να καταγγείλω, γιατί είναι μια αληθινή ιστορία που πονάει ακόμη κι εμάς, τις επόμενες γενιές. Το ίδιο το μεγαλείο του πόνου, ήταν αυτό που με έκανε να θέλω να το περιγράψω και ήθελα μαζί μ’ εμένα, να νοιώσουν όλοι όσοι διαβάσουν αυτό το βιβλίο, τα ίδια συναισθήματα που ένοιωθα γράφοντάς το. Συναισθήματα που όλοι γνωρίζουμε, μα αφήνουμε να ξεχαστούν στον χρόνο και δεν τα θυμόμαστε παρά μόνον όταν μας τα θυμίσουν άλλοι.

Ερ: Η Ευσαία αυτό το σπάνιο όνομα είναι μια γυναίκα ατσάλι που πέφτει επάνω της να σηκώσει το βάρος της οικογένειας . Υπάρχουν όμως σήμερα τέτοιες γυναίκες;

Απ: Η Ευσαία δεν ήταν μια γυναίκα από ατσάλι. Ήταν μια απλή καθημερινή γυναίκα που είχε μεγάλη καρδιά για να χωράνε όλοι. Οι συνθήκες την ανάγκασαν στην πορεία να φανεί δυνατή και ν’ αντέξει όλους τους καημούς που βίωσε. Οι συνθήκες  είναι αυτές που καθορίζουν τις αντοχές μας και μας αποκαλύπτουν  καινούργια πράγματα για τον εαυτό μας. Γυναίκες σαν την Ευσαία, υπήρχαν και θα υπάρχουν πάντα και ο πόνος που σου φυλάει ένα παιδί, είναι ο ίδιος για όλες τις μάνες.

Ερ: Ο Πόντος η καρδιά του ελληνισμού είναι μια υπόθεση πονεμένη. Οι Πόντιοι δολοφονήθηκαν , κυνηγήθηκαν και τους έδιωξαν από τα σπίτια τους. Ήταν λοιπόν άλλη μια γενοκτονία;

Απ: Με όλη τη σημασία της λέξης! Μια καθαρή γενοκτονία που έμεινε στα αζήτητα για πολλούς και διαφόρους λόγους. Υπέστησαν πολλά οι έλληνες του Πόντου αφού τους στέρησαν την αξιοπρέπεια, τους βασάνισαν, τους θανάτωσαν και τους στέρησαν το δικαίωμα να ζήσουν  στην πατρίδα τους τον Πόντο, μια πατρίδα 3000 χρόνων.  Αν αυτό δεν είναι  γενοκτονία, τότε τι είναι; Πόντιοι και μη, πρέπει να γνωρίζουμε την έννοια της γενοκτονίας κι αφού δεν την μαθαίνουμε στα σχολεία, καλό θα ήταν , εμείς οι ίδιοι οι γονείς να την διδάξουμε στα παιδιά μας, γιατί επιβάλλεται να κοιτάξεις πίσω σου, όταν θέλεις να κάνεις σταθερά βήματα μπροστά.

Ερ: Μέσα από το μυθιστόρημα πλάθετε εξαιρετικές μορφές ελλήνων. Τον Σταύραγα, τον Χρήστο. Παλικάρια με ντομπροσύνη και αλληλεγγύη  για τον συνάνθρωπο. Μήπως αυτά τα απλά πράγματα τους βοήθησαν για να αντέξουν τις συνθήκες κατατρεγμού και εξόντωσης;

Απ: Φυσικά και ήταν αυτές οι αξίες που τους βοήθησαν να ανταπεξέλθουν σε πολύ δύσκολες καταστάσεις. Αυτές οι αξίες καθορίζουν  το ποιόν του ανθρώπου, κι είναι αυτές οι αξίες που και σήμερα έχουμε ανάγκη όλοι μας, κι αν δεν τις έχουμε, τότε πρέπει να τις αποχτήσουμε, αν θέλουμε να επιβιώσουμε με αξιοπρέπεια. Όλοι οι άνθρωποι χρειαζόμαστε ανθρώπους δίπλα μας και στις χαρές για να τις μοιραστούμε, και στις λύπες, για να τις μοιραστούμε κι αυτές και να μη λυγίσουμε από το βάρος.

Ερ: Η κάθοδος των Ποντίων και η προσπάθειά τους να φτάσουν στο λιμάνι της Αμάσειας και να μπουν στο λιμάνι για να ταξιδέψουν προς την Ελλάδα μου θυμίζει την κάθοδο των μυρίων.  Τι φάνταζε η θάλασσα για τους Πόντιους;

Απ: Η θάλασσα για τους μύριους ήταν η σωτηρία, αφού θα επέστεφαν στα σπίτια τους, στην πατρίδα τους, ενώ για τους Πόντιους  η θάλασσα φάνταζε ξερίζωμα και ξενιτεμός, απόλυτος πόνος γιατί άφηναν πίσω τους πεθαμένους τους και όλα όσα γνώριζαν όλη τους τη ζωή. Άλλη υπόσταση υποθέτω πως είχε το όραμα και η σωτηρία για τους μύριους και άλλη για τους Πόντιους.

Ερ: Η οικογένεια του Σταύραγα αλλά και η τοπική κοινωνία είχε τρομερούς συνεκτικούς δεσμούς. Τηρούσαν  όλα τα έθιμα και τους κανόνες της θρησκευτικής ζωής. Δεν επηρεάστηκαν από τις αλλαγές και τις συνθήκες πίεσης που εξασκούσαν οι Τούρκοι;

Απ: Πιστεύω πως η θρησκεία πρώτη δεν άφησε ν’ αναμιχθούν παραπέρα οι έλληνες με τους τούρκους. Όλα τα έθιμα λίγο πολύ έχουν να κάνουν μ’ αυτή. Έμειναν αυστηρά  πιστοί στους δικούς τους κανόνες κι αυτούς διατήρησαν οι γενιές που έζησαν ανακατεμένοι με τους τούρκους. Υπήρξαν λιγοστές εξαιρέσεις που παραβίασαν τους κανόνες κι αυτούς τους παραβάτες τους τιμωρούσαν, αγνοώντας τους σε όλη την υπόλοιπη ζωή τους.

Ερ: Μου έκανε εντύπωση η φιλία της Ευσαίας και της Αισέ. Αυτό ήταν μια εξαίρεση ή οι Πόντιοι συνυπήρχαν αρμονικά με τους Τούρκους;

Απ: Από μαρτυρίες της γιαγιάς μου της Ευσαίας, οι έλληνες ζούσαν αρμονικά με τους τούρκους στο Τεκνετσούκ. Η φιλία της Ευσαίας με την τουρκάλα Αισέ, είναι ένα καλό παράδειγμα για να ξέρουμε πως υπήρξαν τέτοιες φιλίες δυνατές και αξεπέραστες. Αφού συνυπήρχαν σ’ ένα τόπο έλληνες και τούρκοι, δεν θα μπορούσε να ήταν αλλιώς. Άλλωστε δεν είχαν να χωρίσουν τίποτα, απλοί άνθρωποι ήσαν όλοι τους και κοίταζαν τη δουλειά τους, μέχρι που ξεκίνησε το κακό.

Ερ: Έχετε επισκεφτεί τα μέρη όπου έζησαν οι πρόγονοί σας;

Απ: Έχω ταξιδέψει στα μέρη των προγόνων μου νοερά, όταν έγραφα το βιβλίο. Δεν τα κατάφερα ακόμη να πάω, μα το θέλω πολύ και θα το κάνω αυτό το ταξίδι. Τώρα πια επιβάλλεται. Φαντάζομαι θα είναι μοναδική εμπειρία για κάποιον που έχει τις ρίζες του εκεί να ψάξει να τις βρει και να πατήσει τα χώματα που πατούσαν οι παππούδες του… θέλω να την ζήσω αυτή την εμπειρία.

Ερ: Τι είναι αυτό που κάνει και σήμερα τους Πόντιους να είναι περήφανοι αλλά και άξιοι  συνεχιστές των πατεράδων τους; Γιατί είναι μια γροθιά όλοι τους;

Απ: Τα βιώματά  οι γονείς, τα πέρασαν στα παιδιά τους, τις αξίες όπως πατρίδα, θρησκεία, οικογένεια κι αυτό περνά από γενιά σε γενιά και  ακούς τις επόμενες γενιές να μιλούν με πάθος για τον Πόντο, γνωρίζουν τη ποντιακή γλώσσα και ξέρουν να χορεύουν τους χορούς τους. Μη ξεχνάμε πως και τα γονίδια έχουν μνήμη και θυμούνται.

 

*Ο Ελπιδοφόρος Ιντζέμπελης κατάγεται από την Λέσβο και γεννήθηκε στην Αθήνα. Σπούδασε στην Μαράσλειο Παιδαγωγική Ακαδημία και στην Θεολογική Σχολή Αθηνών. Πραγματοποίησε μεταπτυχιακές σπουδές στο Μπέρμιχαμ και μετεκπαιδεύτηκε στο Μόναχο, όπου και εργάστηκε για μια πενταετία ως δάσκαλος στο Ευρωπαϊκό Σχολείο. Την τελευταία δεκαετία ζει στο Μενίδι Αιτωλοακαρνανίας και εργάζεται ως Σχολικός Σύμβουλος Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης στην Άρτα.

 

-->