Άρχισε ξανά την Κυριακή 22 Μαΐου 2011 η καταμέτρηση των ιστορικών ελαιόδεντρων από επιστήμονες του ΤΕΙ Κρήτης σε συνεργασία με τους πολιτιστικούς συλλόγους.

Συγκεκριμένα, την Κυριακή 22 Μαΐου επιστήμονες του ΤΕΙ πήγαν στο χωριό Βενεράτο  Ηρακλείου και έκαναν αυτοψία σε υπεραιωνόβια ελαιόδεντρα τα οποία ήδη είχε εντοπίσει ο πολιτιστικός σύλλογος. Μέτρησαν τις περιμέτρους των κορμών σε διαφορετικά ύψη, τις κόμες των δέντρων και σημείωσαν αναλυτικά στοιχεία σχετικά με την κατάσταση στην οποία βρίσκονται τα δέντρα αυτά.

Τα στοιχεία και οι φωτογραφίες των ελαιόδεντρων, θα «εισαχθούν» στην ηλεκτρονική βάση δεδομένων την οποία ήδη έχει δημιουργήσει το ΤΕΙ Κρήτης.

Υπενθυμίζεται ότι η πρωτοβουλία για τη σωτηρία των αρχαίων και των ιστορικών ελαιόδεντρων της Κρήτης ξεκίνησε το Μάρτιο του 2009 από τον πολιτιστικό σύλλογο Βενεράτου, ο οποίος κάλεσε δημόσια τους υπόλοιπους πολιτιστικούς συλλόγους της Κρήτης για από κοινού προσπάθειες.  Ήδη αρκετοί σύλλογοι είχαν αναπτύξει από μόνοι τους ενδιαφέρουσες πρωτοβουλίες για τη σωτηρία των δέντρων που ζουν στις δικές τους περιοχές.

Στόχος της πρωτοβουλίας είναι να σωθούν τα αρχαία και τα ιστορικά ελαιόδεντρα που ζουν στην κρητική γη, εκατοντάδες ακόμα και χιλιάδες χρόνια. Σήμερα πολλά από αυτά τα δέντρα καταστρέφονται λόγω δημόσιων ή ιδιωτικών έργων και γίνονται καυσόξυλα σε… τζάκια και σόμπες, πράγμα που προσβάλει τη δική μας γενιά.

Δεκάδες σύλλογοι ενδιαφέρθηκαν, ενώ σχεδόν αμέσως το ΤΕΙ Κρήτης άρχισε να υποστηρίζει επιστημονικά την προσπάθεια. Παράλληλα ξεκίνησε καμπάνια ενημέρωσης του κόσμου στα χωριά και τις πόλεις, με κορυφαία στιγμή την πραγματοποίηση της έκθεσης εικαστικών έργων για τον αρχαίο ελαιώνα της Κρήτης με συνολικά 317 έργα τέχνης, το καλοκαίρι του 2010.

Στο μεταξύ, το ΤΕΙ Κρήτης πάντα σε συνεργασία με τους πολιτιστικούς συλλόγους, άρχισε να δημιουργεί ηλεκτρονική βάση δεδομένων. Ήδη στην βάση δεδομένων έχουν «εισαχθεί» στοιχεία για πάνω από 200 ελαιόδεντρα των νομών Χανίων, Ρεθύμνης και Λασιθίου. Η ηλεκτρονική καταγραφή άρχισε και στο νομό Ηρακλείου από το χωριό Βενεράτο  την Κυριακή 22 Μαΐου.

Για την προσπάθεια έχουν ενημερωθεί η πολιτική ηγεσία του υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης και η Αιρετή Περιφέρεια Κρήτης.

Οι ενδιαφερόμενοι μπορούν να αντλήσουν περισσότερα στοιχεία από την ιστοσελίδα www.syllogoikritis.gr και από την ομάδα στο facebook ΣΩΤΗΡΙΑ ΜΝΗΜΕΙΑΚΩΝ ΕΛΑΙΟΔΕΝΤΡΩΝ ΚΡΗΤΗΣ.

Επικοινωνία: [email protected], [email protected]

Σύμφωνα με τον ιστορικό Φρατζή, οι υπερασπιστές της Πόλης ήταν 4.973 Κωνσταντινουπολίτες και 2.000 εθελοντές, από Γένοβα, Βενετία, Ισπανία, Ρώμη και Κρήτη. Υπό τον αυτοκρατορικό θυρεό είχε τεθεί και ο τούρκος πρίγκιπας Ορχάν, εχθρός του Μωάμεθ, που σπούδαζε στην Κωνσταντινούπολη. Αλλά η πολυτιμότερη προσθήκη στις τάξεις των αμυνομένων ήταν οι 700 σιδηρόφρακτοι άνδρες που έφερε μαζί του ο Ιωάννης Ιουστινιάνης, ο κεντρικός υπερασπιστής της Πόλης. Δίπλα του βρέθηκαν και

άλλοι δυτικοί, περιπλανώμενοι ιππότες προσωπικών σταυροφοριών. Οι περισσότεροι αδικήθηκαν από την ιστορική καταγραφή, δεν έχουν τη θέση που τους αξίζει στη συλλογική μνήμη, όπως, για παράδειγμα, ο ισπανός ιππότης Φραγκίσκο ντε Τολέντο.

Η αμυντική θωράκιση της Κωνσταντινούπολης ήταν αριστουργηματική, αλλά δεν μπορούσε να καλύψει τις δύο ουσιαστικές αδυναμίες της: ήταν αρχαία και δεν υπήρχαν αρκετοί άνδρες για να σταθούν πίσω από τις πολεμίστρες.

Ήταν 5 Απριλίου 1453 οι γενίτσαροι έστησαν τη σκηνή με τα λαχούρια και ύψωσαν τα λάβαρα του σουλτάνου. Δώδεκα χιλιάδες επίλεκτοι άνδρες στρατοπέδευσαν γύρω της. Ο Μεχμέτ έφτασε έφιππος με τη συνοδεία του. Απέναντι από τη σκηνή του σουλτάνου, στην πύλη του Αγίου Ρωμανού, οι αμυνόμενοι παρέταξαν τις καλύτερες δυνάμεις τους.

Στις 12 Απριλίου οι 14 πυροβολαρχίες των Τούρκων άρχισαν να βάλλουν κατά των τειχών. Ο Μεχμέτ διέθετε δύναμη πυρός, αλλά δεν γνώριζε ακόμα πώς να την αξιοποιήσει. Τα κανόνια χτυπούσαν το ίδιο σημείο και δεν προκαλούσαν ολική κατάρρευση τμημάτων. Αργότερα, ένας Ούγγρος πρέσβης υπέδειξε, γελώντας, στο σουλτάνο, ότι οι βολές θα πρέπει να έχουν τριγωνική διάταξη…

Το πρωί οι επιτιθέμενοι χτυπούσαν τα τείχη με τα κανόνια, το βράδυ οι αμυνόμενοι επισκεύαζαν

συνεισφέρουν στην άμυνα, αλλά και ο τούρκος πρίγκηπας Οχράν με μερικούς μισθοφόρους.

Το πρωί οι επιτιθέμενοι χτυπούσαν τα τείχη με τα κανόνια, το βράδυ οι αμυνόμενοι επισκεύαζαν τις ζημιές κρεμώντας μεγάλα δεμάτια από μαλλί και ξύλα. Τη νύχτα της 18ης Απριλίου ο σουλτάνος εξαπέλυσε την πρώτη γενική επίθεση. Απέτυχε. Ο κύριος όγκος των επιτιθέμενων αποτελείτο από ατάκτους που επιχειρούσαν  άνοδο στα τείχη. Έγιναν εύκολη λεία για τους αμυνόμενους. Την επομένη επιχείρησε να σπάσει τη σιδερένια αλυσίδα που προστάτευε τον Κεράτιο. Δεν τα κατάφερε. Και τέσσερις μέρες μετά, τέσσερα χριστιανικά πλοία κατάφεραν να σπάσουν τον τουρκικό κλοιό και να μπουν στο λιμάνι. Την Κυριακή 22 Απριλίου, 72 πλοία του σουλτάνου ταξίδεψαν στη στεριά από τον Βόσπορο στον Κεράτιο, μέσω ενός ξύλινου διαδρόμου. Οι διοικητές είχαν βάλει τους άνδρες τους να κωπηλατούν, τους μαστίγωναν και φώναζαν, λες και έπλεαν στη θάλασσα. Ήταν ένα απίστευτο θέαμα. Αργότερα οι Τούρκοι κατάφεραν να στήσουν και ένα πλωτό γεφύρι που τους έδινε πρόσβαση στα θαλάσσια τείχη.

Διαβάστε την συνέχεια... »

Του Γιώργη Ελ. Αεράκη*

Συμπληρώνονται σήμερα  εβδομήντα χρόνια από την θρυλική Μάχη της Κρήτης. 70 χρόνια από τότε που τα σιδερένια πουλιά του Χίτλερ έκρυψαν τον καταγάλανο Κρητικό ουρανό και τα χιλιάδες αλεξίπτωτα έπεφταν βροχή στην ιερή γη της Κρήτης. Μια μικρή ιστορική αναδρομή θα επιτρέψει σε ορισμένους να θυμηθούν και στους περισσότερους να μάθουν πώς συντελέστηκε η εποποιία αυτή.

Λίγο πριν την κατάληψη της Αθήνας στις 27 Απριλίου 1941 από τους Γερμανούς, ο Βασιλιάς Γεώργιος ο Β και η Ελληνική Κυβέρνηση με πρωθυπουργό τον Εμμ. Τσουδερό κατέφυγαν στην Κρήτη, τη μόνη ελεύθερη ακόμη ελληνική περιοχή. Την άμυνα του Νησιού είχαν αναλάβει δυνάμεις Βρετανών, Νεοζηλανδών και Αυστραλών στρατιωτών, που μεταφέρθηκαν εσπευσμένα μετά την κατάρρευση της ηπειρωτικής Ελλάδας. Οι δυνάμεις αυτές υπολογίζονται γύρω στις 32.000 περίπου άνδρες. Ο οπλισμός τους ήταν παρωχημένος και δεν διέθεταν σύγχρονο αντιαεροπορικό πυροβολικό. Στο Νησί υπήρχαν επίσης ελάχιστες ελληνικές δυνάμεις: οκτώ τάγματα νεοσύλλεκτων, αγύμναστοι και χωρίς οπλισμό. Η μόνη αξιόμαχη δύναμη ήταν οι άνδρες της Σχολής Χωροφυλακής και η πρώτη τάξη της Σχολής Ευελπίδων, με ανεπαρκή όμως εφόδια. Τα υπολείμματα της 5ης Μεραρχίας Κρητών που είχε δώσει τιτάνιες μάχες στο Αλβανικό μέτωπο, είχε αποκλειστεί στην άλλη Ελλάδα. Έτσι το ριζίτικο “Χίτλερ να μην το καυχηθείς πως πάτησες την Κρήτη ξαρμάτωτη την έβρηκες και λείπαν τα παιδιά της ” βρίσκει την ερμηνεία του.

Ο ντόπιος πληθυσμός βρέθηκε άοπλος διότι ο Δικτάτορας Μεταξάς, ιδιαίτερα μετά το αντιδικτατορικό κίνημα του 1938 στην Κρήτη, είχε φροντίσει να αφοπλίσει τους πάντα αρματωμένους και δημοκράτες κρητικούς.

Η άμυνα της Κρήτης είχε παραμεληθεί, ίσως γιατί κανείς δεν πίστευε ότι οι Ναζί θα τολμούσαν ένα τόσο δύσκολο εγχείρημα. Η επιχείρηση όμως που έφερε τον κωδικό «Ερμής», επιχειρήθηκε από τον φιλόδοξο αρχηγό της Γερμανικής αεροπορίας Γκαίριγκ και τον υπαρχηγό του Στούντεντ, ο οποίος και επέβλεψε προσωπικά την εκτέλεσή της.

Διαβάστε την συνέχεια... »