06/11/2016
Συνεχίζει τις υψηλές πτήσεις ο Αετός Ανωγείων καθώς επικράτησε και του Φοίνικα Σελλιών εντός έδρας με 2-1 και με 5 στα 5 φιγουράρει στην κορυφή της βαθμολογίας της Β’ΕΠΣΡ με 15 βαθμούς.Ο Φοίνικας σαφώς η καλύτερη ομάδα που έχει αντιμετωπίσει ο Αετός μέχρι σήμερα, έβαλε δύσκολα στο συγκρότημα του Τάκη Μέμου καθώς ήταν καλύτερος στο πρώτο ημίχρονο, με τον Αετό όμως να στήνεται άψογα στο δεύτερο μέρος, να κλείνει όλους τους χώρους και να δημιουργεί τις προυποθέσεις με τις οποίες ο Μιχάλης Πλερωνάκης πέτυχε τα δυο γκολ που χάρισαν στην ομάδα το τρίποντο.
Ο Φοίνικας μπήκε πιο δυνατά και είχε τον έλεγχο για τριάντα λεπτά, που έφεραν το δοκάρι του Λαρεντζάκη στο 10′ και την ωραία κεφαλιά του πανύψηλου Παπαδόγιαννη στο 25′ που πέρασε μόλις άουτ. Ο Αετός απείλησε πρώτη φορά στο 33′ με διπλή ευκαιρία σε τετ α τετ του Μέμου και σουτ στο ριμπάουντ από τον Ξυλούρη που απομάκρυνε η άμυνα. Στο 34′ ο Μαστρογιαννάκης έχασε τεράστια ευκαιρία καθώς αστόχησε σε ανεπανάληπτο τετ α τετ με τον Κυριακάκη, σε μια φάση πάντως που δεν έπρεπε να είχε εξέλιξη καθώς η μπάλα κυλούσε στο χόρτο κατά την εκτέλεση του φάουλ. Ο Αετός απείλησε στο 37′ με σουτ του Σπαχή που μπλόκαρε ο τερματοφύλακας, στο 41′ με σουτ άουτ του Πλερωνάκη, στο 44′ σε κεφαλιά του Σπαχή που κόντραρε σε αμυντικό και έφυγε κόρνερ και στο 45′ όταν ο Αεράκης αστόχησε σε κεφαλιά από εκτέλεση κόρνερ του Ξυλούρη.
Οι οδηγίες του Τάκη Μέμου έπιασαν τόπο κατά την ανάπαυλα του ημιχρόνου καθώς ο Αετός εμφανίστηκε μεταμορφωμένος στο δεύτερο ημίχρονο, έκλεισε τους χώρους και πίεσε ψηλά και ευτύχησε να προηγηθεί νωρίς με τον Πλερωνάκη στο 55′ να παίρνει την ασίστ με την δυνατή κεφαλιά του Σουλτάτου από τον χώρο της άμυνας, να περνάει τον τερματοφύλακα και να κάνει το 1-0.Είχε προηγηθεί στο 53′ μεγάλη ευκαιρία του Πλερωνάκη που νικήθηκε στο τετ α τετ από τον τερματοφύλακα μετά από εξαιρετική ασίστ του Σπαχή. Μέχρι το 75 ο Αετός δεν απειλήθηκε ιδιαίτερα εκτός από μια καλή κεφαλιά του Παπαδόγιαννη στο 65′ που μπλόκαρε ο Κυριακάκης, ενώ είχε και τις στιγμές του στην καλή εκτέλεση φάουλ του Ξυλούρη στο 71′ που έφυγε κόρνερ και στο σουτ στο 76′ του Αεράκη που μπλόκαρε ο γκολκίπερ. Το 2-0 ήρθε με ξαφνικό σουτ του Πλερωνάκη στο 77′ και την λάθος εκτίμηση του τερματοφύλακα Κοκολάκη που φέρει μεγάλη ευθύνη στο γκολ. Η ομάδα του Φοίνικα ανέβηκε αρκετά στη συνέχεια και είχε το γκολ στο 82′ που έγραψε το τελικό 2-1 με υπέροχο σουτ του Μαστρογιαννάκη έξω από την περιοχή. Στο 84′ αποβλήθηκε με απευθείας κόκκινη ο Καούδης για χτύπημα εκτός φάσης και ο Αετός κράτησε άνετα το υπέρ του προβάδισμα που θα μπορούσε να διευρύνει στο 87′ στο τετ α τετ του Σπαχή που κατέληξε κόρνερ, αλλά και στο 89′ που ο Μιχάλης Πλερωνάκης έχασε την ευκαιρία για χατ τρικ στέλνοντας τη μπάλα με δυνατό σουτ στο οριζόντιο δοκάρι!
Δεκαπέντε βαθμοί σε πέντε ματς λοιπόν για τον Αετό που ξεκινάει εντυπωσιακά το πρωτάθλημα και με χαρακτήρα καθώς σήμερα κέρδισε χωρίς να εντυπωσιάσει. Η ομάδα δεν θα αγωνιστεί την επόμενη αγωνιστική καθώς το παιχνίδι με την Πηγή θα το κερδίσει στα χαρτιά με 3-0 καθώς οι αντίπαλοι έχουν αποχωρήσει από το πρωτάθλημα. Σε δυο εβδομάδες για την όγδοη αγωνιστική θα αντιμετωπίσει ξανά εντός έδρας τον Απόλλωνα. Χαρακτηριστικό σήμερα του αγώνα το πρώτο γκολ που δέχεται η ομάδα στο πρωτάθλημα μετά από 450 αγωνιστικά λεπτά. Κορυφαίοι της αναμέτρησης ο Μιχάλης Πλερωνάκης για τα δυο γκολ αλλά και ο Γιώργος Σουλτάτος που αποτέλεσε το Α και το Ω στην αμυντική γραμμή.
Οι συνθέσεις:
Αετός Ανωγείων: Κυριακάκης-Καλομοίρης-Ευρ.Κεφαλογιάννης-Σουλτάτος-Α.Ξυλούρης(12 λ.τ Εμμ.Κεφαλογιάννης)-Τριαλώνης-
Αεράκης-Δ.Ξυλούρης-Μέμος(82′ Δακανάλης)-Σπαχής-Πλερωνάκης
Φοίνικας:Κοκολάκης-Μανωλάκης(46’Τυράκης)-Α.Καούδης(63’Ζουρμπάκης)-Παπαδόγιαννης-Σαριδάκης-Κ.Παπαδάκης-Λαρεντζάκης-
Α.Παπαδάκης-Μ.Καούδης-Περαντωνάκης-Μαστρογιαννάκης
Δημοσιεύθηκε σε: Τελευταία Νέα
“Ολόκληρα Τάγματα ἔπεσαν κατά τὴν πρώτην καὶ δευτέραν ἔφοδον, πρὸς τὸ δειλινόν μετ’ ἐπανειλλημμένην ἔφοδον ἀπέτυχε διότι οἱ Ἐπαναστάται εἶχον ἀπαυδήσει καὶ δὲν ἠδύναντο πλέον νὰ μάχωνται μετά τῆς Ἰδίας δυνάμεως μεθ’ ἧς ἤρξαντο, καὶ ὅτι ἀφ’ οὗ εἰσήλασαν ἐν τῇ Μονῇ πολλοί ὀθωμανοί, εἷς νέος εἰκοσιπενταετής Σκουλᾶς, ἀδελφός τοῦ ὁπλαρχηγοῦ, κατά τὴν προηγουμένην συνεννόησιν καὶ ἀπόφασιν τῶν συμπολεμιστῶν του, ἔδωκε πῦρ εἰς τὴν πυριταποθήκην καὶ ἀνέτρεψε τὴν Μονήν μεθ’ ὅλων τῶν συναδέλφων του καὶ τῶν εἰσβαλόντων ὀθωμανῶν.”
Ιδού το έγγραφο–ντοκουμέντο που ανατρέπει την ΙΣΤΟΡΙΑ για το Αρκάδι
Ἡράκλειον 21 Νβρίου 1866
Κύριε Ὑπουργέ
Κατά τὴν παρελθοῦσαν ἑβδομάδα ἦλθον ἐν τῇ πόλει Ἡρακλείου πολλά ἄτομα ἐκ διαφόρων χωρίων τῶν ἐπαρχιῶν τῆς Πεδιάδος καὶ τοῦ Μαλεβυζίου πρὸς ἀγοραπωλησίαν προϊόντων. Ἐν γένει ἐδιηγήθησαν ὅτι οἱ Μουδίραι τῶν Ἐπαρχιῶν τῆς Πεδιάδος ἤρχισαν νὰ κακομεταχειρίζονται τοὺς χωρικούς διὰ φυλακίσεων καὶ ῥαβδισμῶν ἀπαιτοῦντες νὰ προσφέρωσιν εἰς τὴν ἐξουσίαν καλά ὅπλα καὶ οὐχί τὰ ἐπιδεικνυόμενα ἄπερ εἰσί κατά τὸ μᾶλλον ἤ ἧττον πεπαλαιωμένα καὶ ἄχρηστα ὥστε οἱ κάτοικοι ἤρχισαν νὰ μεταμελῶνται διὰ τὴν ὑποταγήν καὶ ν’ ἀῤῥαιώνωσι τὸν ἐρχομόν των εἰς Ἡράκλειον˙ προσέτι αἰτιῶνται τῆς Συνελεύσεως καὶ τῆς ἐν Ἀθήναις Κεντρικῆς Ἐπιτροπῆς διότι ἡ μὲν πρώτη ἀπ’ ἀρχῆς μέχρι τοῦδε οὐδέποτε ἔγραψεν πρὸς αὐτούς ἐνθαῤῥυντικόν τι αὐδ’ ἀπέστειλεν ἀνάλογον ὑλικόν τοῦ Πολέμου, ἡ δὲ δευτέρα διότι ποσῶς δὲν ἐπιμελήθη οὐδέ κἄν διενοήθη περί τῶν Ἀνατολικῶν Ἐπαρχιῶν διὰ ν’ ἀποστείλῃ ἱκανούς καὶ ἐμπείρους ἀρχηγούς διὰ νὰ τὰς ἐμψυχώσωσι καὶ τὰς ὁδηγήσωσιν ὅπου ἡ ἀνάγκη ἀπήτει, τοιουτοτρόπως ἔμενον ἐπί πολύν χρόνον ἀδέσποτοι καὶ περιεπλανῶντο περιμένοντες τὴν ἄφιξιν τῶν ἀξιωματικῶν, ἀλλ’ ἀφ’ οὗ δὲν ἐλήφθη οὐδεμία φροντίς ὐπέρ αὐτῶν, ἠναγκάσθησαν νὰ πιστεύσωσιν ἕνα Σφακιανόν ἀποσταλέντα ὑπό τοῦ γνωστοῦ Προδότου καὶ Τουρκολάτρου Τσιριδάνη, εἰπόντος αὐτοῖς ὅτι αἱ Ἐπαρχίαι τῶν Χανίων παρεδέχθησαν τὴν ὑποταγήν, ἔδωκαν τὰ ὅπλα καὶ ὅτι ἡ Συνέλευσις διελύθη.
Οἱ κάτοικοι τῆς Ἱεραπέτρου ἦσαν οἱ μᾶλλον πεφοβισμένοι ὅτι δὲν ἤθελον τύχει τῆς ἀνηκούσης συνδρομῆς καθότι ἅμα κατασταθείσης γνωστῆς τῆς Ἐπαναστάσεως ἀντί νὰ προσέλθῃ εἰς τὴν Ἐπαρχίαν των, παραλίου οὔσης, ὁ ἄνθρωπος ὁ δυνάμενος νὰ δώσῃ αὐτοῖς τὸ θαῤῥος, ἀφίχθη ἐξ Ἑλλάδος εἷς βακάλης κάτοικος Καλαμακίου τῆς Κορίνθου, καλούμενος Ἰωάννης Βασιλακογιώργης καταγόμενος ἐκ τῶν Ἐπαρχιῶν τῆς Πεδιάδος, ὅστις ἀπήτησεν ἀπό τοὺς κατοίκους τῆς Ἱεραπέτρου νὰ ὑπογράψωσιν ἔγγραφον διὰ τοῦ ὁποίου νὰ τὸν ἀναγνωρίσωσιν Ἡγεμόνα καὶ Κύριον τῆς Ἐπαρχίας των˙ ὅσον καὶ ἄν ἀδικήσῃ τις τὴν διανοητικήν ἀνάπτυξιν τῶν κατοίκων ἐκείνων δύναται νὰ παραδεχθῇ ὅτι εἶχον τὸν κοινόν νοῦν νὰ αἰσθανθῶσιν ὅτι ἡ ἀπαίτησις τοῦ Βασιλακογιώργη ἦτον ἀξία ἀποστροφῆς καὶ προσβλητική δι’ ἕνα λαόν ὅστις ἦρε τὰ ὅπλα διὰ νὰ ἐπιτύχη τῆς ἐλευθερίας του καὶ ἀντ’ αὐτῆς νὰ ἐμφανίζεται εἷς βακάλης ἔχων τὴν ἀξίωσιν ν’ ἀναγνωρισθῇ Ἡγεμών, οὕτω ἔδραττον τῆς εὐκαιρίας νὰ δοθῇ ἀφορμή διά ν’ ἀναγνωρίσωσι καὶ αὖθις τὸν ζυγόν τοῦ Τυράννου, ἀφ’ οὗ ἡ Κεντρική Ἐπιτροπή οὐδεμίαν πρόνοιαν ἔλαβε περί τῆς Ἐπαρχίας αὐτῶν καὶ τῶν γειτονευουσῶν μετ’ αὐτῆς˙ καὶ ὅμως ἀπό τῆς 15 8βρίου ε. ε. ὅτε ἤρχισε νὰ κυκλοφορήσῃ ἐν ταῖς Ἐπαρχίαις τῆς Πεδιάδος ἡ παραδοχή τῆς ὑποταγῆς, πρῶτος ὁ ἡγεμών Βασιλακογιώργης μετά τῶν Γεωργίου Μπουγιουκλάκη καὶ Θεοδώρου Ἀρχανιωτάκη, ἐγκατέλειψαν τὸν τόπον καὶ δι’ εὐκαιρίας μετέβησαν εἰς Ἀθήνας, διά νὰ δικαιολογήσωσι δὲ τὴν ἀπόδρασίν των παρεστάθησαν ὡς ἀρχηγοί καὶ ἀπεσταλμένοι ὑπό τῆς Ἐπιτροπῆς ἐκθέσαντες μύρια ὅσα ψεύδη, ἐν ὦ ἅπαντα τὰ εἰρημένα πρόσωπα εἶναι τὰ κοινότερα τοῦ τόπου ἐκείνου καὶ σχεδόν ἄχρηστα διά τὴν ἐλαχίστην συνδρομήν καὶ ὑπεράσπισιν˙ ὅτι οὐδεμίαν εἶχον ἀποστολήν βεβαιοῦται καὶ ἐκ τῆς ἀπό 7 τρεχ. μηνός ἐπιστολῆς τῆς Ἐπιτροπῆς, ἀντίγραφον τῆς ὁποίας ὑπέβαλλον διὰ τῆς προηγουμένης ἀναφορᾶς μου, ὥστε ἐάν ἀπεστέλλοντο ἔπρεπε νἀ κάμῃ μνείαν ἐν τῇ εἰρημἐνη ἐπιστολῇ, ἥτις ἔφερε μεταγενεστέραν χρονολογίαν ἀπό τῆς ἀποδράσεως τῶν προαναφερθέντων προσώπων.
Οἱ κάτοικοι τῆς Ἐπαρχίας Μαλεβυζίου ωφεληθέντες ἐκ τῆς πανούργου διαγωγῆς τοῦ Ῥεσίτ ἐφέντη, μὴ ἀπαιτήσαντος ἀμέσως τὰ ὅπλα, ἐδόθησαν εἰς τὴν συλλογήν τοῦ ἐλαιοκαρποῦ ὡς προανέφερον, ἀλλά συμβουλευθέντες διὰ καταλλήλων ὑποβολέων, δὲν ἀπεφάσισαν νὰ φέρη τὰς οἰκογένειάς των εἰς τὰ χωρία ἀλλ’ οὔτε αὐτοί οἱ Ἴδιοι νὰ μένωσιν ἀμέριμνοι καὶ οὕτω τὰ μὲν ὅπλα των ἔχωσι προφυλαγμένα εἰς διαφόρους θέσεις αὐτοί δὲν ἐν ἀμύνῃ διημερεύωσιν εἰς τὰς ἐργασίας των˙ ἀλλά διὰ νὰ μὴν μένῃ ἄγονος ἡ προδοσία τοῦ Ἰούδα Παππᾶ Οἰκονόμου τοῦ προδώσαντος τοῖς ὀθωμανοῖς τὰ τοῦ Σπηλαίου Σάρχου, ἐσύστησε πρὸς τὸν Ῥεσίτ ἐφέντη τὸν υἱόν του Ἰωάννην Οἰκονομίδην, ἄξιον γένημα τοῦ Πατρός του, διά νὰ τὸν παραλάβῃ Γραμματέα καὶ καταδότην γνωρίζοντα τὰ πρόσωπα τῆς Ἐπαρχίας˙ καὶ τῷ ὄντι ἐξεπλήρωσε τὴν προδοτικήν ἀποστολήν του˙ τουτέστι συνέταξεν ἀναφοράν ὑποταγῆς ἐκ μέρους δῆθεν τῆς Ἐπαρχίας Μαλεβυζίου καὶ Τεμένους ἐν ᾗ ὑπέγραψαν ὁ ἀδελφός τοῦ Παππᾶ Οἰκονόμου, Φιλιππάκης καὶ ὀλίγοι τινές συγχωρίοι του Σαρχιώτες, μετ’ αὐτούς, κατά τὰ εἰθισμένα τοῖς ὀθωμανοῖς καὶ τοῖς Προδόταις, παρεγέμησαν τὴν ἀναφοράν καὶ μὲ ἄλλα ὀνόματα τῶν κατοίκων ἄνευ τῆς γνώσεως αὐτῶν.
Ἡ ἐκστρατεία τοῦ Ῥεσίτ ἐφέντη εἰς τὴν Ἐπαρχίαν Μεσαρᾶς ἐπραγματοποιήθη καὶ ἤδη πρὸ τεσσάρων ἡμερῶν διαμένει ἐκεῖσε μετά τοῦ Στρατοῦ, δὲν εὗρε μὲν ἔνοπλον ἀντίστασιν ἀλλ’ οὔτε ὑποταγήν, διερχόμενος τὰ χωρία εὑρίσκει αὐτά κατεστραμμένα ἄνευ κατοίκων, εἴς τινα, μερικούς γέροντας τοὺς ὁποίους μάλιστα κολακεύει διά νὰ εἰδοποιήσωσι τοὺς συγχωρίους των νὰ ἐπανέλθωσιν χωρίς νὰ φοβοῦνται, καθότι ὁ Στρατός μετέβη ἐκεῖσε διά νὰ ὑποστηρίξῃ τὴν τάξιν καὶ οὐχί νὰ τοὺς πολεμήσῃ˙ οἱ Ἀρχηγοί Μιχαήλ Σκουλᾶς, Παῦλος Δεδιδάκης, Κόρακας καὶ Ῥωμάνος, καθ’ ἅ ἐβεβαίωσαν ἡμᾶς οἱ ἐκεῖθεν ἐλθόντες, λαβόντες μεθ’ ἑαυτῶν ὅσους ἠδύναντο νὰ τοὺς ἀκολουθήσωσι διατρίβωσιν εἰς τὰ ὄρη τῆς Ἐπαρχίας ἐκείνης μεχρισότου ἀποφασισθῆ ἡ τύχη τῆς Ἐπαναστάσεως ὑπό τῶν ἁρματολῶν τῶν εὑρισκομένων εἰς τὰς Ἐπαρχίας τῶν Χανίων.
Τὸ ὀθωμανικόν ἀτμοκίνητον ὅπερ ἀφίχθη ἐνταῦθα τὴν 14 τρεχ. μηνός καὶ ἔφερε τὴν εἴδησιν τῆς καταστροφῆς τοῦ Ἀρκαδίου, ἀνεχώρησεν αὐθημερόν ὁ Μητροπολίτης Κρήτης διά νὰ διαδηλώσῃ τὴν πρὸς τοὺς ὀθωμανούς λατρίαν του, ἐπεβιβάσθη ἐν τῷ εἰρημένῳ ἀτμοπλοίῳ καὶ μετέβη εἰς Ῥεθύμνην διά νὰ προσκυνήσῃ καὶ συγχαρῆ τὸν Μουσταφᾶ Πασσά διὰ τὰς διαδοθείσας νίκας του, ἐπέστρεψε δὲ τὴν 19 τοῦ μηνός˙ σὺν τῷ Μητροπολίτῃ ἐπανῆλθον ἐνταῦθα πέντε ἕξ οἰκογένειαι αἵτινες εἶχον προσφύγει εἰς χωρία τινα τοῦ Μυλοποτάμου κατά τὰς πρώτας ἡμέρας τῆς Ἐπαναστάσεως καὶ αἱ ὁποῖαι ὡς ἐκ τοῦ ἐπισυμβάντος δυστυχήματος μετέβησαν εἰς Ῥεθύμνην καὶ ἱκέτευσαν τὸν Μουσταφᾶ νὰ τοῖς ἐπιτρέψῃ τὴν ἐπάνοδόν των˙ οἱ ἐλθόντες ἐδιηγήθησαν ὅτι τὴν ὀγδόην τοῦ μηνός ὁ Μουσταφᾶ Πασσᾶς ἐξεστράτευσε μετά δέκα καὶ τεσσάρων χιλιάδων ἀνδρῶν κατά τῶν ἐν τῇ εἰρημένῃ Μονῇ εὑρισκομένων Ἐπαναστατῶν καὶ ἤρξατο τῆς μάχης ἥτις ἐξηκολούθησε καθ’ ὅλην τὴν ἡμέραν ἐκείνην˙ εἰδών ὅτι τὰ πυροβόλα ἅτινα εἶχε δὲν ἔφερον τὸ ποθούμενον πρὸς αὐτόν ἀποτέλεσμα, τὴν ἑννάτην τοῦ μηνός ἔφερεν ἐκ Ῥεθύμνης τρία μεγάλα καὶ κανονιοβολῶν δι’ αὐτῶν καὶ τῶν ἄλλων ἠδυνήθη νὰ φέρῃ ῥήγματα εἰς τὴν θύραν καὶ τὰ κάτω παράθυρα τῆς Μονῆς, τότε διέταξε τὸν Στρατόν του νὰ ἐφορμήσῃ ἀλλ’ ἀπεκρούσθη μὲ μεγάλην ζημίαν˙ ὁλόκληρα Τάγματα ἔπεσαν κατά τὴν πρώτην καὶ δευτέραν ἔφοδον, πρὸς τὸ δειλινόν μετ’ ἐπανειλλημμένην ἔφοδον ἀπέτυχε διότι οἱ Ἐπαναστάται εἶχον ἀπαυδήσει καὶ δὲν ἠδύναντο πλέον νὰ μάχωνται μετά τῆς Ἰδίας δυνάμεως μεθ’ ἧς ἤρξαντο, καὶ ὅτι ἀφ’ οὗ εἰσήλασαν ἐν τῇ Μονῇ πολλοί ὀθωμανοί, εἷς νέος εἰκοσιπενταετής Σκουλᾶς, ἀδελφός τοῦ ὁπλαρχηγοῦ, κατά τὴν προηγουμένην συνεννόησιν καὶ ἀπόφασιν τῶν συμπολεμιστῶν του, ἔδωκε πῦρ εἰς τὴν πυριταποθήκην καὶ ἀνέτρεψε τὴν Μονήν μεθ’ ὅλων τῶν συναδέλφων του καὶ τῶν εἰσβαλόντων ὀθωμανῶν.
Ἐντός τῆς ἐν λόγῳ Μονῆς κατά προηγουμένην καταμέτρησιν ἦσαν ἐν ὅλῳ 984 ψυχαί ἐξ ὧν 250 οἱ πολεμισταί, τὸ ὑπόλοιπον ἦσαν γυναῖκες καὶ παιδία˙ κατά τὴν ἐκπυρσοκρότησιν ἐσώθησαν εἷς Μοναχός καὶ τριάκοντα περίπου γυναικόπαιδα, ἐκ τῶν ὀθωμανῶν κατάτε τὴν μάχην καὶ τὴν ἔκρηξιν ἐφονεύθησαν πλέον τῶν τριῶν χιλιάδων, ἐβεβαίωσαν ὅτι εἰς ἀπόστασιν μιᾶς ὥρας εὑρίσκωνται σώματα κατακερματισμένα ἐκ τῆς ἐκρήξεως, ἔξωθεν δὲ τῶν τειχῶν τῆς Μονῆς σωροί ὀθωμανικῶν πτωμάτων˙ ὁ Μουσταφᾶς διά νὰ μὴν ἀποθαῤῥύνη τὸν Στρατόν του τὸν ἀπέσυρεν ἀμέσως διὰ νὰ μὴν ἴδη τὴν μεγάλην καταστροφήν τῶν ὁμοφύλων του. Οἱ διηγηθέντες τ’ ἀνωτέρω προσέθηκαν ὅτι οἱ πολιορκούμενοι Ἐπαναστάται ἐζήτησαν συνδρομήν παρά τοῦ Κυρίου Κορωναίου εὑρισκομένου τότε εἰς χωρίον Μαργαρίτες τῆς Ἐπαρχίας Ῥεθύμνης, ἀλλ’ ἐνῶ τὴν ἑννάτην τοῦ μηνός συνέλλεξε περί τοὺς χιλίους καὶ ἤρξατο νὰ ὁδεύσῃ, ἐπῆλθε ῥαγδαία βροχή καὶ τὸν ἐγκατέλειψαν εἰς τρόπον ὥστε ἔμεινε μετά 20 περίπου ἀνδρῶν καὶ δὲν ἠδυνήθη νὰ προσφέρῃ τὴν δέουσαν ὑπεράσπισιν˙ κατά πόσον ἔχεται ἀληθείας τὸ γεγονός τοῦτο δὲν δύναμαι νὰ τὸ ὑποστηρίξω. Ἴσως ὁ Κος Κορωναῖος δώσει ἀκριβεστέρας πληροφορίας περί τῆς δυστυχοῦς ἐκείνης περιστάσεως.
Τὴν Ἡρωϊκήν ταύτην πρᾶξιν τῶν ἀειμνήστων Χριστιανικῶν ψυχῶν ἥτις βεβαίως θὰ κάμει τὴν μεγαλυτέραν ἐντύπωσιν εἰς ὅλον τὸν ἐξευγενισμένον κόσμον, τὴν ἐθεώρησεν ὡς νίκην ὁ Μουσταφᾶς καὶ ἐνετείλατο τοῖς ὀθωμανοῖς νὰ τὴν πανηγυρίσωσι διὰ πυροβολισμῶν, ὁ δὲ Ὑ/προξενος τῆς Ἀγγλίας Λυσίμαχος Καλοκαιρινός τὴν ἡμέραν τῆς 14 τοῦ μηνός ὕψωσε τὴν σημαίαν, τὸ δὲ ἑσπέρας ἐτίμησε τὴν νίκην τῶν ὀθωμανῶν διὰ μεγάλης φωταψίας, ἐνθουσιασμόν τὸν ὁποῖον ἀπέφυγον νὰ μιμηθῶσιν οἱ κάτοικοι ὀθωμανοί τοῦ Ἡρακλείου.
Κύριε Ὑπουργέ.
Τὰ δεινοπαθήματα τοῦ Κρητικοῦ λαοῦ, δηλονότι ἡ καταστροφή τῶν χωρίων των, ἡ ἁρπαγή τῆς περιουσίας των καὶ ἠ διαγωγή τῆς ἐξουσίας κατά τῶν παραδεξαμένων τὴν ὑποταγήν, κρατεῖ εἰσέτι εἰς τὰς καρδίας ὅλων ἀκμαῖον τὸ σύνθημα τῆς Ἐπαναστάσεως, δυστυχῶς αἱ Ἀνατολικαί Ἐπαρχίαι δὲν ἠδυνήθησαν οὔτε δύνανται νὰ τὸ ἀναπτύξωσι, διότι δὲν ηὐτύχησαν ἱκανῶν ἀρχηγῶν καὶ τῆς συμπράξεως ἐμπειροτέρων ὁπλοφόρων, εἰδώς ἐκ τοῦ πλησίον τὰς ἐλλείψεις ταύτας ἔλαβον τὴν τιμήν νὰ γνωστοποιήσω πρὸς τὸν Ὑμ. Ἐξοχότητα διὰ προηγουμένων ἀναφορῶν μου, ὅτι μεγάλη ὑπῆρχεν ἡ ἀνάγκη τῆς προσελεύσεως ἡμετέρων ἀξιωματικῶν μετά δυνάμεως τουλάχιστον πεντακοσίων ἀνδρῶν˙ἡ ἄφιξις τῶν ἀνδρῶν τούτων ἤθελεν εἶσθαι ἱκανή ὄχι μόνον νὰ προσβάλῃ τὰς ἀσθενεῖς δυνάμεις τῶν ὀθωμανῶν κατά τὰς Ἀνατολικάς Ἐπαρχίας, ἀλλά καὶ νὰ ἐπιβάλῃ τὸ θαῤῥος εἰς τοὺς κατοίκους νὰ ἑνώσωσι τὴν τύχην των μετ’ αὐτῶν καὶ νὰ ἐπιφέρωσι πολλά καὶ ἔνδοξα ἀποτελέσματα˙ ἴσως αἱ περιστάσεις δὲ ἦσαν εὐνοϊκαί διὰ νὰ πραγματοποιηθῶσιν αἱ προσδοκίαι μου καὶ ἡ ἐκφραζομένη εὐχή τῶν κατοίκων, πιστεύω ὅτι καὶ ἤδη δὲν εὑρισκόμεθα μεμακρυσμένοι τοῦ ποθουμένου σκοποῦ. Ὑπάρχει μεγάλη πιθανότης ὅτι ἡ Ἐπανάστασις τῆς Κρήτης, τουλάχιστον ἐν ταῖς Ἐπαρχίαις τῶν Χανίων, νὰ μακροχρονήσῃ καὶ καθ’ ἑκάστην θὰ παρουσιάζῃ τὰς νίκας της, διά τὶ νὰ μὴν ἐμψυχωθῶσιν καὶ αἱ Ἀνατολικαί Ἐπαρχίαι διὰ νὰ ἐπασχολῶσι τὰς φροντίδας καὶ ἐλαττώνωσι τὰς Στρατιωτικάς δυνάμεις τοῦ ἐχθροῦ; ἐάν ἀπελπισθεῖσαι ἐξωτερικῆς συνδρομῆς ἔδειξαν ὑποταγήν, παντάπασι δὲν κωλύει τοὺς κατοίκους νὰ φανῶσιν ἐκ νέου Ἐπαναστάται ἅμα παρουσιασθῇ ὁ κατάλληλος ἄνθρωπος νὰ τοὺς ὁδηγήσῃ.
Ἀφ’ ὅτου ἤρχισεν ἡ Ἐπανάστασις δὲν ἔμεινα ψυχρός θεατής, κατέβαλλον πᾶσαν ἐφικτήν προσπάθειαν νὰ ἐνθαῤῥύνω τοὺς δεινοπαθοῦντας καὶ νὰ τοὺς ἐγκαρτερῶ εἰς τὴν Ἰδέαν τῆς ἐλεύσεως βοηθημάτων. Τοιαῦτα πατριωτικά αἰσθήματα εὗρον καὶ παρά τοῖς ὑπηκόοις τῆς Α. Μ. Ἰωάννην Μητσοτάκην καὶ Κωνσταντῖνον Ἐμμ. Μοάτσον οἵτινες ἦσαν καὶ μέλη τῆς διοργανώσεως τῆς Ἐπαναστάσεως, ὡς ἔμποροι καὶ κάτοικοι πρὸ πολλῶν χρόνων γνωρίζουσι τὰ πρόσωπα καὶ τὰς ἀνάγκας τῶν Ἐπαρχιῶν, οἱ Κύριοι οὗτοι δὲν ἔπαυσαν εἰσέτι νὰ ἐνεργῶσιν ὅλαις δυνάμεσι καὶ διὰ πολλῶν θυσιῶν πᾶν ὅ,τι δύνανται νὰ εὐοδώσῃ τὴν ἐπανάστασιν καὶ νὰ μοὶ παρέχωσι τὴν συνδρομήν των κατά πᾶσαν περίστασιν˙ πεποισμένος εἰς τὰ Εἰλικρινῆ καὶ Πατριωτικά αὐτῶν αἰσθήματα, παρεκάλεσα τὸν Κον Κων. Μοάτσον νὰ μεταβῇ αὐτοπροσώπως εἰς Ἀθήνας διὰ νὰ ἐγχειρίσῃ τὴν παροῦσαν πρὸς τὴν Ὑμ. Ἐξοχότητα καὶ διά ζώσης νὰ τῇ παραστήσῃ τὰς ἀνάγκας τοῦ τόπου καὶ τὰ μέσα δι’ ὦν δύναται νὰ βελτιωθῇ ἡ φαινομένη καχεξία καὶ ὑποταγή τῶν Ἀνατολικῶν Ἐπαρχιῶν, τὴν πρότασιν ταύτην ἐδέχθη προθύμως καὶ δι’ Ἰδίων του δαπανῶν ἀπέρχεται σήμερον διά νὰ ἐκτελέσῃ τὴν πατριωτικήν αὐτήν ἐντολήν˙ τὸ μέτρον τοῦτο τὸ ἐθεώρησα λίαν κατάλληλον κατά τὰς παρούσας περιστάσεις, ἵνα μὴ μένῃ ἐν τῇ συνειδήσει μου ὁ ἐλάχιστος ἔλεγχος ὅτι δὲν ἐξεπλήρωσα τὸ πρὸς τὴν Πατρίδα χρέος μου.
Ἡ Σ. Κυβέρνησις ἐάν ἐγκρίνῃ τὴν ἀποστολήν τοῦ ἁρμοδίου ἀρχηγοῦ μετά τῆς προσηκούσης ὡς εἴρηται δυνάμεως, θεωρῶ λυσιτελές καὶ λίαν ἀναγκαῖον νὰ συνοδεύσῃ αὐτὴν καὶ μὲ δύο τουλάχιστον Ἱεροκήρυκας ἐκ τῶν δεινοτέρων τοῦ λόγου καὶ τῆς ἀπαγγελίας˙ οἱ Ἱεροκήρυκες διά τῆς δυνάμεως τοῦ θείου λόγου θέλωσιν ἐνθουσιάσει τοὺς λαούς εἰς τὴν ἐκπλήρωσιν τοῦ πρὸς τὴν θρησκείαν καὶ τῆς Πατρίδος ὀφειλομένου καθήκοντος καὶ ἑκάστη διδασκαλία των, κατά τὰς παρούσας μάλιστα περιστάσεις, θέλει παρέχει τοῖς ἀγωνιζομένοις περισσότερον θαῤῥος ἀφ’ ὅσον ἡ ἐμφάνισις πολυαρίθμων ὁπλοφόρων˙ δύναμαι νὰ πιστεύσω ὅτι ὁ κλῆρος τῆς ἐλευθέρας Ἑλλάδος θέλει προσφέρει τὴν ὑπηρεσίαν ταύτην μὲ τὴν μεγαλυτέραν προθυμίαν, ἀφ’ οὗ πληροφορηθῇ ὅτι ῥακένδυτοι καὶ βάρβαροι Δερβίσηδες ἐπικαλούμενοι τὸ Κοράνιον ἐνθουσιάζωσι τοὺς ἀπίστους καὶ ἁπαξάπαντες ὡς τυφλοί τρέχωσι πρὸς ὑποστήριξίν του κατασφάζοντες τὸ Χριστιανικόν ὀρθόδοξον γένος.
Ἐπιτρέψατέ μοι, Κύριε Ὑπουργέ, νὰ ἐπιφέρω γνώμην τινά καὶ ἐπί τῆς Δημοσιογραφίας σχετικῶς μὲ τὰ γραφόμενα περί τῆς ἐπαναστάσεως τῆς Κρήτης˙ παρετήρησα ὅτι ὁ πολύς ζῆλος τῶν Δημοσιογράφων τῆς Πρωτευούσης καὶ τῆς Σύρου, ἀντί νὰ ὑπηρετῇ ὅπως ἔδει, προσκόπτει πολλάκις εἰς τὴν ἐκτέλεσιν ὠφελίμων πράξεων. Π.χ. ὑπηρετεῖ τὴν ἐπανάστασιν νὰ διασαλπίζῃ καθ’ ἑκάστην τοὺς ὅρμους τῆς ἀφίξεως τῶν ἀτμοπλοίων καὶ νὰ συζητῇ τὴν ἀποτυχίαν μιᾶς ἀποστολῆς; ἀπ’ ἐναντίας καθιστᾶ τὸν Μουσταφᾶ προσεκτικόν νὰ καταλάβῃ ὅλας τὰς ἐπικαίρους θέσεις ὥστε νὰ καταστήσῃ ἀνέφικτον πᾶσαν βοήθειαν πρὸς τοὺς ἀγωνιζομένους˙ ἐάν μέχρι τοῦδε δὲν συνέβη κανένα δυστύχημα πρέπει νὰ τὸ χρεωστῶμεν εἰς τὴν θείαν ἐπίβλεψιν καὶ τὴν δεξιότητα τῶν ναυτῶν μας. Προσέτι καθιστᾶ γνωστόν εἰς τοὺς ἐχθρούς τῆς πίστεως καὶ Πατρίδος πᾶσαν ἠθικήν ἐνέργειαν τῆς Κυβερνήσεως καὶ πρόνοιαν τῆς Κεντρικῆς Ἐπιτροπῆς εἰς τρόπον ὥστε νουθετεῖ τοὺς ὀθωμανούς νὰ προλαμβάνωσι πᾶσαν κατ’ αὐτῶν ἐνδεχομένην προσβολήν˙ λ. χ. ὑπηρετεῖ τὴν ἐπανάστασιν νὰ εἰδοποιῇ καθ’ ἑκάστην τὰ ὀνόματα τῶν προσερχομένων ἀξιωματικῶν, τὸν ἀριθμόν τῶν ὁπλοφόρων καὶ τὸ εἶδος τοῦ ὑλικοῦ τοῦ πολέμου; πολλοῦ γε καὶ δεῖ˙ ἡ δημοσίευσις αὔτη καθιστᾶ τὸν Μουσταφᾶ ἄγρυπνον καὶ ἕτοιμον εἰς τὰς προπαρασκευάς τοῦ Πολέμου, εἰς τὴν ἔκδοσιν προγραφῶν καὶ ὑπόσχεσιν ἀμοιβῶν καὶ εἰς τὴν ἐπίμονον φροντίδα νὰ μεταχειρίζηται πᾶσαν θυσίαν πρὸς τοὺς ἐγχώριους Χριστιανούς διά τῶν προδοτῶν νὰ ἐγκαταλείψωσι τοὺς ξένους καὶ ἀφοσιωθῶσι πρὸς αὐτόν ὅστις τοῖς ὑπόσχεται προνόμοια καὶ ἀμοιβάς καὶ οὕτω ἐξαπατᾶ τοὺς ἀδυνάτους χαρακτήρας.
Ὁποίαν ὑπηρεσίαν προσφέρει ἡ Δημοσιογραφία εἰς τὸν ἀγῶνα τῆς Κρήτης καὶ τοῦ ἔθνους ὅταν δι’ ἐκτάκτων παραρτημάτων εἰδοποιεῖ τὸ κοινόν περί ψευδῶν μαχῶν καὶ ναυμαχιῶν; οὐδεμίαν, διά τῆς Δημοσιεύσεως τῶν τοιούτων παροτρύνει τὸν Μουσταφᾶ ν’ αὐξήσῃ τὴν ἐνέργειαν τῆς ἀπάτης καὶ τοῦ δόλου, ἄλλως τε πρέπει νὰ λάβωσιν ὑπ’ ὄψιν, ὅ μὴ γένοιτο καὶ τὴν ἀποτυχίαν˙ ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει ἡ μὲν Τουρκία θὰ ἑκατονταπλασιάσει τὸ μίσος της κατά τῶν ἐν τῇ χώρᾳ της διαμενόντων ὑπηκόων τῆς Α.Μ. καὶ θὰ προσπαθήσει νὰ ἐκριζώσῃ τὸ ἑλληνικόν στοιχεῖον, οἱ δὲ φιλότουρκοι ξένοι θὰ μᾶς ἐμπαίζωσι διά τὰς ἰδανικάς μάχας, Ναυμαχίας καὶ περί τῆς ὲπιτυχίας αὐτῶν˙ ἡ Σ. Κυβέρνησις δύναται κάλλιον ἐμοῦ νὰ σκεφθῇ ἐάν ἡ Δημοσιογραφία πρέπῃ νὰ ἐξακολουθήσῃ τὸν αὐτόν δρόμον, ἄλλως διά καταλλήλων προσώπων ἄς συστήσῃ εἰς τὸν τύπον τῆς Πρωτευούσης καὶ τῆς Σύρου μετριοτέραν γλῶσσαν καὶ ἄς ὦσι βέβαιοι οἱ Κύριοι Δημοσιογράφοι ὅτι πράγματι θὰ ὑπηρετήσωσι τὴν Πατρίδα. Ὁ Κύριος Μοάτσος γνωρίζων ὅλας τὰς ἐπικαίρους θέσεις καὶ παραλίους ὅρμους τῶν Ἀνατολικῶν Ἐπαρχιῶν, θέλει ὑποδείξει, ὅπου δεῖ, τὰ κατάλληλα μέρη τῆς ἀποβιβάσεως καὶ καταλήψεως καὶ πᾶν ὅ,τι δύναται νὰ ἐπιφέρῃ ἀμέσως τὴν ἐπιτυχίαν τῶν ἀφιχθησομένων.
Δέχθητε κτλ. κτλ.——-
[Ἰωάννης Μπαρουξάκης]
Θυσία εγίνηκες και εσύ για την Ελευθερία..
Και σ’έγραψε μ’ολόχρυσα γράμματα η ιστορία..
Την ερχόμενη Κυριακή 6 Νοεμβρίου στις 8 π.μ θα τελεστεί μνημόσυνο στην εκκλησία του Αγίου Ιωάννη για τον Θεόδωρο Σμπώκο (Ατζαροθοδωρή) από τα εγγόνια του. Στην συνέχεια θα προσφερθεί κέρασμα στο καφέ “Τράπεζα”. Σας παραθέτουμε παρακάτω ένα απόσπασμα από το βιβλίο του Μιχάλη Σταυρακάκη ή Νιδιώτη “Θύελλες και κατατρεγμοί” που αναφέρεται στο θάνατο του στην Κατοχή από τους Γερμανούς , αλλά και ένα ποίημα από τον εγγονό του Βασίλη Σμπώκο (Λουκά του Ατζαρομάνωλα), με τίτλο “Πεθυμιά”.
“Επίναμε νερό μαζί με τσοι γαιδάρους – Διήγηση του Δημάρατου Κουνάλη
(Βιβλίο:Θύελλες και κατατρεγμοί)
Στη Νίδα, στο μιτάτο των Κουνάληδων, ο Δημάρατος του Κουναλοβασίλη, την ώρα που εδιάβαζε την κουτάλα του προβάτου, μας διηγήθηκε μια ιστορία από την Κατοχή.
Όλοι οι βοσκοί διαβάζουν τσι κουτάλες. Άλλοι βοσκοί πιστεύγουνε πως οι κουτάλες των προβάτων μαντεύγουνε τα συμβάντα , άλλοι πιστεύουν πως οι κουκκίδες των κουτάλων είναι φλεγάκια των κοκκάλω. Άλλοι πάλι πιστεύγουνε πως άμα μια γυναίκα απατά τον άντρα τζη μ’άλλον άντρα το μαρτυρούνε οι κουτάλες. Για την μαντεία των κουταλώ έχουν σωθεί πολλοί θρύλοι. Όντεν εποδιάβασε την κουτάλα ο Δημάρατος μας είπε:
“Την κατοχή είχαμε τα ζα μαζί με το θείο μου τον Κουναλομιχάλη. Κι εδιαβάζανε οι βοσκοί τσι κουτάλες κι ελέγανε πως μαρτυρούνε πως θα μας συμβεί μεγάλο κακό. Μια μέρα βλέπαμε τα στείρα στο Οροπέδιο με τον Γιώργη του θείου μου κι εκούσαμε κι είπανε οι πιο μεγάλοι βοσκοί πως επιάσανε το Θοδωροβασίλη. Εμείς ήμαστε κοπέλια κι ήρθαμε αργά και εθέκαμε στο μιτάτο. Τσι έγγαλες τσι ‘χαμε μεσημεριασμένες και τσι ‘βλέπε ο πατέρας μου οθέν του Τυμπανάτορα. Ξημέρωσε. Στο κολατσό ήρθε ο θείος μου ο Κουναλομιχάλης από το χωριό. Έφερε κι ο πατέρας τσοι έγγαλες και τσοι αρμέξαμε.
Άμα πορμέξαμε εβγάλαμε τα γαλαφτίδια από τσι χωριόβουργες κι ένα καλάθι σταφύλια και κάτσαμε να φάμε. Και λέμε των πατεράδω μας πως εκούσαμε πως επιάσανε οι Γερμανοί το Θοδωροβασίλη. Και μας (ε)λένε:
-Τα ζα θα λαλούμε να τα νεροποτίσουμε στου Χριστού τη βρύση κι εκειά θα είναι βοσκοί να μας πούνε πως πάει το πιάσιμο του Θοδωροβασίλη κι άμα ποφάτε να ‘ρθείτε κι εσείς.
Πήγαμε στη βρύση και ήσανε εκειά Γερμανοί και μας πιάνουνε. Από τα μιτάτα τση Νίδας άλλοι Γερμανοί επιάνανε όσους βρίνανε και τσοι φέρνανε στη βρύση και μονιάσαμε δεκαπέντε βοσκοί στη βρύση. Πέντε Κουνάληδες, εγώ ο πατέρας μου, ο Θοδωροβασίλης, ο Κουναλομιχάλης κι ο γιος του ο Γιώργης. Και τέσσερις Σμπώκηδες, ο Σμπωκογιάννης, ο Γιώργης του Σμπωκομανώλη, ο Ατζαροθοδωρής κι ο γιος του ο Ατζαρομάνωλας.
Επιαστήκανε ακόμη ο Γιάννης ο Μανουράς του Ψαροσταύρο, ο Κώστας Σταυρακάκης ή Πασβανόκωστας, ο Νικηφόρος Βρέντζος του Σπυριδομανώλη, ο Φιλιοευριπίδης και ο Μανούσος Παρασύρης του Μπουχουρή από τα Ζωνιανά. Και μας παίρνουνε και μας ελαλούσανε οθέν τα Νοτικά του Ψηλορείτη. Όντεν επερνούσαμε στη ποδιά του Ρώτη, ήτανε σταλισμένα του Σπυριδομανώλη τα ζα. Και σύρνει ο γκεσταμπίτης ο Μαγιάσης το μπιστόλι και μας λέει να πιάσει καθαείς ένα πρόβατο. Έσυρε καθαείς ένα πρόβατο και πάμε στσι Καμάρες κι εγενίκαμε βουρί στον ίδρωκαι ξεραμένοι τση δίψας.
Στσι Καμάρες μας επήρε ο Μαγιάσης τα πρόβατα και έφυγε. Ο πρόεδρος των Καμαρώ μας έφερε ένα σταμνί νερό και το ήπιαμε. Και μας ελαλούσανε και πάμε στη Γληγοριά. Κι ήτανε στην άκρη του χωριού ένα αμάξι φορτηγό και μας ελαλούσανε να μας βάλουνε απάνω. Και σπά κάτω ο Θοδωροβασίλης και φεύγει. Και τονέ ζυγώνανε οι Γερμανοί και του παίξανε. Και σπά κι ο Σμπωκογιάννης και φεύγει και περνά από το δάμακα που έστεκε ο Γερμανός που εξάμωνε του Θοδωροβασίλη και του παίζει μια αμποσθιά και γκρεμίζεται από το δάμακα και του παίρνει το ντουφέκι και φεύγει. Μέσα στο μπαλοτοκοπιό σκοτώθηκε ένας Γερμανός και τονέ φέρνουνε εκειά που ήμαστε. Ήρθε ένα αμάξι και τον εβάλανε και τον εφύγανε.
Εμάς μας εβάλανε στο φορτηγό και μας πάνε στο Τυμπάκι στη φυλακή. Την επαύριο περασμένα μεσάνυχτα, ενοίξανε τη φυλακή. Κι εφήκανε μέσα τον Γιώργη του Σμπωκομανώλη που είχε μελιταίο πυρετό και τσοι τρεις γέρους, τον Ατζαροθοδωρή, τον Κουναλοβασίλη και τον Κουναλομιχάλη. Τσι άλλους μας βάλανε στο αμάξι και μας πάνε στη Γληγοριά και μας στένουνε σε ένα τοίχο. Και λέω εδά θα μας τουφεκίσουνε..
Αναμαζώξανε γαιδάρους και μας γυρίζουνε στη Νίδα και σπούνε το τυροκομείο και γεμώνανε σακιά τυρί. Το φορτώσαμε κι αλλάσομε οπίσω τα ίδια ζάλα. Στση Μηλιάς τη βρύση επίνανε οι Γερμανοί νερό από το Κουτσουνάρι και δεν μας εφήκανε να σιμώσουμε να πιούμε. Κι εσκύψαμε στσι γούρνες και πίναμε μαζί με τσοι γαιδάρους.
Στη Γληγοριά μας εβάλανε στο αμάξι μαζί με το τυρί και μας πάνε στο Τυμπάκι. Όντε μας είδανε οι πατεράδες μας , μας αγκαλιάσανε και μας εφιλούσανε, μας λέγανε πως εθαρρούσανε πως μας ετουφεκίσανε. Μετά από λίγες μέρες μας εμολάρανε εμάς τα κοπέλια. Αποχαιρετιστήκαμε με τσοι πατεράδες μας και δεν τσοι ξαναείδαμε.Από το Τυμπάκι τσοι πήγανε στην Αγιά στη φυλακή και τσοι εξαφανίσανε..”
Το ποίημα “Πεθυμιά” από το Βασίλη Σμπώκο, αφιερωμένο στον παππού του Ατζαροθοδωρή:
“Θα σηκωθώ μια ταχινή να βγω στον Ψηλορείτη,
από την πιο ψηλή κορφή να σε βιγλίζω Κρήτη.
Στο εκκλησάκι του Σταυρού παράκληση θα κάνω,
προς το Θεό και ύστερα να πέσω να ποθάνω,
μόνο να δω ετούτονα που πεθυμά η ψυχή μου,
μετά να δώσω γελαστός του Χάρου το κορμί μου.
Να μαζωχτούν όλοι οι καιροί πόλεμο να κινήσουν,
απάνω σ’άλλη στο ντουνιά πέτρα να μην αφήσουν.
Μετά να γίνει δυνατός σεισμός και να χωρίσει,
η γης στα δυο όμως ζωή ανθρώπου μη στερήσει,
κι από του Χάρου τα κελιά π’ανθρώποι ‘ναι κλεισμένοι,
με γνώση, αντρειά αισθήματα περίσσα προικισμένοι,
ν’ανοίξουνε ελεύθεροι πάλι να ξαναβγούνε,
το φως του ήλιου για να δουν που τόσο λαχταρούνε.
Να πιάσουνε σιγά σιγά του αοριού τσι στράτες,
έκεια που πορπατούσανε όπως παλιά αντάρτες.
Πετραδολάκια, Σκοίνακας, Νίδα, Κόκκινες Πλάκες,
Βάρσαμος, Μύθια και Τσουνιά, Ζώμινθος και Απάτες,
μπροστά αυτοί, ξοπίσω εμείς στη βρύση να ανεβούμε,
εις του Χριστού κι από και δα όλοι να ορκιστούμε.
Χωρίς πολέμους και μαλιές τα χρόνια να περνούμε
κι αδελφωμένοι τση ζωής το λύχνο να βαστούμε..”.
Δημοσιεύθηκε σε: Τελευταία Νέα
Η Κοινωνική Υπηρεσία του Δήμου Ανωγείων στα πλαίσια των αρμοδιοτήτων της, υποστηρίζει και ενισχύει τις οικογένειες και τα μοναχικά άτομα με σκοπό την βελτίωση της ποιότητας ζωής τους και την παραμονή τους στον κοινωνικό ιστό.
Η οικονομική και κοινωνική κρίση που βιώνουμε όλοι σήμερα έχει ως αποτέλεσμα κάποιοι άνθρωποι ακριβώς δίπλα μας να αντιμετωπίζουν προβλήματα διαβίωσης .
Η υπηρεσία μας ,πάντα με διακριτικότητα και τηρώντας το απόρρητο, διαπιστώνει καθημερινά τις ανάγκες τους, όχι μόνο σε ψυχοκοινωνικό επίπεδο αλλά και σε οικονομικό -υλικό (ρουχισμό ,οικιακό εξοπλισμό ,θέρμανση κ.α.)
Προσπαθώντας λοιπόν να καλύψει αυτές τις ανάγκες αλλά και να προωθήσει την έννοια του εθελοντισμού και τις κοινωνικής αλληλεγγύης,καλεί όσους δύνανται να βοηθήσουν τον συνάνθρωπο τους ,μέσω της υπηρεσίας μας, με τη δωρεά προϊόντων /ειδών που θα ζητούνται ανάλογα την περίπτωση.
Στα πλαίσια της παραπάνω δράσης παρακαλούμε όποιος μπορεί να μας προσφέρει μια ηλεκτρική σόμπα για να διατεθεί για τις ανάγκες κάποιου νοικοκυριού.
Δημοσιεύθηκε σε: Τελευταία Νέα
Φωτογραφίες: Μανόλης Σαμόλης
Κάτω από ιδανικές καιρικές συνθήκες πραγματοποιήθηκε και φέτος με μεγάλη επιτυχία και τη συμμετοχή όλων, το πανηγύρι για την μεγάλη γιορτή του Αγίου Γεωργίου του Μεθυστή, στην πλατεία Μεϊντάνι στα Ανώγεια, έξω από την εκκλησία του Αγίου Γεωργίου. Όλοι οι ενορίτες έδωσαν τον καλύτερο εαυτό τους για ένα τριήμερο όπου γίνονταν οι ετοιμασίες για το τραπέζι με όλα τα Ανωγειανά τοπικά εδέσματα τα οποία απόλαυσαν στην χάρη του Αγίου, ντόπιοι αλλά και ξένοι επισκέπτες που βρέθηκαν σήμερα στο χωριό μας. Νέα παιδιά, άντρες και γυναίκες της ενορίας του Αγίου Γεωργίου αξίζουν όλα τα εύσημα καθώς με την ιδανική καθοδήγηση του π.Ανδρέα Κεφαλογιάννη κατάφεραν για τρίτη συνεχόμενη χρονιά να τιμήσουν τον Άγιο προστάτη της ενορίας με τον καλύτερο τρόπο. Οι άνδρες της ενορίας προσέφεραν το κρέας, η κάθε γυναίκα από κάθε σπίτι μια δική της ξεχωριστή λιχουδιά και στο τέλος όλοι μαζί ενωμένοι φρόντισαν τους προσκυνητές να απολαύσουν το τραπέζι στην πανέμορφη πλατεία Μεϊντάνι, η οποία κυριολεκτικά κατακλύστηκε από κόσμο!
Το τραπέζι έγινε μετά την μεγάλη Θεία Λειτουργία αλλά και την περιφορά της εικόνας του Αγίου γύρω από την εκκλησία σύμφωνα με το έθιμο.Ο π.Ανδρέας Κεφαλογιάννης στο κήρυγμα του προς τους πιστούς μίλησε για τον Άγιο, ανέφερε τους κινδύνους που κρύβονται στις δύσκολες εποχές που βιώνουμε και που ως μόνη λύση από μέρους μας έχουν την αντίσταση στο άδικο και την κάθε μορφής σκλαβιάς! Αναλυτικά το κήρυγμα έχει ως εξής:
“Αγαπημένοι μου αδελφοί, χριστιανοί και συναγωνιστές, στους δύσκολους καιρούς που περνούμε… Σήμερα μαζευτήκαμε να λειτουργηθούμε, να γιορτάσουμε, να τιμήσουμε κι ευλαβικά να προσκυνήσουμε τον Άγιο μας. Τον Άι Γιώργη που σήμερα, μέρα του μεθυστή, 3 του Νοέμβρη ο μεγαλομάρτυρας Γεώργιος στη σημερινή δεύτερη γιορτή του, όπως ορίζει και η παράδοση ευλογεί το καινούργιο μας κρασί. Τους κόπους μας, τις προσπάθειες μας. Δεν ορίζει η επίσημη εκκλησία μας τον άι Γιώργη ως Μεθυστή, μα εμείς οι κοινωνίες, ο κόσμος ο απλός λαός. Τα μέλη της ορθοδόξου και άγιας εκκλησίας μας… Μ έσα από ανθρώπους όπως εμείς γεννήθηκαν, έζησαν, πίστεψαν, αγωνίστηκαν μαρτύρησαν και αγιάστηκαν τελικά οι άγιοι μας. Οι Άγιοι της Εκκλησίας μας δεν είναι όντα έξω από τον κόσμο τούτο… Αλλά άνθρωποι που συμβίωσαν τα ίδια με τους προγόνους μας. Που κάθισαν μαζί τους, που κουβέντιασαν, που αγκάλιασαν την πίστη, το θεό μας, πάλεψαν για τη ζωή ως ένα πεδίο του ιδιαίτερου αγώνα, που δεν είναι άλλος πέρα από το, κατ εικόνα του θεού, να φτάσουμε στο κατ ομοίωση. Η αγιότητα, η αγιοσύνη, αποτελεί το κάλεσμα του χριστού μας, σε κάθε έναν ξεχωριστά από όλους εμάς, ώστε μέσα από τον αγώνα που ως πιστοί καλούμαστε να δώσουμε να φτάσουμε τελικά ο καθένας μας στην Ανάσταση του. Οι Άγιοι όπως κι ο άγιος Γιώργης μας, επέλεξαν τη ζωή του μαρτυρίου, της προσωπικής σταύρωσης, τη ζωή πέρα από τα πάθη, τη ζωή της ταπεινότητας, της υπακοής, της μετάνοιας, τη ζωή της συμπόρευσης, τη ζωή της ταπείνωσης και της θεοφορίας. Εμείς σήμερα που βιώνουμε τη ζωή της δυσκολίας, της κατακρήμνισης των ηθών μας, τη ζωή του εξευτελισμού της ανθρώπινης ύπαρξης, του γκρεμίσματος της αξιοπρέπειας και της ελευθερίας μας… Εμείς σήμερα που ζούμε τις εποχές της που εκλείπει η πιστότητα, βάλλεται η διάθεση μας να πλησιάσουμε το θεό μας και χριστό μας, σήμερα που όλα προσπαθούν να γίνουν πρώτα χωρίς να έχουν την ποιότητα που αρμόζει και πρέπει σε κάθε πρώτο… Όλοι εμείς αδέλφια μου, σήμερα έχουμε ιερή υποχρέωση, να ΜΕΘΥΣΟΥΜΕ από τη γνώση του βίου των αγίων μας, να γίνουμε μαθητές τους και μιμητές τους. Έχουμε υποχρέωση να διαγράψουμε τα λάθος μονοπάτια που τυχόν έχουμε πάρει και να διανοίξουμε δρόμους, καθαρούς, φωτεινούς, δρόμους που να είναι φαρδοίς και να μας χωρούν όλους. Μιας και χέρι, χέρι αξίζει όλοι μας, να κρατήσουμε τη θεοπορεία μας για τη θεοφορία μας. Κρατώντας ο ένας το χέρι του άλλου… Και αν αυτό δεν είναι δυνατόν, τουλάχιστον ας κρατάμε ο ένας στην προσευχή του τον άλλον. Δεχτείτε αγαπημένοι μου, πως χωρίς τη μαθητεία στους αγίους μας και δίχως τον παραδειγματισμό μας από τη ζωή που έκαναν οι Άγιοι μας, ο αγώνας μας θα είναι δυσκολότερος. Σας προτρέπω, να μεθύσετε από την γνώση, από τη συνέχιση του αγώνα που όλοι μας δίνουμε και είναι πολύ δύσκολος. Να μεθύσετε από την προσπάθεια να κρατήσουμε το τόπο μας ψηλά. Τη σημαία μας να κυματίζει, τη δύναμη να δείχνουμε στο βάθος του ορίζοντα τους νέους δρόμους στα παιδιά μας. Δρόμους του Χριστού μας, του ήθους μας, του τόπου μας, της πατρίδας μας, των ηρώων μας, της ιστορίας μας. Γιατί αδέρφια μου, δεν υπάρχει καλύτερο και δυνατότερο μεθύσι από το αυτό της αναγνώρισης, της αυταπάρνησης, της πορείας που ορίζει η του Χριστού ζωή. Όλα τα υπόλοιπα, και όλοι όσοι είναι υποταγμένοι στα υπόλοιπα, το μόνο που μπορούν να καταφέρουν είναι σε κάποια στιγμή της ζωής τους απλά να χαμογελάσουν ή απλά να χαρούν. Ενώ για όσους επιλέξουμε τη μαθητεία στους αγίους μας, τη πίστη στο θεό μας, την υπεράσπιση των ανθρώπων και της πατρίδας μας και τη συνέχιση των ηθών και των εθίμων μας, θα ΜΕΘΥΣΟΥΜΕ χαμογελώντας διαρκώς, θα Μεθύσουμε χαιρόμενοι διαρκώς… ΝΑ είστε όλοι σας ευλογημένοι, υγιείς και πάντα διαθέσιμοι ο ένας για τον άλλον.”
Μεγάλη εκδήλωση τιμής και μνήμης μπροστά στον ανδριάντα του πυρπολητή του Αρκαδίου Εμμανουήλ Αναγνώστου Σκουλά, ετοιμάζει ο Δήμος Ανωγείων την ερχόμενη Δευτέρα 7 Νοεμβρίου στις 12.30 μ.μ με τίτλο “Μείζων δε πάντων η Ελευθερία.Το διαχρονικό Αρκάδι”, ενώ θα ακολουθήσει ημερίδα με την παρουσία κορυφαίων καθηγητών και επιστημόνων. Η εκδήλωση για τους ήρωες της Αρκαδικής εθελοθυσίας θα ξεκινήσει με επιμνημόσυνη δέηση, ενώ θα γίνει κατάθεση στεφάνων και ανάκρουση του εθνικού ύμνου. Ο δικηγόρος κ.Νίκος Κ.Σκουλάς θα εκφωνήσει το ιστορικό της επετείου. Το απόγευμα στις 6 μ.μ θα ακολουθήσει ημερίδα που θα γίνει στην αίθουσα εκδηλώσεων της Τράπεζας Πειραιώς. Αναλυτικά θα μιλήσουν οι εξής:
Απόστολο Παπαιωάννου με θέμα: « ο πυρπολητής της Μονής Αρκαδίου Εμμανουήλ Β. Σκουλάς (1845-1866) 150 χρόνια μετά, Η εγκυρότητα των αντικειμενικών τεκμηρίων ως απόδειξη και αλήθεια. Πηγές και βοηθήματα. Η Βιβλιοθήκη του πυρπολητή».
Γεώργιο Κορναράκη με θέμα: « Η αποτυχία κατανόησης των γεγονότων οδηγεί σε αστοχία συλλογισμών για την ιστορική τεκμηρίωση της εθελοθυσίας στο Αρκάδι 1866.»
Γεώργιο Παναγιωτάκη με θέμα : «Ιστορία του Αρκαδιού. Η ιστορία του χρόνου με λόγο και εικόνα»
Εμμανουήλ Χαλκιαδάκη με θέμα: « Η σημασία του έργου του Μητροπολίτη Κρήτης Τιμόθεου Βενέρη στη διαμόρφωση της εικόνας του πυρπολητή του Αρκαδίου».
Δημοσιεύθηκε σε: Ιστορία