Τα Υακίνθεια 2016 τα οποία θα ξεκινήσουν στις 27 Ιουλίου και θα διαρκέσουν τέσσερις ημέρες αποτελούν μια από τις σημαντικότερες εκδηλώσεις τέχνης και Πολιτισμού την τελευταία εικοσαετία, όχι μόνο για τα Ανώγεια αλλά και για την Κρήτη γενικότερα. Ήταν το 1998 όταν ο Λουδοβίκος των Ανωγείων τα εμπνεύστηκε και προχώρησε στην πρώτη διοργάνωση η οποία ήταν αφιερωμένη στον αξέχαστο Μάνο Χατζιδάκη και από τότε πολύ νερό κύλησε στο αυλάκι και τα Ανώγεια και η μικρή σκηνή στο θεατράκι του Αγίου Υάκινθου στον Ψηλορείτη, φιλοξένησαν  μερικές από τις σημαντικότερες μορφές του Πολιτισμού, της μουσικής, της τέχνης από την Ελλάδα και όλο τον υπόλοιπο κόσμο. Σε υψόμετρο 1260 μέτρων ανάμεσα στα δέντρα και στις ιερές πέτρες του Ψηλορείτη, οι θεατές συμμετέχουν ενεργά σε μυσταγωγικές βραδιές που με τόσο μεράκι διοργανώνει ο Λουδοβίκος και η δραστήρια ομάδα των Υακινθείων.

Φέτος στις εκδηλώσεις που είναι αφιερωμένες στο σιτάρι, το “γάλα” της γης ο Λουδοβίκος κάνει την έκπληξη και ξεκινάει το τετραήμερο φεστιβάλ δίνοντας βήμα σε ένα ξεχωριστό ταλέντο του χωριού, ένα ακατέργαστο “διαμαντάκι” της υποκριτικής και της μίμησης, τον Σπύρο Πλουσή ή Ρολιό. “Η τέχνη του γέλιου με αγνά υλικά”, είναι ο τίτλος της παράστασης που θα έχουν την ευκαιρία να απολαύσουν όσοι ανηφορίσουν στον Υάκινθο στις 27 Ιουλίου, σε μια ξεκαρδιστική αναπαράσταση της καθημερινότητας των Ανωγειανών όπως συμπληρώνουν. Αλήθεια τι πιο αγνό υλικό υπάρχει από το γνήσιο ταλέντο ενός νέου Ανωγειανού στις μιμήσεις, ενός ανθρώπου με αυθεντικό Ανωγειανό χιούμορ που μοιράζει απλόχερα το γέλιο. Ο Σπύρος, ο δικός μας Ρολιός επικεντρώνεται σε ένα ιδιαίτερο χαρακτηριστικό κάποιου Ανωγειανού και πλάθει ιστορίες που σε κάνουν να..κρατάς την κοιλιά σου από τα γέλια, είτε μιμείται ιδανικά τη φωνή κάποιου συγχωριανού μας και μεταφέρει με απαράμιλλο τρόπο πολλές από τις αληθινές Ανωγειανές αθιβολές.

Ο Σπύρος Πλουσής, γνωστός στους ντόπιους κατοίκους που συχνά ζητούν από αυτόν στα καφενεία να κάνει κάποια από τις μιμήσεις του για να διασκεδάσει η παρέα, έχει πλέον την ευκαιρία να δώσει το δικό του ρεσιτάλ στο γεμάτο θέατρο και στη σκηνή των Υακινθείων και να δείξει σε όλους τους επισκέπτες γιατί οι Ανωγειανοί έχουν επάξια την φήμη της ετυμολογίας και του χιούμορ, ακόμη και στις δύσκολες στιγμές της ζωής τους. Του ευχόμαστε καλή επιτυχία και σε όλους εσάς καλή διασκέδαση. Να σημειώσουμε τέλος, ότι μαζί του στην σκηνή για να τον συνοδεύουν μουσικά στα διάφορα δρώμενα που θα παρουσιάσει, θα είναι οι μουσικοί Αντώνης Κοντόκαλος και Κώστας Βρέντζος.

Την..σκυτάλη στα μεγάλα πανηγύρια των Αγίων που προστατεύουν τις οικογένειες του χωριού, με τα εκκλησάκια που χτίζονται προς τιμή τους από τους βοσκούς, παίρνει η οικογένεια των Αεράκηδων την ερχόμενη Τρίτη 19 Ιουλίου στην τοποθεσία Λιάντρο στον Ψηλορείτη, στο Μητάτο του “Μπολντοζέρη”, για τη γιορτή του Προφήτη Ηλία. Στις 7 το απόγευμα της Τρίτης θα τελεστεί εσπερινός και στην συνέχεια οι Αεράκηδες θα παραθέσουν πλούσιο τραπέζι για ντόπιους, επισκέπτες και προσκυνητές με όλα τα παραδοσιακά Ανωγειανά εδέσματα. Φυσικά επειδή Ανώγεια σημαίνει Πολιτισμός και μουσική, η μυσταγωγία θα συνεχιστεί όλη νύχτα με χορό, λύρες και μαντολίνα με μπροστάρη τον σπουδαίο Ανωγειανό λυράρη Νικηφόρο Αεράκη!

Το πανηγύρι του Προφήτη Ηλία γίνεται τα τελευταία 6 χρόνια στην τοποθεσία Λιάντρο, οπότε και κτίστηκε η εκκλησία προς τιμή του Προφήτη Ηλία  και της Αγίας Αναστασίας της Φαρμακολύτριας. Οι Αεράκηδες ονομαστοί για την φιλοξενία τους καλούν τον κόσμο από όλη την Κρήτη να βρεθεί εκεί, να προσκυνήσει και να γευτεί από κοντά τις γεύσεις αλλά και τη φιλοξενία του χωριού. Όσοι πιστοί ας προσέλθουν!

Παραμονή της Αγίας Μαρίνας και η οικογένεια των Φασουλάδων ετοιμάζεται για το πανηγύρι και το τραπέζι που θα  κάνει σε όλο τον κόσμο που θα ανηφορίσει αύριο Κυριακή 17 Ιουλίου προς την εκκλησία που βρίσκεται 9 χιλιόμετρα από τα Ανώγεια δίπλα από τον Αρχαιολογικό χώρο της Ζωμίνθου..Αύριο  στις 8.30 π.μ θα τελεστεί η Θεία Λειτουργία και στη συνέχεια θα γίνει τραπέζι με όλα τα Ανωγειανά εδέσματα.

Οι Φασουλάδες καλούν όλον τον κόσμο να βρεθεί στην εκκλησία και να τιμήσει την Αγία Μαρίνα με την παρουσία του.

Βρισκόμαστε ήδη στα μέσα Ιουλίου, το καλοκαίρι κορυφώνεται και αρκετοί Έλληνες παρά τους δύσκολους καιρούς προγραμματίζουν τις διακοπές τους, σε μέρη που θα τους επιτρέψουν να φορτίσουν τις μπαταρίες τους ενόψει του δύσκολου χειμώνα και του αγώνα για το μεροκάματο. Τα Ανώγεια ανέκαθεν αποτελούσαν ιδανικό προορισμό για τον χειμώνα, με τα χιόνια, τις γεύσεις και τον περήφανο Ψηλορείτη με τα υπέροχα τοπία του, αλλά αποτελούν επίσης και ιδανικό μέρος για τις διακοπές του καλοκαιριού! Μπορεί να μην υπάρχει ακόμα..θάλασσα στο χωριο μας, αλλά ο Ιούλιος και ο Αύγουστος στα Ανώγεια μαγεύουν τον ντόπιο αλλά και τον ξένο επισκέπτη, με τις εκδηλώσεις Πολιτισμού, τις επετείους μνήμης, τους παραδοσιακούς γάμους στις πλατείες του χωριού, τα πανηγύρια των εκκλησιών και των Αγίων που προστατεύουν τις οικογένειες του τόπου, τις κουρές των προβάτων στις μάντρες των βοσκών, την απόλαυση ενός καφέ σε μια από τις μαγευτικές πλατείες του χωριού με τα παραδοσιακά καφενεία, αλλά και τα όμορφα απρόοπτα, όπως όταν κάποια παρέα στο διπλανό τραπεζάκι βγάζει ξαφνικά  μια λύρα και ένα μαντολίνο και τραγουδάει για την αγάπη, μέχρι τα συναισθήματα να καταλήξουν σε καντάδα στα σοκάκια του χωριού!

Τουλάχιστον πέντε παραδοσιακοί γάμοι θα πραγματοποιηθούν φέτος, με όλα τα έθιμα αιώνων του τόπου και θα αποτελέσουν μαγική εμπειρία για τον επισκέπτη που θεωρεί ότι ένας γάμος διαρκεί μια ημέρα, αλλά στα Ανώγεια προσεγγίζει την εβδομάδα! Τα πανηγύρια στα εκκλησάκια του βουνού με ζωντανή μουσική και χορούς, αλλά και όλα τα Ανωγειανά εδέσματα από τις οικογένειες που γιορτάζουν και υποδέχονται τον οποιοδήποτε επισκέπτη σαν να ήταν δικός τους άνθρωπος.Οι εκδηλώσεις μνήμης που προετοιμάζει ο Δήμος Ανωγείων για την επέτειο του Ολοκαυτώματος, αλλά και οι εκδηλώσεις του Πολιτιστικού συλλόγου που θα κορυφωθούν με μια μεγάλη βραδιά στο σπήλαιο του Δία, το Ιδαίον Άντρο του οποίου τα μέλη δίνουν πάντα τον καλύτερο εαυτό τους για την φιλοξενία σας, υπόσχονται μαγικές βραδιές.Οι εκδηλώσεις αυτές δρουν αρμονικά σε συνδυασμό με τα Υακίνθεια το μεγάλο τετραήμερο τέχνης και μουσικής που για μια εικοσαετία προσελκύει κόσμο από όλα τα μέρη της Ελλάδας.Παράλληλα μια επίσκεψη στο σπίτι του  Αρχάγγελου Νίκου Ξυλούρη, με την οικογένεια του να το διατηρεί ανοιχτό για όλους παρά το φευγιό της “θρυλικής” Ζουμπουλιάς, αλλά και κλεφτές ματιές στην ιστορία, με το Κέντρο Αρχαιολογικής Πληροφόρησης που είναι ανοιχτό παράλληλα με τις ανασκαφές της Ζωμίνθου.Με ενδιαφέρον οι επισκέπτες ζητούν και μια επίσκεψη στην εκκλησία του Αγίου Γεωργίου, εκεί όπου με δέος παρατηρούν τη μοναδική στην Ελλάδα συνύπαρξη των Αγίων του Χριστιανισμού, με τους “Αγίους” ήρωες της Ελευθερίας, τους αγωνιστές της Επανάστασης του 1821!

Σε όλα αυτά να προσθέσουμε και τις πολυάριθμες οικογενειακές ταβέρνες του χωριού που θα σας προσφέρουν απαράμμιλες γεύσεις Ανωγείων,με τον πατέρα να ψήνει το γνήσιο οφτό , την μητέρα τις αυθεντικότερες Ανωγειανές συνταγές, και τα παιδιά να σας καλωσορίζουν και να σας ξεναγούν νοερά στον κόσμο και τις ιδέες του χωριού. Τις ηλικιωμένες μαυροντυμένες γυναίκες που πλέκουν καθισμένες στο πεζούλι των σπιτιών τους και προσφέρουν στους επισκέπτες παραδοσιακούς μαντηλέδες και υφαντά φτιαγμένα αποκλειστικά στο χέρι ή στον αργαλειό τους.Την βόλτα σας στον υπέροχο κάμπο της Νίδας, όπου εκτός από τα κοπάδια με τα πρόβατα και τα παλιά Μητάτα των βοσκών, δεσπόζει το μνημείο του Αντάρτη της Ειρήνης.Τέλος η διαμονή γίνεται ευχάριστη και άνετη με τα ξενοδοχεία που κοσμούν το χωριό με την ποιότητα των υπηρεσιών τους και την παραδοσιακή μορφή τους. Αν τα γραπτά μας δεν κατάφεραν να σας πείσουν, εγγυώμαστε τουλάχιστον ότι μια επίσκεψη στα Ανώγεια θα σας πείσει και θα σας κάνει φίλο του χωριού εσαεί.

Τα Ανώγεια σας περιμένουν!

Ήταν 7 Ιουνίου 2016 όταν μια σεμνή και γεμάτη αξιοπρέπεια γυναίκα των Ανωγείων, η Ουρανία Ξυλούρη ή Ανάσταινα, περνούσε στην αιωνιότητα, αφήνοντας πίσω της παρακαταθήκη αξιών και αγάπης στην οικογένεια και τον τόπο της. Την ερχόμενη Κυριακή 17 Ιουλίου θα πραγματοποιηθεί το σαρανταήμερο μνημόσυνο της στον Ιερό Ναό της Παναγίας στο Περαχώρι, εκεί όπου συγγενείς, φίλοι και συγχωριανοί θα τιμήσουν με την παρουσία τους την Ουρανία, αλλά και τους δικούς της ανθρώπους που άφησε πίσω της.

-Η Ανωγή ευχαριστει θερμά την οικογένεια της Ουρανίας Ξυλούρη για την προσφορά 50 ευρώ που θα χρησιμοποιηθούν για να καλυφθούν τρέχουσες ανάγκες της ηλεκτρονικής μας έκδοσης. Ας είναι αιωνία η μνήμη της.

Την ερχόμενη Κυριακή 17 Ιουλίου θα γίνει στον Ιερό Ναό του Αγίου Ιωάννη στα Ανώγεια, το μνημόσυνο για τις σαράντα ημέρες από τον θάνατο ενός ξεχωριστού Ανωγειανού, του Βασίλη Σπαχή (Σπαχοβασίλη).

Η Ανωγή σας παρουσιάζει σήμερα τον επικήδειο που εκφώνησε η κα Αρετή Σπαχή στην εκκλησία μετά την νεκρώσιμη ακολουθία.

Αναλυτικά:

«Οι λέξεις πρέπει να καρφώνονται σαν πρόκες, για να μην τις παίρνει ο άνεμος» μας συμβουλεύει ο ποιητής, θείε Βασίλη, και εγώ –που νιώθω το νόημα των λόγων του ποιητή να καρφώνεται στην ψυχή μου -αισθάνομαι, ομολογώ, δέος και αμηχανία τούτη τη δύσκολη στιγμή του οριστικού αποχαιρετισμού σου. Γιατί ο αποχαιρετισμός αυτός, που αποτελεί χρέος ιερό και καθήκον δικό μου, πρέπει, ωστόσο, να αντανακλά-πέρα από τα προσωπικά – και τα συλλογικά αισθήματα, τα οποία θα προσπαθήσω να σεβαστώ. Γνωρίζω όμως εκ των προτέρων ότι οι λέξεις, όσο κι αν είναι στιβαρές , έχουν τη δική τους σύμβαση και , όταν πρέπει να αναμετρηθούν με ανθρώπους της δικής σου ψυχικής δύναμης και ηθικής, αποδεικνύονται πάντα αδύναμες.

Είναι πράγματι παράδοξο ότι και τούτη ακόμη τη στιγμή της αναγκαστικής ,οριστικής και αμετάκλητης σιωπής σου, αυτήν την ώρα -που ο νόμος της φύσης άπλωσε την παγερότητά του πάνω στο φέρετρό σου -αισθάνομαι την ψύχραιμη και συνάμα πολλαπλά φορτισμένη φωνή σου να ξεχειλίζει από ανθρωπιά και να με συμβουλεύει ψημιδευτά να σταθώ θαρρετά και υπεύθυνα μπροστά σε αυτή τη νομοτέλεια .Να σε αποχαιρετήσω με λόγια μετρημένα , ζεστά και οικεία που να αφρουγκάζονται τον παλμό της φορτωμένης με τη σοφία των ενενήντα χρόνων ψυχής σου και να παρακολουθούν τις ποιοτικές αξιώσεις της συγκροτημένης σκέψης σου. Της σκέψης που σφυρηλατήθηκε με τον καθημερινό μόχθο της αυτομόρφωσής σου, δείγμα κι αυτή-με τη σειρά της-της ανήσυχης και πολυτάλαντης φύσης σου που ήξερε να δίδει τις μάχες και να καταργεί τους φραγμούς του μορφωτικού αποκλεισμού που επιβάλλει η ανέχεια.

Στο ήθος και τη σοβαρότητά σου, θείε Βασίλη, αντιστοιχούν λόγια θαρρετά και σταράτα, λόγια που ξεδιπλώνουν την αλήθεια της δύσκολης και πολυδαίδαλης πορείας σου, που αντιστοιχούν στο συνετό αντρεισμό και την πολιτισμένη παλληκαριά σου, μια παλληκαριά που συνδύαζε τη σκληρότητα της πέτρας του τόπου μας με την ευγένεια της παιδείας σου.

Φεύγεις σήμερα , θείε Βασίλη, με τη σιγουριά-και αυτή η σιγουριά αποτελεί και κοινωνική πεποίθηση – ότι , με όλη τη δύναμη της ψυχής σου και την ευστροφία κοφτερού μυαλού σου, προσπάθησες, αδιάλειπτα και αταλάντευτα, να υπερασπιστείς τα ηθικά θεμέλια και τις αξίες της κοινότητας των Ανωγείων που λάτρεψες με πάθος, σε κάθε βηματισμό της , στα δύσκολα, μα και στα εύκολα. Γιατί πάλεψες από κάθε μετερίζι που βρέθηκες, για να δώσεις ώθηση στην κρυμμένη και-πολλές φορές -ανεκμετάλλευτη κοινωνική δυναμική , ώστε να μπορέσει αυτή η κοινότητα, που σε γαλούχησε, να ανεβεί τη δύσκολη ανηφοριά της επιβίωσης και να απαλλαγεί από τη στέρηση και την εγκατάλειψη , από τα δεινά που επιτάσσουν τα οχτακόσια πενήντα μέτρα της ξερολιθιάς της . Εδειξες πρωτοφανέρωτο ζήλο, για να ανοίξει ο δρόμος των γραμμάτων και της επιστήμης, αλλά και για να κρατήσει η τοπική κοινωνία-τις κρίσιμες στιγμές της δοκιμασίας- την ενότητα , την ανθρωπιά και τον ιστό της. Για να παραμείνει κοινότητα που συνεργάζεται και συλλογίζεται, παίζοντας εσύ καταλυτικό ρόλο ως πρόσωπο-θεσμός, ως εγγυητής των άγραφων κανόνων του δικαίου , που διαπερνούν κάθε πτυχή της τοπικής κοινωνίας και την κρατούν όρθια μέχρι σήμερα, είτε είχες επίσημο θεσμικό ρόλο στο Δημοτικό Συμβούλιο, είτε όχι.

Και δεν ήσουν μόνο ο «ορθολογικός» νους που ψύχραιμα καθοδηγούσε και υποστήριζε στις δυσκολίες, αλλά και ο πληθωρικά συναισθηματικός άνθρωπος που καμάρωνε αφειδόλευτα την προκοπή και μοιραζόταν τη χαρά του συγγενή, του φίλου του συγχωριανού, όπως ταιριάζει στον άνθρωπο που έχει κερδισμένες με κόπο τις ηθικές ποιότητες στη ζωή του .Κουβαλώ μέσα στην ψυχή μου- σαν αποθησαύρισμα των παιδικών και νεανικών βιωμάτων, αλλά κι εκείνων της ώριμης ηλικίας- τη σπίθα της περηφάνιας που είχε το άδολο βλέμμα σου ,σε κάθε περίπτωση προόδου που σημειώναμε είτε εμείς οι συγγενείς σου , είτε οι φίλοι και οι δικοί, αλλά και όλη η κοινότητα των Ανωγείων που ήταν το σύμβολο των οραμάτων και των αξιώσεών σου και για αυτό δε μπόρεσες να την αποχωριστείς ποτέ.

Είχες βλέμμα γεμάτο, περήφανο, αισιόδοξο. Βλέμμα που μολογούσε πολύ περισσότερα από τις λέξεις και τις χειραψίες. Βλέμμα που έδειχνε και φώναζε πολύ πιο ηχηρά από κάθε λέξη: ό,τι κι αν σας τύχει , εγώ είμαι εδώ. Και ήσουν πράγματι εκεί που σε είχαμε ανάγκη όλοι: στη στήριξη, στο διάλογο, στη συμβουλή, στο γέλιο, στην παρέα, στο ευφυολόγημα, αλλά και στην αντίθεση. Η συμμετοχή σου μάλιστα στο διάλογο της αντίθεσης στάθηκε μοναδικό γνώρισμά της ευστροφίας σου. Είχες τη δύναμη να βλέπεις πολύ πιο πίσω από τις γραμμές, να διαβλέπεις, να ακούς, να φέρεις αντίρρηση και να αποδέχεσαι τον αντίλογο, όσο οξύς κι αν ήταν. Γιατί ήξερες να αγαπάς με τα μάτια του νου και της κριτικής , χωρίς να αρνείσαι την αυστηρή κριτική και -το κυριότερο -ήσουν εσύ ο πιο αμείλικτος κριτής του εαυτού σου, όταν αναφερόσουνα στα λάθη της πολύχρονης και- κάποιες φορές- οδυνηρής πορείας σου στο δημόσιο βίο των Ανωγείων.

Θείε Βασίλη, η απόσταση των γενεών σίγουρα σηματοδότησε και τη δική μας σχέση, ώστε πολλές και σημαντικές πλευρές του αγώνα σου να μου διαφεύγουν. Ωστόσο, αυτή η απόσταση δεν ήταν η μόνη διαφορά μας. Μας χώριζε μια ευθεία και δημόσια εκφρασμένη πολιτική διαφορά, διαφορά κοσμοαντίληψης. Ηταν όμως μια διαφορά που δεν προκαλούσε ποτέ πόλωση , αλλά απεναντίας έδιδε κίνητρο στη συζήτηση. Γιατί ήξερες να ζυγίζεις και να εκτιμάς τις απόψεις των άλλων και –κυρίως- είχες κατακτήσει, με πολύ μόχθο , τη γενναιότητα της αυτοκριτικής σου για τις λαθεμένες εκτιμήσεις σου κάποιες δύσκολες στιγμές της δημόσιας σταδιοδρομίας σου.

Στις δοκιμασίες άντεξες και στάθηκες όρθιος, σταθερά δίπλα στους συγχωριανούς σου, των οποίων τα δίκια , αλλά και τα συμφέροντα υπερασπίστηκε από όποιο πόστο του δημόσιου βίου κι αν βρέθηκες. Παιδί της βιοπάλης, μιας μεγάλης και φτωχής οικογένειας που ορφάνεψε από μάνα νωρίς, βρήκες το κουράγιο να αντισταθείς από τα παιδικά σου χρόνια στη φτώχεια και τη στέρηση. Στήριξες με όλες σου τις δυνάμεις την πολυμελή πατρική οικογένεια, έχοντας τη συνδρομή του αείμνηστου Σωκράτη και του μικρότερου αδερφού σου, του Γιώργη, στην οικογενειακή επιχείρηση .Δημιούργησες έτσι αναβαθμισμένους όρους για τη δική σου οικογένεια που- με την προκοπή και το ήθος της –δικαίωσε τις προσδοκίες σου , παίρνοντας τη σκυτάλη.

Διεκδικώντας τίμια το ψωμί από την εφηβεία σου, μακριά από το σπίτι και τους δικούς σου, μάθαινες τα μυστικά του ανταρτοπόλεμου ενάντια στους Γερμανούς κατακτητές. Γνώρισες από κοντά τους στυλοβάτες του πατριωτικού αντικατοχικού αγώνα και έδεσες από μικρός στη συνείδησή σου την αξιοπρέπεια του ψωμιού με την πατριωτική αντίσταση και την παλληκαριά. Ηταν ζωντανές ακόμα αυτές οι μνήμες στο μυαλό σου, όταν – βουρκωμένος στο νοσοκομειακό κρεββάτι και μπροστά στον ακούραστο, πάντα πρόσχαρο και ευγενικό γιο σου, το Μανόλη- προσπαθούσες να μου εξιστορήσεις περιστατικά συγκρούσεων που ξετυλίγονταν μπροστά στα μάτια σου ,σε ένα νοερό ταξίδι στο μαχητικό παρελθόν. Την ίδια στιγμή, η μνήμη του δικού μου πατέρα, πολλαπλασίαζε την ανυπόκριτη συγκίνησή σου για το ηθικό και συναισθηματικό βάθος μιας συγγένειας και- κυρίως- μιας αντρικής φιλίας που ανέβηκε πολύ ψηλά , γιατί ήξερε να σέβεται και να υπηρετεί «όσια και ιερά».

Αυτές τις παρακαταθήκες αφήνεις σήμερα, θείε Βασίλη , στα τέσσερα παιδιά σου και στις οικογένειές τους, στα αδέλφια σου, αλλά και σε όλους εμάς, τους συγγενείς, τους φίλους, τους οικείους και τους συγχωριανούς, που βαθιά στεναχωρημένοι , σε αποχαιρετούμε, γνωρίζοντας ότι το κενό που αφήνεις είναι δυσαναπλήρωτο.
Ας είναι ελαφρύ το χώμα που θα σε σκεπάσει.