Θυσία εγίνηκες και εσύ για την Ελευθερία..
Και σ’έγραψε μ’ολόχρυσα γράμματα η ιστορία..
Την ερχόμενη Κυριακή 6 Νοεμβρίου στις 8 π.μ θα τελεστεί μνημόσυνο στην εκκλησία του Αγίου Ιωάννη για τον Θεόδωρο Σμπώκο (Ατζαροθοδωρή) από τα εγγόνια του. Στην συνέχεια θα προσφερθεί κέρασμα στο καφέ “Τράπεζα”. Σας παραθέτουμε παρακάτω ένα απόσπασμα από το βιβλίο του Μιχάλη Σταυρακάκη ή Νιδιώτη “Θύελλες και κατατρεγμοί” που αναφέρεται στο θάνατο του στην Κατοχή από τους Γερμανούς , αλλά και ένα ποίημα από τον εγγονό του Βασίλη Σμπώκο (Λουκά του Ατζαρομάνωλα), με τίτλο “Πεθυμιά”.
“Επίναμε νερό μαζί με τσοι γαιδάρους – Διήγηση του Δημάρατου Κουνάλη
(Βιβλίο:Θύελλες και κατατρεγμοί)
Στη Νίδα, στο μιτάτο των Κουνάληδων, ο Δημάρατος του Κουναλοβασίλη, την ώρα που εδιάβαζε την κουτάλα του προβάτου, μας διηγήθηκε μια ιστορία από την Κατοχή.
Όλοι οι βοσκοί διαβάζουν τσι κουτάλες. Άλλοι βοσκοί πιστεύγουνε πως οι κουτάλες των προβάτων μαντεύγουνε τα συμβάντα , άλλοι πιστεύουν πως οι κουκκίδες των κουτάλων είναι φλεγάκια των κοκκάλω. Άλλοι πάλι πιστεύγουνε πως άμα μια γυναίκα απατά τον άντρα τζη μ’άλλον άντρα το μαρτυρούνε οι κουτάλες. Για την μαντεία των κουταλώ έχουν σωθεί πολλοί θρύλοι. Όντεν εποδιάβασε την κουτάλα ο Δημάρατος μας είπε:
“Την κατοχή είχαμε τα ζα μαζί με το θείο μου τον Κουναλομιχάλη. Κι εδιαβάζανε οι βοσκοί τσι κουτάλες κι ελέγανε πως μαρτυρούνε πως θα μας συμβεί μεγάλο κακό. Μια μέρα βλέπαμε τα στείρα στο Οροπέδιο με τον Γιώργη του θείου μου κι εκούσαμε κι είπανε οι πιο μεγάλοι βοσκοί πως επιάσανε το Θοδωροβασίλη. Εμείς ήμαστε κοπέλια κι ήρθαμε αργά και εθέκαμε στο μιτάτο. Τσι έγγαλες τσι ‘χαμε μεσημεριασμένες και τσι ‘βλέπε ο πατέρας μου οθέν του Τυμπανάτορα. Ξημέρωσε. Στο κολατσό ήρθε ο θείος μου ο Κουναλομιχάλης από το χωριό. Έφερε κι ο πατέρας τσοι έγγαλες και τσοι αρμέξαμε.
Άμα πορμέξαμε εβγάλαμε τα γαλαφτίδια από τσι χωριόβουργες κι ένα καλάθι σταφύλια και κάτσαμε να φάμε. Και λέμε των πατεράδω μας πως εκούσαμε πως επιάσανε οι Γερμανοί το Θοδωροβασίλη. Και μας (ε)λένε:
-Τα ζα θα λαλούμε να τα νεροποτίσουμε στου Χριστού τη βρύση κι εκειά θα είναι βοσκοί να μας πούνε πως πάει το πιάσιμο του Θοδωροβασίλη κι άμα ποφάτε να ‘ρθείτε κι εσείς.
Πήγαμε στη βρύση και ήσανε εκειά Γερμανοί και μας πιάνουνε. Από τα μιτάτα τση Νίδας άλλοι Γερμανοί επιάνανε όσους βρίνανε και τσοι φέρνανε στη βρύση και μονιάσαμε δεκαπέντε βοσκοί στη βρύση. Πέντε Κουνάληδες, εγώ ο πατέρας μου, ο Θοδωροβασίλης, ο Κουναλομιχάλης κι ο γιος του ο Γιώργης. Και τέσσερις Σμπώκηδες, ο Σμπωκογιάννης, ο Γιώργης του Σμπωκομανώλη, ο Ατζαροθοδωρής κι ο γιος του ο Ατζαρομάνωλας.
Επιαστήκανε ακόμη ο Γιάννης ο Μανουράς του Ψαροσταύρο, ο Κώστας Σταυρακάκης ή Πασβανόκωστας, ο Νικηφόρος Βρέντζος του Σπυριδομανώλη, ο Φιλιοευριπίδης και ο Μανούσος Παρασύρης του Μπουχουρή από τα Ζωνιανά. Και μας παίρνουνε και μας ελαλούσανε οθέν τα Νοτικά του Ψηλορείτη. Όντεν επερνούσαμε στη ποδιά του Ρώτη, ήτανε σταλισμένα του Σπυριδομανώλη τα ζα. Και σύρνει ο γκεσταμπίτης ο Μαγιάσης το μπιστόλι και μας λέει να πιάσει καθαείς ένα πρόβατο. Έσυρε καθαείς ένα πρόβατο και πάμε στσι Καμάρες κι εγενίκαμε βουρί στον ίδρωκαι ξεραμένοι τση δίψας.
Στσι Καμάρες μας επήρε ο Μαγιάσης τα πρόβατα και έφυγε. Ο πρόεδρος των Καμαρώ μας έφερε ένα σταμνί νερό και το ήπιαμε. Και μας ελαλούσανε και πάμε στη Γληγοριά. Κι ήτανε στην άκρη του χωριού ένα αμάξι φορτηγό και μας ελαλούσανε να μας βάλουνε απάνω. Και σπά κάτω ο Θοδωροβασίλης και φεύγει. Και τονέ ζυγώνανε οι Γερμανοί και του παίξανε. Και σπά κι ο Σμπωκογιάννης και φεύγει και περνά από το δάμακα που έστεκε ο Γερμανός που εξάμωνε του Θοδωροβασίλη και του παίζει μια αμποσθιά και γκρεμίζεται από το δάμακα και του παίρνει το ντουφέκι και φεύγει. Μέσα στο μπαλοτοκοπιό σκοτώθηκε ένας Γερμανός και τονέ φέρνουνε εκειά που ήμαστε. Ήρθε ένα αμάξι και τον εβάλανε και τον εφύγανε.
Εμάς μας εβάλανε στο φορτηγό και μας πάνε στο Τυμπάκι στη φυλακή. Την επαύριο περασμένα μεσάνυχτα, ενοίξανε τη φυλακή. Κι εφήκανε μέσα τον Γιώργη του Σμπωκομανώλη που είχε μελιταίο πυρετό και τσοι τρεις γέρους, τον Ατζαροθοδωρή, τον Κουναλοβασίλη και τον Κουναλομιχάλη. Τσι άλλους μας βάλανε στο αμάξι και μας πάνε στη Γληγοριά και μας στένουνε σε ένα τοίχο. Και λέω εδά θα μας τουφεκίσουνε..
Αναμαζώξανε γαιδάρους και μας γυρίζουνε στη Νίδα και σπούνε το τυροκομείο και γεμώνανε σακιά τυρί. Το φορτώσαμε κι αλλάσομε οπίσω τα ίδια ζάλα. Στση Μηλιάς τη βρύση επίνανε οι Γερμανοί νερό από το Κουτσουνάρι και δεν μας εφήκανε να σιμώσουμε να πιούμε. Κι εσκύψαμε στσι γούρνες και πίναμε μαζί με τσοι γαιδάρους.
Στη Γληγοριά μας εβάλανε στο αμάξι μαζί με το τυρί και μας πάνε στο Τυμπάκι. Όντε μας είδανε οι πατεράδες μας , μας αγκαλιάσανε και μας εφιλούσανε, μας λέγανε πως εθαρρούσανε πως μας ετουφεκίσανε. Μετά από λίγες μέρες μας εμολάρανε εμάς τα κοπέλια. Αποχαιρετιστήκαμε με τσοι πατεράδες μας και δεν τσοι ξαναείδαμε.Από το Τυμπάκι τσοι πήγανε στην Αγιά στη φυλακή και τσοι εξαφανίσανε..”
Το ποίημα “Πεθυμιά” από το Βασίλη Σμπώκο, αφιερωμένο στον παππού του Ατζαροθοδωρή:
“Θα σηκωθώ μια ταχινή να βγω στον Ψηλορείτη,
από την πιο ψηλή κορφή να σε βιγλίζω Κρήτη.
Στο εκκλησάκι του Σταυρού παράκληση θα κάνω,
προς το Θεό και ύστερα να πέσω να ποθάνω,
μόνο να δω ετούτονα που πεθυμά η ψυχή μου,
μετά να δώσω γελαστός του Χάρου το κορμί μου.
Να μαζωχτούν όλοι οι καιροί πόλεμο να κινήσουν,
απάνω σ’άλλη στο ντουνιά πέτρα να μην αφήσουν.
Μετά να γίνει δυνατός σεισμός και να χωρίσει,
η γης στα δυο όμως ζωή ανθρώπου μη στερήσει,
κι από του Χάρου τα κελιά π’ανθρώποι ‘ναι κλεισμένοι,
με γνώση, αντρειά αισθήματα περίσσα προικισμένοι,
ν’ανοίξουνε ελεύθεροι πάλι να ξαναβγούνε,
το φως του ήλιου για να δουν που τόσο λαχταρούνε.
Να πιάσουνε σιγά σιγά του αοριού τσι στράτες,
έκεια που πορπατούσανε όπως παλιά αντάρτες.
Πετραδολάκια, Σκοίνακας, Νίδα, Κόκκινες Πλάκες,
Βάρσαμος, Μύθια και Τσουνιά, Ζώμινθος και Απάτες,
μπροστά αυτοί, ξοπίσω εμείς στη βρύση να ανεβούμε,
εις του Χριστού κι από και δα όλοι να ορκιστούμε.
Χωρίς πολέμους και μαλιές τα χρόνια να περνούμε
κι αδελφωμένοι τση ζωής το λύχνο να βαστούμε..”.
Η Κοινωνική Υπηρεσία του Δήμου Ανωγείων στα πλαίσια των αρμοδιοτήτων της, υποστηρίζει και ενισχύει τις οικογένειες και τα μοναχικά άτομα με σκοπό την βελτίωση της ποιότητας ζωής τους και την παραμονή τους στον κοινωνικό ιστό.
Η οικονομική και κοινωνική κρίση που βιώνουμε όλοι σήμερα έχει ως αποτέλεσμα κάποιοι άνθρωποι ακριβώς δίπλα μας να αντιμετωπίζουν προβλήματα διαβίωσης .
Η υπηρεσία μας ,πάντα με διακριτικότητα και τηρώντας το απόρρητο, διαπιστώνει καθημερινά τις ανάγκες τους, όχι μόνο σε ψυχοκοινωνικό επίπεδο αλλά και σε οικονομικό -υλικό (ρουχισμό ,οικιακό εξοπλισμό ,θέρμανση κ.α.)
Προσπαθώντας λοιπόν να καλύψει αυτές τις ανάγκες αλλά και να προωθήσει την έννοια του εθελοντισμού και τις κοινωνικής αλληλεγγύης,καλεί όσους δύνανται να βοηθήσουν τον συνάνθρωπο τους ,μέσω της υπηρεσίας μας, με τη δωρεά προϊόντων /ειδών που θα ζητούνται ανάλογα την περίπτωση.
Στα πλαίσια της παραπάνω δράσης παρακαλούμε όποιος μπορεί να μας προσφέρει μια ηλεκτρική σόμπα για να διατεθεί για τις ανάγκες κάποιου νοικοκυριού.

Φωτογραφίες: Μανόλης Σαμόλης
Κάτω από ιδανικές καιρικές συνθήκες πραγματοποιήθηκε και φέτος με μεγάλη επιτυχία και τη συμμετοχή όλων, το πανηγύρι για την μεγάλη γιορτή του Αγίου Γεωργίου του Μεθυστή, στην πλατεία Μεϊντάνι στα Ανώγεια, έξω από την εκκλησία του Αγίου Γεωργίου. Όλοι οι ενορίτες έδωσαν τον καλύτερο εαυτό τους για ένα τριήμερο όπου γίνονταν οι ετοιμασίες για το τραπέζι με όλα τα Ανωγειανά τοπικά εδέσματα τα οποία απόλαυσαν στην χάρη του Αγίου, ντόπιοι αλλά και ξένοι επισκέπτες που βρέθηκαν σήμερα στο χωριό μας. Νέα παιδιά, άντρες και γυναίκες της ενορίας του Αγίου Γεωργίου αξίζουν όλα τα εύσημα καθώς με την ιδανική καθοδήγηση του π.Ανδρέα Κεφαλογιάννη κατάφεραν για τρίτη συνεχόμενη χρονιά να τιμήσουν τον Άγιο προστάτη της ενορίας με τον καλύτερο τρόπο. Οι άνδρες της ενορίας προσέφεραν το κρέας, η κάθε γυναίκα από κάθε σπίτι μια δική της ξεχωριστή λιχουδιά και στο τέλος όλοι μαζί ενωμένοι φρόντισαν τους προσκυνητές να απολαύσουν το τραπέζι στην πανέμορφη πλατεία Μεϊντάνι, η οποία κυριολεκτικά κατακλύστηκε από κόσμο!
Το τραπέζι έγινε μετά την μεγάλη Θεία Λειτουργία αλλά και την περιφορά της εικόνας του Αγίου γύρω από την εκκλησία σύμφωνα με το έθιμο.Ο π.Ανδρέας Κεφαλογιάννης στο κήρυγμα του προς τους πιστούς μίλησε για τον Άγιο, ανέφερε τους κινδύνους που κρύβονται στις δύσκολες εποχές που βιώνουμε και που ως μόνη λύση από μέρους μας έχουν την αντίσταση στο άδικο και την κάθε μορφής σκλαβιάς! Αναλυτικά το κήρυγμα έχει ως εξής:

“Αγαπημένοι μου αδελφοί, χριστιανοί και συναγωνιστές, στους δύσκολους καιρούς που περνούμε… Σήμερα μαζευτήκαμε να λειτουργηθούμε, να γιορτάσουμε, να τιμήσουμε κι ευλαβικά να προσκυνήσουμε τον Άγιο μας. Τον Άι Γιώργη που σήμερα, μέρα του μεθυστή, 3 του Νοέμβρη ο μεγαλομάρτυρας Γεώργιος στη σημερινή δεύτερη γιορτή του, όπως ορίζει και η παράδοση ευλογεί το καινούργιο μας κρασί. Τους κόπους μας, τις προσπάθειες μας. Δεν ορίζει η επίσημη εκκλησία μας τον άι Γιώργη ως Μεθυστή, μα εμείς οι κοινωνίες, ο κόσμος ο απλός λαός. Τα μέλη της ορθοδόξου και άγιας εκκλησίας μας… Μ έσα από ανθρώπους όπως εμείς γεννήθηκαν, έζησαν, πίστεψαν, αγωνίστηκαν μαρτύρησαν και αγιάστηκαν τελικά οι άγιοι μας. Οι Άγιοι της Εκκλησίας μας δεν είναι όντα έξω από τον κόσμο τούτο… Αλλά άνθρωποι που συμβίωσαν τα ίδια με τους προγόνους μας. Που κάθισαν μαζί τους, που κουβέντιασαν, που αγκάλιασαν την πίστη, το θεό μας, πάλεψαν για τη ζωή ως ένα πεδίο του ιδιαίτερου αγώνα, που δεν είναι άλλος πέρα από το, κατ εικόνα του θεού, να φτάσουμε στο κατ ομοίωση. Η αγιότητα, η αγιοσύνη, αποτελεί το κάλεσμα του χριστού μας, σε κάθε έναν ξεχωριστά από όλους εμάς, ώστε μέσα από τον αγώνα που ως πιστοί καλούμαστε να δώσουμε να φτάσουμε τελικά ο καθένας μας στην Ανάσταση του. Οι Άγιοι όπως κι ο άγιος Γιώργης μας, επέλεξαν τη ζωή του μαρτυρίου, της προσωπικής σταύρωσης, τη ζωή πέρα από τα πάθη, τη ζωή της ταπεινότητας, της υπακοής, της μετάνοιας, τη ζωή της συμπόρευσης, τη ζωή της ταπείνωσης και της θεοφορίας. Εμείς σήμερα που βιώνουμε τη ζωή της δυσκολίας, της κατακρήμνισης των ηθών μας, τη ζωή του εξευτελισμού της ανθρώπινης ύπαρξης, του γκρεμίσματος της αξιοπρέπειας και της ελευθερίας μας… Εμείς σήμερα που ζούμε τις εποχές της που εκλείπει η πιστότητα, βάλλεται η διάθεση μας να πλησιάσουμε το θεό μας και χριστό μας, σήμερα που όλα προσπαθούν να γίνουν πρώτα χωρίς να έχουν την ποιότητα που αρμόζει και πρέπει σε κάθε πρώτο… Όλοι εμείς αδέλφια μου, σήμερα έχουμε ιερή υποχρέωση, να ΜΕΘΥΣΟΥΜΕ από τη γνώση του βίου των αγίων μας, να γίνουμε μαθητές τους και μιμητές τους. Έχουμε υποχρέωση να διαγράψουμε τα λάθος μονοπάτια που τυχόν έχουμε πάρει και να διανοίξουμε δρόμους, καθαρούς, φωτεινούς, δρόμους που να είναι φαρδοίς και να μας χωρούν όλους. Μιας και χέρι, χέρι αξίζει όλοι μας, να κρατήσουμε τη θεοπορεία μας για τη θεοφορία μας. Κρατώντας ο ένας το χέρι του άλλου… Και αν αυτό δεν είναι δυνατόν, τουλάχιστον ας κρατάμε ο ένας στην προσευχή του τον άλλον. Δεχτείτε αγαπημένοι μου, πως χωρίς τη μαθητεία στους αγίους μας και δίχως τον παραδειγματισμό μας από τη ζωή που έκαναν οι Άγιοι μας, ο αγώνας μας θα είναι δυσκολότερος. Σας προτρέπω, να μεθύσετε από την γνώση, από τη συνέχιση του αγώνα που όλοι μας δίνουμε και είναι πολύ δύσκολος. Να μεθύσετε από την προσπάθεια να κρατήσουμε το τόπο μας ψηλά. Τη σημαία μας να κυματίζει, τη δύναμη να δείχνουμε στο βάθος του ορίζοντα τους νέους δρόμους στα παιδιά μας. Δρόμους του Χριστού μας, του ήθους μας, του τόπου μας, της πατρίδας μας, των ηρώων μας, της ιστορίας μας. Γιατί αδέρφια μου, δεν υπάρχει καλύτερο και δυνατότερο μεθύσι από το αυτό της αναγνώρισης, της αυταπάρνησης, της πορείας που ορίζει η του Χριστού ζωή. Όλα τα υπόλοιπα, και όλοι όσοι είναι υποταγμένοι στα υπόλοιπα, το μόνο που μπορούν να καταφέρουν είναι σε κάποια στιγμή της ζωής τους απλά να χαμογελάσουν ή απλά να χαρούν. Ενώ για όσους επιλέξουμε τη μαθητεία στους αγίους μας, τη πίστη στο θεό μας, την υπεράσπιση των ανθρώπων και της πατρίδας μας και τη συνέχιση των ηθών και των εθίμων μας, θα ΜΕΘΥΣΟΥΜΕ χαμογελώντας διαρκώς, θα Μεθύσουμε χαιρόμενοι διαρκώς… ΝΑ είστε όλοι σας ευλογημένοι, υγιείς και πάντα διαθέσιμοι ο ένας για τον άλλον.”
Μεγάλη εκδήλωση τιμής και μνήμης μπροστά στον ανδριάντα του πυρπολητή του Αρκαδίου Εμμανουήλ Αναγνώστου Σκουλά, ετοιμάζει ο Δήμος Ανωγείων την ερχόμενη Δευτέρα 7 Νοεμβρίου στις 12.30 μ.μ με τίτλο “Μείζων δε πάντων η Ελευθερία.Το διαχρονικό Αρκάδι”, ενώ θα ακολουθήσει ημερίδα με την παρουσία κορυφαίων καθηγητών και επιστημόνων. Η εκδήλωση για τους ήρωες της Αρκαδικής εθελοθυσίας θα ξεκινήσει με επιμνημόσυνη δέηση, ενώ θα γίνει κατάθεση στεφάνων και ανάκρουση του εθνικού ύμνου. Ο δικηγόρος κ.Νίκος Κ.Σκουλάς θα εκφωνήσει το ιστορικό της επετείου. Το απόγευμα στις 6 μ.μ θα ακολουθήσει ημερίδα που θα γίνει στην αίθουσα εκδηλώσεων της Τράπεζας Πειραιώς. Αναλυτικά θα μιλήσουν οι εξής:
Απόστολο Παπαιωάννου με θέμα: « ο πυρπολητής της Μονής Αρκαδίου Εμμανουήλ Β. Σκουλάς (1845-1866) 150 χρόνια μετά, Η εγκυρότητα των αντικειμενικών τεκμηρίων ως απόδειξη και αλήθεια. Πηγές και βοηθήματα. Η Βιβλιοθήκη του πυρπολητή».
Γεώργιο Κορναράκη με θέμα: « Η αποτυχία κατανόησης των γεγονότων οδηγεί σε αστοχία συλλογισμών για την ιστορική τεκμηρίωση της εθελοθυσίας στο Αρκάδι 1866.»
Γεώργιο Παναγιωτάκη με θέμα : «Ιστορία του Αρκαδιού. Η ιστορία του χρόνου με λόγο και εικόνα»
Εμμανουήλ Χαλκιαδάκη με θέμα: « Η σημασία του έργου του Μητροπολίτη Κρήτης Τιμόθεου Βενέρη στη διαμόρφωση της εικόνας του πυρπολητή του Αρκαδίου».
Έστω και λίγο καθυστερημένα αισθάνομαι την ανάγκη να εκφράσω τα θερμά μου συγχαρητήρια και τις πιο εγκάρδιες ευχές μου στη συνάδελφο κ. Μαίρη Μπαγκέρη για την πρόσφατη προαγωγή της στο θώκο τής Λυκειάρχη του Λυκείου Ανωγείων.
Στη μακρά εμπειρία μου στη ζωή και την Εκπαίδευση έχω ταχθεί από νωρίς στην υπηρεσία της κοινωνικής δικαιοσύνης κι αντιτάχτηκα σθεναρά και με κόστος στην αναξιοκρατία και το νεποτισμό. Με μεγαλύτερο πάθος και θέρμη αγωνίστηκα για την απονομή του δικαίου, την ανταμοιβή των αξίων, με απόλυτη διαφάνεια και την τοποθέτησή τους στις ανώτατες βαθμίδες σ’ όλους τους τομείς της κοινωνικής ζωής.
Χαίρομαι, επειδή πιστεύω ότι στην περίπτωση της αγαπητής συναδέλφου, κ Μ. Μπαγκέρη, η προϊστάμενη Υπηρεσία της Β’ βάθμιας Εκπ/σης έκαμε το καθήκον της με την προαγωγή της σε μια εξαιρετικά τιμητική θέση, με το βαθμό της Λυκειάρχη. Είμαι, ίσως, ο τελευταίος, που θα εξέφραζα άποψη, σχετικά με την επιστημονική της κατάρτιση. Μπορώ, ωστόσο, ν’ αποφανθώ για το αναμφισβήτητο ανθρώπινο ήθος, την κοινωνική της προσφορά και τη διοικητική της ικανότητα.
Ακόμα και για τα παιδαγωγικά και διδακτικά της προσόντα δε θα δίσταζα να εκφράσω τη γνώμη μου. Όχι μόνο τα θετικά σχόλια των παιδιών, αλλά κι η έξωθεν καλή μαρτυρία των χωριανών σχετικά με την παιδαγωγική και μεθοδολογική προσέγγιση των μαθητών, είναι στοιχεία που συνεπικουρούν σ’ αυτή την εκτίμηση.
Εύχομαι, τέλος, στη συνάδελφο κ. Μ. Μπαγκέρη καλή δύναμη για την ευόδωση του έργου της στο νέο ηγετικό της ρόλο. Η μέχρι τώρα καλή συνεργασία μας με βεβαιώνει πως θα συνεργαστούμε και μελλοντικά, με γνώμονα το όφελος του Πνευματικού Ιδρύματος που μας έθρεψε, της Εκπαίδευσης και της κοινωνίας μας γενικότερα.
Βασίλης Βουιδάσκης
Καθηγητής Π.Κ
Σαν “σίφουνας” πέρασε ο Αετός την Τετάρτη 2 Νοεμβρίου από τα Ζωνιανά, επικρατώντας της τοπικής ομάδας με 0-3 στα πλαίσια της πέμπτης αγωνιστικής, σε ένα παιχνίδι που είχε ματαιωθεί το προηγούμενο Σαββατοκύριακο λόγω πένθους. Με το αποτέλεσμα αυτό ο Αετός έφτασε τις τέσσερις νίκες σε ισάριθμους αγώνες και φιγουράρει στην πρώτη θέση της βαθμολογίας, παρά το γεγονός ότι έχει εκτίσει το ρεπό του. Μάλιστα ο Αετός είναι η μόνη αήττητη ομάδα, ενώ εντυπωσιακό στατιστικό στοιχείο αποτελεί το γεγονός ότι έχει πετύχει 17 γκολ σε τέσσερα παιχνίδια χωρίς να έχει δεχτεί κανένα! Στον χθεσινό αγώνα ο Αετός μπήκε πολύ δυνατά, σκόραρε μόλις στο πρώτο λεπτό με τον Λευτέρη Μέμο, ενώ στο 17′ έδειξε να καθαρίζει τον αγώνα με το 0-2 από τον Βασίλη Αεράκη. Η ομάδα είχε δοκάρι στο 42′ με τον Λευτέρη Καλομοίρη, για να έρθει η χαριστική βολή στο 82′ με “δράστη” αυτή τη φορά τον Απόστολο Ξυλούρη. Μοναδική καλή στιγμή για τους γηπεδούχους , ένα δοκάρι με τον Γ.Παρασύρη στο 80′.


