Ολοκληρώνονται αύριο Μεγάλη Πέμπτη 13 Απριλίου, οι εργασίες του GRASTA 2017 , το οποίο είναι ένα διεθνές συνέδριο ακαδημαϊκών προσωπικοτήτων από όλο τον Κόσμο, όπως, Ιαπωνία, Καναδά, Αγγλία, Γαλλία, Τσεχία, Πολωνία, Ελλάδα, Νορβηγία, Βουλγαρία και αλλού. Ο χώρος που γίνεται το συνέδριο είναι οι αίθουσες του ΑΚΟΜΜ, στα Ανώγεια, ενώ η κύρια θεματολογία του είναι αυτή των εφαρμοσμένων Μαθηματικών. Το συνέδριο που ξεκίνησε την Μεγάλη Δευτέρα και όπως αναφέραμε ολοκληρώνεται, αποτελεί την συνέχεια μιας σειράς συνεδρίων που ξεκίνησαν από τα Ανώγεια τον Οκτώβριο του 2006 όπου είχαμε το πρώτο Grasta 2006. Ακολούθησαν άλλες έξι συναντήσεις ανά τον κόσμο για να φτάσουμε σήμερα στο 8ο GRASTA 2017 και πάλι στα Ανώγεια. Ενδεικτικά οι προηγούμενες συνεδρίες έγιναν κατά σειρά στην Βραζιλία το 2008, στην Τσεχία το 2009, στην Γερμανία το 2011, στον Καναδά το 2012, στην Γαλλία το 2014 και στον Καναδά ξανά το 2015.
Στο αυριανό πρόγραμμα που ολοκληρώνει το συνέδριο ξεχωρίζουν οι ομιλίες των Akitoshi Kawamura στις 9 το πρωί, του Petr Golovach στις 11.00 π.μ , της Κατερίνας Παπαδάκη στις 10.30 π.μ και του Αθανάσιου Κεχαγιά στις 11.30 π.μ..Στην διάρκεια του τετραήμερου, από το ΑΚΟΜΜ πέρασαν σπουδαίες προσωπικότητες με σημαντικές ομιλίες, τόσο από την Ελλάδα όπως ο Ευριπίδης Μάρκου και η Αρχοντία Γιαννοπούλου, αλλά και από το εξωτερικό όπως ο Peter Widmayer και ο David Kirkpatrick. Την οργάνωση του συνεδρίου είχε μεταξύ άλλων η κα Μαρίνα Βασιλάκη, γραμματέας στο “Ακαδημαικο χωριό Ανωγείων Κρήτης”.
Άρθρο του Γεωργίου Σκουλά
Φωτογραφία:Ζαχαρένια Σκουλά
*Οι μαντινάδες και τα μοιρολόγια που χρησιμοποιούνται στο παρακάτω κείμενο, είναι δημοσιευμένα στο βιβλίο του Γεωργίου Σκουλά, «ΤΑ ΑΝΩΓΕΙΑ ΚΑΙ Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥΣ».
Ο θάνατος, αποτελούσε, αποτελεί και θα εξακολουθεί να αποτελεί ένα από τα μεγάλα μυστήρια της φύσης.
Η αυτογνωσία της φυσικής απώλειας και της αιώνιας λήθης συγκλονίζει κάθε ανθρώπινη ύπαρξη. Κυρίως όμως συγκλονίζει, όταν παραβιάζεται ο θεμελιώδης νόμος της φύσης, που απαιτεί το παιδί να θάβει τον γονιό και όχι ο γονιός το παιδί. Τότε, ο πόνος γίνεται αβάσταχτος, γίνεται θρήνος, μοιρολόι λυπητερό.
Πενθούμε και θρηνούμε μαζί. Θρηνούμε και πενθούμε, καθώς προσδίδουμε στο αγαπημένο μας πρόσωπο τον χαρακτηρισμό του «άτυχου». Του ανθρώπου δηλαδή που δεν πρόλαβε να ολοκληρώσει τον κύκλο της ζωής όπως τον επιτάσσει η ίδια η φύση. Που δεν πρόλαβε να γευτεί τις μικρές ή μεγάλες χαρές της ζωής. Πού ίσως δεν πρόλαβε να γευτεί την χαρά της μητρότητας ή πατρότητας. Πενθούμε και θρηνούμε την απώλεια του δικού μας ανθρώπου, που δεν θα ξαναδούμε την μορφή του, που δεν θα ξανακαθίσει στο ίδιο τραπέζι μαζί μας, που δεν θα τον αγκαλιάσουμε ξανά, που δεν θα ξανακούσουμε το χαμόγελό του, που… που… που. Και ο πόνος γίνεται θρήνος και ο θρήνος μοιρολόι λυπητερό. Πλημμυρίζει η ψυχή μας συναισθήματα, και μια εσωτερική ανάγκη μας ωθεί να τους δείξουμε τα αισθήματά μας, τούτη την ύστατη ώρα. Πόσο σημαντικός υπήρξε για εμάς, και πόσο δυσαναπλήρωτο θα είναι το κενό που αφήνει, πόσο θα μας λείψει, πόσο… πόσο… πόσο.
Στον τόπο καταγωγής μου τα Ανώγεια (ΑΝΩ ΓΗ), και στον θάνατο, όπως και στις άλλες κοινωνικές εκδηλώσεις, υπήρχαν και εξακολουθούν να υπάρχουν άτυποι κανόνες. Ο νεκρός έπρεπε να παραμείνει όλο το βράδυ στο σπίτι. Αν ήταν νέος ανύπανδρος θα ντυνόταν γαμπρός, αν ήταν νέα, νύφη. Αν ο νέος ήταν αρραβωνιασμένος η αρραβωνιαστικιά του απαγορευόταν να πάει στο λείψανο. Έκοβε τα μαλλιά της, τις πλεξίδες της και της έστελνε «δώρο» στον αγαπημένο της, για να τον συντροφεύουν στον άλλο κόσμο. Ο αρραβώνας όμως δεν χαλούσε. Και αυτό ίσχυε σε πολλά μέρη της Κρήτης. Εκεί στον μεγάλο θρήνο κάποια στιγμή, η μάνα του νεκρού καλούσε τον επόμενο γιο της, αν υπήρχε, έβγαζε από το δάκτυλο του νεκρού παιδιού της τον αρραβώνα και τον έβαζε στο δάκτυλο του άλλου αδελφού. Ήταν η υποτιθέμενη θέληση του νεκρού αδελφού. Ποιος είχε την δύναμη να πει «όχι».
Για τους νεότερους φίλους μου, αλλά και για φίλους μου που στις περιοχές τους δεν ίσχυε κάτι τέτοιο, και ίσως παραξενευτούν, θα τους αναφέρω το εξής. Η σεξουαλική ζωή ενός ζευγαριού τότε στην Κρήτη άρχιζε μετά τον γάμο. Πολλές φορές οι νέοι δεν γνωρίζονταν παρά μόνο στην εκκλησία, όταν πήγαιναν για τον γάμο. Έτσι, δεν έμπαιναν θέματα ηθικά, κοινωνικά, κληρονομικά κτλ. Άλλοι καιροί, άλλα ήθη. Ας μην κάνουμε όμως το λάθος να τους κρίνουμε με τα σημερινά δικά μας κριτήρια, γιατί είναι σίγουρο ότι θα τους αδικήσουμε. Η κάθε εποχή πορεύεται με τα δικά της ήθη και έθιμα. Και ότι ισχύει σήμερα, μπορεί να μην ισχύει αύριο.
Στα Ανώγεια, κάθε σημαντικός νεκρός θα τιμηθεί ”κατά πώς του πρέπει”, λίγο πριν κατέβει τα σκαλιά για τον άλλο κόσμο. Λίγο πριν η Ανωγειανή γη τον κλείσει για πάντα στην αγκαλιά της. Αν είναι καλός τραγουδιστής θα ακούσει τις αγαπημένες του μαντινάδες, αν είναι μουσικός θα του παίξουν τις αγαπημένες του μελωδίες, αν είναι πρωτοχορευτής, θα του χορέψουν ακαπέλα τον αγαπημένο του χορό. Διαβάστε την συνέχεια... »
Ένας 23χρονος από τα Ανώγεια έπεσε νεκρός από σφαίρα συγγενή του, μετά από συμπλοκή μεταξύ των δύο ανδρών στα βοσκοτόπια όπου βρισκόντουσαν στον ορεινό Μυλοπόταμο στις πλαγιές του Ψηλορείτη.
Ισχυρές αστυνομικές δυνάμεις βρίσκονται στην περιοχή, ενώ τα μέλη της οικογένειας του δράστη έχουν απομακρυνθεί από το χωριό για ευνόητους λόγους καθώς υπάρχει μεγάλη αναστάτωση σε όλη την περιοχή.
Αμέσως μετά τον πυροβολισμό που δέχτηκε ο 23χρονος μεταφέρθηκε αρχικά στο Κ.Υ. Ανωγείων, στη συνέχεια όμως οι γιατροί τον συνόδευσαν στο Βενιζέλειο Νοσοκομείο του Ηρακλείου, όπου όμως άφησε την τελευταία του πνοή.
«Πρόκειται για ένα συμβάν τραγικό που μας πάει χρόνια πίσω ως κοινωνία (…) Για όλα φταίνε τα όπλα και η έλλειψη υπομονής και διαλόγου μεταξύ ορισμένων ανθρώπων. Το τραγικό είναι ότι πρόκειται για θύμα και δράστη που είναι όχι μόνο συγγενείς, όχι μόνο ξαδέρφια αλλά και γείτονες με τα σπίτια τους να είναι το ένα δίπλα στο άλλο», δήλωσε στο ΑΠΕ-ΜΠΕ ο δήμαρχος Ανωγείων Μανόλης Καλλέργης τονίζοντας ότι όλοι πρέπει να συνεισφέρουν στην ηρεμία του χωριού και κάλεσε τους κατοίκους της περιοχής να φερθούν κατά τρόπο τέτοιο ώστε να μην εγερθούν καταστάσεις ανεξέλεγκτες.
Σύμφωνα με πληροφορίες του ΑΠΕ-ΜΠΕ, πρόκειται για μία υπόθεση χρόνων που αφορούσε στα βοσκοτόπια δεδομένου ότι και οι δύο οικογένειες είναι κτηνοτρόφοι. Οι εκτάσεις δεν ανήκαν σε καμία από τις εμπλεκόμενες οικογένειες. Πολλοί ήταν εκείνοι που για χρόνια προσπαθούσαν να καταλαγιάσουν την αντιπαλότητα που υπήρχε και στο παρελθόν είχε δημιουργήσει εντάσεις, όχι όμως στο βαθμό του φονικού.
Ο 23χρονος αφήνει πίσω του δύο γονείς και τρία αδέρφια. Όλη η οικογένεια μένει ακριβώς δίπλα στο σπίτι του δράστη.
Όπως αναφέρθηκε στο ΑΠΕ-ΜΠΕ ο δράστης το επόμενο ή μεθεπόμενο 24ώρο θα παραδοθεί, όμως μέχρι τότε πρέπει να λειτουργήσουν οι συγχωριανοί των δύο οικογενειών με τρόπο ώστε να μην υπάρξει συνέχεια παρά μόνο στη δικαιοσύνη.
«Η δικαιοσύνη θα πάρει θέση και θα αποφασίσει όμως το θέμα είναι το τι θα γίνει μετά και το πώς εμείς εδώ στο χωριό θα προστατεύσουμε και τις δύο οικογένειες από μία ενδεχόμενη αρνητική εξέλιξη», είπε ο κ Καλλέργης.
Μέλημα όλων αυτή την ώρα στα Ανώγεια είναι να επικρατήσει η λογική και η τάξη σε ένα χωριό όπου του αξίζουν όλα όσα έχει φέρει -όπως αναφέρθηκε- ο πολιτισμός, οι τέχνες τα γράμματα και οι αγώνες για την ελευθερία. «Ζητάω να αποσυρθούν όλα τα όπλα και να απλωθεί η ευγένεια, ο πολιτισμός και η αγάπη», είπε ο δήμαρχος Ανωγείων στο ΑΠΕ-ΜΠΕ.
(ΑΠΕ-Του Μιχάλη Λαμπαθάκη)


