Πολιτισμός
Του Δημήτρη Μανιάτη από ΤΑ ΝΕΑ
Σαν αύριο (8 Φεβρουαρίου του 1980) και πριν από 31 χρόνια έφευγε απ’ τη ζωή επώδυνα από καρκίνο ο τραγουδιστής Νίκος Ξυλούρης στο Νοσοκοµείο Μεταξά του Πειραιά.
Ο Ψαρονίκος,ο «Αρχάγγελος της Κρήτης»– κατά τον µεγάλο µας φιλόλογοΓ.Π. Σαββίδη – έκανε το δικό του µακρύ ταξίδι µέσα στη µουσική και τηνεώτερη Ιστορία γράφοντας τη σελίδα του στον Πολιτισµό. Σήµερα, που το downloading γνωρίζει δόξες, η αναλογική δισκογραφία φθίνει και η ρευστότητα του µουσικού τοπίου πυροδοτεί αµηχανία, αναζητήσεις και νέους τρόπους δηµιουργίας, η µεγάλη του παρακαταθήκη, το µοναδικό του παίξιµο στη λύρα (µια πλευρά της πορείας του που αγνοήθηκε αδίκως απ’ το ευρύ κοινό), τορεπερτόριο, η δισκογραφία του αλλά και η κοινωνική του στάση παραµένουν θέµατα προςανακάλυψη απ’ τους νεώτερους.
∆εν είναι τυχαίο πως και τώρα που η πιο εµπορική πτέρυγα της νεοκρητικής σκηνής έχει γίνει µόδα (και όχι µόνον στην Κρήτη), ο Ξυλούρης και ηδισκογραφία του ανήκουν στα πιοευπώλητα της µουσικής βιοµηχανίας, νέοι όλων των αφετηριών περνούναπ’ το ιστορικό δισκάδικο της µονάκριβης γυναίκας του Ουρανίας Μελαµπιανάκη στη Στοά Πεσµαζόγλου και ζητούν τους πιο αγνώστους δίσκους του ενώ αφιερώµατα στήνονται καιξαναστήνονται για εκείνον.
Κορυφαία µάλιστα για τη χρονιά που πέρασε ήταν η ∆ιήµερη Συνάντηση για τονΝίκο Ξυλούρη στη γενέτειρά του, στα Ανώγεια, στις 26 και 27 Ιουνίου πουπεριελάµβανε συµπόσιο αποτίµησης του έργου του, εκδηλώσεις και ένα µεγάλο γλέντιπου διοργάνωσε η µεγάλη µουσική οικογένεια των Ξυλούρηδων.
Και κάπως έτσιξανασκύβουµε στη λούπα του χρόνου µε αφορµή µάλιστα ένα νέο βιβλίο – αφιέρωµα στον Νίκο Ξυλούρη. Ενα βιβλίο που συµπίπτει µε τατριανταένα χρόνια απ’ το φευγιό του, µια έκδοση µε ανέκδοτο υλικό και φωτογραφίες, δεκάδες κείµενα (ανάµεσά τους και πολλών συνεργατών και φίλων του Ψαρονίκου) και άγνωστες πληροφορίες. «Ο Ξυλούρης είχε το πλεονέκτηµα οτιδήποτε και αν τραγούδησε να το κάνει κτήµα όλων,γεγονός πουχαρακτηρίζειµόνο τους πολύ µεγάλους ερµηνευτές. Κι αυτό γιατί δεν ήταν απλώς ένας µεσολαβητής τωντραγουδιών αλλά µύστης µιας τελετουργίας. Είπε βέβαια, και σπουδαία τραγούδια. Αυτός ο συνδυασµός είχε ως αποτέλεσµα να παραµείνει αλώβητος στοπέρασµα του χρόνου και να καταφέρνει να περνά από γενιά σε γενιά», σηµειώνει εύστοχα στον πρόλογό του στην έκδοση «Νίκος Ξυλούρης… τραγουδάµε για να σµίξουµε τον κόσµο» (εκδ. Μετρονόµος) ο επιµελητής της Θανάσης Συλιβός. Και έτσι είναι, αφού τώρα αποτιµάµε την αξία των πιο άγνωστων στιγµών του στη δισκογραφία (δώστε εκ νέου βάση στις δουλειέςτου µε τον Χριστόδουλο Χάλαρη, τα υπέροχα ποιήµατα που µελοποίησε ο Λουκάς Θάνος στο «Σάλπισµα» ή τα «Αντιπολεµικά» του Λίνου Κόκοτου), ή επανερχόµαστε στα παλιά και δοκιµασµέναπου ακούγονται στις µικρές µουσικές σκηνές απ’ τους νεώτερους καλλιτέχνες αλλάκαι σε YouTube και facebook.
Ένα μικρό λεωφορείο δεκαεννιά (19) θέσεων, για τη μεταφορά των δημοτών του εντός Ανωγείων, αλλά και για την πραγματοποίηση εκδρομών απέκτησε ο Δήμος Ανωγείων. Η αγορά του Van, μάρκας IVECO έγινε με τη συνδρομή του ΟΠΑΠ, μέσω χορηγίας 80.000 ευρώ.
“Σκοπός μας είναι να οργανώσουμε την λειτουργία του σε μια βάση εξυπηρέτησης των Δημοτών στις μετακινήσεις τους εντός του Δήμου.» σημειώνει με δήλωση του στην «Α» ο Δήμαρχος Ανωγείων Σωκράτης Κεφαλογιάννης και προσθέτει: «Σίγουρα αυτό θα δώσει ανάσα τόσο στην μετακίνηση των μαθητών αλλά και των άλλων κοινωνικών ομάδων, ενώ παράλληλα θα μπορούμε να εξυπηρετήσουμε και ομαδικές μετακινήσεις για συμμετοχή σε διάφορες εκδηλώσεις. Μετά και την διεκπεραίωση των διαδικασιών ταξινόμησης θα συζητήσουμε συγκεκριμένο τρόπο αξιοποίησης του.»

Ο Σπύρος Καγιαλές, ορμά, αρπάζει την σημαία, κάνει το ίδιο του το σώμα ιστό, και ανυψώνει με τα χέρια του τη Σημαία, που συνέχιζε να κυματίζει περήφανη απέναντι από τα κανόνια του ξένου στόλου
Σε δύσκολες εποχές οι λαοί πρέπει να βουτούν στην ιστορία τους για να ξαναβρίσκουν τους λόγους της εθνικής τους περηφάνιας .Ο Σπύρος Καγιαλές – Καγιαλεδάκης, ο «Θρύλος του Ακρωτηρίου», έγραψε μια από τις πιο ένδοξες στιγμές της Ελλάδας με τον ηρωισμό του και την αυτοθυσία του στον Αγώνα των Κρητών, το 1897, για την ένωση με την Μητέρα Πατρίδα.Ο Σπύρος Καγιαλές γεννήθηκε το 1872. Οι χριστιανοί της Κρήτης υπέφεραν αφάνταστα από την αφόρητη κατάσταση που επικρατούσε στο νησί . Στις 20 Ιανουαρίου του 1897, οι Τούρκοι πυρπολούν πολλές συνοικίες και ιδιοκτησίες χριστιανών στα περίχωρα των Χανίων. Οι Χριστιανοί αναλαμβάνουν δράση, και πολιορκούν περιοχές όπου κυριαρχούσε το τουρκικό στοιχείο. Στις 24 Ιανουαρίου γίνεται σύσκεψη στο σπίτι του Έλληνα πρόξενου στη Χαλέπα, Ν. Γενάδη, στην οποία μετέχουν ο ίδιος και οι Κ. Μητσοτάκης, Α. Σήφακας, Ν. Ζουρίδης και Κ. Φούμης. Αποφασίστηκε να κηρυχθεί η Ένωση και να κληθεί ο βασιλιάς των Ελλήνων Γεώργιος για να καταλάβει το νησί.
Ίδρυση Ελληνικού Φόρουμ Γεωπάρκων
Η ίδρυση Ελληνικού Φόρουμ Γεωπάρκων είναι πια γεγονός! Εφαρμόζοντας τους κανονισμούς λειτουργίας του Ευρωπαϊκού Δικτύου Γεωπάρκων (European Geoparks Network) που ιδρύθηκε τον Ιούνιο του 2000 και του Παγκόσμιου Δικτύου Γεωπάρκων (Global Geoparks Network) που υποστηρίζεται από την UNESCO, όπως επίσης και τις αποφάσεις της 23η Συντονιστικής Συνάντησης του Δικτύου Ευρωπαϊκών Γεωπάρκων που πραγματοποιήθηκε στη Σαρδηνία (Μάρτιος 2009) και του 4ου Παγκόσμιου Συνέδριου Γεωπάρκων που πραγματοποιήθηκε στη Μαλαισία (Απρίλιος 2010) τα Ελληνικά Γεωπάρκα και συνεργαζόμενοι με αυτά φορείς προχώρησαν στην ίδρυση του σχετικού Εθνικού φόρουμ.
Τον Αύγουστο του 1204, ύστερα από μια μυστική συμφωνία που υπεγράφη στην Ανδριανούπολη, η Κρήτη παραχωρήθηκε από τον Βονιφάτιο Μομφερρατικό στη Γαληνοτάτη Δημοκρατία της Βενετίας. Μέχρι το 1669, που διήρκησε η Βενετοκρατία,οι επαναστάσεις και τα κινήματα των Κρητικών ήταν συνεχή.Ένα από τα λιγότερο γνωστά ήταν αυτό των αδελφών Μιχαήλ και Εμμανούηλ,γνωστών ως «Ψαρομήλιγγοι».
Το 1341, ο Λέοντας Καλλέργης, συσπειρωμένος από τους επιφανέστερους οίκους της Δυτικής Κρήτης: Σκορδίληδες, Μελισσηνούς, Σεβαστούς και Ψαρομηλλίγγους ξεκινά μια επανάσταση που απλώθηκε σε όλη την ορεινή περιοχή του σημερινού νομού Χανίων.Ο διοικητής εκείνη την περίοδο στη μεγαλόνησο ήταν ο δούκας Ανδρέας Κορνάρος, ο οποίος με δόλο θα συλλάβει και θα εκτελέσει τον Λέοντα Καλλέργη,αφού πρώτα τον βασανίσει οικτρά.Η επανάσταση όμως θα συνεχιστεί σφοδρότερη με επικεφαλής τους Ψαρομηλλίγγους Κωνσταντίνο [που ήταν πεθερός του Λέοντα Καλλέργη] και τους δύο γιούς του Μιχαήλ και Εμμανουήλ.
Ο ναός της Κοίμησης της Θεοτόκου βρίσκεται στο μικρό κτηνοτροφικό οικισμό Άγιο Ιωάννη Μυλοποτάμου. Πρόκειται για ένα μονόχωρο, επιμήκη, καμαροσκέπαστο ναό με ένα ταφικό παρεκκλήσι στα νότια του. Η ίδρυση του ναού ανάγεται, σύμφωνα με την κτητορική του επιγραφή, στα χρόνια της βασιλείας του Ανδρόνικου Β΄ Παλαιολόγου (1282-1328) και συνδέεται με τη γνωστή οικογένεια των Καλλεργών, η οποία δραστηριοποιούνταν στην περιοχή του Μυλοποτάμου και είχε έδρα στο κοντινό οικισμό Καστρί. Το ανατολικό τμήμα του ναού φέρει τοιχογραφικό διάκοσμο με τις συνήθεις σκηνές από τους κύκλους των βίων του Χριστού και της Παναγίας, καθώς και μεμονωμένους αγίους. Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζουν τα επιγράμματα που αναγράφονται σε ορισμένες παραστάσεις και αποδίδονται στον Μιχαήλ Ψελλό.
Στο ναό πραγματοποιήθηκαν, δια αυτεπιστασίας από την 28η Εφορεία Βυζαντινών Αρχαιοτήτων και την πολιτιστική χορηγία της εταιρείας Cosmote, εργασίες αποκατάστασης του κτηρίου, συντήρησης του τοιχογραφικού διάκοσμου και διαμόρφωση του περιβάλλοντα χώρου του.
Τα θυρανοίξια του ναού θα πραγματοποιηθούν το Σάββατο 22 Ιανουαρίου και ώρα 11.



