Πανελλήνια αίσθηση έχει προκαλέσει η ”κόντρα” του π. Ανδρέα Κεφαλογιάννη με τον επικεφαλής της εγκληματικής οργάνωσης της Χρυσής Αυγής στο Ηράκλειο Οδυσσέα Πατεράκη. Μάλιστα αρκετά σάιτ φιλοξενούν τη κόντρα αυτή στην πρώτη τους σελίδα.
Αφορμή υπήρξε το προκλητικό και ανιστόρητο κείμενο που ανάρτησε στην επίσημη ιστοσελίδα της οργάνωσης ο κ.Πατεράκης στον οποίο θέλησε να απαντήσει στο κήρυγμα του π.Ανδρέα την 28η Οκτωβρίου.
Προφανώς ο συστημικός κ. Πατεράκης διαφωνεί με τα λεγόμενα του π. Ανδρέα στο κήρυγμα που λέει όχι στο Δ.Ν.Τ και όλα αυτά που εξαθλίωσαν το λαό τα τελευταία χρόνια καθώς η εγκληματική οργάνωση στην οποία είναι μέλος επωφελείται ψηφοθηρικά από την εξαθλίωση του κόσμου.
Τα Ανώγεια έχουν αποδείξει με πράξεις ότι δεν ταυτίζονται με κανένα τρόπο με φασιστικές ιδεολογίες και απόψεις. Αφήνουμε τον πυροσβέστη στο επάγγελμα κ.Πατεράκη να τον κρίνει ο κόσμος…
Πάντως μόνο γέλιο προκαλεί η άποψη του ότι η Λειτουργία για άντρες αποτελεί αίρεση!! Η λειτουργία για άντρες κ. Πατεράκη γίνεται δυο φορές τον χρόνο για να φέρει πιο κοντά στην εκκλησία τους άντρες του χωριού και για να λειτουργηθούν καθώς το πρωί οι περισσότεροι βρίσκονται στα κοπάδια τους όντας στην πλειοψηφία τους κτηνοτρόφοι.
Ο π. Ανδρέας μέσω της σελίδας του στο facebook αναφέρει ότι δεν επιθυμεί διάλογο με φασίστες. Αναφέρει χαρακτηριστικά:

«Άκου ΦΑΣΙΣΤΑ…
Τα εναντίον μου λιβελογραφήματα από χρυσαυγίτικους κονδυλοφόρους τα προσπερνάω, γιατί διάλογο με τους υμνητές του Γ’ Ράιχ, που άφησε πίσω του 50 εκατομμύρια νεκρούς στην Ευρώπη, με τους νοσταλγούς των Νταχάου και των Άουσβιτς, τους συνεργάτες των Γερμανών, γνωστοί και ως «Γκεσταμπίτες», τους Φασίστες που ισοπέδωσαν το χωριό μου, τους χειροκροτητές και υποστηρικτές των Απριλιανών του ΄67, τους νεοφασίστες που δολοφονούν νέους ανθρώπους, τους νεοΝΑΖΙ που κηρύττουν το μίσος ΔΙΑΛΟΓΟ δεν ΚΑΝΩ.!!!!
Για όλους αυτούς έχει μιλήσει η ιστορία, η οποία τους έχει δικάσει και καταδικάσει.!
Ποτέ πια Φασισμός!!! Αρκετά τον έχει πληρώσει αυτός ο τόπος…Ας κλείσουμε μια και καλή στο ΧΡΟΝΟΝΤΟΥΛΑΠΟ ΤΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ το αυγό του φιδιού…»

Θυμίζουμε το κείμενο του κ.Πατεράκη :
«Κατ” αρχήν, Αυτός που λατρεύεις δεν είχε έτοιμο «άμβωνα». Ούτε και δεδομένο «ακροατήριο». Τον πρώτο δεν τον απέκτησε ποτέ και το δεύτερο αγωνίστηκε να το κατακτήσει, και πάλι λίγοι έτειναν ευήκοον ους στα λεγόμενά του. Κι” αν κάποια στιγμή, «μετά βαΐων και κλάδων» τον υποδέχτηκαν οι «πολλοί», σε τρεις μόλις μέρες ζητούσαν επίμονα να σταυρωθεί, «άρον άρον». Ό, τι ακριβώς δεν συμβαίνει με σένα. Που τα βρήκες όλα «στρωμένα» παπά. Μόνο που ο δικός σου ο κύριος ρόλος δεν είναι ο άμβωνας. Το κύριο μέλημά σου είναι να βρίσκεσαι στο Ιερό για να τελείς το μυστήριο. Ο άμβωνας είναι μια δευτερεύουσα λειτουργία στη Θεία Λειτουργία, εκτός κι” αν θεωρείς πως υπερβαίνει σε αγιότητα την Αγία Τράπεζα, και πως ο από άμβωνος λόγος δύναται να επισκιάζει την Θεία Ευχαριστία. Αλλά κι” ο άμβωνας δεν είναι αναλόγιο διαλέξεων, και προπαντός πεδίον προβολής απόψεων άσχετων με τα «εν εκκλησίαις» τελούμενα, ειδικά όταν οι «διαλέξεις» αυτές μετατρέπονται σε ακατάσχετη πολιτικολογία. Διότι αυτό πράττεις παπά. Κι” ούτε μπορείς να το παίξεις «ο Πρόδρομος», γιατί καμμιά Ηρωδιάδα δεν καραδοκεί στη γωνιά για να «ζητήσει την κεφαλήν σου επί πίνακι». Τίποτε, λοιπόν, δεν «ρισκάρεις» παπά. Απλώς, ενεδύθης μισθοδοτούμενος ένα ράσο, ασφαλίστηκες σ” ένα ΤΑΚΕ, κι” εξασφάλισες πως κι” αν δεν σπείρεις θα φας, και βρήκες κι” έτοιμα αντανακλαστικά, ανθρώπων που “δαν το χωριό τους να καίγεται απ” τον κατακτητή, κι” όσοι δεν το “δαν, ιδίοις όμμασι, το ζουν καθημερινά μέσ” απ” τις διηγήσεις όσων το βίωσαν. «Ιδανικό» περιβάλλον, για να βαφτίσεις «αντιφασισμό» την ακατάσχετην αμετροέπεια που σε διακρίνει. Αλλά κι” εκεί που «κοντράρεις», «το σύστημα», τζούφια είναι η «κόντρα» σου. Γιατί όσοι το κοντράρουν αληθινά, δεν γίνονται γλάστρες, μαϊντανοί και κράχτες για πελατεία στα μέσα των εργολάβων που το συντηρούν, αλλ” απομονώνονονται κι” ο λόγος τους αμαυρώνεται μέχρι να καταστεί μισητός απ” το πλήθος. Και στο τέλος, αποδιωγμένοι απ” όλους, μαστιγωμένοι και χλευαζόμενοι, ανεβαίνουν το Γολγοθά και καρφώνονται στο Σταυρό. Τον σταυρό τον αληθινό, που η θυσία κάνει το ξύλο του Τίμιο. Όχι αυτόν που κρατείς εσύ, για να βγάζεις, παπά, μεροκάματο. Τζάμπα μαγκιά, λοιπόν, κι” ο «αντισυστημισμός» σου παπά. Όπως κι” οι «νεωτερισμοί» σου. Σαν κι” εκείνη την ΑΙΡΕΣΗ που εφηύρες, και βάφτισες «Λειτουργία μόνο για άντρες»… »

Την ερχόμενη Δευτέρα 3 Νοεμβρίου είναι  ημέρα εορτής του Αγίου Γεωργίου του μεθυστή και η ενορία στα Ανώγεια θα τελέσει Πανηγυρικό εσπερινό την  Κυριακή 2 Νοεμβρίου στις 5 μ.μ και πανηγυρική Θεία Λειτουργία την Δευτέρα το πρωί στις 8 π.μ ,μετά την οποία μάλιστα θα ακολουθήσει τραπέζι στην πλατεία Μειντάνι κάτι που γίνεται για πρώτη φορά φέτος.

Ενορίτες προσφέρουν κρέας ,κρασί και τυρί για να γιορταστεί η μεγάλη γιορτή του Αγίου Γεωργίου. Αναλυτικά η ενορία του Αγίου Γεωργίου Ανωγείων και ο ιερωμένος της π.Ανδρέας Κεφαλογιάννης αναφέρουν σε ανακοίνωση:

Την Κυριακή 2 Νοεμβρίου και ώρα 5.00 μ.μ. θα τελεσθεί μέγας Πανηγυρικός εσπερινός μετ’ αρτοκλασίας.

Στις 7.30 μμ θα ψαλεί η ιερά παράκληση του Αγίου Γεωργίου.
Τη Δευτέρα 3 Νοεμβρίου το πρωί και ώρα 8:00 π.μ. θα τελεσθεί Όρθρος και πανηγυρική Θεία λειτουργία.
Μετά το τέλος της θείας λειτουργίας θα ακολουθήσει τραπέζι στη πλατεία..

Λίγα λόγια για την γιορτή

Μπορει να μην έχει καμία σχέση με το κρασί ο Άγιος Γεώργιος που στις τρεις Νοεμβρίου τιμάται η ανάμνηση της κατάθεσης των λειψάνων του στο ναό του στην Παλαιστίνη, ωστόσο η συνήθεια να ανοίγουν εκείνη τη μέρα τα βαρέλια τον κατέστησε… μεθυστή και με το όνομα αυτό καταγράφεται στο ελληνικό λαϊκό εορτολόγιο.

Το άνοιγμα του βαρελιού με το καινούργιο κρασί ήταν πάντα μια σπουδαία γιορτή, γνωστή από τον αρχαίο ελληνικό κόσμο. Στην αρχαία Αθήνα τα Πιθοίγεια, το άνοιγμα των πιθα­ριών με το καινούργιο κρασί ήταν εντεταγμένα στην επίσημη εορτή των Ανθεστηρίων, στις αρχές της Άνοιξης, Κατά την ημέρα των Πιθοιγείων οι Αθηναίοι έκαναν σπονδές έξω από το ιερό του Διονύσου. Έριχναν δηλαδή λίγο κρασί στη γη. Επέστρεφαν «τα σα εκ των σων», το δώρημα του Διονύσου.. Ήταν και τότε μέρα χαράς, γιορτής και άκρατης οινοποσίας. Την άλλη μέρα συνέχιζαν. Και πάλι με οινοποσία. Και πάλι με χοές.

Στη χριστιανική λατρεία το κρασί παρέμεινε συνδεδεμένο με τη θεότητα. Αλλά και με τη χαρά της ζωής. Κι ο Αι Γιώργης έγινε μεθυστής για να εκφράσει αυτήν την πανάρχαια σύνδεση του οίνου με το ιερό και το θείον. Ο Άγιος Γεώργιος του Νοεμβρίου είναι αγροτικός άγιος και κυρίως αμπελουργικός. Στη γιορτή του θα δει στάμνες γεμάτες κρασί με δίχρωμα φύλλα , κιτρινοπράσινα λόγω της εποχής. Θα δει τους αμπελουργούς να γιορτάζουν και να προσφέρουν τις νενομισμένες απαρχές στον Άγιο τους.