Πολιτισμός
Χριστουγεννιάτικες ευχές σε μια δύσκολη πολιτική συγκυρία ,με το θερμόμετρο να ανεβαίνει στο κόκκινο εν όψει της κρίσιμης ψηφοφορίας της ερχόμενης Κυριακής για εκλογή Προέδρου της Δημοκρατίας, στέλνει σε όλους τους Ρεθύμνιους και όλους τους Έλληνες με κάρτα του ο Βουλευτής Ρεθύμνου κ.Γιάννης Κεφαλογιάννης. Αναλυτικά αναφέρει:
Σε αυτή τη κρίσιμη στιγμή οφείλουμε να συνεχίσουμε την προσπάθεια για την ανάταση της πατρίδας μας.
Σας εύχομαι ολόψυχα χαρούμενα Χριστούγεννα.
Ελπιδοφόρο και δημιουργικό το νέο έτος.
Υγεία και οικογενειακή ευτυχία για όλους.
Γιάννης Α. Κεφαλογιάννης
Βουλευτής Ρεθύμνου
Η Κοινωνική Υπηρεσία και ο Δήμος Ανωγείων διοργανώνουν την θεατρική παράσταση «Γυναίκες που ‘γίναν ένα με τη γη» την Κυριακή 28 Δεκεμβρίου 2014 στις 7.30μ.μ
στο Θεατράκι του Δημοτικού Σχολείου Ανωγείων .
Η παράσταση αποτελείται από επτά λαϊκές αφηγήσεις γυναικών της Ηπείρου οι οποίες αναφέρονται κυρίως στην περίοδο του 1940. Την καταγραφή έχει κάνει η συγγραφέας Γεωργία Σκοπούλη.
Την επιλογή των κειμένων και τη θεατρική προσαρμογή έχει κάνει η Μαρινέλλα Βλαχάκη.
Αυτό ωστόσο που κάνει την συγκεκριμένη παράσταση ξεχωριστή, είναι η συνομιλία – συνύπαρξη της θεατρική τέχνης, με αυτήν του κινηματογράφου, που δημιούργησαν, ο Θοδωρής Παπαδουλάκης και ο νέος σκηνοθέτης Γιάννης Κρητικός.
Γυναίκες της γης, σημαδεμένες από τα στοιχεία της φύσης, την ανέχεια, τον πόλεμο, την ξενιτιά και την σκληρότητα των αντρών, μας μιλάνε για την ζωή τους, με λόγο λιτό, απέριττο, αληθινό, για μία άλλη Ελλάδα που σχεδόν έχουμε ξεχάσει.
Video παράστασης: Θοδωρής Παπαδουλάκης – Γιάννης Κρητικός.
Θεατρική προσαρμογή κειμένων – ερμηνεία: Μαρινέλλα Βλαχάκη
Διασκευή δημοτικών τραγουδιών: Λεωνίδας Μαριδάκης
Η είσοδος θα είναι ελεύθερη.
Μια παράσταση που πρέπει να δουν όλες οι ηλικίες γιατί όλοι έχουν να πάρουν μέσα από αξιόλογα προϊόντα πολιτισμού όπως είναι αυτή η παράσταση : με τον υποδειγματικό σεβασμό στο αρχικό κείμενο, με τη λιτότητα στα θεατρικά μέσα (ανάλογη με τη λιτότητα του λόγου), με την επιτυχή μείξη της κινηματογραφικής με τη θεατρική γλώσσα αλλά και με την τέχνη της φωτογραφίας, με την αποφυγή οποιαδήποτε μελοδραματισμού (ΜΑΡΙΑ ΚΛΟΥΒΙΔΑΚΗ)
Μοίρασε τρόφιμα η Κοινωνική Υπηρεσία του Δήμου
Για άλλη μια φορά δίπλα στην τρίτη ηλικία και στις οικογένειες με χαμηλό εισόδημα βρέθηκε η Κοινωνική Υπηρεσία του Δήμου μοιράζοντας σε συνεργασία με το Τμήμα Κοινωνικής Αλληλεγγύης της Π.Ε. Ρεθύμνου τσάντες με τρόφιμα σε 70 οικογένειες του χωριού βοηθώντας έστω και λίγο να αντιμετωπίσουν τις έντονες ανάγκες που η σημερινή κατάσταση έχει δημιουργήσει και να περάσουν κάπως καλύτερα τις γιορτινές μέρες που έρχονται
Τέτοιες ενέργειες ενισχύουν το κοινωνικό πρόσωπο του Δήμου και τους ευπαθείς και κοινωνικά αδύναμους δημότες μας πράγμα που στην εποχή μας το έχουν ανάγκη περισσότερο από ποτέ.
Κυκλοφόρησε την προηγούμενη Παρασκευή από τη δισκογραφική εταιρεία Αεράκης και το Κρητικό μουσικό Εργαστήρι και Σείστρον, η νέα δισκογραφική δουλειά του ανωγειανού καλλιτέχνη Χάρη Φασουλά, με τίτλο ”Ταξίδι φως μου είναι η ζωή”.
Ο Χάρης ένας από τους πιο μελωδικούς καλλιτέχνες της νέας γενιάς κάνει την πρώτη του απόπειρα μόνος του σε δίσκο μετά τον πολύ επιτυχημένο πρώτο cd του με τον Αντώνη Κοντόκαλο το 2011,ενώ μέχρι σήμερα έχει στο ενεργητικό του πολλές επιτυχημένες ζωντανές εμφανίσεις σε διάφορα σημεία της Ελλάδας.
Πέντε μάλιστα από τα 9 τραγούδια του δίσκου αποτελούν δικές του προσωπικές συνθέσεις, ενώ την δουλειά του φωτίζουν με την συνεργασία τους οι Βασίλης Σταυρακάκης και Γιώργης Βρέντζος (Κάτης).
Το ”Ταξίδι φως μου είναι η ζωή” είναι ακόμα μια απόδειξη ότι ακόμα και σε καιρούς κρίσης υπάρχουν και αναδύονται στην επιφάνεια μικρά πολιτιστικά ”διαμάντια” που μπορούν με την σύνθεση και τον στίχο τους να ταξιδέψουν τον ακροατή σε φωτεινά και αισιόδοξα μουσικά μονοπάτια.
Ο ίδιος ο Χάρης Φασουλάς μιλώντας στην ΑνωΓη μετά την κυκλοφορία του προσωπικού του δίσκου τονίζει τα εξής:
”Η δουλειά αυτή είναι ένα μουσικό ταξίδι με πολύ αφοσίωση και αγάπη,θα έλεγα ότι είναι μια προσωπική κατάθεση ψυχής. Ελπίζω να αγγίξει τις ευαίσθητες χορδές όλων όσοι ακούσουν τα τραγούδια. Ευχαριστώ θερμά όλους τους συντελεστές που συνέβαλλαν για την κυκλοφορία του. Χρόνια πολλά και καλές γιορτές..”.
Τον δίσκο προλογίζουν οι Γιώργης Καράτζης και Βούλα Νεονάκη.
Ο ποιητής Γιώργης Καράτζης αναφέρει χαρακτηριστικά:
”Η μουσική έκφραση του Χάρη Φασουλά που χαρακτηρίζει τα τραγούδια που περιέχονται σε αυτό το δίσκο, είναι πρώτα απ’ όλα η έκφραση μιας διακριτικής διάθεσης και μιας ευγενικής προσέγγισης. Χωρίς κραυγές ,χωρίς περιττούς εντυπωσιασμούς, ξετυλίγεται ήρεμα ο μίτος της μουσικής αυτής προσπάθειας και μέσα από τον λαβύρινθο των σύγχρονων μουσικών διαδρομών ,οδηγεί όχι μόνο σε μια ασφαλή έξοδο,αλλά και σε ένα αξιόπιστο και ικανοποιητικό αποτέλεσμα. Φαίνεται ότι ο δημιουργός αυτό ακριβώς επιδιώκει και αυτό αποτελεί την κρίσιμη στρατηγική του επιλογή. Με ήρεμα βήματα ανιχνεύει τον απέραντο κόσμο της μουσικής πραγματικότητας προσπαθώντας σε αυτήν του τη διαδρομή να αφήσει μερικά δικά του σημάδια. Να αποτυπώσει την δική του εκδοχή χωρίς να προκαλέσει αναστάτωση μέσα στη μουσική τάξη και κυρίως χωρίς να εκθρέψει τη συνήθη αλαζονεία που καραδοκεί συχνά στις προσπάθειες των νέων δημιουργών. Η αίσθηση μου από την πρώτη ακρόαση αυτής της δουλειάς μαζί με τις παραπάνω διαπιστώσεις είναι ότι ο Χάρης Φασουλάς ελέγχει απόλυτα το κάθε του βήμα. Έχει κάτι να πει και το λέει. Έχει άποψη και τη διατυπώνει. Έχει όραμα και προσπαθεί φιλότιμα να το προσεγγίσει .Του εύχομαι να βρει το λιμάνι που αναζητά και να έχει πάντα ήρεμα και παραγωγικά ταξίδια…”.
Η Βούλα Νεονάκη προλογίζοντας τον δίσκο αναφέρει:
”…Όλοι κουβαλάμε όνειρα..
Όνειρα που τα κρατάμε ζωντανά ο καθένας με τον δικό του τρόπο.Ο Χάρης Φασουλάς περπάτησε μέσα από πολλά όνειρα και πολύ δίκαια κατόρθωσε μέσα από τη μουσική του έκφραση να γεφυρώσει το όνειρο με την πραγματικότητα.Δημιούργησε ένα cd που αποτυπώνει το ταλέντο του και καταγράφει τη βαθύτατη μουσική του έκφραση.Το cd αυτό είναι το δικό του ”Πρωτοβρόχι” που γεμίζει ευωδιά τη γη και δίνει προμήνυμα για ένα δημιουργικό ξεκίνημα.Το ξεκίνημα αυτό οργώνεται και σπέρνεται με τη συνεργασία σπουδαίων ,ταλαντούχων και αξιόλογων καλλιτεχνών και μουσικών ριζώνοντας έτσι ένα ακόμα όνειρο..του Χάρη Φασουλά..”.
Λίγα λόγια για τον Χάρη Φασουλά
Ο Χάρης Φασουλάς γεννήθηκε στις 4 Ιουνίου 1982, στ’ Ανώγεια Ρεθύμνης, όπου και μεγάλωσε. Από τα παιδικά του κιόλας χρόνια, επηρεάστηκε έντονα από την ιδιαίτερη μουσική παράδοση του τόπου του, καθώς και από τους σπουδαίους εκπροσώπους της Ανωγειανής μουσικής κουλτούρας, εκείνης της εποχής.
Προερχόμενος από μουσικόφιλη οικογένεια, στην ηλικία των 17 χρόνων ξεκίνησε δειλά δειλά τα πρώτα του βήματα στη μουσική. Η γλυκιά μελωδία του μαντολίνου, κατάφερε τελικά να τον κατακτήσει και αυτοδίδαχτος πια, αρχίζει το δικό του μουσικό ταξίδι.
Η επαγγελματική του πορεία στο τραγούδι και τη μουσική ξεκίνησε το 2005, με κορυφαία στιγμή την πρώτη του δισκογραφική δουλειά «Αρχής Αγέρας» σε συνεργασία με τον Αντώνη Κοντόκαλο, που κυκλοφόρησε στις αρχές του 2011.
Συγκεκριμένα, τα μουσικά κομμάτια, Ο έρωντάς σου θάλασσα, Έρωτας των αισθήσεων και Ψεύτικη αγάπη, που περιλαμβάνονται στο δίσκο «Αρχής Αγέρας», «ντύθηκαν» εξ ολοκλήρου από τις ιδιαίτερες μουσικές συνθέσεις του Χάρη.
Έπειτα, ακολούθησαν εμφανίσεις σε όλη την Κρήτη, αλλά και σε διάφορα μέρη της Ελλάδας.
Ταξίδι φως μου είναι η ζωή, είναι ο τίτλος της πρώτης προσωπικής, δισκογραφικής δουλειάς του Χάρη Φασουλά, που κυκλοφορεί από τη δισκογραφική εταιρεία “ΑΕΡΑΚΗΣ – ΚΡΗΤΙΚΟ ΜΟΥΣΙΚΟ ΕΡΓΑΣΤΗΡΙ & ΣΕΙΣΤΡΟΝ”.
Ο Χάρης Φασουλάς, με τη συγκεκριμένη δισκογραφική δουλειά, στόχο έχει να τονίσει την υπεροχή της Κρητικής μουσικής κουλτούρας, προσδίδοντάς της όμως, έναν πιο έντεχνο χαρακτήρα.
Οι ιδιαίτεροι στίχοι και οι συνθέσεις που έχει αναλάβει ο ίδιος στα 5 από τα 9 τραγούδια που περιέχονται στο δίσκο, προέρχονται από έντονα προσωπικά του βιώματα και συναισθήματα.
Συνοδοιπόροι στο μουσικό του αυτό «ταξίδι», δύο σπουδαίοι μουσικοί, ο Βασίλης Σταυρακάκης, αλλά και ο Γιώργης Βρέντζος (Κάτης), που με τις μοναδικές τους ερμηνείες, επισφραγίζουν με τον καλύτερο δυνατό τρόπο, τον ιδιαίτερο χαρακτήρα της νέας δισκογραφικής δουλειάς του Χάρη, Ταξίδι φως μου είναι η ζωή.
Οι ηχογραφήσεις πραγματοποιήθηκαν στο Studio Rec του Μενέλαου και Γιώργου Νταγιαντά.
Οι μουσικοί που συμμετείχαν : Μιχάλης Κονταξάκης, Γιώργος Ζαχαριουδάκης, Άννα Μεσσαριτάκη, Μενέλαος Νταγιαντάς, Γιώργος Νταγιαντάς, Γιώργος Μπαμπάτσης, Δημήτρης Μπέρκης, Αντώνης Βουμβουλάκης, Νίκος Χαριστάκης, Δημήτρης Μανουσάκης.
Στο παρακάτω link μπορείτε να ακούσετε το μελωδικό και πανέμορφο ομώνυμο τραγούδι του δίσκου του Χάρη..
Ταξίδι φως μου είναι η ζωή λύπες χάρες γεμάτο…
Τη μια σε στέλνει στσ’ ουρανούς μα κι΄άλλες πιάνεις πάτο…
Επετειακό: 1814-2014, 200 χρόνια από την ίδρυση της Φιλικής Εταιρείας
Λίγο πριν φύγει το 2014, ας μνημονεύσουμε την επέτειο για τα διακόσια χρόνια από την ίδρυση της Φιλικής Εταιρείας, και ας θυμηθούμε τον ρόλο της στην Ελληνική Επανάσταση. Ο Ρήγας με την σημαντική ‘ρήση του πως «εκ των γραμμάτων γεννάται η προκοπή», έθεσε τη βάση της προόδου ενός έθνους, η οποία θα πρέπει να βασίζεται στην ανάπτυξη των «γραμμάτων» και η οποία ως επακόλουθο θα φέρει την ανάπτυξη της κοινωνίας. Το 1806, η Ελληνική Νομαρχία που εκδόθηκε στην Ιταλία, αποτέλεσε το ύψιστο πνευματικό ιστορικό σύγγραμμα του νεοελληνικού λόγου και του φιλελεύθερου στοχασμού. Η Ελληνική Νομαρχία του Ανωνύμου του Έλληνος θωρείται το επαναστατικό μανιφέστο του Ελληνικού διαφωτισμού. Ο Ελληνικός διαφωτισμός αποτέλεσε το ιδεολογικό ρεύμα το οποίο τροφοδότησε το σχέδιο για την επαναστατική προοπτική της Ελλάδας.
Η Ευρώπη του Ναπολέοντα καταρρέει το 1814 στο Βατερλώ και στο Συνέδριο της Βιέννης το 1815 η Ιερά Συμμαχία των μοναρχών αναλαμβάνει την προάσπιση των θρόνων και θέτει τις ανατρεπτικές προθέσεις υπό διωγμό. Αυτό βέβαια δεν εμπόδισε την ύπαρξη επαναστατικών ομάδων, οι οποίες όμως δρούσαν υπόγεια και μυστικά. Την πρόθεση των Ελλήνων για την εθνική αναγέννηση και εθνική συγκρότηση ήρθε να στηρίξει η Φιλική Εταιρεία, η οποία ιδρύθηκε στην Οδησσό στα τέλη του 1814. Ιδρυτές της Φιλικής Εταιρείας ήταν τρεις υπάλληλοι εμπορικών οίκων και μικροέμποροι, ο Νικόλαος Σκουφάς, ο Αθανάσιος Τσακάλωφ και ο Εμμανουήλ Ξάνθος. Η εμπειρία τους, από την συμμετοχή τους σε μασονικές στοές και σε οργανώσεις που στήριζαν το όραμα της Εταιρείας του Ρήγα Βελεστινλή, τους έκανε να αναπτύξουν πρακτικές με έντονα μυστικιστικό χαρακτήρα. Η μετατροπή της Εταιρείας σε ανατρεπτική δύναμη έγινε σταδιακά, με την στρατολόγηση εκατοντάδων επιφανών Ελλήνων , ενώ η μεταφορά της έδρας της στην Κωνσταντινούπολη(1818) την απελευθέρωσε από την επιτήρηση των ρωσικών αρχών και της έδωσε την δυνατότητα να συντηρεί το μυστήριο της Αόρατης Αρχής, καταδεικνύοντας τον τσάρο ως υποστηρικτή της και κατ’ επέκταση τον Καποδίστρια. Όταν ο Καποδίστριας, ο οποίος διήυθυνε την ρωσική διπλωματία, αρνήθηκε την θέση του επαναστάτη ηγέτη της Φιλικής Εταιρείας, την αρχηγία ανέλαβε ο Αλέξανδρος Υψηλάντης, στρατηγός και υπασπιστής του τσάρου, γόνος Φαναριώτικης οικογένειας, η οποία ανήκε σε παλαιούς ηγεμόνες της Βλαχίας. Η ιδιότητα του Υψηλάντη ως στρατιωτικού, σήμαινε πως η εταιρεία ετοιμαζόταν για πολεμική αναμέτρηση.
Ο Υψηλάντης αρχικά επεδίωξε να ξεκινήσει την επανάσταση από τις παραδουνάβιες περιοχές(Ρουμανία), διότι η Φιλική Εταιρεία έβλεπε την επανάσταση ως μία κίνηση, που θα συσπείρωνε τους άλλους χριστιανικούς λαούς και πληθυσμούς των Βαλκανίων και θα ανέτρεπαν την απολυταρχία του σουλτάνου. Τα σχέδια των Φιλικών δεν ευόδωσαν και η εξέγερση στη Μολδοβλαχία απέτυχε. Η επανάσταση τελικά ξεκίνησε και προχώρησε στην Πελοπόννησο, όπου η χριστιανική άρχουσα τάξη ήταν ισχυρή, οι ελληνικοί πληθυσμοί συμπαγείς και το αίτημα του αγώνα προσανατολίστηκε στον στόχο της ελληνικής ανεξαρτησίας. Μπορεί η Φιλική Εταιρεία να προετοίμασε επί της ουσίας τον αγώνα για την απελευθέρωση των Ελλήνων, δεν διατήρησε όμως την ηγεμονική της θέση μετά την έναρξη της Επανάστασης. Η Επανάσταση του 1821 συνέβη στο πλαίσιο μιας παγκόσμιας αναταραχής, όπου στη Μεσόγειο, την Ιταλία, την Ισπανία και τη Λατινική Αμερική γίνονταν εξεγέρσεις ακολουθώντας τον δρόμο που χάραξαν οι επαναστάσεις των Ηνωμένων Πολιτειών και της Γαλλίας. Ο αγώνας των Ελλήνων συμπεριελήφθη ως τμήμα ενός παγκόσμιου κινήματος, με αυτονόητες συμμαχίες αλλά και ανάλογες εχθρότητες. Υπάρχουν πολλές απόψεις για το τι προκάλεσε την ελληνική εξέγερση, όμως αυτό που έχει τελικά σημασία είναι ότι ξεκίνησε από όλα τα κοινωνικά στρώματα, που, αν και τα συμφέροντά τους ήταν αντικρουόμενα, είχαν το ίδιο αίτημα: να διώξουν τους Τούρκους.
Η Φιλική Εταιρεία ήταν η έμπρακτη απάντηση στην προβληματική της ιστορικής απαίτησης για την αφύπνιση των Ελλήνων, που οδήγησε στην εξέγερσή τους και στην αποτίναξη του οθωμανικού ζυγού. Ο Γάλλος φιλόσοφος και κοινωνιολόγος Raymond Aron έγραψε πως γνωρίζει την ύπαρξη έθνους όταν διαπιστωθεί ότι τα μέλη του είναι έτοιμα να πεθάνουν για να το υπερασπιστούν. Τα 200 χρόνια από την ίδρυση της Φιλικής Εταιρείας είναι, αν μη τι άλλο, μια ευκαιρία να θυμηθούμε, διότι η μνήμη είναι προνόμιο όχι μόνο μιας ατομικής συνείδησης, αλλά και μιας συλλογικής, η οποία μας επιτρέπει να διατηρούμε ζωντανό μέσα μας το ιστορικό παρελθόν και να παίρνουμε τις κρίσιμες πληροφορίες, για τον τρόπο με τον οποίο θα μπορούσαμε να αντιμετωπίσουμε το μέλλον μας ως έθνος και ως πολίτες του Ελληνικού κράτους.
Ιωάννα Μπισκιτζή
Λέκτορας κλασικής φιλολογίας.
Πηγές: Δημαράς Κ. Θ., Νεοελληνικός Διαφωτισμός, Ερμής, Αθήνα ,1980
Dakin D., The Greek Struggle for Independence, 1821-1833, Batsford,London, 1973
Πασχάλης Μ. Κιτρομηλίδης, 1821: Η γέννηση ενός έθνους – κράτους, Σκάι, Αθήνα, 2010
Ο Σύλλογος Γονέων & Κηδεμόνων του Δημοτικού Σχολείου Ανωγείων σας ενημερώνει ότι την Δευτέρα 21/12 και την Τρίτη 22/12 στο χώρο του Δημοτικού Σχολείου Ανωγείων (στις ώρες λειτουργίας) διοργανώνεται από τα παιδιά της ΣΤ’ τάξης παζάρι με χειροποίητα έργα από τα ίδια τα παιδιά (δώρα, στολίδια κτλ), με στόχο την συλλογή εσόδων για την πραγματοποίηση της ετήσιας εκδρομής της ΣΤ’ Τάξης.
Ελάτε να δούμε τις δημιουργίες των παιδιών μας και να βοηθήσουμε την προσπάθεια τους!
https://www.youtube.com/watch?v=m7G0MvLaVaY&feature=youtu.be (Πατήστε εδώ για να δείτε το κήρυγμα)
Παρουσία πολλών πιστών από κάθε γωνία της Κρήτης έγινε σήμερα Παρασκευή η καθιερωμένη λειτουργία για άντρες στην εκκλησία του Αγίου Γεωργίου στα Ανώγεια.
Μετά την λειτουργία οι άνδρες δέχτηκαν την Θεία μετάληψη από τον π. Ανδρέα Κεφαλογιάννη ο οποίος στη συνέχεια στο κήρυγμα του τους μετέφερε τα μηνύματα των Χριστουγέννων και τον συσχετισμό τους με τις δύσκολες εποχές που περνάει η Ελλάδα τα τελευταία χρόνια.
Αναλυτικά το κήρυγμα έχει ως εξής:
” Αγαπημένα τέκνα του Χριστού. Του γεννηθέντος ,του αγωνισθέντος, του σταυρωθέντος αλλά και αναστάντος Χριστού.
Η ενσάρκωση των Χριστουγέννων σημαίνει ακριβώς το μέγα γεγονός της αλλαγής της πνευματικής,σ’ ολόκληρο τον κόσμο.Τότε άλλαξαν όλα.Ήρθε το παιδί Ιησούς και από εκείνη τη στιγμή και πέρα έλαμψε το άστρο της Βηθλεέμ για να φωτίσει τον δρόμο των μάγων ,οι οποίοι έσπευσαν να προσκυνήσουν τον Χριστό στην ταπεινή φάτνη.2014 χρόνια πριν .Το μεσοτοίχιον του φραγμού διαλύεται ,τα τείχη διερήγησαν της παλιάς πολύμορφης και πάρα πολύ φθαρμένης παλιάς πίστης των ανθρώπων των ειδώλων.
Χριστός γεννάται δοξάσατε θα πούμε αύριο και μεθαύριο, αλλά αυτό το Χριστός γεννάται με ποια καρδιά θα το πουν οι Έλληνες; Οι Έλληνες της μεγάλης καταστροφής ,γιατί δεν μιλώ μόνο για την οικονομική καταστροφή, αλλά μιλώ για την πνευματική καταστροφή η οποία λειτούργησε τόσα πολλά χρόνια για να μας διαλύσει και να φτάσουμε μέσα από την πνευματική ,στην οικονομική καταστροφή , την οποία ζούμε δραματικά και εφιαλτικά 5 ολόκληρα χρόνια τώρα.
Από την φάτνη που γεννήθηκε ο Χριστός και οι μάγοι ήρθαν και τον προσκύνησαν άνοιξαν άλλοι δρόμοι για την πνευματικότητα του κόσμου.
Όμως η άγρια δυναστεία των Ρωμαίων ,οι Έπαρχοι τότε και Βασιλείς της περιόδου ,όπως ο Ηρώδης,ο οποίος έσφαξε τα παιδιά των Εβραίων έως 2 ετών ,γιατί εφοβείτο μήπως ένα από τα παιδιά αυτά είναι ο Χριστός ,ο οποίος θα ανέτρεπε την εξουσία την δικιά του και θα απειλούσε την εξουσία των Ρωμαίων που είχαν κατακτήσει ολόκληρο τον τότε κόσμο.Από τους οποίους άρχισε πραγματικά ο ολοκληρωτισμός για ολόκληρη την ανθρωπότητα .Τότε κατ έσφαξε τα νήπια και τότε κλαυθμός και οδυρμός,γιατί τι χρωστούσαν αυτά τα αθώα παιδιά εκείνης της περιόδου.
Μπορεί κανείς να παρομοιώσει τον φόβο των τότε Ρωμαίων που κατ έσφαξαν τα παιδιά ,με την μετέπειτα ιστορία .Πλέον του Β’ Παγκοσμίου πολέμου που κυνηγήθηκαν πάλι τα παιδιά των Εβραίων στην Ευρώπη ολόκληρη κι έγιναν στάχτη, κι έγιναν σαπούνι και κατεστράφη ολόκληρη η γενιά εκείνη των Εβραίων.
Στιγμές αθλιότητας ,στιγμές ανθρώπινης αγριότητας, στιγμές θηριωδίας τις οποίες νομίσαμε ότι θα τις ξεπεράσουμε με τη λήξη του Β’ Παγκοσμίου πολέμου ,αλλά ατυχώς ,οι Γερμανοί όσο και αν σαν λαός είναι πειθαρχημένος, ένας λαός αν θέλετε ένας λαός ο οποίος έχει μια βαθιά κληρονομιά κουλτούρας μέσα του, την Ελληνική πραγματικότητα και την Λατινική του παιδεία και υποτίθεται ότι μέσα από τη φιλοσοφία των μεγάλων φιλοσόφων του και την τέχνη των μεγάλων καλλιτεχνών του, θα μπορούσε να διαμορφώσει μια καινούρια εποχή για την Ευρώπη ολόκληρη.
Αλλά φαίνεται το DNA είναι πολύ ισχυρότερο και από τη θέληση των ανθρώπων. Και είδαμε τους νέους Γερμανούς με θαυμασμό ότι ξανά έστησαν τη χώρα τους, τη στήσανε από τα ερείπια μέσα και την ξανά συνέστησαν, αλλά ξέχασαν ότι είχαν καταστρέψει μια φορά στον Α’ Παγκόσμιο πόλεμο ολόκληρη την Ευρώπη. Χάσανε τον πόλεμο και υποτίθεται ότι δεν θα έπρεπε να τολμήσουν ξανά τέτοιο πράγμα ,αλλά αυτοί έκαναν ξανά τον Β’ Παγκόσμιο πόλεμο και κατέστρεψαν ολόκληρη την ανθρωπότητα και ολόκληρη τη Γερμανία.Τότε βέβαια δεν αναστήθηκαν εύκολα οι άλλοι λαοί, ανεστήθη όμως η Γερμανία και έπρεπε να αναμνησθεί όλων αυτών των καταστάσεων της φρίκης και να μην τη συνεχίσει,αλλά να γίνει ένα παράδειγμα πνευματικό για ολόκληρη την Ευρώπη. Να μη θελήσει να εκμεταλλευτεί και να κυριαρχήσει του ζωτικού χώρου των λαών της Ευρώπης αλλά να αφήσει την δυνατότητα μιας αγαπητικής κοινωνίας στην Ευρώπη που θα μπορούσε να το κάνει με τη δική της οικονομική ισχύ.
Αδίστακτος ο άνθρωπος και αχόρταγος.
Αυτό αποτέλεσε και την καταστροφή τη δική μας και εμείς όχι ως αθώοι αλλά ως παραλογισμένοι μέσα από την ψευδό ευημερία σπεύσαμε να ακολουθήσουμε όλοι την ιστορία αυτή και εχάσαμε ακριβώς τον προσανατολισμό μας μέσα σε μια απόλυτη υλοκρατία.Χάσαμε την πνευματικότητα μας,χάσαμε τα ιερά και τα όσια μας ,χάσαμε τις οικογένειες μας ,χάσαμε την κοινωνική μας ενότητα,χάσαμε τα πάντα.Αυτή την ώρα είμαστε στα χέρια των δυναστών,βρισκόμαστε στον όλεθρο.Ποιος θα μας σώσει,ο λαός είναι αποίμαντος ,ούτε πνευματικοί άνθρωποι υπάρχουν να συνεγερθούν και να κηρύξουν την ψυχή του λαού,ούτε εκπαιδευτικοί υπάρχουν ,ούτε πολιτικοί υπάρχουν ούτε τίποτα.Κι ο λαός που να στραφεί,τι να κάνει,βρίσκεται στην απόγνωση.
Βρίσκεται σε απόγνωση γιατί δεν έχει ούτε κι αυτόν τον άρτο τον επιούσιο. Βρίσκεται σε απόγνωση γιατί τον πνίγουν τα μνημόνια. Βρίσκεται σε απόγνωση γιατί δεν αντέχει άλλο να βλέπει και να ακούει όλους αυτούς που τον έχουν ισοπεδώσει, που τον έχουν καταστρέψει, που τον έχουν οδηγήσει στην εξαθλίωση, να του λένε ότι είναι εδώ για τον… σώσουν.
Ε, όχι δεν θέλουμε άλλο σώσιμο, φτάνει πια! Αυτό που θέλει ο λαός είναι να απελευθερωθεί από τα δεσμά και τα δεινά που έχει συσσωρεύσει στη χώρα το ΔΝΤ και όλο αυτοί που μας το κουβάλησαν.
Κι όμως, αυτοί που του άνοιξαν την πόρτα έχουν σήμερα το θράσος να ζητάνε και τα ρέστα, να λένε ότι… επέστρεψαν για μια νέα αρχή. Όχι, δεν θέλουμε νέες αρχές, δεν θέλουμε ψευτοσωτήρες και ανθρώπους που έστησαν τη χώρα στα 11 βήματα. Θέλουμε ανθρώπους ελεύθερους, θέλουμε ανθρώπους που θα παλέψουν για να διώξουμε από τη χώρα τη νέα γερμανική κατοχή. Που θα πολεμήσουν το Δ΄ Γερμανικό ΡΑΪΧ. Ο ελληνικός λαός δεν έχει πλέον άλλα περιθώρια. Δεν θα πρέπει σε καμία περίπτωση να πέσει ξανά θύμα των νέο-γκεσταμπιτών!!! Και θα πω και κάτι, που το συζητάμε όλοι στις δημόσιες τοποθετήσεις μας.
Για την Μικρασιατική Καταστροφή κάποιοι οδηγήθηκαν στο Γουδί. Για τη σύγχρονη Μικρασιατική καταστροφή, όπου γίναμε πρόσφυγες στον ίδιο μας τον τόπο θα πληρώσει κανείς; Θα δικαστεί κανείς; Θα βρεθεί ένας δικαστής να ανοίξει το φάκελο για το πώς οδηγηθήκαμε στο ΔΝΤ; Πρέπει να βρεθεί, αυτό επιβάλλουν οι ιστορικές στιγμές που ζούμε, γιατί φωνάζουν από τους τάφους οι χιλιάδες νεκροί από τις αυτοκτονίες, γιατί φωνάζουν στους δρόμους οι χιλιάδες άνεργοι, γιατί βγάζουν κραυγή αγωνία οι χιλιάδες άστεγοι, γιατί βγάζουν καθημερινά αναστεναγμό όλοι οι Ελληνες.
Ας βρεθεί επιτέλους ένας σύγχρονος Τερτσέτης, ένας σύγχρονος Πολυζωϊδης για να δικάσουν εκείνους που καταδίκασαν σε θάνατο την ελληνική κοινωνία.
Χριστός γεννάται δοξάσατε,χριστός εξ ουρανών απαντήσατε και σας καλώ λοιπόν μέσα σ’ αυτό το σκοτάδι να έλθετε εσείς μαζί μας να αναζητήσουμε το φως το αιώνιο της ελπίδας του Χριστού.Για να ξανά δοξάσουμε την πίστη και την ορθόδοξη ψυχή μας,να ξανά δοξάσουμε την ελπίδα για την ανάσταση του γένους,του τόπου και του λαού.Ο οποίος περιστρέφεται στο άγνωστο,στην αβεβαιότητα,στην εγκληματικότητα,την φρίκη.Γνωρίζουμε ότι σε παγκόσμια κλίμακα αποτελούμε ένα επιλεγμένο θύμα για να σταματήσει αυτή η πνευματική ελευθερία και χριστιανική ανεξαρτησία του λαού μας.
Όμως δεν πρέπει να καμφθούμε. Αυτήν την ώρα του σκοταδιού του πνευματικού ,αυτή την ώρα της μεγάλης κρίσης η οποία μπορεί και να μεγαλώσει εμείς πρέπει να αντισταθούμε πνευματικά και να μη δούμε μόνο τη κίνηση της ελπίδας,το Χριστός γεννάται δοξάσατε,αλλά και να δούμε την ουσία αυτού του γεγονότος για τον ίδιο το σταυρό και τη σταύρωση αλλά και την Ανάσταση.
Αν θέλουμε πραγματικά την ώρα κατά την οποία κινδυνεύει ολόκληρος ο Χριστιανισμός και βλέπουμε γύρω μας ότι οι Χριστιανοί κατασφάζονται .Έχουμε μια νέα δίωξη των Χριστιανών όπως επί Ρωμαικών χρόνων ,με όλους αυτούς τους τζιχαντιστές οι οποίοι κάνουν επιθέσεις.Γιατί η Δύση έδωσε την αφορμή τόσα χρόνια για το μίσος του Μουσουλμανικού κόσμου εναντίον της Δύσης της εκμεταλλεύτριας ,της Δύσης της ψεύτρας,τη Δύση της ανυπόστασης,της Δύσης της άθεης σε τελευταία ανάλυση.
Αυτή την ώρα ο Χριστός που προδόθηκε για μια ακόμη φορά και για την γέννηση που είναι η ελπίδα και με την ενσάρκωση του και για όλη τη διαδρομή των θαυμάτων του και των μεγάλων ελπίδων ,αυτή την ώρα πάλι ξανά προδίδεται.Συνεπώς εμείς δεν έχουμε δικαίωμα αν θέλουμε να λέμε ότι είμαστε αληθινοί χριστιανοί παρά απλώς και μόνο να σταθούμε δίπλα εις τη φάτνη ταπεινά με το γόνο , να υμνήσουμε την Παρθένο να υμνήσουμε το βρέφος και να ακολουθήσουμε τον δρόμο αυτής της λάμψης της Πίστεως της οποία εχάραξε…”.


