Τοπικά
Το δικό του αποτύπωμα την δεκαετία του ‘ 70 άφησε στ΄Ανώγεια ο γενάρχης του νεοελληνικού θεάτρου, ο Ιάκωβος Καμπανέλλης που «έφυγε» χθες από τη ζωή.
Ήταν ένας από τους στενούς συνεργάτες του Μάνου Χατζιδάκι στην οργάνωση των πολιτιστικών εκδηλώσεων στ΄ Ανώγεια, σε συνεργασία με το Τρίτο Πρόγραμμα, με δήμαρχο το Γιώργη Κλάδο.
Ο Ιάκωβος Καμπανέλλης συμμετείχε στις επιτροπές διαγωνισμού, για το χορό και το τραγούδι. Ο μεγάλος συγγραφέας εκτιμούσε ιδιαίτερα τα Ανώγεια και τους Ανωγειανούς, καθώς είχε συνεργαστεί με τον αείμνηστο Νίκο Ξυλούρη, σε μια από τις καλύτερες μεταπολεμικές θεατρικές παραστάσεις που παίχτηκε μέσα στη δικτατορία, το «Μεγάλο μας Τσίρκο», που είχε ο ίδιος γράψει.
Ας είναι ελαφρύ το χώμα που θα τον σκεπάσει.
Μετά από ένα συναρπαστικό και χορταστικό ματς ο ΑΕΤΟΣ γνώρισε τελικά την ήττα στις Αρχάνες από τον Γιούχτα με 5-3. Η ομάδα μας βρέθηκε πίσω στο σκορ με 2-0 ισοφάρισε σε 2-2 αλλά δεν άντεξε μέχρι το τέλος και ηττήθηκε δίκαια. Τα γκολ για την ομάδα μας πέτυχαν οι Σταυρακάκης, Σφακιανάκης και Σπαχής. Ο Νικηταράς έχασε πέναλτυ στο 81′ ενώ ο διαιτητής Γιαννουλάκης ”έκλεισε” τα μάτια σε καθαρό πέναλτυ πάνω στον Βλαστό στο 42′. Επόμενο ματς που παίρνει πλέον χαρακτήρα τελικού παραμονής με την Ιεράπετρα την Κυριακή στα Ανώγεια όπου όλοι πρέπει να δώσουν το παρόν για να βοηθήσουν τον ΑΕΤΟ.
Βαθμολογία:Πατούχας 21, Ρέθυμνο 20, ΑΕΤΟΣ 16, Ακρίτας 15, Πανακρωτηριακός 14.
Γιώργης Μπαγκέρης
Με θέμα την έγκριση της απογραφής περιουσίας-ισολογισμού, έναρξης 1-1-2011 του Δήμου Ανωγείων, θα συνεδριάσει το Δημοτικό Συμβούλιο την Τετάρτη 30 Μαρτίου και ώρα 19.00.
.
Ένα ακόμα καθοριστικό ματς δίνει την Κυριακή στις Αρχάνες, ο ΑΕΤΟΣ Ανωγείων, με αντίπαλο τον τοπικό Γιούχτα, για την 22η αγωνιστική του Περιφερειακού Πρωταθλήματος. Η ομάδα μας θα παλέψει για το θετικό αποτέλεσμα απέναντι σε ένα δύσκολο αντίπαλο, καθώς είναι πλέον σχεδόν σίγουρο ότι θα υποβιβαστούν 3 ομάδες προς τις τοπικές κατηγορίες και τα περιθώρια έχουν στενέψει αρκετά καθώς απομένουν 5 αγωνιστικές για το τέλος. Αγωνιστικά προβλήματα δεν αντιμετωπίζει ο προπονητής Μηνάς Πίτσος. Θυμίζουμε ότι το πρώτο παιχνίδι στα Ανώγεια είχε έρθει ισόπαλο με 0-0.Ο αγώνας θα ξεκινήσει στις 4μμ με διαιτητικό τρίο τους Γιαννουλάκη,Δρακακάκη,Μαρνέζο του συνδέσμου Χανίων και θα μεταδοθεί ζωντανά ραδιοφωνικά στο www.hxosfm.gr και την εκπομπή ”Ο Ήχος Στα Γήπεδα”.
Η ΒΑΘΜΟΛΟΓΊΑ ΤΗΣ ΟΥΡΑΣ ΜΈΧΡΙ ΣΤΙΓΜΗΣ:
9. Πατούχας 21
10. Ρέθυμνο 19
11. Αετός Ανωγείων 16
12. Ακρίτας 14
13. Πανακρωτηριακός 14
Πολλές φορές η ομορφιά
τη διαφορά την κάνει
Μα ‘ναι και ρόδο όμορφο
που μυρωδιά δε βγάνει
—————————————-
Γιάντα μικρή μου προσπερνάς
και δε μου λες κουβέντα
Που εγώ ΄μουνε που σου ΄κανα
του κόσμου τα κουτέντα
——————————————
Γιάντα μικρή μου προσπερνάς
και δε ρωτάς ήντα κάνω
Που εγώ για την αγάπη σου
κοντεύω να ποθάνω
—————————————
Κάνω κινήσεις νευρικές
μήπως και καταλάβει
Πως έχω πάθει από καιρό
για το σεβντά τση βλάβη
Μίχαλος Δραμουντάνης (του Νικολαριά)
Αιδεσιμότατοι, Κ. Δήμαρχε, κύριοι εκπρόσωποι των τοπικών αρχών, κύριοι Διευθυντές των σχολικών μονάδων, κυρίες και κύριοι,
Όσα χρόνια κι αν περάσουν, η 25η Μαρτίου θα παραμένει η κορυφαία, μοναδική και ταυτόχρονα διπλή γιορτή για κάθε Έλληνα, για κάθε χριστιανό. Κι αυτό γιατί ως χριστιανοί, γιορτάζουμε τον Ευαγγελισμό της Θεοτόκου, αλλά και ως Έλληνες γιορτάζουμε τον Ευαγγελισμό του έθνους μας, αφού την ίδια αυτή ημέρα διάλεξαν οι πρόγονοί μας να σηκώσουν το λάβαρο της επανάστασης ενάντια στον Τούρκο κατακτητή ζητώντας απ’ τα βάθη της καρδιάς τους λευτεριά ή θάνατο.
«ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ Ή ΘΑΝΑΤΟΣ»
Αλήθεια πόσο μεγάλο και πόσο βαθύ είναι το νόημα που κρύβει μέσα της αυτή η απαίτηση! Χρησιμοποιώντας μόνο τρεις λέξεις , οι δυο φαινομενικά αντίθετες. Από τη μια η λευτεριά , η δυνατότητα να ενεργεί ο καθένας μόνος του σύμφωνα με τα πιστεύω του και τις προσωπικές του επιθυμίες , η βασική προϋπόθεση για κάθε τι όμορφο και δημιουργικό στη ζωή των ανθρώπων , η διάθεση για ζωή , η αρχή .
Απ’ την άλλη ο θάνατος, η παραίτηση από τη ζωή , το τέλος. Στη μέση ένα ή διαζευκτικό , που αντί να τις χωρίσει όπως όφειλε , τις ένωσε , τις έδεσε μεταξύ τους και τις έκανε να μοιάζουν ίδιες .
Και πράγματι , για τους Έλληνες του ’21 δεν υπήρχε τρίτη λύση . Έπρεπε να νικήσουν και να λευτερωθούν ή να πεθάνουν . Όποιο από τα δυο ερχόταν, ήταν καλοδεχούμενο. Είχαν περάσει τέσσερις περίπου αιώνες απ’ την αποφράδα, για τον ελληνισμό, εκείνη μέρα που άνοιξε η Κερκόπορτα στα τείχη της Πόλης.
Είχαν περάσει τέσσερις αιώνες δύσκολοι , σκεπασμένοι από το μαύρο πέπλο της απελπισίας, όπου όλα τα σκίαζε η φοβέρα και τα πλάκωνε η σκλαβιά. Και τι δε χρησιμοποίησε ο κατακτητής για να πετύχει τους σκοπούς του. Βία αλλά και χρηματισμό . Εξαναγκασμό και καλοπιάσιμο. Χιλιάδες οι νεκροί από τα αμέτρητα σκληρά βασανιστήρια. Δυσβάσταχτοι οι φόροι και τα χαράτσια. Κι ο χειρότερος για έναν γονιό φόρος , το παιδομάζωμα. Απ’ άκρη σ’ άκρη στον ελλαδικό χώρο επικρατεί ένα απέραντο χάος . Φωτιά και τσεκούρι.
Ο Έλληνας ραγιάς είναι υποχείριο ακόμα και του κατώτερου Τούρκου. Δεν έχει κανένα απολύτως δικαίωμα , κανένα προσωπικό όφελος , καμιά ατομική περιουσία.
Και τα λίγα προνόμια που παραχωρούνται σε λίγους είναι ελάχιστες εξαιρέσεις και δίνονταν περισσότερο για την εξυπηρέτηση της Υψηλής Πύλης και του Σουλτάνου.
Όμως απέναντι σε όλα αυτά , η αδούλωτη ελληνική ψυχή άντεξε, κρατώντας άσβηστο μέσα της τον πόθο της ελευθερίας.
Τον πόθο αυτό τον στέριωναν οι δάσκαλοι και οι ιερείς στο σχολειό, μαθαίνοντας στα ελληνόπουλα κάτω από το λιγοστό φως του κεριού, την περήφανη καταγωγή τους, την ένδοξη ιστορία των προγόνων τους, την πίστη στο Χριστό, τη μητρική τους λαλιά.
Τον υποδαύλιζε η προσπάθεια των Ελλήνων του εξωτερικού, να μεταφέρουν τις επαναστατικές ιδέες, που διαδίδονται την περίοδο εκείνη στην Ευρώπη. Η ιδέα της ισότητας των ανθρώπων, της ελευθερίας και της εθνικής ανεξαρτησίας και η ανάγκη για τη διεκδίκηση τους μεταφέρονται στην υπόδουλη Ελλάδα. Από αυτούς ξεχωρίζουν ο Αδαμάντιος Κοραής και ο Ρήγας Βελεστινλής, που μέσα στο Θούριο συνόψισε και χώρεσε όλα όσα μπορούσε να ζητήσει κάθε άνθρωπος που ήθελε να ζει ελεύθερος.
Τον έκανε τον πόθο αυτό να φαίνεται πραγματοποιήσιμος η κλεφτουριά . Οι πιο περήφανοι και ανυπότακτοι ραγιάδες που πήραν το όπλο τους κι ανέβηκαν στα βουνά , προτιμώντας τη δύσκολη αλλά λεύτερη ζωή του κλέφτη. Οι κλέφτες αποτέλεσαν το στήριγμα του απλού λαού. Τους αγαπούσε, τους θαύμαζε, τους ένιωθε προστάτες του. Ήταν η μαγιά της λευτεριάς κατά το Μακρυγιάννη. Όλα αυτά ήταν επόμενο να ωθήσουν τους Έλληνες να διεκδικήσουν τη λευτεριά πολλές φορές.


