Φωτογραφίες:Τζούλια Νταγιαντά

Συγκινητικές στιγμές εκτυλίχθηκαν χθες το βράδυ, κατά τη διάρκεια του αρφανού του Αγίου Γεωργίου, παρουσία μικρών και μεγάλων όλων των ενοριών των Ανωγείων, με τη φλόγα που μεταδίδει το αναστάσιμο μήνυμα να αφιερώνεται στην 8χρόνη Αλεξία που τραυματίστηκε από αδέσποτη σφαίρα στο κεφάλι την Κυριακή του Πάσχα και δίνει μάχη για τη ζωή της. Ένα μικρό παιδί, ένα ακόμα θύμα της ανοησίας των άσκοπων πυροβολισμών με τα μικρά παιδιά των Ανωγείων να στέκονται στο πλευρό της και να προσκαλούν μαζί με τον π.Ανδρέα Κεφαλογιάννη, την ίδια όταν αναρρώσει και την οικογένεια της για μια επίσκεψη στα Ανώγεια.”Αλεξία σ’αγαπάμε” έγραφε το μήνυμα που είχαν φτιάξει με αναμμένα κεριά οι μικροί των Ανωγείων, ενώ δυο ακόμα παιδιά, ο Βασίλης  Φασουλάς του Χουμά και ο Άρης Μανουράς του Λευτέρη, έπαιξαν με τα λαούτα τους και αφιέρωσαν πέντε μαντινάδες στην 8χρόνη τις οποίες έγραψε για την περίσταση ο Βασίλης Σωπασής:

Με ένα κερί κάνουμε ευχή και προσευχή για σένα…

Να γίνεις γρήγορα καλά χωρίς φτερά σπασμένα…

——————————————————————

Ένα λουλούδι όμορφο είσαι και σου αξίζει…

Να ανθίζεις και τσοι μυρωδιές ο κόσμος να μυρίζει…

—————————————————————–

Να μη πονείς και να μη κλαις γιατί είσαι ένα κοπέλι…

Που μόνο γέλια και χαρές στο ψεύτη κόσμο θέλει…

————————————————————————

Άμα απ το κόσμο φύγουνε τα όπλα και οι σφαίρες…

Τότε θα ξημερώσουνε ειρηνικές ημέρες…

—————————————————————–

Για ένα κόσμο με χαρές και γέλια αντί για σφαίρες…

Είναι τα όπλα τα παιδιά για πιο καλές ημέρες…

Πριν ανάψει ο αρφανός και αφού όλοι μαζί έψαλαν το Χριστός Ανέστη, ο π.Ανδρέας Κεφαλογιάννης μίλησε στον κόσμο που είχε συγκεντρωθεί τονίζοντας τα εξής για τους συμβολισμούς της εκδήλωσης αυτής:” Η υπόσχεση που σας δώσαμε παιδιά το Μεγάλο Σάββατο, πραγματοποιείτε σήμερα. Όλες τις προηγούμενες ημέρες οι νεαροί της ενορίας του Αγίου Γεωργίου έκοψαν τα αρφανόξυλα και τα έφεραν εδώ. Θέλω να σας εξηγήσω κάτι που δεν το γνωρίζετε. Αρφανό τον λέμε μόνο στα Ανώγεια σε ένα έθιμο που χάνεται πολλούς αιώνες πίσω. Αρφανός, δηλαδή η φωτιά που φαίνεται από απόσταση, για να μεταλαμπαδεύουμε το μήνυμα της Ανάστασης του Χριστού. Για αυτό στον αρφανό δεν καίμε ποτέ Ιούδα, γιατί η θρησκεία μας είναι αγάπης και όχι εκδίκησης.

Σήμερα καίμε τις κακές σκέψεις, τις κακές πράξεις και η φλόγα που θα βγάλει σε λίγο ο αρφανός θα είναι το μήνυμα από εσάς τα παιδιά όλων των ενοριών του χωριού, προσευχής και αγάπης, σε ένα μικρό κορίτσι, την Αλεξία η οποία τη μέρα του Πάσχα δέχτηκε μια αδέσποτη σφαίρα στο κεφάλι. Είδαμε ότι απόψε τα νέα ήταν καλά και το παιδί άρχισε να έχει επαφή με το περιβάλλον. Είναι ένα θαύμα του Χριστού και της Πίστης μας. Η αδέσποτη αυτή σφαίρα, είναι οι αδέσποτες σκέψεις, τα αδέσποτα συναισθήματα, η αδέσποτη λογική σε ένα έθιμο που έχει παραμείνει χωρίς να ξέρουμε το πως, το που και το πότε χρειάζεται.Ας ακουστεί από τα Ανώγεια η φωνή των αθώων παιδικών ψυχών σε όλη την Ελλάδα..”

Ακροδεξιός, Χρυσαυγίτης, Προδότης, Καταδότης, Αριστερός, Κρυφοπασοκτζής, Ψεύτικος, Υπερβολικός, Εθνικιστής, Απαράδεκτος, Ψευτοεπαναστάτης, κουμπουροφώρος και τόσοι άλλοι χαρακτηρισμοί προς το πρόσωπο μου, είναι λέξεις που κλόνισαν κατά καιρούς την εμπιστοσύνη μου προς ορισμένους ανθρώπους αλλά με την πίστη μου και τη δύναμη του Θεού την ανέκτησα εκ νέου. Δεν με πληγώνει η κριτική, κυρίως από συνανθρώπους μου οι οποίοι με το σωστό ή τον λάθος τρόπο αγωνίζονται και αυτοί για τα ιδανικά μας και το καλό της Πατρίδας μας. Δεν με αγγίζει η διαπόμπευση, επειδή αυτή όπως γίνεται, δεν έχει καμία σχέση με τα θεία πάθη του Κυρίου μας και το μεγαλείο στην αντοχή που επέδειξε μέχρι τη Σταύρωση και την Ανάσταση του. Δεν με αγγίζει η συντονισμένη επιχείρηση αποδόμησης του έργου μου για τα παιδιά, τους μαθητές, τη νεολαία, τα ασυνόδευτα παιδιά μετανάστες, την προσπάθεια διατήρησης της ιστορίας του τόπου μας και τη σπορά που προσπαθώ να κάμω ως ρασοφόρος σε όλα τα κατατόπια της περιοχής που ζω, τα Ανώγεια αλλά και σε ολόκληρη την Ελλάδα όπου και όπως το μπορώ. Τίποτα δεν είναι ικανό να πάψει τη σχέση μου με την κοινωνία, με τους ανθρώπους, με τα μυστήρια της εκκλησίας μας κυρίως με τον αγώνα μου ώστε όλοι να είμαστε δίπλα δίπλα χωρίς μίσος αλλά με κατανόηση και σεβασμό. Γνωρίζω πολύ καλά τις ελλείψεις μου ως άνθρωπος και ως εργάτης της Ορθόδοξης Πίστης μας. Όμως δεν είναι Έλλειψη ούτε παρέκκλιση της θείας πρόνοιας και προτροπής, το να έχω μία αγκαλιά για όλους τους ανθρώπους όποιοι και αν είναι, ότι και αν έχουν πράξει, όσο και αν έχουν πληγώσει είτε άλλους ανθρώπους είτε την πατρίδα μου. Η προσπάθεια μου είναι μία και μοναδική. Να αποδείξω πως ο λόγος του θεού, οι διδαχές του Χριστού μας, δεν απευθύνονται σε όσους νομίζουν ότι με τις πράξεις τους έχουν σωθεί, αλλά σε όλους όσους διακρίνω πως υπάρχει ακόμη η ελπίδα να μεταστρέψουν τις αποφάσεις και πράξεις τους η οποίες δεν είναι προς το καλό της Ελλάδας, της Κρήτης. Στην Εκκλησία μας στο Μειντάνι Ανωγείων στον Καπετάνιο μου και άγιο μας Γιώργη, έχουν σκύψει και περάσει το κατώφλι ανάβοντας ένα κερί προσευχόμενοι, άνθρωποι που δεν το χωράει ανθρώπου νους. Πολιτικοί αρχηγοί, υπηρεσιακοί παράγοντες της Ευρώπης, διπλωμάτες, Πρέσβεις, κυβερνητικοί παράγοντες από ξένα κράτη, Μουσουλμάνοι, πλούσιοι και φτωχοί, άνθρωποι αγνοί και τίμιοι μα και άνθρωποι που οδηγήθηκαν από λάθος εκτίμηση της ζωής τους σε παράνομες κακουργηματικές και απαίσιες πράξεις. Άνθρωποι του δόλου αλλά και άνθρωποι που πλήγωσαν ανεπανόρθωτα γονείς, αδέρφια, οικογένειες.
Όλοι τους αντιμετώπισαν την εκκλησιά μας και τον Άγιο μας με σεβασμό και σκυμμένο κεφάλι από δέος και θετικές σκέψεις. Για άλλους γνωρίζω την πορεία τους, για άλλους όχι. Αυτό όμως που με σιγουριά ξέρω και διαδίδω, είναι πως όλοι τους αποχώρησαν από την αγκαλιά μου και τη σκέπη του Αγίου μας με θετικά συναισθήματα και ειλικρινές βλέμμα. «Πιστεύω Ακράδαντα Ότι Η Χειρότερη Αναπηρία Είναι Η Κακή Συμπεριφορά», έλεγε ένας μουσικός. Πιστεύω αδέρφια μου ότι αυτή την Αναπηρία δεν την έχουμε εμείς εδώ στην ενορία μας, ούτε στα Ανώγεια. Λάθη υπάρχουν, όμως δεν είναι λάθη που ορίζουν την πορεία της κοινωνίας και των οικογενειών μας. Είναι λάθη ανθρώπινα που όλοι μας κάνουμε. Λέω συχνά ότι αξίζει να έχουμε αυτοέλεγχο και να ακολουθούμε την πορεία μας μέσω και της θείας εξομολόγησης. Λέω συχνά στους ενορίτες μου και όπου μου επιτραπεί πως κάθε άνθρωπος μπορεί να κρίνει με ευκολία, να κατηγορήσει με ευκολία, να παραπονεθεί, να διαμαρτυρηθεί με ευκολία. Αυτή όμως την ευκολία τη διαθέτουν κυρίως οι απρεπείς οι ασεβείς και οι συναισθηματικά αδέξιοι. Τους καλώ λοιπόν όλους ακόμη και τον εαυτό μου να μην είμαστε απρεπείς, αδέξιοι, ασεβείς, συναισθηματικά αδέξιοι. Όλα όσα και αν μου προσάψουν ως χαρακτηριστικά δε θα με λυγίσουν. Διότι η πίστης δε λυγάτε, η αγκαλιά του θεού και των ανθρώπων δεν αγκυλώνεται, η καθαρή ματιά δε θολώνει. Ο αγώνας για μία Ελλάδα άξια, πνευματικά δυνατή με Έλληνες ευθυτενείς και μονιασμένους, έτοιμοι για τον πόλεμο με τα όπλα της ορθοδοξίας τα οποία είναι η Συγχώρεση, η Αγάπη, η απόλυτη Ελευθερία, ο Σεβασμός, δεν νικάτε. Όποτε όμως χρειαστεί να υπερασπιστούμε τη σημαία μας τη γαλανόλευκη, τα σπίτια μας, τις γυναίκες, τα παιδιά μας, τους γερόντους μας, τα λείψανα των αγίων μας, τις εικόνες των εκκλησιών μας, καμπαναριά και εστίες, τότε γνωρίζουμε καλά, πολύ καλά, πως υπάρχουν και τα ευλογημένα όπλα με τα δυνατά βόλια και ο μη φόβος του προσωπικού θανάτου. Ας σκεφτούν λοιπόν οι κριτές και κατακριτές αν σε αυτό το δρόμο πορεύονται και αυτές τις αποφάσεις έχουν λάβει για τη ζωή τους. Αν είναι δηλαδή πραγματικά έτοιμοι, να χάσουν τα πάντα, να μη νοιαστούν για το θρήνο, αρκεί να συμμετέχουν μπροστάρηδες για την προστασία των ιερών και οσίων μας, ως χώρα. Σχετικά με το ερέθισμα που δόθηκε στους επικριτές μου, επειδή ο Αλέξης Τσίπρας έγινε δεκτός στα Ανώγεια και στην εκκλησιά του Άι Γιώργη, επειδή του έδωσα ένα μπρελόκ με την Ελληνική Σημαία για να την βάλει στα κλειδιά του Μεγάρου Μαξίμου και στην καρδιά του, επειδή τον χαρακτήρισα ως ηγετική φυσιογνωμία και ειλικρινή άνθρωπο, ένα έχω να απαντήσω επί τούτου. Όλα διέπονται από βαθιά πνευματική διάθεση, μέσα από το ορθόδοξο πρίσμα της αγάπης, και φυσικά από το λόγο του θεού “Τις άνθρωπος εξ υμών, εάν έχη εκατόν πρόβατα και χάση εν εξ αυτών, δεν αφίνει το απολωλός εωσού εύρει αυτό; Και ευρών αυτό, βάλλει επί τους ώμους αυτού χαίρων και ελθών εις τον οίκον, συγκαλεί τους φίλους και τους γείτονας, λέγων, Συγχαρήτε μοι ότι εύρον το πρόβατόν μου το απολωλός” Λουκάς ιε’:3-7. “Έλθετε προς Με πάντες οι κοπιώντες και πεφορτισμένοι και εγώ θέλω σας αναπαύσει”, Ματθαίος ια’:28. Ποτέ μου δε δέχτηκα να ταυτίσω την Εκκλησία με τα κομματικά γραφεία, ποτέ η ενορία μου δεν έλαβε οποιοδήποτε ποσό από κόμμα ή πολιτική οργάνωση, ποτέ δεν αντιμετώπισα τους ανθρώπους σύμφωνα με τα πολιτικά τους πιστεύω. Ακόμη και αν ένας φασίστας θελήσει να περάσει το κατώφλι του Αγίου Γεωργίου στα Ανώγεια, θα ευλογήσω την παρουσία του, απλά θα τον ενημερώσω ότι αν μπει και ανάψει κερί, προσκυνήσει και αναπαυθεί στο στασίδι, επιστροφή πια δεν υπάρχει για αυτόν στην ιδεολογία του Φασισμού. Διότι κάθε μορφή φασισμού από όπου και αν προέρχεται μέσα από όποιο πλαίσιο κι αν αναπτύσσεται, δεν είναι αποδεκτή ούτε ευλογείτε, μήτε από τον άγιο μου μήτε από το πετραχήλι μου.
Χωρίς να θέλω να πληγώσω κανέναν, θα ολοκληρώσω την κουραστική ίσως αυτή επιστολή μου προς πάντες, με τα λόγια του Σαίξπηρ «Θα σε προκαλούσα σε πνευματική μονομαχία αλλά βλέπω ότι είσαι άοπλος». Για το λόγο αυτό αγαπημένα μου αδέρφια, σας καλώ σε ανθρώπινη αγκαλιά και κοινή συμπόρευση. Όχι σε μονομαχία. Αν θέλετε εσείς οι επικριτές, όπως αυτό επιθυμώ προσωπικά, να σταθούμε ο ένας δίπλα στον άλλον, δυνατοί ώστε να αισθανθούμε και να βιώσουμε το μαζί, το κοινό, με αγάπη, τότε αδέρφια μου πρέπει να υπομένουμε ο ένας τον άλλο, δίχως εγωισμούς, υπεροψία και την αίσθηση του κορεσμού ότι εμείς είμαστε οι ήρωες και λυτρωτές της χώρας ενώ οι άλλοι όλοι είναι οι κλειδοκράτορες της Κερκόπορτας.
Με αληθινή, ακούραστη πνευματική και ανθρώπινη ΑΓΑΠΗ
Πατήρ Ανδρέας Κεφαλογιάννης
Η Καμπάνα του Άι Γιώργη στα Ανώγεια δε θα πάψει να χτυπάει όσο ζω εγώ και οι Ανωγειανοί.