Τοπικά
26/06/2019
Γράφει η Ελένη Δ. Μπουχαλάκη – Unique Creta
Μια μεγάλη μορφή της Κρήτης, ο πατήρ Ανδρέας Κεφαλογιάννης, ο άνθρωπος που γεννήθηκε για την πατρίδα, για την θρησκεία και για την οικογένεια, που τιμά τον τόπο που τον γέννησε μα και όλη την Ελλάδα, που γι’ αυτόν έγινε ειδικό αφιέρωμα και από το BBC, μίλησε στο Unique Creta με λόγια ντρέτα και σταράτα, όπως έμαθε πάντοτε να κάνει…
Ανώγεια. Με ποιόν τρόπο μιλά στην καρδιά σας ο τόπος που σας γέννησε;
Στα Ανώγεια γεννήθηκα, μεγάλωσα και ζω. Στο χωριό που οι ρίζες του φτάνουν χιλιάδες χρόνια πίσω, γι’ αυτό είναι τόσο γερό το δέντρο αυτό του Ψηλορείτη, μετερίζι που δροσίζονται οι μνήμες του και οι σκιές τους, στην Ανω Γη μας. Όλα τα παιδιά που μεγαλώσαμε και όσα μεγαλώνουν στα Ανώγεια, αντλούμε βιώματα, εικόνες που είναι μοναδικά και δυναμώνουν ακόμη περισσότερο με τη μέθη, από τα ήθη μας, τα έθιμα μας, τις παραδόσεις μας, το γλωσσικό ιδίωμα μας. Όλα τόσο μοναδικά, που μας υπαγορεύουν την ιερή υποχρέωση να τα συνεχίσουμε και να τα μεταλαμπαδεύουμε. Από γενιά σε γενιά, από ματιά σε ματιά, από χέρι σε χέρι, από μιλιά σε μιλιά.
Είναι ευλογία για όλους μας, νιώθω ευλογημένος που ζω κι αναπνέω σε ένα τέτοιο χωριό, το οποίο στολίζει την ελληνική και Κρητική ενδοχώρα.
Στο χωριό αυτό, που ένα από τα σπιτικά του, ήταν φτωχό αλλά τίμιο και υπερήφανο. Σε αυτό το σπίτι μεγάλωσα, με δύο γονείς ήρωες της ζωής, μα και θησαυρούς για μένα και όλα όσα βρισκόντουσαν κάτω από τη σκέπη τους. Ο πατέρας μου, ανάπηρος μιας και του έλειπε το δεξί του χέρι κι όμως τόσο δυνατός, ίσως ο πιο δυνατός άντρας που έχω γνωρίσει στη ζωή μου, δυνατός τόσο ψυχικά όσο και σωματικά. Δίπλα του, η μητέρα μου με σοβαρά προβλήματα υγείας, που όμως δεν την ακούσαμε ποτέ να βαρυγκωμήσει, με ένα συνεχές χαμόγελο στα χείλη και μια προσευχή, ένα Δόξα ο Θεός στη μιλιά της, στη σκέψη της. Πάντα σκεφτόμουνα να καταφέρω να μεγαλώσω με υγεία, ώστε να αξιωθώ να τους βοηθήσω.
Ποιές ήταν οι πρώτες σας αναζητήσεις ψυχής στα παιδικά σας χρόνια και σε ποια ηλικία αποφασίσατε να ακολουθήσετε το δρόμο της Εκκλησίας;
Από 6 -7 χρονών πήγαινα στην εκκλησία, την Παναγία στο Περαχώρι, περνούσα το Ιερό και βοηθούσα τον Παπακώστα μιας και κάτι με κρατούσε ήρεμο, δυνατό γεμάτο ελπίδα και ζωντάνια. Αυτό το κάτι που δεν μπορούσα να αποκωδικοποιήσω, ήταν ο κρίκος μου με το Θεό μας. Δεκατριών ετών περίπου ξεκίνησα σιγά-σιγά να ψάλω και τελειώνοντας την 3η Γυμνασίου με ρώτησε ο Παπακώστας, αν ήθελα να πάω στην Ιερατική Σχολή. Το κουβέντιασα με τον πατέρα μου και από τα χείλη του βγήκε η ελευθερία που μας μεγάλωσε και η αγάπη. Ότι αποφασίσει ο Αντρέας είπε, και ‘γω όδευσα προς την σχολή που με δίδαξε, με έμαθε, με γαλήνεψε. Πήγα, και με τη βοήθεια του Θεού, κατάφερα να τελειώσω την Ιερατική Σχολή και να χειροτονηθώ ιερέας 19 ετών.
Όλα αυτά τα χρόνια που ασκείτε το λειτούργημα της ιεροσύνης, έχετε δει και ακούσει πολλά. Υπήρξε κάποια ιστορία που χάραξε την καρδιά του Ανδρέα Κεφαλογιάννη σαν άνθρωπο και όχι σαν εκπρόσωπο της Εκκλησίας;
Σήμερα πια 35 χρόνια με το σχήμα και το ράσο στην πλάτη μου, έχω ψυχικό αποκούμπι την ιεροσύνη μέσα από την οποία μαγεύτηκα τόσο για τον άνθρωπο, αλλά και λυπήθηκα τόσο για τις δοκιμασίες του. Έχω δει, έχω ακούσει πολλά κι έμαθα για την μοναδικότητα του ανθρώπου που μοιάζει με την μοναδικότητα του Θεού μας. Κάθε ιστορία των ανθρώπων, είναι μοναδική κι αυτή η μοναδικότητα πάντα με εκπλήσσει και ως άνθρωπο, μα κι ως ιερέα. Μέσα από τη Θεολογία, τα ευαγγέλια και τις ανθρώπινες ιστορίες, ζω, αναπνέω και αφουγκράζομαι την κοινωνία, στην οποία τάχτηκα να υπηρετώ κι ως δούλος Θεού κι ανθρώπων να προσπαθώ για το κατάλληλο, το όμορφο, το πρέπον το δυνατό.
Όλο αυτά τα χρόνια, αυτή είναι η δοκιμασία μου και ο κανόνας μου. Να αγωνίζομαι ώστε να υπάρχει γύρω μου σύμπνοια, αλληλεγγύη, το εμείς να υπερτερεί του εγώ, κι όλοι μαζί να ατενίζουμε τον ορίζοντα της ειρήνης και της αγάπης, της προσφοράς και της αλήθειας. Νομίζω πως το εμείς, ο κοινός στόχος, ο κοινός σκοπός, είναι που λείπει σήμερα από όλες τις κοινωνίες, γι΄ αυτό ίσως είμαστε τόσο ευάλωτοι στις σειρήνες που μας περιτριγυρίζουν.
Πιστεύτε ότι ο άνθρωπος διαμορφώνεται από το περιβάλλον που ζει και μεγαλώνει ή ότι υπάρχουν καλές και λιγότερο καλές ανθρώπινες ψυχές;
Σίγουρα το περιβάλλον διαμορφώνει τους ανθρώπους. Μα τους διαμορφώνει κι η πίστη, το θαύμα, ο πόνος, το χαμόγελο, ο ένας άνθρωπος είναι ικανός να διαμορφώσει τον άλλον άνθρωπο. Κι αυτό που λέω σε όλους είναι να περιμένουν λίγο πριν αγριέψουν, να περιμένουν λίγο πριν εκτονωθούν, πριν αντιδράσουν, πριν μιλήσουν. Γιατί αυτό το λίγο της προσμονής, μπορεί να είναι ο παράδεισος τους επί γης. Σε όλη την ορεινή Κρήτη, στα μεγάλα υψόμετρα όπου κι αν πάτε, θα δείτε ανθρώπους που κάποιοι θα τους χαρακτήριζαν ως αγριωπούς στην όψη με αδρά χαρακτηριστικά προσώπου. Όμως περιμένετε αδέρφια μου λίγο, κοιτάχτε, ακούστε, μιλήστε και θα διαπιστώσετε πως η ψυχή τους είναι ευαίσθητη, αγάπης καρδιά έχουν, μπορούν κι ακούν, θωρούν, αγγίζουν. Μοιάζουν αυτοί οι άνθρωποι με πέτρες με βράχια, όμως όσο σκληρή μοιάζει να είναι μία πέτρα, τόσο αναπαύει τον άνθρωπο σαν καθίσει πάνω της αποκαμωμένος από τα δύσκολα και την πορεία του. Αυτό ας γίνουμε όλοι μας. Άσχετα από όσα μας αγριεύουν, ας γίνουμε ανάπαυση για τους συνανθρώπους μας.
Κάποιο περιστατικό που σας έκανε να νιώσετε πολύ έντονα δικαίωση από όσα αγωνίζεστε κατά καιρούς να συνεισφέρετε από το δικό σας μετερίζι;
Δικαίωση ένιωσα, όταν είδα το χαμόγελο του πατέρα μου στα χείλη του, μετά τη χειροτονία μου. Δικαίωση ένιωσα, όταν αγκάλιασα τα παιδιά μου με το που γεννήθηκαν. Δικαίωση ένιωσα, όταν είδα το χαμόγελο των ανθρώπων κατά τη Θεία κοινωνία. Δικαίωση ένιωσα , όταν ένας προβληματισμένος άνθρωπος μέσα από το Μυστήριο της Θείας Εξομολόγησης και από την επικοινωνία που είχαμε, αισθάνθηκα ότι βρήκε δύναμη να σηκωθεί και πάλι. Δικαίωση ένιωσα, όταν βρέθηκα μπροστά στις χιλιάδες των Μακεδόνων να τους μιλάω για μία πατρίδα, για μία Ελλάδα για μία ομόνοια και κατάλαβα ότι όλα όσα ένιωθα εγώ ένιωθαν και εκείνοι, που σημαίνει ότι η Ελλάδα μπορεί να αντιστέκεται, μπορεί να υπάρχει. Δικαίωση ένιωσα, όταν κατάφερα να συλλέξω τους καρπούς από τα δέντρα και από τα φυτά που καλλιεργώ στον κήπο μου. Δικαίωση ένιωσα, όταν κατάλαβα ότι η γυναίκα που βρέθηκε μπροστά στο δρόμο μου με την ευλογία του Θεού, ήταν το καλύτερο που μπορούσε να συμβεί για να δημιουργηθεί και να κρατηθεί η οικογένειά μας, δυνατή κι αγαπημένη. Δικαίωση ένιωσα, όταν δύο φαμίλιες στα Ανώγεια δεν κατάφεραν να κρατήσουν την ισορροπία μεταξύ τους, με αποτέλεσμα τα δάκρυα να ήταν πολλά, αλλά με παρέμβαση χωριανών και δικιά μου, αυτές οι δύο οικογένειες να μπορούν να συνυπάρχουν σήμερα. Δικαίωση ήταν, όταν κατάλαβα ότι οι άντρες του χωριού μας, οι κτηνοτρόφοι μας, οι άνθρωποι που βιώνουν ως ορεσίβιοι τα δύσκολα των ορεινών χωριών και των πλαγιών του Ψηλορείτη, έχουν τη δύναμη και το θέλω να κάνουν το σταυρό τους, την προσευχή τους και να κοινωνούν των αχράντων μυστηρίων, στις λειτουργίες για τους άντρες που πραγματοποιούμε στον Αη Γιώργη δύο φορές το χρόνο. Δικαίωση ένιωσα και νιώθω, που βλέπω ότι αυτή η χώρα πολεμιέται αλλά αντέχει, χτυπιέται αλλά αντέχει, γονατίζει αλλά ξανασηκώνεται και γεννήθηκε, για να συνεχίσει να υπάρχει στους αιώνες των αιώνων.
To μεγαλύτερο σας ιδανικό είναι…
Το μεγαλύτερο μου ιδανικό είναι η Ορθοδοξία, που μέσα της κρύβει και την του Χριστού θεία πίστη και την του Θεού αγάπη και τη γαλανόλευκη, και τα βουνά της πατρίδας μας και τις θάλασσες, και τη γη και τους ανθρώπους. Ανθρώπους όχι μόνο της χώρας μου, αλλά όλου του κόσμου. Αυτό είναι η Ορθοδοξία, μία τεράστια σφιχτή αγκαλιά, που προσφέρει ασφάλεια και όλα όσα έχει ανάγκη ο άνθρωπος.
Κλείνοντας θα θέλαμε να μας συστήσετε τον πατήρ Ανδρέα Κεφαλογιάννη του λαού και τον Ανδρέα Κεφαλογιάννη με την ανθρώπινη ιδιότητα του.
Ανδρέας Κεφαλογιάννης, πρεσβύτερος του ιερού ναού Αγίου Γεωργίου Ανωγείων, που γεννήθηκα, μεγάλωσα και παρέμεινα στον τόπο μου, ως άνθρωπος ως ιερέας, ως πατέρας, ως παππούς, ως δημότης, κάτοικος ενός αρχοντικού, ιστορικού, πολιτισμένου, γεμάτο αξίες δήμο, αυτό των Ανωγείων, της Άνω Γης, ως Έλληνας, ως πολίτης, ως δημοκράτης, ως αγωνιστής, ως επαναστάτης, ως όλα εκείνα που μπορούν να χαρακτηρίζουνε από τον πρώτο μέχρι και το τελευταίο άνθρωπο. Γιατί οι άνθρωποι είμαστε όλοι ίδιοι. Άσχετα αν κάποιοι προσπαθούν να κρυφτούν πίσω από την ύλη και άλλοι προσπαθούν να κρυφτούν πίσω από τη μοναξιά τους. Ο άνθρωπος τα έχει όλα. Και τη χαρά και τη λύπη και την ειλικρίνεια και το ψέμα και την έπαρση και την ταπεινότητα, έχει τα πάντα. Αυτά τα πάντα, όταν τα συναντάς σε έναν άνθρωπο να ξέρεις ότι ο άνθρωπος αυτός είναι αληθινός. Τους μονόμπαντους, τους μονόχνωτους, τους τέλειους να φοβάσαι μη σε μπερδέψουν, μη σε πλανέψουν, μη σε ξεστρατίσουν.
Δημοσιεύθηκε σε: 
“Δεν βγαίνουν οι λέξεις Γιώργη. Δεν βγαίνουν τα λόγια. Έγινε αυτό που όλοι φοβόμασταν από την αρχή που αρρώστησες. Όπως έλεγες και εσύ: ποιος βγήκε νικητής από αυτή την αρρώστια; Ήσουν αρκετά συνειδητοποιημένος, το ήξερες, το συναισθανόσουν, το έβλεπες από τις αλλαγές στο σώμα σου, το ένιωθες απ την χαμένη δύναμη του κορμιού σου. Όλα άλλαζαν μέσα σου. Ο σταυρός ίδιος σε όσους ανεβαίνουν αυτό τον Γολγοθά. Από την επίπονη διαδικασία των εξετάσεων μέχρι την βαριά επίδραση των φαρμάκων. Όλα τα έβλεπες, τα ζούσες, τα βίωνες. Κανένας δεν μπορούσε να σε ξεγελάσει. Ήσουν πιο θαρραλέος από εμάς, πιο δυνατός.
Προσπαθώ να βρω έναν άνθρωπο να έχει πει μια άσχημη λέξη για σένα. Δύσκολο. Προσπαθώ να θυμηθώ μια φορά που συγκρούστηκες με κάποιον και έφερες σε αδιέξοδο μια κατάσταση . Δεν μπορώ. Προσπαθώ να φέρω στην μνήμη μου εικόνες ή στιγμές που να σε χαρακτηρίσουν άσχημα. Δεν γίνεται. Γιατί απλά ήσουν απ’ την φύση σου ένας ευγενής και τροπικός άνθρωπος. Ένας άνθρωπος χαρισματικός με γνώμονα την δοτικότητα. Ήθελες μόνο να δίνεις και όχι να παίρνεις , να προσφέρεις και όχι να απαιτείς να μοιράζεσαι και όχι να διεκδικείς . Η περηφάνια σου ήταν χαρακτηριστική και το χουβαρνταλίκι σου θα συζητιέται πάντα.
Μεγάλωσες κάτω από αντίξοες συνθήκες. Έμαθες να είσαι μαχητής από μικρός και το είχες αποδείξει με πολλούς τρόπους. Αυτή την φορά η μάχη ναι, ήταν άνιση μα στάθηκες παλικάρι. Πάλεψες με ότι όπλα είχες όμως δεν ήταν αρκετά για να νικήσεις. Ανακαλώ τις δύσκολες στιγμές στο φευγιό του Μανιό, ήμασταν όλοι παγωμένοι, βουτηγμένοι στην βαθιά μας θλίψη. Παλεύαμε να συνειδητοποιήσουμε τι είχε συμβεί. Προσπαθούσαμε ματαίως να επεξεργαστούμε το γιατί και το διότι. Μέσα σ αυτήν την οδύνη στάθηκες σεμνός, αξιοπρεπής, δυνατός και περήφανος. Θυμάμαι μια εικόνα, εκεί, στην ύστατη ώρα όπου όλος ο κόσμος είχε αποχωρήσει αφήνοντας τον νεκρό στην τελευταία του κατοικία. Στεκόσουν παραδίπλα και με ένα παράπονο που λύγιζε και τον πιο σκληρό άνθρωπο αναφωνούσες σήκω μρε Μανιό… σήκω!!! Ήταν το δικό σου μοιρολόι σε μια απώλεια που μας στιγμάτισε όλους. Μακάρι να άκουγες και εσύ αυτή τη φορά της μάνας σου τον θρήνο, τον λυγμό των δικών σου ανθρώπων και το βουβό κλάμα των απλών ανθρώπων. Αλλά δεν ακούς μόνο φεύγεις για τον δρόμο της λησμονιάς και για να συναντήσεις αυτή τη φορά με λαχτάρα τον αγαπημένο σου αδερφό και τον λατρεμένο σου πατέρα. Γιώργη, εύχομαι να είσαι καλά εκεί που πας. Να μην έχεις πόνο παρά μονάχα γαλήνη να γελάς και να φωτίζεται η ψυχή σου κι αν στα αλήθεια υπάρχει παράδεισος είμαι σίγουρη ότι θα είσαι εκεί! Καλό ταξίδι αγαπημένε μου…”
Η ξαδέρφη σου Χαιρέτη Ευαγγελία (Πλατσαρά)
-Η ΑΝΩΓΗ ευχαριστεί θερμά την Ευαγγελία Χαιρέτη (Πλατσαρά) για την προσφορά 50 ευρώ για τις ανάγκες της ηλεκτρονικής μας έκδοσης, στη μνήμη του ξαδέρφου της Γιώργη Χαιρέτη ή Μπιντόφη που “έφυγε” από τη ζωή μόλις στα 52 του χρόνια και κηδεύτηκε την Δευτέρα 24 Ιουνίου στα Ανώγεια. Ας είναι αιωνία η μνήμη του..
Επανεκλογή της δικηγόρου Ζαχαρένιας Ανδρεαδάκη είχαμε κατά τις χθεσινές εκλογές του Συλλόγου των Ανωγειανων της Αθήνας όπου αναδείχθηκε το νεο Δ.Σ. Είναι η τρίτη συνεχόμενη θητεία για την Ζαχαρένια Ανδρεαδάκη η οποία είναι πρόεδρος του Συλλόγου ” Ιδαιον Αντρον ” τα τελευταία τέσσερα χρόνια. Η θητεία του νέου Δ.Σ θα είναι διετής. Αναλυτικά:
ΑΡΧΑΙΡΕΣΙΕΣ 2019 ΣΥΛΛΟΓΟΥ ΑΝΩΓΕΙΑΝΩΝ ΑΘΗΝΑΣ.
Κατά την επαναληπτική Τακτική Γενική Συνέλευση της 23ης Ιουνίου 2019 του Συλλόγου Ανωγειανών Αθήνας, μετά τον οικονομικό υπολογισμό της απερχόμενης διετίας και την ομόφωνη αποδέσμευση του απερχόμενου Διοικητικού Συμβουλίου, πραγματοποιήθηκαν οι εκ του καταστατικού προβλεπόμενες αρχαιρεσίες και εκλέχθηκε το νέο διοικητικό συμβούλιο με διετή θητεία, ως κάτωθι:
Πρόεδρος
Ζαχαρένια Ανδρεαδάκη
Αντιπρόεδρος
Εμμανουήλ Σκανδάλης
Γεν. Γραμματέας
Παναγιώτης Σκουλάς
Ταμίας
Αλκιβιάδης Σκουλάς
Αναπληρ. Γραμματέας
Νικόλαος Φασουλάς
Έφορος
Εμμανουήλ – Μίνωας Σταυρακάκης
Κοσμήτορας
Ευαγγελία Μουστάκα
Καλή θητεία στο νέο, ανανεωμένο Δ.Σ. του Συλλόγου, με δύναμη, σύμπνοια και επιμονή για τη διατήρηση των δεσμών των Ανωγειανών της Αθήνας με τον τόπο καταγωγής τους.
Εκ του Δ.Σ.
Η πρόεδρος
Ζαχαρένια Ανδρεαδάκη
Ο Γεν. Γραμματέας
Παναγιώτης Σκουλάς
Η ΑΝΩΓΗ εύχεται καλή θητεία στο νέο Δ.Σ του Συλλόγου των Ανωγειανων της Αθήνας. Με υγεία, δύναμη και μεράκι και πάντα με στόχο την εξάπλωση του πολιτισμού και του ονόματος των Ανωγείων.
Πλήθος κόσμου ανηφόρισε σήμερα Κυριακή 23 Ιουνίου, για να παρακολουθήσει την Θεία Λειτουργία, στην εκκλησία των Αγίων Πάντων στα Πάνω Αμπέλια, ένας Ναός που χτίστηκε με πολύ κόπο και μεράκι από τον πρώην δήμαρχο Ανωγείων Γεώργιο Σμπώκο και αφιερώθηκε στη μνήμη της συντρόφου της ζωής του Αμαλίας. Μετά την λειτουργία ακολούθησε πλούσιο τραπέζι με αυθεντικά Ανωγειανά εδέσματα, με φόντο ένα υπέροχο τοπίο του Ανωγειανού βουνού.
Μιλώντας στην ‘Α” μετά τη λειτουργία ο Γεώργιος Σμπώκος τόνισε:
“Για πέμπτη συνεχή χρονιά βρισκόμαστε εδώ για την Θεία Λειτουργία της εκκλησίας μας, όπου τελούμε και μνημόσυνο για την αείμνηστη σύζυγο μου Αμαλία. Εδώ και πέντε χρόνια μένω απόλυτα ικανοποιημένος και ευχαριστημένος για την προσέλευση του κόσμου. Όλο αυτό που συμβαίνει εδώ και κυρίως για όλα αυτά που έβαλα μπροστά μου, γιατί το συγκεκριμένο είναι έργο Πίστης και έβρηκε και πλέον “προχωρεί και παίρνει μια ξεχωριστή θέση στην πνευματική ζωή του τόπου . Για μας είναι θέμα πίστης για την οποία παλέψαμε και αγωνιζόμαστε σε όλη μας τη ζωή..
Την Δευτέρα 24 Ιουνίου στις 8 μ.μ στην αίθουσα εκδηλώσεων του Δημοτικού σχολείου, η θεατρική ομάδα του ΓΕΛ Ανωγείων θα παρουσιάσει την παράσταση “Ένας Ιδανικός σύζυγος” του Όσκαρ Ουάιλντ. Με ελεύθερη είσοδο τα παιδιά του Λυκείου περιμένουν όλο τον κόσμο να δει από κοντά την παράσταση που ανεβάζουν με πολύ μεράκι, κόπο και αγάπη για το θέατρο και τη δημιουργία.Πολλά συγχαρητήρια αξίζουν και στην υπεύθυνη καθηγήτρια τους κα Βασιλική Μοσχούρη, την διευθύντρια του Λυκείου Ανωγείων Μαίρη Μπαγκέρη και όλους όσοι συνετέλεσαν στην ύπαρξη της θεατρικής ομάδας του ΓΕΛ Ανωγείων που μας προσφέρει υπέροχες παραστάσεις.
Η διανομή των ρόλων για τους μαθητές του Λυκείου μας έχουν ως εξής:
-Μάρπελ Τσίλτερν Φιπς, η Αργυρώ Δραμουντάνη.
-Λαίδη Μάρκμπυ, η Λευκή Δραμουντάνη.
-Κυρία Μάρτσμοντ, η Δήμητρα Ξυλούρη.
-Λαίδη Μπάσιλτων, η Μαρία Πασπαράκη.
-Κυρία Σιεβελευ, η Κατερίνα Σπιθούρη.
-Λόρδος Γκόρινγκ, η Μαρίνα Στρατήγη.
-Γερτρούδη Τσίλτερν και Λόρδος Κάβερσιαμ, η Μαίρη Χαιρέτη.
-Σερ Ρόμπερτ Τσίλτερν, ο Γιώργος Χαιρέτης.
Η υπεύθυνη καθηγήτρια Βασιλική Μοσχούρη αναφέρει σε σκέψεις της για την παράσταση τα εξής:
Πέρυσι τέτοια εποχή σκεφτόμουν -και αργότερα θα μιλούσα- για τον κύκλο μου στο Γενικό Λύκειο Ανωγείων που έκλεινε. Φαίνεται, όμως, ότι όσα με συνδέουν με αυτό το σχολείο και τους μαθητές του είναι πιο ισχυρά από όσο νόμιζα. Έτσι, λοιπόν, το σχολικό έτος 2018-2019 με βρίσκει και πάλι στο ίδιο γνώριμο και αγαπημένο περιβάλλον, συνεπώς η συνέχιση της θεατρικής ομάδας ήταν -ασφαλώς- μονόδρομος. Σκέφτηκα, ωστόσο, θεωρώντας -η αφελής!- ότι τα παιδιά θα το προτιμούσαν, να ασχοληθούμε αυτή τη φορά με κάτι όχι τόσο περίπλοκο, ίσως κάπως πιο ανάλαφρο, που θα προκαλούσε περισσότερο γέλιο και λιγότερο προβληματισμό και θα απαιτούσε λιγότερη διανοητική προσπάθεια. Να, όμως, που για μια ακόμη φορά οι μαθητές μου με οδήγησαν σε εντελώς διαφορετικά μονοπάτια και με αιφνιδίασαν ευχάριστα, ζητώντας μου ομόφωνα και επιτακτικά να προσεγγίσουμε ένα έργο “που θα είχε κάποιο βαθύτερο νόημα και ένα μήνυμα να περάσει στους θεατές”! Τους πρότεινα, λοιπόν, -μεταξύ αστείου και σοβαρού-να ασχοληθούμε με τον Όσκαρ Ουάιλντ και εξεπλάγην ξανά, εισπράττοντας τον ενθουσιασμό τους απέναντι σε ένα έργο, που δύσκολα θα σκεφτόταν κανείς ότι θα συγκινούσε τέτοιες ηλικιακές ομάδες.
Και κάπως έτσι, για δεύτερη συνεχή σχολική χρονιά η θεατρική ομάδα του σχολείου μας δίνει το “παρών”, ανεβάζοντας τον πήχη ακόμα πιο ψηλά! Ανανεωμένη, με αρκετά από τα περυσινά της μέλη και δύο νέα, δούλεψε σκληρά, για να σας προσφέρει το καλύτερο δυνατό αποτέλεσμα! Χωρίς, φυσικά, και φέτος να λείπουν οι αντιξοότητες, αλλά και χωρίς καθόλου αυτές να τους πτοούν, η Αργυρώ, ο Γιώργης, η Κατερίνα, η Μαίρη, η Μαρίνα, η Δήμητρα, η Λευκή και η Μαρίααφιέρωσαν τον κόπο και το χρόνο τους και θέτουν στη διάθεσή σας το ταλέντο τους!
Όσο για τη διαδρομή που μας έφερε ως εδώ, ήταν -όπως πάντα- απολαυστική και πλήρης συναισθημάτων. Γέλια και συγκινήσεις, ικανοποίηση και περηφάνια γεμίζουν το μυαλό και την καρδιά και διαγράφουν κάθε ίχνος άγχους και κούρασης, αφήνοντας πίσω μια ακόμα γλυκιά ανάμνηση. Δεν θα μπορούσα, λοιπόν, παρά να ευχαριστήσω από καρδιάς τα αγαπημένα μου παιδιά, που με εμπιστεύθηκαν, ομόρφυναν τις Δευτέρες μου και άφησαν στην ψυχή μου το καθένα το δικό του αποτύπωμά.
Μπροστά στο ταλέντο των μικρών μου υποκριτών υποκλίνομαι, όπως θα κάνουν κι εκείνοι στο τέλος της βραδιάς, περιμένοντας με αγωνία το χειροκρότημά σας! Οι υποκριτές αυτοί, όμως, εξαντλούν όλη την τέχνη τους στο θεατρικό σανίδι, κρατώντας τη ζωή τους αγνή και αυθεντική, χωρίς ίχνος υποκρισίας. Ευχή δική μου είναι η εμπειρία αυτή, για όσους έχουν ξαναδεί τα φώτα της ράμπας, να είναι εξίσου ή και πιο μαγική από την προηγούμενη, και, για όσους τώρα παίρνουν το βάπτισμα, να ανταποκριθεί ή και να υπερβεί τις προσδοκίες τους.
Είμαι ευγνώμων για κάθε στιγμή που περάσαμε μαζί και πρόθυμη να σταθώ αρωγός και συνοδοιπόρος σας σε ό,τι κι αν θελήσετε να τολμήσετε, με τη βεβαιότητα ότι θα το φέρετε εις πέρας με απόλυτη επιτυχία, όπως κάνατε και με αυτό μας το εγχείρημα…
Από την πλευρά της η διευθύντρια του Λυκείου Ανωγείων Μαίρη Μπαγκέρη αναφέρει:
Για δεύτερη συνεχή σχολική χρονιά, λίγο μετά το τελευταίο σχολικό κουδούνι που σήμανε τη λήξη των μαθημάτων, έχουμε τη χαρά να αναμένουμε το θεατρικό κουδούνι, που θα κηρύξει την έναρξη της θεατρικής παράστασης, την οποία με κέφι και μεράκι προετοίμασε η θεατρική ομάδα του σχολείου μας. Είμαι ιδιαίτερα ικανοποιημένη που και φέτος, παράλληλα με τουψηλής ποιότητας διδακτικό έργο που, όπως πάντα, παρείχαν οι εκπαιδευτικοί του σχολείου μας, υλοποιήθηκαν και προγράμματα περιβαλλοντικής εκπαίδευσης, καθώς και πολιτιστικού περιεχομένου, στο πλαίσιο των οποίων οι μαθητές είχαν τη δυνατότητα να ερευνήσουν, να δημιουργήσουν και να αναδείξουν άλλες πτυχές του εαυτού τους.
Ανταποκρινόμενοι στις απαιτήσεις της κοινωνίας που ολοένα και αλλάζει, οραματιζόμαστε και αγωνιζόμαστε για να κάνουμε πράξη ένα σχολείο ανοικτό στους μαθητές και την τοπική κοινωνία, που δε θα αποτελεί μόνο φορέα παραδοσιακής διδασκαλίας, αλλά θα υπερβαίνει τα όρια των αιθουσών του και θα προσφέρει ευκαιρίες καλλιέργειας όχι μόνο γνώσεων και δεξιοτήτων, αλλά και καλλιτεχνικών κλίσεων· ένα σχολείο που θα στοχεύει στην ολόπλευρη ανάπτυξη των μαθητών του και που θα αποτελεί συγχρόνως εστία πολιτισμού, χώρο υλοποίησης δράσεων και εκδηλώσεων, απευθυνόμενων σε όλους τους κατοίκους τόσο των Ανωγείων όσο και της ευρύτερης περιοχής.
Νιώθω, συνεπώς, την ανάγκη να επαινέσω τους μαθητές του σχολείου μας που δεν πτοήθηκαν από το βάρος των σχολικών και εξωσχολικών τους υποχρεώσεων και ανταποκρίθηκαν με θέρμη στο κάλεσμα της υπεύθυνης καθηγήτριας για συμμετοχή στη θεατρική ομάδα, αποδεικνύοντας ότι η ανάγκη για καλλιτεχνική έκφραση είναι ισχυρότερη από κάθε εμπόδιο. Κλείνοντας, λοιπόν, θα ήθελα να ευχαριστήσω τόσο τα παιδιά όσο και τη συνάδελφο για τον προσωπικό χρόνο και κόπο που αφιέρωσαν σε αυτήν την προσπάθεια και να εκφράσω τη βεβαιότητα αφενός ότι το αποτέλεσμα θα είναι για ακόμα μία φορά αντάξιο των προσδοκιών μας, αφετέρου ότι η θεατρική ομάδα του ΓΕΛ Ανωγείων έχει καταστεί πλέον θεσμός που θα συνεχίσει να δραστηριοποιείται για την ψυχαγωγία μας για πολλά ακόμα χρόνια!
Οι συντελεστές της παράστασης τέλος, θα ήθελαν να ευχαριστήσουν τους παρακάτω για την πολύτιμη στήριξη τους:
-Τη διευθύντρια μας, κ. Μαίρη Μπαγκέρη, για την ολόθερμη στήριξη, διευκόλυνση και βοήθεια σε οτιδήποτε χρειαστήκαμε.
-Το Δήμο Ανωγείων για την τεχνική υποστήριξη και την κάλυψη των εξόδων της παράστασης, μέσω της Σχολικής Επιτροπής Γυμνασίου και Λυκείου Ανωγείων.
-Τη Διευθύντρια του δημοτικού σχολείου, κ. Έφη Χατζάκη, για την ευγενική παραχώρηση της αίθουσας εκδηλώσεων για τη διεξαγωγή των τελευταίων προβών της ομάδας αλλά και της παράστασης.
-Τους γονείς των παιδιών, για την κατανόησή τους και την προσπάθεια που έκαναν να τροποποιούν το απαιτητικό, αναμφίβολα, πρόγραμμά τους, προκειμένου να πάρουν τα παιδιά τους από το σχολείο, μετά από τις πρόβες μας!
-Όλους εσάς που μας κάνετε την τιμή και παρευρίσκεστε σήμερα εδώ, δίνοντάς μας κουράγιο με τη στήριξη και τη θετική σας διάθεση!
Λίγα λόγια για το έργο:
Ο Ιδανικός σύζυγος είναι μία θαυμάσια κωμωδία του μεγάλου Ιρλανδού δραματουργούΌσκαρ Ουάιλντ, γραμμένη το 1895. Με το γνωστό ειρωνικό και λεπτό χιούμορ και με τα ευφυολογήματά του, που τον έκαναν διάσημο, ο συγγραφέας σατιρίζει τη δημόσια, κοσμική και πολιτική ζωή των ανωτέρων τάξεων της Αγγλίας: Ο Sir Robert Chiltern, λαμπρός νέος πολιτικός, τέλειος τζέντλμαν και ιδανικός σύζυγος για την πανέμορφη Lady Chiltern, μοιάζει να τα έχει όλα σ’ αυτή τη ζωή. Μαζί δίνουν την ειδυλλιακή εικόνα ενός ευτυχισμένου ζεύγους, ως τη στιγμή που σε μια δεξίωσή τους η κυρία Cheveley, μια παλιά γνώριμη από τα σχολικά χρόνια, απειλεί ν’ αποκαλύψει ένα σκοτεινό μυστικό από το παρελθόν του Sir Robert, θέτοντας σε κίνδυνο το γάμο και την καριέρα του… Ο φίλος του Sir Robert, λόρδος Goring, περιζήτητος εργένης, γνωστός και ως «ο μεγαλύτερος χασομέρης του Λονδίνου», ξεπερνά τη συνήθη απάθειά του και προσπαθεί να τον βγάλει από την δύσκολη θέση.
Κυνικοί εκβιασμοί, μπερδεμένες ταυτότητες, καθυστερημένες αποκαλύψεις, παγίδες… Θύτες και θύματα εναλλάσσουν ρόλους ευφορίας μέσα στην μεγαλοαστική τάξη που στηρίζεται στο ψέμα και την διαπλοκή. Διεφθαρμένοι πολιτικοί, μίζες μα κυρίως η στιγμή της μεγάλης απόφασης είναι τα υλικά που χρησιμοποιεί ο Όσκαρ Ουάιλντ, για να κριτικάρει και να χλευάσει την ηθική της εποχής του. Επειδή, όμως, τίποτα δεν φαίνεται να έχει αλλάξει, το σπινθηροβόλο έργο του παραμένει εξαιρετικά επίκαιρο.
Παρακαλούνται όλοι οι κτηνοτρόφοι που πραγματοποιούν κουρές αιγοπροβάτων, να συγκεντρώνουν τα μαλλιά των ζώων τους και να προχωρούν προσεχτικά στην καύση αυτών σε χώρο που διατηρούν κοντά στο ποιμνιοστάσιο τους.
Το φαινόμενο που παρατηρείται με την μεταφορά ψόφιων ζώων στους κάδους απορριμμάτων κυρίως στις εισόδους του χωριού αλλά και με τα τσουβάλια που περιέχουν τα μαλλιά των ζώων, σε κάδους οι οποίοι κυρίως χρησιμοποιούνται για την συγκομιδή των σκουπιδιών των νοικοκυριών, αφενός υποβαθμίζει την εικόνα του χωριού, αφετέρου λόγω και των καιρικών συνθηκών (καύσωνας), η δυσοσμία απειλεί την δημόσια υγεία και υγιεινή όλων μας.
Κάνουμε έκκληση σε όλους τους κτηνοτρόφους να κατανοήσουν το πρόβλημα και να πάρουν τα απαραίτητα μέτρα ώστε να εξαλειφθεί το άσχημο αυτό φαινόμενο και ευελπιστούμε στην γενικότερη συνειδητοποίηση της κατάστασης και της συμμόρφωσης όλων που διατηρούν ζώα.