Τοπικά
Σε μια σπουδαία πρωτοβουλία προχώρησε η ενορία του Αγίου Γεωργίου και προσωπικά ο π.Ανδρέας Κεφαλογιάννης, με την οποία θα καλύπτει καθημερινά τις ανάγκες σε υλικό και όποιες άλλες προκύπτουν , για την ομαλή λειτουργία του Κέντρου Υγείας Ανωγείων. Στον σημαντικότερο ίσως τομέα της κοινωνίας μας, την ιατρική περίθαλψη των κατοίκων όλης της ορεινής περιοχής του Μυλοποτάμου, οι γιατροί και το προσωπικό του Κέντρου Υγείας, δίνουν ένα καθημερινό και τεράστιο αγώνα κάτω από αντίξοες συνθήκες και σώζουν ζωές. Ο αγώνας αυτός όμως είναι και ενάντια στο “τέρας” της γραφειοκρατίας που καθυστερεί για πολύ την κάλυψη των αναγκών που υπάρχουν σε υλικό. Εκεί πλέον θα παρεμβαίνει η ενορία του Αγίου Γεωργίου και θα προσφέρει το υλικό που χρειάζεται ώστε η καθημερινότητα στο Κ.Υ να είναι καλύτερη και ομαλότερη. Υλικό όπως μελάνια και χαρτί για τους εκτυπωτές, ράμματα και επίδεσμοι, σύριγγες και άλλα αναλώσιμα θα προσφέρονται από την ενορία, η οποία θα αναλάβει και τον εξωραϊσμό και καλλωπισμό του εξωτερικού χώρου του ιατρείου, αλλά και τον φωτισμό του. Ήδη έχει φτάσει στο Κ.Υ αρκετό υλικό στα πλαίσια αυτής της βοήθειας, και θα συνεχίζεται καθημερινά από τον π.Ανδρέα που σε συνεργασία με τον διευθυντή του Κ.Υ Ανωγείων θα καλύπτει όλες τις ανάγκες της καθημερινότητας.
Το Κέντρο Υγείας Ανωγείων εξυπηρετεί πάνω από 9.000 κατοίκους και καλύπτει 11 χωριά. Από την περιοχή Λιβαδίων, Αγίου Ιωάννη, μέχρι Αστυράκι, Αηδονοχώρι κτλ.όλη αυτή την ορεινή περιοχή. Επίσης υπάρχουν τρία Περιφερειακά ιατρεία εκτός των Ανωγείων που είναι η έδρα, έχουμε το ιατρείο στις Γωνιές, στα Ζωνιανά και στα Λιβάδια. Υπάρχουν επτά γενικοί ιατροί, δυο νοσηλεύτριες, μια επισκέπτρια υγείας και μια εκπαιδευόμενη νοσηλεύτρια. Υπάρχει ακόμα μια παιδίατρος και μια μικροβιολόγος και ένας οδηγός. Υπάρχουν ελλείψεις κυρίως σε νοσηλευτικό προσωπικό και προς αυτή την κατεύθυνση υπάρχουν πιέσεις προς το Υπουργείο Υγείας ώστε αυτές να καλυφθούν.
Ο ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣΗ ΤΟΥ ΚΥΑ ΣΤΗΝ «Α»
Η “Α” συνομίλησε με τον διευθυντή του Κέντρου Υγείας Ανωγείων κ.Νικόλαο Αντωνάκη ο οποίος μίλησε με θερμά λόγια για αυτή τη πρωτοβουλία που λύνει αρκετά από τα προβλήματα που υπάρχουν. Αναλυτικά η δήλωση του έχει ως εξής:
“Ο π.Ανδρέας εξέφρασε την επιθυμία να “υιοθετήσει” κατά κάποιο τρόπο το Κέντρο Υγείας, η ενορία του Αγίου Γεωργίου. Για εμάς βέβαια αυτό αποτελεί μεγάλη ανακούφιση, διότι έχουμε ελλείψεις σε κάποια είδη, όχι τόσο επειδή δεν υπάρχουν στις αποθήκες, αλλά λόγω της γραφειοκρατίας που τα καθυστερεί αρκετά ώστε να έρθουν εδώ. Αυτό λοιπόν το κενό έχουμε ήδη αρχίσει και το καλύπτουμε με τη βοήθεια της ενορίας με μεγάλη επιτυχία.
Ενημερώσαμε και την 7η ΥΠΕ που είναι η προϊσταμένη μας αρχή στο Ηράκλειο για αυτή την κίνηση και ήταν σύμφωνη η γνώμη της και ήδη έχουμε πάρει αρκετά αναλώσιμα όπως για παράδειγμα ράμματα, σύριγγες, μελάνια και χαρτί για τους εκτυπωτές, ωτοσκόπια, οξύμετρα, δηλαδή αυτά που χρησιμοποιούμε καθημερινά και συσκευές που χαλάνε εύκολα. Η βοήθεια αυτή από την ενορία θα υπάρξει και στη διαμόρφωση των εξωτερικών χώρων του Κέντρου Υγείας, οι οποίοι χρειάζονται ένα καλλωπισμό ας το πούμε έτσι και φροντίδα. Η γραφειοκρατία τα καθυστερεί όλα και είναι πολύ σημαντική για μας η βοήθεια της ενορίας. Ευχαριστώ θερμά την ενορία και προσωπικά τον π. Ανδρέα Κεφαλογιάννη διότι μας λύνει αρκετά προβλήματα της καθημερινότητας μας στο Κ.Υ. Φανταστείτε για παράδειγμα ότι μας τελείωσαν τα μελάνια και αφού δεν υπάρχει σύμβαση για αυτά, δεν μπορεί ο κόσμος να περιμένει εβδομάδες για να τυπωθούν οι συνταγές του! Αυτά πλέον μπορούμε να τα λύσουμε με τη βοήθεια υλικού που μας προσφέρει η ενορία..” καταλήγει ο κ.Αντωνάκης.
Για προστασία και περιφρούρηση του Κέντρου Υγείας Ανωγείων που οι άνθρωποι του δίνουν καθημερινό αγώνα για να προστατεύσουν τη ζωή μας κάνει λόγο στη δήλωση του ο π.Ανδρέας Κεφαλογιάννης. Αναλυτικά αναφέρει τα εξής:
“Στους σημερινούς καιρούς που ζούμε ολοένα και αποδεικνύεται περισσότερο η ανάγκη να στηρίξουμε κάθε ένας μας ξεχωριστά και όλοι μαζί, την κοινωνία και τους ανθρώπους. Στο πλαίσιο αυτό, η πρωτοβουλία της Ενορίας του Αι Γιώργη, η πρωτοβουλία όλων εμάς που δεν επιτρέπουμε τη μοναξιά στον άνθρωπο και στον καθημερινό του αγώνα, δεν υποκαθιστά ούτε το ρόλο και τις υποχρεώσεις της επίσημης πολιτείας, ούτε παρέμβαση στο έργο της ΔΥΠΕ. Αφορά την πραγμάτωση, του γνωστού σε όλους μας, «μην κοιτάς τη κάνει η χώρα για σένα αλλά και τι κάνεις εσύ για τη χώρα».
Ενισχύουμε, προστατεύουμε, περιφρουρούμε, τη λειτουργία του Κέντρου Υγείας Ανωγείων, το προσωπικό του οποίου δίνει αγώνα για όλους τους κατοίκους της περιοχής μας του δήμου μας και των γύρω περιοχών. Σε τούτη τη χώρα λοιπόν που οι ανάγκες λόγω κρίσης είναι αυξημένες, σε τούτη τη χώρα που οι άνθρωποι περιμένουν και προσδοκούν την θετική ενέργεια της αλληλεγγύης, σε τούτη τη χώρα που υπηρεσίες αγκομαχούν, εμείς δηλώνουμε παρών, δηλώνουμε αλληλέγγυοι, δηλώνουμε ΑΝΘΡΩΠΟΙ. Όλα τα υπόλοιπα δεν μας αφορούν, γιατί απλά δεν στεκόμαστε στα λόγια και περνάμε στις πράξεις.
Αυτό είναι και η βάση της ορθόδοξης πίστης μας. Ο άνθρωπος για τον άνθρωπο μέσα από τις πράξεις, τον αγώνα και τα ουσιαστικά αποτέλεσμα μέσα στην καθημερινότητα μας. Η Σταύρωση και η Ανάσταση είναι αυτός ο αγώνας του Έλληνα, είναι το αποτέλεσμα της από κοινού και μέσα από την ομόνοια πορείας μας. ”
Δημοσιεύθηκε σε: 
Από το κήρυγμα του παπα- Ανδρέα την Κυριακή της Ανάστασης, στο Μεϊντάνι
«Αγαπητοί εν Χριστώ αδελφοί, γιορτάζουμε σήμερα τη νίκη της ζωής εναντίον του θανάτου. Γιορτάζουμε τη νίκη της αλήθειας απέναντι στο ψέμα.
Της Ανάστασης προηγήθηκε ο Γολγοθάς, προηγήθηκαν τα βασανιστήρια, προηγήθηκαν οι στημένες δίκες οι προηγήθηκαν
οι προδοσίες και οι προδότες, με το γνωστό τέλος που επέλεξαν να έχουν.
Στο τέλος όμως ήρθε η Ανάσταση, ο Θεάνθρωπος βρέθηκε στους Ουρανούς.
Αυτή την Ανάσταση επιδιώκει και σήμερα ο ταλαίπωρος ελληνικός λαός μετά από 6 χρόνια στο Σταυρό του Μαρτυρίου, όπου τον έχουν καρφώσει τα διευθυντήρια των Βρυξελλών και της Ουάσιγκτον.
Κι όπως δείχνουν τα πράγματα μας θέλουν μόνιμους κατοίκους του Γολγοθά. Κι αυτό δεν θα τους το επιτρέψουμε. Ως εδώ πια. Από δω και πέρα μόνο Αντίσταση απέναντι σε όλους αυτούς που σχεδιάζουν να αφανίσουν τη χώρα.
Όμως, λογαριάζουν χωρίς το ξενοδόχο, ο οποίος μπορεί τώρα να είναι φτωχός, όμως , ξέρει να πολεμά, κι αυτό θα κάνει και τώρα. Αυτός ο λαός στέκεται όρθιος εδώ και 3000 χρόνια. Επιβίωσε αντιμετωπίζοντας δεκάδες κατακτητές. Έτσι και τώρα θα επιβιώσει απέναντι σε όλα αυτά τα κέντρα που έχουν κάνει σημαία τους την αρπαγή και λιτότητα.
Και να ξέρετε απέναντι στα προγράμματα διάσωσης που μας προτείνουν, η απάντηση είναι ότι μόνο με δικά μας προγράμματα και πρωτοβουλίες θα διασώσουμε την αξιοπρέπεια μας και το φιλότιμο μας.
Ήρθε πιστεύω η ώρα ο ελληνικός λαός να ανοίξει δρόμο για τη δική του Ανάσταση. Όχι άλλοι Γολγοθάδες, όχι άλλοι Ιούδες, όχι άλλοι Πόντιοι Πιλάτοι.
Αγαπητοί εν Χριστώ αδελφοί
θα ήθελα να έρθω στα του οίκου μας και να σας ανακοινώσω ότι η Εκκλησία του Αϊ Γιώργη αναλαμβάνει από σήμερα πρωτοβουλία ουσιαστικής στήριξης του Κέντρου Υγείας Ανωγείων, ενισχύοντας το με ιατρικό υλικό, σε στενή συνεργασία με την φαρμακοβιομηχανία του Ομίλου Γιαννακόπουλου. Κι οι πρωτοβουλίες μας δεν σταματάμε άδω. Θα συνεχιστούν.
Σας εύχομαι Χρόνια Πολλά, δημιουργικά και Λεύτερα!
Χριστός Ανέστη.
Η νύχτα έγινε μέρα και πέντε μεγάλες φωτιές από άκρη σ’ άκρη των Ανωγείων στέλνοντας παντού στον ορίζοντα το Αναστάσιμο μήνυμα καίγοντας ταυτόχρονα τον αρχιπροδότη Ιούδα. Εκατοντάδες Ανωγειανοί και επισκέπτες βρέθηκαν στα σημεία που οι τέσσερις ενορίες και οι αυτόνομοι Κομπιανοί, έστησαν τους αρφανούς τους, με ξύλα που έκοβαν οι νεαροί των ενοριών τις τελευταίες σαράντα ημέρες σε ένα έθιμο αιώνων που δίνει στα Ανώγεια μια υπέροχη όψη το βράδυ της Ανάστασης.
Σήμερα Κυριακή του Πάσχα πλήθος κόσμου συγκεντρώθηκε σε όλες τις εκκλησίες για να ακολουθήσει την περιφορά του Σταυρού, στην “Δεύτερη Ανάσταση” σε ένα ακόμα μοναδικό έθιμο των Ανωγείων. Ντόπιοι και επισκέπτες με χαμόγελα μετέφεραν ξανά το Αναστάσιμο μήνυμα στις τέσσερις ενορίες του χωριού. Από όπου κι αν περνούσαν, σε πλατείες, σοκάκια και σπίτια έβλεπαν κατά δεκάδες τις λεγόμενες “στερμενιές” όπου ψήνεται με παραδοσιακό τρόπο το οφτό κρέας και τις “μενούζες”.
Θέμα συζήτησης βέβαια για μικρούς και μεγάλους ο νικητής του Αρφανού! Όλοι υπερασπίζονται με σθένος και επιχειρήματα την πρωτιά της δικής τους ενορίας και τα πειράγματα δίνουν και παίρνουν: ” Το Κομπί είχε πολλά ξύλα, αλλά μετά από λίγο έπεσε η φωτιά δεν ήταν καλά στημένη”, “ο Αι Γιάννης καθυστέρησε να την ανάψει για να φανούν καλύτεροι” και πολλά παρόμοια προκαλούν το χαμόγελο και διαιωνίζουν το έθιμο με τα παιδιά να αναμένουν από τώρα το επόμενο Πάσχα για να δώσουν ακόμα περισσότερες δυνάμεις για ένα καλύτερο αρφανό από φέτος. Σίγουρα πάντως φέτος ο συναγωνισμός ήταν μεγάλος που είχε ως αποτέλεσμα να έχουμε από τους καλύτερους αρφανούς της τελευταίας δεκαετίας.
Χρόνια πολλά σε όλο τον κόσμο.
ΦΩΤΟ: ΜΑΝΟΛΗΣ ΣΑΜΟΛΗΣ
Καθ’ όλη τη διάρκεια της νύχτας της Μεγάλης Πέμπτης, γυναίκες και κορίτσια των τεσσάρων ενοριών ξενύχτησαν στολίζοντας με ανθο-λούλουδα τους τέσσερις Επιτάφιους και Σταυρούς κάθε ενορίας.
Τ’ Ανώγεια είναι ίσως το μοναδικό χωριό σε όλη την Ελλάδα όπου γίνεται περιφορά τεσσάρων επιταφίων και συγκεκριμένα του Αϊ Γιάννη, του Αϊ Γιώργη, της Παναγίας και του Αγίου Δημητρίου, με τις μαυροφορεμένες κοπελιές να ψέλνουν τα εγκώμια της Παναγίας.
Ο επιτάφιος από κάθε ενορία θα πραγματοποιήσει τρεις κύκλους γύρω από την εκκλησία της γειτονικής ενορίας υπό τους ήχους της πένθιμης καμπάνας απόψε όπου κορυφώνεται το Θείο δράμα και τα Πάθη του Κυρίου.
Τον επιτάφιο κάθε ενορίας συνοδεύει ο λαμπροστολισμένος Σταυρός, ένα έθιμο αιώνων που το συναντάς μόνο στ’ Ανώγεια.
Το βράδυ της Μεγάλης Παρασκευής ο Σταυρός θα μπει σε σπίτια ως υψηλός προσκεκλημένος, κυρίως νιόπαντρων ζευγαριών που θα του «κρεμάσουν» πάνω του δώρα και τάματα. Το έθιμο στα Ανώγεια φέρει τον Σταυρό να τον κρατάει συνήθως νεαρός που υπηρετεί την στρατιωτική του θητεία, ενώ θα μπει στο σπίτι από την κύρια είσοδο και θα βγει από το παράθυρο. Σταυρός θα φτιαχτεί και από την εκκλησία της Αγίας Παρασκευής στα Σείσαρχα.
ΤΟ ΕΘΙΜΟ ΤΟΥ ΑΡΦΑΝΟΥ ΚΑΙ ΟΙ …ΠΑΛΑΙΣΤΙΝΙΟΙ
Το Μεγάλο Σάββατο από το πρωί οι νεαροί θα κουβαλούν τα αρφανόξυλα στο σημείο που παραδοσιακά κάθε χρόνο κάθε ενορία θα ανάψει τον Αρφανό, που η φλόγα του θα διαδώσει στα τέσσερα σημεία του ορίζοντα το χαρμόσυνο μήνυμα της Ανάστασης. Οι φωτιές θα ανάψουν ταυτόχρονα με το “Χριστός Ανέστη” και θα δημιουργήσουν μια υπέροχη ατμόσφαιρα και ένα φαντασμαγορικό θέαμα. Μοναδικό και εδώ το έθιμο των Αρφανών, σε πέντε σημεία του χωριού παρότι υπάρχουν τέσσερις ενορίες, καθώς οι αυτόνομοι ¨Παλαιστίνιοι” στο Κομπί θα θελήσουν και αυτοί να στείλουν το μήνυμα της Ανάστασης ψηλά στον ουρανό! Όλη την νύχτα στη συνέχεια μέχρι και τα ξημερώματα , νεαροί θα χτυπάνε τις καμπάνες των τεσσάρων εκκλησιών για να διαδώσουν το Αναστάσιμο μήνυμα.
Η ΔΕΥΤΕΡΗ ΑΝΑΣΤΑΣΗ: ΕΝΑ ΑΛΛΟ ΜΟΝΑΔΙΚΟ ΕΘΙΜΟ ΣΤ΄ ΑΝΩΓΕΙΑ
Την Κυριακή του Πάσχα στα Ανώγεια το μεσημέρι θα βιώσει άλλο ένα μοναδικό έθιμο, αυτό της δεύτερης Ανάστασης, με τους τέσσερις Σταυρούς να περνάνε ξανά από όλες τις εκκλησίες του χωριού. Σε κάθε σπίτι, σε κάθε πλατεία και σε κάθε σοκάκι του χωριού, παρέες και οικογένειες θα στήνουν τις λεγόμενες “στερμενιές” με την μυρωδιά από το οφτό κρέας να μυρίζει από άκρη σε άκρη. Οι επισκέπτες Έλληνες και ξένοι θα προσκαλούνται παντού να δοκιμάσουν τις γεύσεις του χωριού και να πιουν ένα κρασί από τους εκ φύσεως φιλόξενους Ανωγειανούς.
Ο καιρός στα Ανώγεια είναι ιδανικός και θα είναι για όλη την διάρκεια της Ανάστασης, με τις πλατείες και τα παραδοσιακά τους καφενεία να κατακλύζονται από κόσμο, ήδη από χθες το βράδυ. Όλοι οι δρόμοι οδηγούν στα Ανώγεια, με τις κρατήσεις και την πληρότητα στα ξενοδοχεία να πλησιάζουν το απόλυτο, από κόσμο που θέλει να βιώσει από κοντά τα μοναδικά και υπέροχα έθιμα των Ανωγείων το Πάσχα, αλλά και την απαράμιλλη φιλοξενία των Ανωγειανών. Όσοι έχουν έρθει στο παρελθόν σίγουρα δεν το μετάνιωσαν στιγμή και αυτοί οι άνθρωποι αποτελούν και την καλύτερη διαφήμιση, προτείνοντας σε φίλους και συγγενείς τους να ζήσουν την εμπειρία του Πάσχα στα Ανώγεια.
ΤΟ ΠΑΣΧΑ ΣΤ΄ ΑΝΩΓΕΙΑ ΕΓΙΝΕ ΝΤΟΚΙΜΑΝΤΕΡ
Στο διαδίκτυο κυκλοφορεί ξανά και κάνει ξανά αίσθηση το υπέροχο ντοκιμαντέρ του Πολιτιστικού συλλόγου Ανωγείων και του σκηνοθέτη Αριστοτέλη Δασκαλάκη με τίτλο “Πάσχα στα Ανώγεια” που φτιάχτηκε πριν δυο χρόνια. Εκεί θα πάρετε μια γεύση από τα έθιμα που σας περιγράφουμε, αλλά σίγουρα το ιδανικό θα είναι να τα ζήσετε από κοντά.Δείτε το βίντεο στο παρακάτω link και θα σας πείσει ότι πραγματικά το Πάσχα όλοι οι δρόμοι οδηγούν στα Ανώγεια! Καλή Ανάσταση σε όλο τον κόσμο!
Πατήστε εδώ για να το δείτε: το Πάσχα στα Ανώγεια – Ντοκιμαντέρ
Ανοιχτό από τη Μ. Πέμπτη ως και τη Δευτέρα του Πάσχα το Κέντρο Αρχαιολογικής Πληροφόρησης
27/04/2016
“Aγαπητοί Δημότες,
Σας γνωρίζουμε ότι μετά από συνεννόηση του Δήμου Ανωγείων με την αρχαιολόγο και Επίτιμο Δημότη μας κ. Έφη Σαπουνά Σακελαράκη το Κέντρο Αρχαιολογικής Πληροφόρησης (ΜΟΥΣΕΙΟ) θα είναι ανοιχτό από την Μεγάλη Πέμπτη 28 Απριλίου έως και την Δευτέρα του Πάσχα 02 Μαΐου, εκτός της Κυριακής, ημέρα της Ανάστασης , με ώρες προσέλευσης για το κοινό από τις 10.00 -13.00μ.μ. και το απόγευμα 17.00 -20.00μ.μ.
Η είσοδος θα είναι ελεύθερη για όσους επιθυμούν να επισκεφθούν το μουσείο.”
Ο Δήμαρχος Ανωγείων
Καλλέργης Μανόλης
«Να ζεις με τέτοιο τρόπο ώστε όταν τα παιδιά σου σκέφτονται για δικαιοσύνη φροντίδα και ακεραιότητα να σκέφτονται εσένα» Jacson Brown (Αμερικανός συγγραφέας)
Μακάρι να το καταφέρω αυτό με τα παιδιά μου όπως το κατάφερες εσύ μπαμπά.
Μπαμπά μου!
Όσο και να είχα προετοιμαστεί και αποδεχτεί το μισεμό σου, τελικά ήμουν εντελώς απροετοίμαστη. Για τους ανθρώπους που αγαπάμε κι ας ξέρουμε ότι ο κύκλος της ζωής τους έχει κλείσει ποτέ δεν είναι καιρός να φύγουν…
Μικραίνει φτωχαίνει, αλλάζει τόσο η ζωή μας χωρίς αυτούς!
Μπαμπά μου !
Αγαπημένε μου μπαμπά !
Γλυκέ μου μπαμπά !
Πώς να εκφράσω με λόγια τόσα συναισθήματα, τόσες αναμνήσεις; Πόσο φτωχά είναι τα λόγια για τόσο πολλά, τόσο όμορφα συναισθήματα. Όμως ίσως μια λέξη τα περικλείει όλα.
ΑΓΑΠΗ. Απλόχερη, ατελείωτη αγάπη, χωρίς τσιγκουνιές. Για μένα, για τα αδέλφια μου, για τη μάνα μου, για τα εγγόνια σου, για τους συγγενείς σου, για το σόι σου που είχες τρομερή αδυναμία, για τους φίλους σου, για όλο το κόσμο.
Δε ξέρω αν υπήρξε άλλος σύζυγος που να αγαπούσε, να εκτιμούσε, να θαύμαζε ,να λάτρευε τόσο τη γυναίκα του όσο εσύ. Και να το εκδήλωνε τόσο έντονα κάθε στιγμή. Όχι ότι δεν το άξιζε η μάνα μου. Άξιζε τόσα κι άλλα τόσα γιατί είναι ένας ξεχωριστός ένας υπέροχος άνθρωπος.
Όμως η εμπειρία μου με τους ανθρώπους μου χει δείξει ότι δεν είναι και τόσο σίγουρο το να βρίσκει κανείς αυτά που αξίζει.
Δε ξέρω αν υπήρξε άλλος πατέρας που να έδωσε τόση αγάπη στα παιδιά του. Δε θυμάμαι ποτέ να μας μάλωσες . Δε σε θυμάμαι ποτέ θυμωμένο μπαμπά . Πάντα με χαμόγελο ,με μάτια που άστραφταν μόλις μας αντίκριζες, με την παιχνιδιάρικη σου διάθεση και μια καλή κουβέντα ένα κομπλιμέντο για τον καθένα.
Στα ύψη, στον ουρανό μας ανέβαζες μπαμπά . Έκανες τον καθένα μας να αισθάνεται ξεχωριστός.
Δε ξέρω αν υπήρξε άλλος παππούς που να λάτρεψε τόσο τα εγγόνια του .Η ψυχή σου η καρδιά σου ήταν σαν μικρού παιδιού . Ήσουνα τόσο ευαίσθητος και τόσο ευσυγκίνητος που μόλις τα έβλεπες δάκρυζες. Τα ανάθρεψες μαζί με τη μάνα μου μιλώντας τους για τις παραδόσεις και τους θρύλους του τόπου μας και κανακεύοντας τα με τραγούδια ξεσηκώνοντας τη γειτονιά όπως έκανες και με μας όταν είμαστε μικρά .
Η μάνα μου σε μάλωνε γι αυτό. Ενοχλείς το κόσμο σου λέγε .Τι θα λένε οι άνθρωποι;
Ότι θένε ας λένε απαντούσες γελώντας.
Είναι γνωστό πως η παιδική ηλικία διαμορφώνει το χαρακτήρα και τη μετέπειτα ζωή μας .Και συ την έκανες τόσο όμορφη! Βέβαια έζησες και ζήσαμε δυσκολίες και ανέχεια που όμως θεωρώ τον εαυτό μου τυχερό γι αυτό. Γιατί όποιος έχει μάθει να τα έχει όλα εύκολα, δε χαίρεται και δεν ευχαριστιέται με τίποτα και δε καταλαβαίνει την αξία της ζωής.
Εσύ με τη μάνα μου, πάντα βράχος δίπλα σου, που συμπληρώνατε ο ένας τον άλλο, καταφέρατε να μας κάνετε μια αγαπημένη οικογένεια, δεμένη σα γροθιά.
Σ ένα σπιτάκι μικρό και ταπεινό, μεγάλο και ζεστό όμως στη θύμηση και τη καρδιά. Με αξιοπρέπεια, αγνότητα, τιμιότητα, τρυφερότητα, χιούμορ, ευαισθησία, καλοσύνη.
Ήρεμα, ήσυχα, απλά, φτωχικά- Μα τόσο πλούσια…
-Δε μπόρεσα να σας κάνω τίποτα . Μού λεγες λίγες μέρες πριν.
Εσύ μπαμπά;
Εσείς, που αναθρέψατε 6 παιδιά σε τόσο δύσκολες εποχές, σε τόσο αντίξοες συνθήκες ; Είχατε στόχο ζωής να μορφωθούμε, και τα καταφέρατε. Χαιρόσουν τόσο και καμάρωνες για την πρόοδο και το ήθος των παιδιών σου.
Αυθεντικός Ανωγειανός, με φιλότιμο που το χαν λίγοι, χουβαρντάς παρά τη φτώχεια σου, από τους τελευταίους εκπροσώπους μιας γενιάς που έκαναν τα Ανώγεια υπερήφανα. Με όλα τα καλά στοιχεία μιας εποχής που φεύγει χωρίς όμως την αυταρχικότητα και τη σκληράδα που είχαν αρκετοί άνθρωποι της εποχής σου.
Θυμάμαι από μικρό παιδί να μας λες
«Καλιά ναι μιαν ευγένεια
Μιαν ανθρωπιά μια τάξη
Παρά του κόσμου τα καλά
Άθρωπος να ποτάξει»
Δεν έκανες τίποτα;
Όλα τά κανες μπαμπά! Σου το είπα και τότε.
Η ευτυχία και η χαρά που μας έδινες μια ζωή, διανθίζοντας όλες τις δυσκολίες με χιούμορ με το δικό σου μοναδικό τρόπο, αξίζουν όσο όλα τα πλούτη του κόσμου! (Όσο υπερβολικό και αν ακούγεται, όσο φέρνω στη μνήμη μου στιγμές και γεγονότα της οικογένειας μας, έρχεται στο μυαλό μου το «η ζωή είναι ωραία» του Benini).
Γιατί μπαμπά μου ξέρω, εσύ με τη μάνα μου μας μάθατε ότι το πιο σημαντικό στη ζωή είναι η αγάπη, και οι αληθινές ανθρώπινες σχέσεις .
Πώς να σ ευχαριστήσουμε για όλα αυτά μπαμπά μου;
Δε ξέρω αν υπάρχει τρόπος ..
Είμαι σίγουρη όμως ότι έφυγες ευχαριστημένος. Γιατί την αγάπη που μας έδωσες την πήρες πίσω και με το παραπάνω. Από όλους. Και το ήξερες .
ΕΙΜΑΣΤΕ ΤΟΣΟ ΤΥΧΕΡΟΙ ΜΠΑΜΠΑ ΜΟΥ ΠΟΥ Σ ΕΙΧΑΜΕ!
Που σ έχουμε γλυκέ μου μπαμπά.
Γιατί δεν έφυγες.
Γιατί οι αγαπημένοι μας δεν πεθαίνουν, Ζουν πάντα μέσα μας .
Όμως θα μου λείψει η παρουσία σου…… Θα μου λείψεις ΕΣΥ….
Η υποδοχή σου, η χαρά σου, η θετικότητά σου, το γέλιο στα μάτια σου ……
Είναι τόσα πολλά αυτά που θα μου λείψουν …
Αλλά το καταλαβαίνω, δεν πρέπει να είμαι πλεονέκτης …
Είναι άδικο για ανθρώπους που δεν έζησαν ή έζησαν τόσο λίγα από τον πατέρα τους
Καλό παράδεισο μπαμπά μου!!!
Είμαι σίγουρη πως κι εκεί θα περνάς καλά με τους δικούς σου ανθρώπους. Τον πατέρα σου, τη μάνα σου που δε γνώρισες, αφού σε άφησε ορφανό στα δυό σου χρόνια, τις δυό μανάδες που σε μεγάλωσαν και είχες πάντα καλά να θυμάσαι απ αυτές , τα αγαπημένα σου αδέρφια, το γιό σου το Γιάννη που έχασες 15 μερών και τόσους άλλους…
Γλυκέ μου μπαμπά …
Δε ξέρω πότε θα καταφέρω να σε σκέφτομαι και να μην κλαίω –πως φαίνεται πως είμαι κόρη σου-πιστεύω όμως ότι ο χρόνος θα με κάνει να χαμογελώ με γλύκα και νοσταλγία για όλα αυτά που χάρισες στη ζωή μας .
Και να σαι ήσυχος ότι θα πορευτούμε όλοι μας με όσα μας δίδαξες, με τις παρακαταθήκες που μας άφησες και στις δικές μας οικογένειες .Γιατί βρήκαμε καλούς και σωστούς ανθρώπους σαν και εσένα .
Είναι τόσο φτωχά τα λόγια …
Αντίο μπαμπά μου!!! Σ ευχαριστώ!!!!
Η κόρη σου Ρίτα.
ΈΝΑΣ ΚΑΠΕΤΑΝ ΜΙΧΑΛΗΣ ΣΤΟ ΣΙΝΕΜΑ ΤΟΥ ΠΑΡΑΔΕΙΣΟΥ
-“Ένας είναι ο Λεώνας στ’ Ανώγεια!”
…έλεγε περήφανα χαμογελώντας όπως πάντα ο Γιαννακόκωστας.
Εγώ τότε, πρώτο εγγόνι, μεγάλωνα δίπλα στην Κοζωνολένη και το Γιαννακόκωστα -αναθρεφόμουν, όπως έλεγαν εκείνοι- και για κάποιο λόγο με κολάκευε να πιστεύω οτι ήμουν ο μοναδικός Λεωνίδας στο χωριό.
Αφού το ‘λεγε κι ο παππούς μου άλλωστε- δεν υπήρχε περίπτωση να μην ήταν έτσι!
Κι αυτός, θεόρατος, εντυπωσιακός, με τα στιβάνια του, το μαύρο πουκάμισο και τον μαύρο ξομπλιαστό μαντιλέ πάντα μερακλίδικα δεμένο στο κούτελο, έμοιαζε ίδιος Καπετάν Μιχάλης στα μάτια μου. Όχι όμως άγριος κι απρόσιτος σαν του Καζαντζάκη. Ο Γιαννακόκωστας ήταν ενας Καπεταν Μιχάλης γλυκός, καλοσυνάτος, παιχνιδιάρης, και χαμογελαστός.
Και ήταν ο πιο μεγάλος μου σύμμαχος!
Μετά ήρθε η τρομερή “συμφορά”: η στιγμή να πάω στο σχολειό! Όχι όμως στο χωριό, αλλά…στη Χώρα, στο Ηράκλειο δηλαδή! Έβαλα μπροστά λοιπόν το μεγάλο μου σχέδιο:
-“Εγώ θέλω να με γράψετε στο σχολειό στα Ανώγεια!”
…Ούτε να ακούσουν κουβέντα φυσικά οι δικοί μου που μόλις είχαν μετακομίσει στο Ηράκλειο!
Ο Γιαννακόκωστας όμως όπως πάντα με σιγόνταρε -και με πείραζε συγχρόνως- χαμογελώντας:
-“Φέρετέ μου, μρε, ένα μεγάλο μεγάλο μαρκαδόρο να πάω να γράψω στον τοίχο του Μετοχιανού σχολειού με μεγάλα γράμματα: Οικονομάκης Λεωνίδας!”
-“Όoόόχι στον τοίχο ρε παππού! Κανονικά να γραφτώ στο σχολειό στ’ Ανώγεια!” …διαμαρτυρόμουν εγώ, βλέποντας ότι η “συμμαχία μας” ναι μεν κρατούσε καλά, αλλά τραβούσαμε ολοταχώς για ασυνεννοησία ιστορικών διαστάσεων και αρνητικών επιπτώσεων.
Τελικά δεν πήγα ποτέ στο σχολείο στα Ανώγεια, αλλά για χρόνια με το που έκλεινε το σχολείο στο Ηράκλειο, την άλλη μέρα κιόλας επέστρεφα στα Ανώγεια για να περάσω τις διακοπές δίπλα στο Γιαννακόκωστα και την Κοζωνολένη.
Ακόμα επιστρέφω όποτε μπορώ, για πιο σύντομες όμως πλέον επισκέψεις.
Τώρα που το σκέφτομαι καμιά φορά μετά από χρόνια, όλη αυτή η ιστορία θυμίζει κάτι από το σινεμά του παραδείσου του Τορνατόρε.
Ένα δικό μου, προσωπικό, σινεμά του παραδείσου με το Γιαννακόκωστα πάντοτε σε ρόλο πρωταγωνιστικό.
Τελικά δεν έμαθα ποτέ αν υπήρχε κι άλλος Λεωνίδας εκείνη την εποχή στα Ανώγεια. Αλλά δεν έχει και σημασία γιατί για το Γιαννακόκωστα… είπαμε…”ένας ήταν ο Λεώνας στ’ Ανώγεια.”
Όπως και για μένα, ένας ήταν ο Γιαννακόκωστας! Στ’ Ανώγεια, στην Κρήτη, και στη ζωή μου.
Καλοστραθιά παππού.
Ο εγγονός σου
Λεωνίδας Οικονομάκης
ΜΑΝΤΙΝΑΔΕΣ ΑΠΟ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΣΟΥ
Πολλά κοπέλια, λίγα ζα,
μα αισθήματα και τρόποι .
Πού χανε μόνο οι παλιοί,
καλοί κι αγνοί άνθρωποι
Φτωχός αλλά περήφανος,
έζησες τη ζωή σου
γ αυτό μ αγάπη θάχωμε,
η την αθιβολή σου.
Ήθος ,αξιοπρέπεια,
μα και αντρειά συνάμα
απλόχερα μου χάριζες
δίχως να κάμεις πράμα.
Με μια κουβέντα, μια ματιά
εγέμιζες τον άλλο
αυτό ταν το προτέρημα
πού χες το πια μεγάλο.
Άξιες ,ήθος, ανθρωπιά
αγάπη, καλοσύνη
Είχες μπαμπά μου κι άσβηστη
η μνήμη σου θα μείνει
Όλα τα πλούτη της ζωής
εσύ μούχες χαρίσει
κι ας ήσουνα πάντα φτωχός
σε όλη σου τη ζήση.
Μπαμπά πόσο μας έλειψε
τα όμορφο πρόσωπό σου
το ήρεμο χαμόγελο
κι η λάμψη τω μαθιώ σου.
Μπαμπά και που θα ξαναβρώ
βλέμμα σαν το δικό σου,
τη γλύκα και τη ζεστασά
πού δινε των παιδιώ σου.
Από τη Βέρα Σουλτάτου Ξυλούρη
Για τον μπάρμπα μου τον Γιαννακόκωστα, τον Αρχηγό των Σουλτάτηδων
Τω Γιαννακήδω ”αρχηγός”
ήσουνε ………….και χαλάλι
‘πο ράτσα …..υπερήφανη
κι απο γενιά…….. μεγάλη
…………………………………………..
τω Γιαννακήδω ….ο αετός
ο άρχοντας……. που λένε
μισεύγει .κι όλα τα πουλιά
μοιρολογούν ..και κλαίνε
…………………………………………
από περήφανη………. γενιά
ήσουν…….κι αντρειωμένη
γι’ αυτό την είχες τη φωλιά
‘’αητέ’’……..ψηλά χτισμένη
…………………………………………
περήφανο κι αντρόπιαστο
το κάθε σου ……..το ζάλο
γι’ αυτό και το πορπάτημα
που ‘χες δε το ‘δα…σ’ άλλο
…………………………………………..
φιλότιμο……..καλή καρδιά
που τη ζηλεύγαν…..άλλοι
είχενε ο Γαννακόκωστας
μα κι αθρωπιά…….μεγάλη
………………………………………….
καρδιά ‘που τσι καλά καλές
ψυχή…………. απού τσι λίγες
φωνιάζουν Γαννακόκωστα
πως είχες ……όπου επήγες
…………………………………………..
μισεύγεις ………κι υπερήφανο
πομένει…………… τ’ όνομα σου
στ ‘αδέρφια σου..τα εγγόνια σου
γυναίκα ………….και παιδιά σου
Η σύζυγος και τα παιδιά ευχαριστούμε πολύ όλο τον κόσμο, συγγενείς και φίλους που συμπαραστάθηκαν στο πένθος μας.