Τοπικά
Η κοπή της πρωτοχρονιάτικης πίτας του Συλλόγου των Ανωγειανών της Αθήνας “Το Ιδαίον Άντρον”
09/01/2018
Το ερχόμενο Σάββατο 13 Ιανουαρίου, στις 8 μ.μ θα γίνει η κοπή της πρωτοχρονιάτικης πίτας, του Συλλόγου των Ανωγειανών της Αθήνας “Το Ιδαίον Άντρον”, στα γραφεία στους Αμπελόκηπους (Βελεστίνου 18-Στάση Μετρό Πανόρμου). Το μουσικό καλωσόρισμα για τη νέα χρονιά θα αναλάβει ο καλός φίλος και λυράρης, Άρης Πρεβεζάνος με το συγκρότημα του. Όπως αναφέρει και ο σύλλογος των Ανωγειανών:”Ελάτε να ξεκινήσουμε κι αυτή τη νέα Πολιτιστική χρονιά παρέα! Με το καλό να σμίξουμε το Σάββατο, στα γραφεία του Συλλόγου μας για να ανταλλάξουμε από κοντά τις ευχές μας..”
Δημοσιεύθηκε σε: 
Την ήττα με 1-4 στα Ανώγεια, γνώρισε ο Αετός από την Κάλυβο για την 14η αγωνιστική του πρωταθλήματος, παραμένοντας έτσι στους 14 βαθμούς και στην ενδέκατη θέση της βαθμολογίας. Η ομάδα παρατάχθηκε χωρίς τα τρία νέα μεταγραφικά της αποκτήματα (Σταυριανό-Σουλτάτο και Πλευριανάκη) και κάνοντας κακή εμφάνιση στο δεύτερο ημίχρονο όπου δέχτηκε τρία γκολ γνώρισε μια δίκαιη ήττα από την καλύτερη χθες Κάλυβο. Το γκολ του Αετού πέτυχε στο 9′ ο Μανόλης Σπαχής ισοφαρίζοντας στο σημείο εκείνο το γκολ της Καλύβου στο 5′ με τον Σπανουδάκη. Στο δεύτερο ημίχρονο η Κάλυβος σκόραρε με τους Χνάρη στο 57′, Αντιασβίλι στο 65′ και Βασσάλο στο 82′.
Η σύνθεση του Αετού: Καπετανάκης-Σπαχής-Αεράκης-Γκιώνης-Μ.Νύκταρης-Ν.Νύκταρης-Δ.Ξυλούρης (70’Μέμος)-Χαραλαμπάκης-Πατραμάνης-
Καλομοίρης(85′ Γ.Σμπώκος)-Πλερωνάκης
Αναλυτικά τα αποτελέσματα της 14ης αγωνιστικής:
Ρεθυμνιακός – Ψηλορείτης 2-1
Τάλως Μελιδονίου – Ποσειδώνας Γερανίου 2-2
Κεραυνός – Δόξα Πλατανέ 0-2
Άρης Ρεθύμνου – Ε.Α.Π. 1-0
Επισκοπή – ΟΦ Αρμένων 5-0
Αετός Ανωγείων – Κάλυβος 1-4
Σπήλι – Αστέρας Ρεθύμνου (Δευτέρα)
Ρεπό: ΠΑΟ Αλφάς
Την ημέρα των Θεοφανίων έγινε η βάπτιση του Χριστού από τον Άγιο Ιωάννη τον Πρόδρομο ή Βαπτιστή. Εκτός όμως από το Άγιο Βάπτισμα, γιορτάζουμε κάτι σημαντικότερο. Σύμφωνα με τις μαρτυρίες τριών εκ των τεσσάρων Ευαγγελιστών και συγκεκριμένα του Ματθαίου, του Μάρκου και του Λουκά την στιγμή της Βάπτισης ακούστηκε από τον ουρανό η φωνή του Θεού να λέει:”Ούτος εστίν ο Υιός μου ο αγαπητός εν ω ευδόκησα.”
Επίσης, την ίδια στιγμή εμφανίστηκε και το Άγιο Πνεύμα με την μορφή περιστεριού. Στην ουσία δηλαδή γιορτάζουμε αυτή τη μοναδική ταυτόχρονη εμφάνιση της Αδιαίρετης Αγίας Τριάδας.
Άλλωστε η λέξη Θεοφάνια βγαίνει από τις λέξεις “Θεός” + “Φαίνομαι” ακριβώς επειδή ο Θεός εμφανίστηκε (φάνηκε) στη Γη και με τις τρεις μορφές του (Πατήρ, Υιός, Άγιο Πνεύμα).Η μεγάλη γιορτή των Θεοφανίων είναι ευρέως γνωστή και ως εορτή των Φώτων. Κατά τη στιγμή της Βάπτισης του Χριστού εμφανίστηκαν όλες οι μορφές της Αγίας Τριάδας, γεγονός που κατέστησε το μυστήριο της Βάπτισης ιδιαίτερα σημαντικό.
Σύμφωνα λοιπόν με τον Γρηγόριο Ναζιανζηνό (γνωστός και ως Άγιος Γρηγόριος ο Θεολόγος), το Θείο Βάπτισμα του Χριστού αποτελεί μια γιορτή φωτισμού ολόκληρης της ανθρωπότητας.Έτσι προέκυψε η εναλλακτική ονομασία “Φώτα” ή “των Φώτων”.
Τα Κάλαντα των Φώτων όπως τραγουδούσαν παλιά στα Ανώγεια. Καταγραφή από τον π.δήμαρχο Ανωγείων Γεώργιο Σμπώκο σε απαγγελία του Δ.Σαλούστρο (Κεχροδημητράκη) ο οποίος του τα τραγούδησε το 1969 και ενώ ήταν τότε 45 ετών. Τα κάλαντα δημοσιεύτηκαν στο βιβλίο του κ.Σμπώκου “ΑΝΩΓΕΙΑ: Η ιστορία μέσα από τα τραγούδια τους”
“Ήρθανε τα Φώτα και οι φωτισμοί
και χαρές μεγάλες κι οι αγιασμοί.
Κι ήρθεν κι η κερά μας η Φωτεινή
κι άργανον εβάστα και βεργί κερί
και τον Άι Γιάννη το Βαφτιστή.
-Αί Γιάννη Πρόδρομε και Βαφτιστή
δύνασαι να σώσεις Θεού παιδί;
-Δύνομαι και θέλω κι επιθυμώ,
μέγας είν’ αφέντης και τον ε τρομώ
κάτω στα Ιεροσόλυμα και στου Κυρίου τον τάφο,
εκεί δεντρί δεν ήτονε, δεντρίν εφανερώθη.
Στην τρούλα κάθετ’ ο Χριστός, στη μέση η Παρθένα
και στα παρακλωνάριαν του αγγέλοι κι αρχαγγέλοι.
Δω’ μου Παρθένα τα κλειδιά τα πάνω και τα κάτω,
ν’ανοίξω τον Παράδεισο να πιω νερό δροσάτο.
Να θέσω ν’αποκοιμηθώ σε μια μηλιά ‘πο κάτω.
Να ιδώ τον Άι Στρατηγό, που τρέμ’ η γης κι ο κόσμος
που καμπανίζει τσι ψυχές αμαρτωλές και δίκιες.
Να ιδώ τσι νιους πως χαίρονται, τσι νιες πως καμαρώνουν.
Να ιδώ και τα μωρά παιδιά που κλαίνε δίχως μάνα.
Τη νύχτα κλαίνε για βυζί και την αυγή για γάλα
και τ’αποξημερώματα για την καημένη μάνα.
Έκεια που παν’ οι δίκαιοι έναι καλλιά στρωμένα
ρόδα και τριαντάφυλλα και με ξεφουντωμένα.
Κι έκεια που πάν’ οι αμαρτωλοί οφίδοι και λιακόνια.
Αμαρτωλός ως τ’άκουσε έδερνε το κορμίν του
με πέτρες και με σίδερα ωστό να βγει η ψυχήν του.
Κι η Παναγιά τον ε θωρεί κι από μακρά του λέει:
-Αμαρτωλέ, μη δέρνεσαι, μη δέρνεις το κορμί σου,
μα ‘χω γιο εις το θρονί να σώσει την ψυχή σου.
Κι αν είναι ‘που το θέλημα χρυσή μου περιστέρα
ανοίξετε το μάνταλο να πούμε καλησπέρα.”
Περιστοιχισμένος από την γυναίκα του, τα παιδιά του και τα εγγόνια και τα δισέγγονα του , εκοιμήθη σήμερα Παρασκευή 5 Ιανουαρίου, παραμονή των Φώτων, ο αγαπητός Ανωγειανός ιερέας παπά Νικόλας Ανδρεαδάκης, σε ηλικία 92 ετών. Η νεκρώσιμος ακολουθία θα ψαλεί αύριο Σάββατο 6 Ιανουαρίου στις 3 μ.μ από την εκκλησία του Αγίου Ιωάννου στα Ανώγεια.
Σεμνός, δραστήριος και δημιουργικός, ο παπά Νικόλας υπηρέτησε για δεκαετίες τα’ Ανώγεια, κηρύσσοντας τον λόγο του Θεού, με πολλά χρόνια παρουσίας ως ιερωμένος στον Άι Γιάννη, όπου βοηθούσε από το παγκάρι τις ασθενέστερες κοινωνικά ομάδες, αλλά συνέδραμε με το λόγο και τις συμβουλές του σε προβλήματα της τοπικής κοινωνίας. Ταλαιπωρημένος την τελευταία δεκαετία από προβλήματα υγείας που τον κρατούσαν στο σπίτι, δεν σταμάτησε ποτέ να ενδιαφέρεται για τον τόπο του.
Ευτύχησε να δει τον γιο του να ακολουθεί τα βήματα του, με τον παπά Γιώργη να είναι σήμερα αυτός που συνεχίζει το έργο του στον Ιερό Ναό του Αγίου Ιωάννου.
Έφυγε πλήρης ημερών αλλά και έργων, έχοντας στο πλευρό του όλη την οικογένεια του, που τον αποχαιρετάει με οδύνη αλλά και εκτίμηση για όσα προσέφερε. Ας είναι ελαφρύ το Ανωγειανό χώμα που θα τον σκεπάσει.
Η ΑΝΩΓΗ εκφράζει τα θερμότερα συλλυπητήρια στους οικείους του.
«Κόντρα» στην μπόρα πέταξε ο Αετός κατά την διάρκεια των γιορτών και της διακοπής του πρωταθλήματος, αλλά με την ανατολή του νέου έτους εμφανίζεται δυνατός και αποφασισμένος να συνεχίσει να κοσμεί με την παρουσία του τα γήπεδα της πρώτης κατηγορίας του τοπικού ποδοσφαίρου στο Ρέθυμνο και να αναδεικνύει τον αθλητισμό στην περιοχή του Μυλοποτάμου. Ενάντια στις δυσοίωνες προβλέψεις περί διάλυσης της ομάδας μεσούσης της αγωνιστικής περιόδου, η διοίκηση του Αετού έδειξε τα αντανακλαστικά της και με συντονισμένες κινήσεις εξασφάλισε τη βιωσιμότητα της μέχρι το καλοκαίρι, όπου μετά τις αγωνιστικές υποχρεώσεις θα γίνει Γενική Συνέλευση για να αποφασιστεί η περαιτέρω πορεία της.
Είναι γεγονός πως η αποχώρηση του γενικού αρχηγού Τάκη Μέμμου και η κακή πορεία του Αετού το τελευταίο δίμηνο, λόγω των πολλών απουσιών ποδοσφαιριστών της, δημιούργησε έντονους κλυδωνισμούς και αμφισβήτηση για τη συνέχιση της πορείας της, με τα σύννεφα πάντως να φεύγουν πάνω από το Δημοτικό στάδιο Ανωγείων, την ομάδα να συνεχίζει κανονικά στο πρωτάθλημα με στόχο την εξασφάλιση της γρήγορης παραμονής της στο Α’Τοπικό. Ο πρόεδρος του Αετού Μίλτος Πλουσής και ο Αντιπρόεδρος Νίκος Κοντογιάννης, ο γενικός αρχηγός Κώστας Κονιός, μαζί με άλλα μέλη του Δ.Σ “έτρεξαν” αρκετά το τελευταίο διάστημα και κατάφεραν όχι μόνο την παρουσία του Αετού στα γήπεδα το 2018 αλλά και την ενδυνάμωση του με μεταγραφές ώστε να μην παρουσιαστούν ξανά φαινόμενα του πρόσφατου παρελθόντος με τις τεράστιες ελλείψεις λόγω των πολλών απουσιών.
Σύμφωνα λοιπόν με τις τελευταίες πληροφορίες μας ο Αετός θα προχωρήσει σε τουλάχιστον τρεις μεταγραφές ποδοσφαιριστών ενώ θα υπάρχουν και σημαντικές ανακατατάξεις στο τεχνικό τμήμα. Η μια μάλιστα από τις μεταγραφές έχει ολοκληρωθεί και τυπικά και έτσι από τον Ιανουάριο ποδοσφαιριστής του Αετού θα είναι ο Τηλέμαχος Σουλτάτος. Πρόκειται για ποδοσφαιριστή 24 ετών που αγωνίζεται ως κεντρικός αμυντικός και το τελευταίο διάστημα αγωνιζόταν στο Μεταξοχώρι. Τουλάχιστον άλλες δυο μεταγραφές αναμένεται να ανακοινωθούν τις επόμενες ημέρες από την διοίκηση ώστε να καλυφθούν με τον καλύτερο τρόπο τα κενά που υπάρχουν στο ρόστερ.
Παράλληλα δίπλα στον προπονητή της ομάδας Αλκιβιάδη Πλουσή, θα σταθεί με αναβαθμισμένο ρόλο ο αρχηγός της ομάδας Μανόλης Σπαχής, που θα έχει περισσότερα καθήκοντα πέραν της ποδοσφαιρικής του ιδιότητας, τόσο ως προπονητή εντός γηπέδου αλλά και ως αρχηγού στις αποστολές του Αετού, αναλαμβάνοντας ουσιαστικά τον καθοριστικό ρόλο που είχε ο Τάκης Μέμμος όλα αυτά τα χρόνια.
Άρθρο του Γεωργίου Σκουλά, συγγραφέας του βιβλίου ΤΑ ΑΝΩΓΕΙΑ ΚΑΙ Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥΣ ΤΟΜΟΣ Α΄. ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΜΥΣΤΙΣ
1: Η ΚΑΤΑΓΩΓΗ ΤΗΣ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΣ ΧΑΙΡΕΤΗ
2: Η ΜΕΤΑΦΟΡΑ ΤΩΝ ΛΕΙΨΑΝΩΝ ΤΟΥ ΑΓ. ΣΠΥΡΙΔΩΝΑ ΚΑΙ ΤΗΣ ΑΓ. ΘΕΩΔΩΡΑΣ ΑΠΟ ΤΗ ΚΩΝ\ΠΟΛΗ ΣΤΗ ΚΕΡΚΥΡΑ ΑΠΟ ΤΟΝ ΙΕΡΕΑ ΓΕΩΡΓΙΟ ΚΑΛΟΧΑΙΡΕΤΗ.
3: ΤΟ ΕΡΓΟ ΤΟΥ ΚΗΡΥΚΟΥ ΧΑΙΡΕΤΗ
4: ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΤΟΥ ΚΗΡΥΚΟΥ ΧΑΙΡΕΤΗ
Η Μεγάλη και Ιστορική οικογένεια Χαιρέτη, ήταν αλλά και εξακολουθεί να είναι, μία από τις επιφανέστερες οικογένειες της Κρήτης. Μέγιστη η προσφορά της σε όλους τους απελευθερωτικούς αγώνες του έθνους, τα μέλη της οποίας έχουν ποτίσει με άφθονο αίμα το δέντρο της Ελληνικής Ελευθερίας.
Έχει δώσει κατά καιρούς επιφανή μέλη στην ελληνική κοινωνία, τόσο σε πολιτικό όσο και στρατιωτικό επίπεδο, που έχουν αφήσει μνήμη αγαθή στην ελληνική κοινωνία και ιστορία. Επιφανέστερος όλων, αλλά και αδικημένος της ιστορίας μας, θεωρώ ότι υπήρξε ο άγνωστος στο ευρύ κοινό ιατροφιλόσοφος, Κήρυκος Χαιρέτης.
Η οικογένεια Χαιρέτη, είναι σήμερα διασκορπισμένη σχεδόν σε όλη την Ελλάδα.
Τις πρώτες αναφορές του ονόματος Χαιρέτη τις συναντάμε τον 14ο αιώνα, στην Κωνσταντινούπολη. Την περίοδο εκείνη, και επί Πατριαρχείας των Καλλίστου και Φιλόθεου, εξελίσσεται στην Κωνσταντινούπολη η αίρεση του Γρηγορίου του Ακίνδυνου.
Ο ιερέας, Μανουήλ Καλοχαιρέτης, ο οποίος είχε εισχωρήσει στην αίρεση, με δήλωσή του προς το Οικουμενικό Πατριαρχείο, δηλώνει ότι αποδέχεται τις καταδικαστικές αποφάσεις του Πατριαρχείου, για την αίρεση του 1341.
«Εγώ ιερεύς ο Καλοχαιρέτης, επεί παρεσύρθην διά την ιδιωτείαν μου παραμέρους των κακοδόξων αιρετικών Ακινδυνάτων και διά την αμαρτίαν μου εσκοτίσθη περί το φως της αληθείας…Ο ευτελής ιερεύς Μανουήλ ο Καλοχαιρέτης στέργων υπέγραψα».
Ο ευτελής ιερεύς ο Καλοχαιρέτης.
Λίγο νωρίτερα, το 1321, συναντάμε και άλλο Καλοχαιρέτη, στρατιωτικό, κατά τον εμφύλιο των δύο Ανδρονίκων, θείου και ανιψιού.
Ο Καλοχαιρέτης, στάλθηκε από το στρατόπεδο του ανιψιού Ανδρόνικου, προς τον αυτοκράτορα Ανδρόνικο, προκειμένου να βρει λύση στην διένεξη. Και όπως αναφέρει ο Ιωάννης Καντακουζηνός (Ιστοριών, βιβλ. Α. κε΄κστ΄, έκδοση Βιέννη 1828, σελ. 129 και 133), εντέλει ο Καλοχαιρέτης, «συνετώς άγαν τας αποκρίσεις ανθυπενεγκών, προσέκλινε τους πόδας ζητών την ειρήνην, αλλά, χωρίς να είναι υπεύθυνος διά τούτο, άπρακτος, απήλθεν εκ του Βυζαντίου».
Θα πρέπει να διευκρινίσουμε εδώ, ότι το επίθετο, Καλοχαιρέτης – Χαιρέτης, είναι ακριβώς το ίδιο. Την περίοδο εκείνη, ήταν συχνή πρακτική να μπαίνει το επίθετο «καλός» μπροστά από τα επίθετα, όταν ήθελαν να δώσουν έμφαση για το καλό έργο κάποιου. Π.χ., Καλοϊωάννης, Καλομαρία κτλ. Το φαινόμενο το συναντάμε και στην Κρήτη, όπου η οικογένεια Φωκκά, μετεξελίχθηκε σε Καλλέργη, από το καλό έργο που άφησε κάποιος πρόγονός τους. Φωκκάς = Καλλιέργης = Καλλέργης.
Μετά επίσης την άλωση της Κωνσταντινούπολης από τους Τούρκους το 1453, ένας άλλος Καλοχαιρέτης, ο Γεώργιος, ιερέας, μετέφερε στην Κέρκυρα, όπου βρίσκονται και σήμερα, τα λείψανα του Αγίου Σπυρίδωνα και της Αγίας Θεοδώρας.
Για την τύχη των δύο ιερών αυτών λειψάνων, ο Κώστας Τριανταφύλλου, στο βιβλίο του «Η ΒΥΖΑΝΤΙΝΗ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ ΧΑΙΡΕΤΗ ΚΑΙ ΤΟ ΕΝ ΠΑΤΡΑΙΣ ΑΡΧΕΙΟ ΤΗΣ», Σελ. 7 και 8, αναφέρει:
«Πράγματι, όπως εκτίθεται εις την έκθεσιν, ο εν Κωνσταντινουπόλει εφημέριος Γεώργιος ιερεύς Καλοχαιρέτης, μετά την άλωσιν, μετέφερεν εις Κέρκυραν ήδη τω 1478 το λείψανον του αγίου, έπειτα από περιπέτειας και κινδύνους πορείας τεσσάρων ετών, όπως υπολογίζει ο ιεροδιάκονος Γεώργιος Γροπέτης, έφορος της Δημοσίας Βιβλιοθήκης Κερκύρας, εις εμπεριστατωμένην μελέτην του εις το περιοδικόν «Καινή Διδαχή» Αθηνών, τομ. Β΄ (1920) σελ. 31 – 40 και 194 – 206.
Ασκών δε ο Καλοχαιρέτης ούτος πατρωνικόν δικαίωμα επί του λειψάνου τούτου, ως και έτερον της αγίας Θεοδώρας, το οποίον συγχρόνως έφερεν εις Κέρκυραν, κατέλειπε ταύτα εις τα τέκνα του εν Κερκύρα Φίλιππον, Λουκάν και Μάρκον, οι υιοί ούτοι του ιερέως Καλοχαιρέτη προέβησαν εις διανομήν της πατρικής κληρονομίας, κυρίως δηλαδή των επί των ιερών ως άνω λειψάνων δικαίων, διά συμβολαίου εν Κερκύρα της 17 Μαΐου 1480, ήτοι ευθύς μετά τον θάνατον του πατρός των, κατά την ασφαλή γνώμην του Γροπέτου (σ. 202), ο οποίος ομοίως ευρίσκει ότι ο Λουκάς Χαιρέτης έζη έως το 1512, ο δε Φίλιππος, ο και ιερεύς, τω 1480 ήτο 30ούτης. Εις τους δύο τούτους έλαχε το λείψανον του αγίου Σπυρίδωνος, εις τον Μάρκον δε το της αγίας Θεοδώρας.
Ο Λουκάς φαίνεται παρέμεινε άγαμος, ενώ ο Φίλιππος υπήρξεν έγγαμος, είχε ήδη θυγατέρα δε Ασημίναν. Ο ανωτέρω Λουκάς «μετά μικρόν» εδώρησεν εις τον ιερέα αδελφόν του διά συμβολαίου τα δικαιώματά του και ούτω το λείψανον του αγίου Σπυρίδωνος, υπανδρωθείσης εν τω μεταξύ της Ασημίνας θυγατρός Φιλίππου Χαιρέτη τον ευγενή Κερκυραίον Σταμάτιον Βούλγαρην, περιήλθεν εις τους κηδεστάς απογόνους των εν Κερκύρα Χαιρέτη, την οικογένειαν Βούλγαρη.
Ο Μάρκος Χαιρέτης, τέλος, διά συμβολαίου του 1843 εν Κερκύρα εδώρησεν εις την Κοινότητα Κορυφών (Κερκύρας) τα δίκαια του και αυτή μετέφερε το λείψανον της αγίας Θεοδώρας εις τον ναόν του Αγ. Λαζάρου. Ο Φίλιππος δυσηρεστήθη και αντέδρασε κατά της δωρεάς ταύτης, ανεπιτυχώς όμως και το λείψανον εναπόκειται σήμερον εις τον μητροπολιτικόν ναόν της Κερκύρας, ομοίως και διασώζεται εκεί και του αγίου Σπυρίδωνος εις ίδιον αυτού από του Ι.ΣΤ. αι.ναόν της πόλεως, του και Πολιούχου της νήσου».
Ο γιος τώρα του Γεωργίου Καλοχαιρέτη Μάρκος, κατεβαίνει στην Κρήτη στις αρχές του 16ου αιώνα και συμμετέχει στις διάφορες μάχες των Ενετών εναντίον των Τούρκων. Οι Ενετοί αναγνωρίζοντας τις υπηρεσίες του, του παραχωρούν εδάφη και έτσι γίνεται η πρώτη εγκατάσταση των Χαιρετών στην Κρήτη.
Ο Κώστας Τριανταφύλλου στο βιβλίο του μας παραδίνει το γενεαλογικό δέντρο των Χαιρέτησων από τον 14ο αιώνα έως και την γέννηση του Κήρυκου Χαιρέτη το 1760, στο χωριό Άγιος Θωμάς, λίγο έξω από το Ηράκλειο.
Ως αρχή λαμβάνει τον Καλοχαιρέτη – Χαιρέτη που όπως είδαμε έκανε τις διαπραγματεύσεις το 1320 μεταξύ των δύο Ανδρονίκων, στον μεταξύ τους εμφύλιο.
Γιος του υπήρξε ο Φίλιππος, που γεννήθηκε το 1350.
Γιος του Φίλιππου ο Γεώργιος, που μετέφερε τα σκηνώματα στην Κέρκυρα. Γεννήθηκε το 1405.
Γιος του Γεωργίου ο Μάρκος, ο οποίος κατήλθε στην Κρήτη. Γιος του Μάρκου ο Θωμάς. Γεννήθηκε το 1530.
Γιος του Θωμά ο Δημήτριος. Γεννήθηκε το 1560.
Γιος του Δημητρίου ο Φραγκίσκος.
Γιος του Φραγκίσκου ο Θωμάς. Γεννήθηκε το 1680.
Γιοι του Θωμά οι Αστρινός και Δημήτριος. Γεν. 1700.
Γιος του Αστρινού ο Κήρυκος. Γεννήθηκε το 1756, στον Άγιο Θωμά Ηρακλείου.