Τοπικά
01/04/2018
“Σπάσε του πόνου σύννεφο η πίκρα να λιγάνει,
να βγει ο ήλιος τσι χαράς τη σκέψη να ζεστάνει..”
Ήταν πρώτη Απριλίου 2002, δεκαέξι ακριβώς χρόνια πριν. Ο καιρός ήταν μουντός αν και ήταν αρχές της Άνοιξης, το κρύο ήταν τσουχτερό εκείνο το πρωινό και αν παρατηρούσες τα Ανώγεια από ψηλά, θα έβλεπες ένα μεγάλο μαύρο πλήθος να κατηφορίζει από όλο το χωριό, με κατεύθυνση το Περαχώρι και τον Ιερό Ναό της Παναγίας, στο θλιβερό καθήκον για το ύστατο χαίρε σε έναν από τους σημαντικότερους Ανωγειανούς καλλιτέχνες της νεότερης γενιάς, τον Μύρωνα Σκουλά. Ήταν πρωταπριλιά, αλλά δεν ήταν ψέμα, άλλωστε ο Μύρων έζησε ολόκληρη τη ζωή του μέσα στην αλήθεια της μουσικής, της μαντινάδας, της αυθόρμητης έκφρασης, του πάθους και της παρέας.Εκείνη την ημέρα διάλεξε μια ανώτερη δύναμη να τον πάρει από τα εγκόσμια, αλλά να τον τοποθετήσει παράλληλα μέσα από τη συνείδηση του κόσμου σε ένα υψηλό βάθρο, εκεί που κάθονται οι μεγάλες μορφές της Κρητικής μουσικής παράδοσης.
” Η μαντινάδα για μένα είναι ότι ωραιότερο υπάρχει. Γιατί με μια μαντινάδα μπορείς να εκφράσεις μια ολόκληρη ζωή σε τέσσερις γραμμές..” είχε ο ίδιος τονίσει σε κάποια από τις συνεντεύξεις του. Αυτό έκανε ο Μύρων, ολόκληρη τη ζωή του μας την έδινε με ένα στίχο και μια μαντινάδα, γιατί η μαντινάδα ήταν η ζωή του. Έγραψε και τραγούδησε μαντινάδες που μέχρι σήμερα εμπνέουν προβληματίζουν και ακολουθούν όλες τις εκφάνσεις της ζωής του ανθρώπου και δη του Κρητικού, περνώντας από την όχθη της λύπης, της μοναξιάς και της απόγνωσης, στην αντίπερα πλευρά του ποταμιού, της αγάπης, του έρωτα , της χαράς και της ελευθερίας.
”Όσο κι αν είναι δυνατές οι μπόρες δε με πιάνουν,
γιατί χω δυνατά φτερά και στα ανοιχτά με βγάνουν..”
Μέχρι το τέλος της ζωής του ο Μύρος δεν ξέχασε ποτέ τη μεγάλη του αγάπη τα Ανώγεια,τα πρόβατα και το βουνό παράλληλα με την μουσική του πορεία.Ένας αυθεντικός καλλιτέχνης που μέχρι και σήμερα έχει φανατικούς θαυμαστές όλων των ηλικιών. Έφερε στην μουσική μας όχι μόνο το μαντολίνο αλλά κυρίως το πάθος ,την αυθεντικότητα και την αγάπη για την παρέα και το μερακλήκι που βγαίνει από τα βάθη της ψυχής. Ο δίσκος ”Κρητική Καντάδα ” στα μέσα της δεκαετίας του ’80 ,μαζί με τον Μιλτιάδη Σκουλά, έμεινε στην ιστορία και ουσιαστικά έφερε στην Κρητική μουσική το μαντολίνο, το οποίο καθιερώθηκε αργότερα στις δουλειές των περισσότερων Κρητών καλλιτεχνών.Πέρα από την Κρητική Καντάδα κυκλοφόρησε ακόμα τους δίσκους ”Τα Αορείτηκα”, ”Τα Μυστικά του Φεγγαριού ” ”Εγώ ‘χω δυνατά φτερά”και ”Τα Νυχτοπερπατήματα” που τον καθιέρωσαν στη συνείδηση του κόσμου ως ένα τεράστιο ερμηνευτή και ένα σπουδαίο μαντιναδολόγο. Δεν υπάρχει παρέα ή καντάδα στο χωριό από νεαρούς ή και μεγαλύτερους ανθρώπους στα Ανώγεια που να μην τραγουδήσουν κάποια από τις εκατοντάδες μαντινάδες του, να μην προσπαθήσουν να μιμηθούν τον τρόπο που με πάθος ο ίδιος τις τραγουδούσε.
”Κρυφά του κόσμου ήθελα να ‘χω τα βάσανα μου,
μα δε μπορώ προδίδομαι στ’ αναστενάγματα μου…”
Πάλεψε σκληρά με αξιοπρέπεια και τεράστια ψυχικά αποθέματα, την αρρώστια που τον χτύπησε πάνω στην εποχή της μεγάλης ακμής του και τον πήρε από κοντά μας, αφήνοντας σε όλους μας το παράπονο διότι είχε πολλά ακόμα να προσφέρει στην κοινωνία και την μουσική παράδοση των Ανωγείων. Ο Μύρωνας”έφυγε” σε ηλικία μόλις 48 ετών, αλλά άφησε πίσω του μια τεράστια παρακαταθήκη που αποκτά συνεχώς ανθρώπους που ακολουθούν τα δικά του χνάρια και προσπαθούν να πατήσουν πάνω στα μουσικά μονοπάτια που άφησε.
“Ήθελα να μ` αντίθετος του χάρου, να γιαγείρω,
τον Ψαρονίκο στη ζωή και τον Σκουλά το Μύρω..”
Αθάνατος!
Δημοσιεύθηκε σε: 
Οι ρωσικοί πύραυλοι S300, που βρίσκονται στην Κρήτη, έχουν τεθεί σε επιφυλακή για τον φόβο θερμού επεισοδίου από την Τουρκία στην κυπριακή ΑΟΖ ή στο Αιγαίο, όπως αποκάλυψε χθες η «κυριακάτικη δημοκρατία». Σύμφωνα με αποκλειστικές πληροφορίες, οι s-300 έχουν μεταφερθεί στο οροπέδιο της Νίδας στον Ψηλορείτη σε επιχείρηση που έλαβε χώρα υπό άκρα μυστικότητα. Η τοποθεσία είναι ιδανική και αποτέλεσε ορμητήριο των ομάδων αντίστασης στην Γερμανική κατοχή. Οι κάτοικοι των Ανωγείων δηλώνουν άγνοια για το γεγονός και ήδη ετοιμάζουν ομάδες υποστήριξης ενώ νοιώθουν ιδιαίτερα υπερήφανοι για το τόπο τους. Οπως υποστηρίζει μάλιστα αξιόπιστη πηγή, η τουρκική επιθετικότητα θα είχε ήδη περάσει στο επόμενο στάδιο αν δεν υπήρχαν οι S300, βασικός σκοπός των οποίων είναι η κατάρριψη αεροσκαφών και πυραύλων. Το οπλικό σύστημα είχε αγοραστεί το 1997 από την Κύπρο, αλλά ύστερα από τις έντονες τουρκικές αντιδράσεις μεταφέρθηκε το 1999 μυστικά και με ειδικό απόρρητο σχέδιο, κατόπιν συμφωνίας με την Αθήνα στο πλαίσιο του δόγματος περί Ενιαίου Αμυντικού Χώρου στην Κρήτη. Οι Τούρκοι είχαν απειλήσει ότι τους περιμένουν στα Δαρδανέλια και είχαν δηλώσει ότι θα τους βομβαρδίσουν και ότι θα κάνουν τα πάντα για να αποτρέψουν την ανάπτυξή τους στον ελληνικό χώρο. Εκτοτε παρέμεναν επί σχεδόν 15 χρόνια «αποθηκευμένοι» στην Κρήτη. Για πρώτη φορά οι πύραυλοι ενεργοποιήθηκαν και εκτέλεσαν δοκιμαστική βολή στο πεδίο βολής Κρήτης τον Δεκέμβριο του 2013, στο πλαίσιο της άσκησης «Λευκός Αετός 2013». Το ενδιαφέρον είναι ότι σύμφωνα με τις ίδιες πληροφορίες έγιναν πριν από λίγο καιρό (σε όχι ανύποπτο πάντως χρόνο) και κατά τρόπο αθόρυβο οι απαραίτητες ενέργειες και βελτιώσεις με πρωτοβουλία της στρατιωτικής ηγεσίας, για να μπορεί να τεθεί σε πλήρη και κανονική λειτουργία το οπλικό σύστημα. Αυτό θεωρείται ακόμη μια ένδειξη του κρίσιμου χαρακτήρα που έχουν προσλάβει οι εξελίξεις όσον αφορά τις σχέσεις με την Τουρκία. Ηδη η Αγκυρα κλιμακώνει τη στρατηγική της έντασης. Η τελευταία συνεδρίαση του Συμβουλίου Εθνικής Ασφαλείας διήρκεσε 10 ώρες και 20 λεπτά καταγράφοντας ιστορικό ρεκόρ. Οι Ερντογάν και Τσαβούσογλου εμφανίζονται έτοιμοι να «αντιγράψουν» το μοντέλο της Κριμαίας και να επιχειρήσουν να επιβάλουν νέα τετελεσμένα και να εκβιάσουν καταστάσεις με ένα δημοψήφισμα-αστραπή στην κατεχόμενη Κύπρο.
Ακάθεκτος συνεχίζει ο Αετός στην μάχη για την παραμονή του στο Α’Τοπικό, καθώς το Σάββατο 31 Μαρτίου πέτυχε την τρίτη συνεχόμενη νίκη του επικρατώντας δίκαια στο Ρέθυμνο του Κεραυνού με 1-2 στα πλαίσια της 25ης αγωνιστικής του πρωταθλήματος. Οι Ανωγειανοί με τη νίκη τους αυτή έφτασαν στους 25 βαθμούς και άφησαν πίσω τους τόσο τον Ψηλορείτη που αγωνίζεται αύριο με τον Αστέρα Ρεθύμνου, ενώ έχει 21 βαθμούς, όσο και το Σπήλι που παρέμεινε στους 22 μετά την ήττα του στους Αρμένους, καθώς βέβαια και τον Κεραυνό που με 6 βαθμούς έχει ήδη υποβιβαστεί, αλλά και ο Ποσειδών Γερανίου που έχει 22 αλλά και πολύ δύσκολο έργο την Κυριακή όπου θα αντιμετωπίσει εκτός έδρας την πρωτοπόρο Επισκοπή.
Ο Αετός ήταν καλύτερος στη μεγαλύτερη διάρκεια της αναμέτρησης και παρά το 0-0 του πρώτου ημιχρόνου κατάφερε να μπει δυνατά στο δεύτερο μέρος και να προηγηθεί με δυο γκολ που εν τέλει του έδωσαν τη νίκη. Αρχικά το 0-1 πέτυχε με εύστοχη εκτέλεση πέναλτι αλά Πανένκα ο Νικομανώλης Νύκταρης στο 55′ με την εσχάτη των ποινών να κερδίζει ο Μπαμπουλάκης με όμορφη ατομική ενέργεια, ενώ το 0-2 πέτυχε ο Άγγελος Σπαχής στο 72′ με υπέροχο σκάψιμο μπροστά από τον τερματοφύλακα μετά την εξαιρετική ασίστ πίσω από το κέντρο του Παπαδομιχελάκη. Με απευθείας κόρνερ μείωσαν οι γηπεδούχοι στο 80′ αλλά δεν κατάφεραν στη συνέχεια να απειλήσουν ιδιαίτερα παίζοντας και με δέκα παίχτες από το 42′ μετά την αποβολή με δεύτερη κίτρινη κάρτα ποδοσφαιριστή τους.
Καλύτερες στιγμές πέραν των δυο γκολ για τον Αετό ήταν δυο ωραία σουτ του Μπαμπουλάκη στο 50′ και το 81′ καθώς και η κλασσική ευκαιρία του Μανόλη Σπαχή στο 75′ ο οποίος καθυστέρησε και το πλασέ του έδιωξαν πάνω στη γραμμή οι αμυντικοί. Το πρωτάθλημα πλέον θα διακοπεί για τον εορτασμό του Πάσχα και ο Αετός θα υποδεχθεί στη συνέχεια την Κυριακή 15 Απριλίου στα Ανώγεια την πρωτοπόρο και πιθανότερη πρωταθλήτρια ομάδα της Επισκοπής!
Η σύνθεση του Αετού σήμερα:Καπετανάκης-Α.Σπαχής(83’Γκιώνης)-Καλλέργης-Σουλτάτος-Παπαδομιχελάκης-Νύκταρης-Χαραλαμπάκης-Αεράκης
Σταυριανός(46’Μ.Σπαχής)-Πλερωνάκης-Μπαμπουλάκης
Σάββατο του Λαζάρου σήμερα και ένα ένα από τα σπάνια έθιμα των Ανωγείων, μια παράδοση αιώνων συνεχίστηκε, με μια τιμή στους νεκρούς που δύσκολα θα συναντηθεί σε άλλο μέρος. Οικογένειες, κυρίως αυτές που έχουν νεκρό στο σπίτι τους τον τελευταίο χρόνο, φτιάχνουν μεγάλα γλυκά ψωμιά (άρτους) και τα στολίζουν με σταυρό και λουλούδια, καθώς αναγράφουν και το όνομα ή τα αρχικά του αγαπημένου τους προσώπου. Στη συνέχεια οι γυναίκες θα μεταφέρουν αυτά τα ψωμιά στην εκκλησία που θα μείνουν εκεί στην διάρκεια της ημέρας, όπως βλέπετε και από τη σημερινή φωτογραφία του Ναού του Αγίου Γεωργίου στο Μεϊντάνι. Το απόγευμα ο π.Ανδρέας μαζί με τους ενορίτες του Αγίου Γεωργίου θα κόψουν τα γλυκά ψωμιά σε μικρά κομμάτια και θα τα μοιράσουν στα καφενεία του Μεϊντανιού, στα σπίτια και σε επισκέπτες του χωριού προς τιμήν των νεκρών ενοριτών μας λίγο πριν την Μεγάλη Εβδομάδα και την κορύφωση που θα επέλθει με την Ανάσταση του Χριστού.
Το Σάββατο του Λαζάρου αποτελεί μια νεκραναστάσιμη εορτή που δεν είναι πένθιμη, αφού προοιωνίζεται η Ανάσταση του Κυρίου και είναι εξαιρετικά σημαντική λίγο πριν την απαρχή της Μεγάλης Εβδομάδας των Πάθων.
Η Εκκλησία μας γιορτάζει την Ανάσταση του Λαζάρου το τελευταίο Σάββατο της Μεγάλης Σαρακοστής. Ο Λάζαρος, φίλος τους Ιησού, ζούσε στη Βηθανία με τις αδελφές του Μάρθα και Μαρία. Ο Ιησούς ήταν έτοιμος να αναχωρήσει, όταν έφτασε αγγελιοφόρος από τη Βηθανία ο οποίος του ανήγγειλε ότι ο αγαπημένος του φίλος είναι άρρωστος. Μετά από τέσσερις μέρες ο Ιησούς φτάνει στη Βηθανία. Στο μεταξύ ο Λάζάρος είχε πεθάνει.
«Κύριε», Του είπε η Μάρθα, «αν ήσουν εδώ, ο αδελφός μου δεν θα πέθαινε, Και τώρα όμως γνωρίζω ότι ο Θεός θα σου δώσει ό,τι ζητήσεις από Αυτόν». Ο Ιησούς της απάντησε ότι ο αδελφός της θα Αναστηθεί: «Εγώ ειμί η Ανάστασις και η Ζωή», της είπε. «Αυτός που πιστεύει σε μένα θα ζήσει αιώνια. Το πιστεύεις αυτό;», τη ρώτησε ο Ιησούς. «Ναι, Κύριε το πιστεύω ότι εσύ είσαι ο Χριστός, ο Υιός του θεού», απάντησε εκείνη. Και τότε Εκείνος μαζί με τη Μαρία και τη Μάρθα και πλήθος κόσμου κατευθύνθηκε στο σπήλαιο όπου είχαν θάψει το Λάζαρο. Μόλις απομάκρυναν την πόρτα που έκλεινε την είσοδο είπε: «Λάζαρε, δεύρο έξω». Αμέσως ο Λάζαρος σηκώθηκε και βγήκε έξω.
Χωρίς πανεπιστήμια, δασκάλους και σχολεία,
κέρδισες με τον τρόπο σου ανεκτίμητα βραβεία.
Από την Γερμανία όπου ζει μόνιμα επικοινώνησε με την ΑΝΩΓΗ, η Σοφία Σαλούστρου (του Καλημέντο), αδερφή της Δόξας Σαμόλη, με την θέληση να δημοσιευθούν τα λόγια αγάπης και οι μαντινάδες που η ίδια συνέταξε για την αγαπημένη της Δόξα, λίγο πριν συμπληρωθούν σαράντα μέρες από το φευγιό της και το μνημόσυνο της που θα πραγματοποιηθεί την Κυριακή των Βαΐων 1 Απριλίου στον Ιερό Ναό του Αγίου Γεωργίου. Παραθέτουμε το κείμενο και τις μαντινάδες της:
Ξημέρωμα Τρίτης 20.2.2018. Βαθιά μες στα χαράματα έφτασε η θλιβερή είδηση.Έφυγε η Δόξα όχι μόνο η αδελφή μας,αλλά όλου του χωριού.
Λατρεμένη μου Αδελφή Δόξα. Θέλω με λίγες λέξεις να σε αποχαιρετήσω και να σε ευχαριστήσω για μια ολόκληρη ζωή που ήσουν δίπλα μας. Ήσουνα το πρώτο κορίτσι που απέκτησαν οι αγιοκοιμισμένοι οι γονείς μας και ανέλαβες από πολύ μικρή μεγάλες ευθύνες. Σε αυτά τα δύσκολα χρόνια, εσύ ως μικρό κοριτσάκι, έπρεπε να τα αντιμετωπίσεις όλα: την άρρωστη Μάνα, τους Θείους, τον άρρωστο Αδελφό μας και συγχρόνως να μεγαλώνεις εμάς, τα αδέλφια σου-βαρύ φορτίο στα μόλις νεανικά σου χρόνια.
Θυμάμαι που εγώ ως μικρότερη αγαπούσα πολύ τα παιχνίδια. Ήθελα μόνο να φεύγω και να παίζω με τα άλλα παιδιά. Εσύ πάλι είχες τόσες δουλειές και με κυνηγούσες για να σε βοηθήσω, κι εγώ κρυβόμουνα για να μην μπορείς να με βρεις. Το σπίτι μας ήταν αρχοντικό και είχε πολλές δουλειές και ευθύνες. Θυμάμαι τον έρωτα σου με τον αγαπημένο σου Ορέστη. Θυμάμαι τον γάμο σου και τον ερχομό των παιδιών σου στη ζωή-έγινα για πρώτη φορά θεία!Ήμασταν συνέχεια μαζί, αν και είχες πια την δική σου οικογένεια.
Ώσπου ήταν γραμμένο εγώ να φύγω και να σε αφήσω να παλεύεις μόνη σου. Παρ’ όλα αυτά δεν μου κράτησες κακία, στάθηκες δίπλα μου και με βοήθησες, αν και ούτε εσύ, ούτε και ο Ορέστης εγκρίνατε την επιλογή μου.Γι’ αυτό και σε ευχαριστώ από τα βάθη της ψυχής μου που δεχτήκατε τα λάθη μου και τις επιλογές μου και με στηρίξατε ανθρώπινα.
Δόξα αγαπημένη μου αδελφή, όταν έφυγες νύφη από το σπίτι μας σε αγκάλιασε μια κοινωνία ολόκληρη με αγάπη, έγινες δικός τους άνθρωπος, έγινες η Δόξα του Αϊ Γιώργη. Είχες να φροντίσεις και τον πεθερό σου, έναν ανάπηρο γέροντα, τον παππού Σαμολομιχάλη. Τον φρόντισες με αγάπη και του έδωσες απλόχερα βοήθεια ζωής. Ήσουν μια αγωνίστρια, μια δυνατή γυναίκα που η μοίρα ήθελε κι άλλα βάσανα να σε φορτώσει.
Στην πορεία αρρώστησε ο αγαπημένος όλων μας Ορέστης-το μεγαλύτερο χτύπημα της ζωής σου- και έπρεπε να σηκώσεις τον Σταυρό του Μαρτυρίου.
Η αρρώστια του ήταν σκληρή, παλέψατε και οι δυο ,αλλά η αρρώστια ήταν ακατανίκητη. Ο Ορέστης έφυγε. Αφήνοντας πίσω του εσένα με 5 μικρά παιδιά. Μέρες δύσκολες. Μαύρες.
Η έλλειψη του συντρόφου. Η ευθύνη . Ο πόνος. Τα δάκρυα. Έπρεπε να σταθείς δυνατή για τα παιδιά σου, αλλά δίπλα σου στάθηκε μια ολόκληρη κοινωνία, με ανθρώπους αξιοπρεπείς. Όλο το χωριό πόνεσε και ο Αη Γιώργης, που ο Ορέστης είχε πιστά υπηρετήσει, ήταν λάτρης του,ήταν η ζωή του.
Μέσα στον πόνο και την απώλεια πήρες την ζωή στα χέρια σου. Έγινες μάνα και πατέρας , άνοιξες φτερά αγάπης, στοργής και αφοσίωσης ,στάθηκες αξιοπρεπής στην κοινωνία,κέρδισες την αγάπη του κόσμου με τον τρόπο σου και την αφοσίωσή σου στο θεό.
Μεγάλωσες τα παιδιά σου, τους έδειξες τον σωστόδρόμο, τουςέμαθες να ζουν τίμια και αξιοπρεπώς.
Δεν ήξερες γράμματα, ούτε επισκέφτηκες πανεπιστήμια, μα κέρδισες βραβεία ζωής, κατάφερες σε δύσκολα χρόνια να φτιάξεις την εκκλησία , για να σκεπάσεις τον πόνο και την μοναξιά σου, έδωσες όλο σου τον εαυτό , κοπίασες αλλά τα κατάφερες!
Εκεί ψηλά στέκεται αγέρωχο το όνομά σου και συμβολίζει την ανθρωπιά και το θάρρος σου, την αγάπη σου για το θεό και την θρησκεία σου. Ήσουνα τόσο υπερήφανη!
Έφτιαξες κάτι που γέμιζε την ζωή σου και το στόλισες με τα δικά σου τα ξόμπλια, με εργόχειρα φτιαγμένα από τα χέρια σου, τόσοόμορφα όσο και η ψυχή σου!
Στην πορεία της πολυτάραχης ζωής σου επισκέφτηκες τους Αγίους Τόπους , βαφτίστηκες στον Ιορδάνη ποταμό , είχες ήδη νικήσει το θάνατο, είχες κερδίσει τη βασιλεία των ουρανών, είχες ήδη πλησιάσει τον Χριστό.
Πήγαμε μαζί στην Τήνο, αυτό το ταξίδι θα μου μείνει αξέχαστο. Όλοι σε γνώριζαν εκεί, όλοι ήταν πρόθυμοι να σου προσφέρουν την βοήθεια τους και την αγάπη τους. Ένα μικρό νησάκι με την χάρη της Παναγιάς, ακόμα κι εκεί κέρδισες τον σεβασμό και την αγάπη.
Τον Μάρτιο του 2012, ήρθες στην Γερμανία, για να δώσεις θάρρος και να παραβρεθείς στο βαρύ πένθος της αδελφής μας , έφερες αγάπη και μας έδωσες δύναμη παρ’ όλο που η υγεία σου ήταν πολύ χάλια.
Μα όπου υπήρχε πονεμένος έστελνες τον χαιρετισμό σου!
Γλυκύτατη μου αδελφή, θάθελα να σου γράψω αμέτρητες σελίδες για τον υπέροχο χαρακτήρα σου και το μεγαλείο της ψυχής σου, μα τι λέω, και ποιος δεν ήξερε τι ήταν η Δόξα, και ποιος δεν ξέρει τη Δόξα, τον Άνθρωπο, την Ηρωίδα, την Αγωνίστρια, την καλοσυνάτη, αξιοπρεπή, ταπεινή και καλοαναθρεμμένη Μάνα!
Τα παιδιά σου πάλεψαν σαν λιοντάρια να σε κρατήσουν στη ζωή, μέρες και νύχτες ακούραστα στο πλάι σου. Όμως η αρρώστια βγήκε νικήτρια. Μετά από μεγάλη περιπέτεια και ταλαιπωρία, έφυγες στο σπίτι της κόρης σου,που πάνω στο φέρετρό σου άφησε την ψυχή της και τα αγόρια σου, οι γιοι σου, έχασαν τη γη κάτω από τα πόδια τους. Ήσουνα όλα όσα είχανε. Η απουσία σου είναι αισθητή και ανυπόφορη.
Αγαπημένη μου Δόξα, θα λείψεις σε όλους μας και το πέρασμα από το σπίτι σου θα είναι πολύ δύσκολο, αλλά εγώ θα σε βλέπω να στέκεσαι πάντα εκεί με το γλυκό σου χαμόγελο να με περιμένεις και να με καλωσορίζεις.
Η κηδεία σου ήταν μεγάλη.Όλο το χωριό σε τίμησε και αποχαιρέτησε την Δόξα της αγάπης. Θέλω βαθιά από την ψυχή μου να ευχαριστήσω όλο το χωριό που συμμετείχε στο βαρύ πένθος μας, την ενορία του Αϊ Γιώργη και τον παπά Ανδρέα για την τιμή και τα υπέροχα λόγια, καθώς και τον Μητροπολίτη Ρεθύμνου κ.κ Ευγένιο για την παρουσία και τον επικήδειο λόγο του, συγγενείς και φίλους και πολυαγαπημένους γείτονες. Ακόμα ένα μεγάλο ευχαριστώ στα παιδιά μου που παρά την απόσταση με εμψύχωσαν και παραβρέθηκα στην αρρώστια και στην κηδεία της αγαπημένης μου αδελφής. Ο θεός να ευλογεί το δρόμο τους και την οικογένειά τους.
Να αγιάσει το χώμα που σε σκέπασε
Ταπεινή αρχόντισσα των Αιώνων !
————————————————————–
Σεμνότατα υποκλίνομαι μπροστά στο φέρετρό σου,
και με πονά σα μαχαιριά ο αποχωρισμός σου.
————————————————————-
Δεν έχει ο πόνος σύνορα δεν κατοικεί στα όρη,
μόνο χτυπά μες στην καρδιά την ακριβή σου κόρη.
————————————————————-
Η Μοίρα το κανόνισε βάσανα να παλέψεις
Για μια ολόκληρη ζωή τα μαύρα να φορέσεις
———————————————————–
Χωρίς πανεπιστήμια, δασκάλους και σχολεία,
κέρδισες με τον τρόπο σου ανεκτίμητα βραβεία.
————————————————————-
Το μεγαλείο της ψυχής και η σεμνότητά σου,
τιμή και αξιοπρέπεια ήταν ταυτότητα σου.
———————————————————–
Η την τετράδα χάλασες μα ξέρω άθελά σου,
και ορφανέψαμε ξανά κι εμείς και τα παιδιά σου.
———————————————————-
Ανωγειανή μου γνήσια και καλοναθρεμμένη,
στης μάνας μας τσι αποβολές ήσουνα ρυθμισμένη.
———————————————————–
Η Νίκη μας σ‘ αναζητά -της Νόης μας τσι λείπεις,
και κλαίει σα μωρό παιδί, Δόξα μου, ο Δημήτρης.
————————————————————-
Εχάσαμε την πέρδικα και το κελάηδημά της,
σαν κλωσοπούλια ήμασταν κάτω απ’ τα φτερά της.
————————————————————-
Να πας γλυκιά μου στο καλό στα Άγια των Αγίων,
αξέχαστη μες στις καρδιές θα μείνεις αιωνίως.
Με δάκρυα η αδελφή σου Σόφια…
ΥΓ.:Εις Μνήμην της αδελφής μας προσφέραμε-η Νίκη και η Σοφία- το ποσό των 800 ευρώ σε άπορες οικογένειες.
-Η ΑΝΩΓΗ θα ήθελε να ευχαριστήσει θερμά ολόκληρη την οικογένεια του Γιώργη Σαλούστρου ή Καλημέντο, για τα θερμά λόγια αγάπης με τα οποία μας μίλησαν στην διάρκεια της επικοινωνίας μας από την Γερμανία, για την ηλεκτρονική μας έκδοση και τον τρόπο που η εργασία μας φέρνει κοντά όλους τους Ανωγειανούς όπου γης σε επαφή με τον πατρογονικό τους τόπο. Επίσης τους ευχαριστούμε για την προσφορά 400 ευρώ προς την εκκλησία του Αγίου Γεωργίου, χρήματα που προσέφεραν στη μνήμη της Δόξας Σαμόλη, μετά την κηδεία της στα Ανώγεια στην οποία και παρευρέθηκαν ερχόμενοι από την Γερμανία όπου ζουν μόνιμα. Ευχόμαστε στη Σοφία και ολόκληρη την οικογένεια της υγεία και δύναμη και να θυμούνται πάντα με αγάπη τον τόπο τους και την αγαπημένη τους Δόξα που “ταξίδεψε” για την γειτονιά των αγγέλων..
” Να είσαι υπερήφανος ακόμα και στον Αδη.
Γιατί αφήνεις πίσω σου γενιά χωρίς ψεγάδι..”
Γιατί αφήνεις πίσω σου γενιά χωρίς ψεγάδι..”Με αυτή τη συγκινητική μαντινάδα αποχαιρέτησε ο Αριστείδης Χαιρέτης ή Γιαλάφτης, τον πεθερό του Βασίλειο Πρίμπο, πατέρα της συζύγου του Δέσποινας, που “έφυγε” από τη ζωή την περασμένη Δευτέρα 26 Μαρτίου και κηδεύτηκε στην ιδιαίτερη πατρίδα του, την Κατερίνη, την Τρίτη 27 Μαρτίου. Όπως ανέφερε με συγκίνηση και η ίδια η Δέσποινα Πρίμπου, καθηγήτρια και πρώην διευθύντρια για πολλά χρόνια του Γυμνασίου και Λυκείου Ανωγείων, στην προσωπική της σελίδα, για τον πατέρα της που ήταν επίσης καθηγητής: “Καλό σου ταξίδι μπαμπά μου και σ’ ευχαριστώ για όλα. Ήταν παράξενα άδειο το σπίτι μας χωρίς εσένα. Αγαπούσες τη ζωή. Πιστεύω ότι έφυγες ικανοποιημένος, ήσυχος, και ευτυχώς όχι ιδιαίτερα ταλαιπωρημένος από αυτή τη ζωή και προετοιμασμένος για την άλλη..” καταλήγει.
Ο Βασίλης Πρίμπος “έφυγε” από τη ζωή σε ηλικία 90 ετών. Ήταν συνταξιούχος εκπαιδευτικός, θεολόγος με πλούσιο έργο και δράση στην Βόρεια Ελλάδα. Αφήνει πίσω του την σύντροφο της ζωής του Βενετία, τις τρεις κόρες του Δέσποινα, Άννα και Ολυμπία, εγγόνια και φίλους από όπου κι αν πέρασε και δίδαξε.
Στο άκουσμα του θανάτου του Βασιλείου Πρίμπου, συλλυπητήριο ψήφισμα εξέδωσαν οι Σύλλογοι των εκπαιδευτικών του Γυμνασίου και του Λυκείου, για να εκφράσουν τα συλλυπητήρια τους στην συνάδελφο τους και την οικογένεια της και να προσφέρουν χρηματικά ποσά στη μνήμη του εκλιπόντος στην ΑΝΩΓΗ και το ΚΑΠΗ Ανωγείων. Αναλυτικά το ψήφισμα έχει ως εξής:
Οι σύλλογοι των εκπαιδευτικών Γυμνασίου και Λυκείου Ανωγείων μετά την αναγγελία του θανάτου του Πρίμπου Βασίλειου, πατέρα της αγαπητής συναδέλφου και επι σειρά ετών Διευθύντριας του Γυμνασίου και Λυκείου Ανωγείων, Δέσποινας Πρίμπου, αποφάσισαν:
- Να εκφράσουν τα θερμά συλλυπητήριά τους στην οικογένεια του εκλιπόντος
- Να καταθέσουν το ποσό των εκατό (100 ευρώ) ευρώ στην Άνωγη και εβδομήντα πέντε (75 ευρώ) στο ΚΑΠΗ Ανωγείων αντί στεφάνου στη μνήμη του.
Η ΑΝΩΓΗ ευχαριστεί θερμά τον σύλλογο των Εκπαιδευτικών για την προσφορά τους στην ηλεκτρονική μας έκδοση τα οποία θα χρησιμοποιήσει στη μνήμη του Βασίλειου Πρίμπου για τις ανάγκες του Εργαστηρίου Γνώσης της ενορίας του Αγίου Γεωργίου και τα φροντιστήρια Αγγλικών σε μαθητές, ενήλικες και πρόσφυγες. Ας είναι ελαφρύ το χώμα που τον σκεπάζει.