Τοπικά
Στα πλαίσια των παράλληλων δράσεων του φεστιβάλ “Χαιμαλίνα” , φιλοξενείτε
στα Ανώγεια η έκθεση σκίτσου «Made in Europe» του Μιχάλη Κουντούρη με αντιπολεμικές και αντιφασιστικές γελοιογραφίες.
Η έκθεση αποτελείται κατά κύριο λόγο από σκίτσα που γεννήθηκαν το διάστημα 2015-2017, με αφορμή την προσφυγική κρίση, την ξενοφοβική Ευρώπη, τις κοινωνίες των κλειστών συνόρων και των συρματοπλεγμάτων απέναντι στους πρόσφυγες των πολέμων που οι ίδιες δημιούργησαν και εξακολουθούν να συντηρούν.
Οι ώρες λειτουργίας της έκθεσης θα είναι από τις 12:00 έως τις 18:00, για όλο το τριήμερο, στην αίθουσα «Μανώλης Κεφαλογιάννης», κάτω από την Τράπεζα Πειραιώς.
Ο Μιχάλης Κουντούρης γεννήθηκε το 1960 στη Ρόδο.
Είναι πολιτικός γελοιογράφος από το 1985 έχοντας συνεργαστεί με τις εφημερίδες ΒΡΑΔΥΝΗ, ΒΗΜΑ, ΑΠΟΓΕΥΜΑΤΙΝΗ, ΕΛΕΥΘΕΡΟ ΤΥΠΟ, ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΤΩΝ ΣΥΝΤΑΚΤΩΝ..
Συνεργάζεται με το Courrier International από το 2005 και από το 2006 είναι μέλος του Cagle Cartoons Inc.
Έχει λάβει μέρος σε πολλές εκθέσεις στην Ελλάδα και το εξωτερικό και τιμήθηκε με :
το Grand Prix στην 7η Biennale της Τεχεράνης-Ιράν, 2005,
το Grand Prix (Gran Premio Internazionale Scacchiera) στην 37η Umoristi a Marostica (Ιταλία), 2005,
το Πρώτο Βραβείο CURUXA 2005 στη διεθνή έκθεση γελοιογραφίας του Μουσείου Χιούμορ του Fene (La Coruna-Ισπανία),
το Πρώτο Βραβείο (Golden Hat) στην παγκόσμια έκθεση γελοιογραφίας του Knokke-Heist, Βέλγιο 2003,
το Δεύτερο Βραβείο στο Eurohumour (Διεθνής Biennale Γελοιογραφίας του San Dalmazzo, Ιταλία), 2003,
το Τρίτο Βραβείο στο Porto Cartoon (Διεθνής Έκθεση Γελοιογραφίας, Πορτογαλία ) 2004,
το Τρίτο Βραβείο στον Διεθνή Διαγωνισμό Γελοιογραφίας του Boechut, Βέλγιο 2005
το Τρίτο Βραβείο στο World Press Cartoon, Sintra, Πορτογαλία, 2006 και το Τρίτο Βραβείο στο World Press Cartoon, Sintra, Πορτογαλία, 2007.
Επίσης, με το Βραβείο της Ευρωπαϊκής Ένωσης (Award of the European Union) στην Eurocartoonale (Διεθνής Biennale Γελοιογραφίας του Kruishoutem, Βέλγιο), 2003,
το Βραβείο FECO (Federation of Cartoonists Organisations) στην Eurocartoonale (Διεθνής Biennale Γελοιογραφίας του Kruishoutem, Βέλγιο), 2005.
Τιμητικός Έπαινος στο Lurie–UN Political Cartoon Award 2006.
Ειδικά Βραβεία στο 10th Zemun International Salon of Caricature, Σερβία, 2005 και στον 5ο Διεθνή Διαγωνισμό Tabriz Cartoon, Ιράν, 2006.
Ως εικονογράφος παιδικών βιβλίων, διακρίθηκε το 2002 με το Βραβείο Εικονογράφησης του Κύκλου του Ελληνικού Παιδικού Βιβλίου για το βιβλίο του Χ. Μπουλώτη Η Ακρίδα με τα κόκκινα γοβάκια (Εκδόσεις ΜΙΝΩΑΣ) και το 2005 με το βραβείο εικονογράφησης παιδικού βιβλίου ΕΒΓΕ για το βιβλίο της Α. Γκότση, Ζητούνται τάρανδοι για τον Αι-Βασίλη, ( Εκδόσεις ΝΙΚΑΣ).
Βιβλία του κυκλοφορούν στα γαλλικά από τις εκδόσεις MANGO JEUNESSE και στα αγγλικά από τον εκδοτικό οίκο BRIMAX.
Από το 1993 είναι τακτικό μέλος της Ένωσης Συντακτών Ημερησίων Εφημερίδων Αθηνών (ΕΣΗΕΑ). Είναι επίσης ιδρυτικό μέλος της Ελληνικής Γελοιογραφικής Λέσχης και Πρόεδρος της FECO Greece (του Ελληνικού Τμήματος της Παγκόσμιας Ομοσπονδίας Γελοιογράφων-FECO).
Δημοσιεύθηκε σε: 
Όταν οι Γερμανοί συγκέντρωσαν τα γυναικόπαιδα των Ανωγείων στο σχολείο στη θέση Αρμί, με σκοπό να τα οδηγήσουν έξω και μακριά από το χωριό τους, όπως και έγινε οδηγώντας τα στο Πέραμα, πολύ λίγο τους ενδιέφερε η κατάσταση της υγείας των. Η βιασύνη τους να κάψουν και να λεηλατήσουν το χωριό ήταν μεγαλύτερη από το να δώσουν σημασία στα προβλήματα υγείας που αντιμετώπιζε ένας αριθμός Ανωγειανών, γερόντων και γυναικών.Μεταξύ τους και η Αλεξάνδρα Φασουλά. Έγκυος, περιμένοντας να γεννήσει το πρώτο παιδί της από μέρα σε μέρα, από ώρα σε ώρα. Οδηγήθηκε και αυτή στο Αρμί και υποβλήθηκε στο μαρτύριο της εξαντλητικής πορείας που ακολούθησαν οι Ανωγειανές μέχρι να φτάσουν στο Πέραμα.
Η ίδια διηγείται:”..το 1942 αρραβωνιαστήκαμε με τον Κωστή, το 1943 στεφανωθήκαμε και το 1944 μας εδιώξανε οι Γερμανοί από το χωριό. Το ‘χάμε σύστημα. Αν ήθελα γαυγίζουνε οι σκύλοι εξέραμε ότι ερχόντουσαν οι Γερμανοί. Το φωνάζανε μετά στο χωριό.
-Γερμανοί έρχουνται! Γερμανοί έρχουνται!
Εκείνο το πρωινό ακούστηκε ότι ήρθανε οι Γερμανοί στο χωριό και είπανε να συγκεντρωθούμε όλες οι γυναίκες στο Δημοτικό σχολείο. Εγώ δεν επήγα αμέσως. Το ‘πα τση γειτόνισσας επειδή ήμουνε ετοιμόγεννη να γεννήσω. Κι άλλες φωρές που μας είχανε φωνάξει οι Γερμανοί δεν επήγαινα. Μου λέει η γειτόνισσα κάτσε και μη ‘ρθεις. Αλλά τελευταία ήρθανε τρεις Γερμανοί και μου λένε παρτί! Είπα ντως ότι δεν μπορώ, τώρα θα γεννήσω μα αυτοί με πήρανε. Μας συγκεντρώνουνε όλα τα γυναικόπαιδα στο σχολείο και τε μας εβάνουνε μπροστά το μεσημέρι. Και πηγαίναμε και πηγαίναμε με τα πόδια, που να πρωτοπάς. Κάθε δέκα γυναίκες ήτονε και ένας Γερμανός εμένα με είχανε τρεις στη μέση. Στο “Βαθύ Στενό” μας εφήκανε να πιούμε νερό. Εγώ ήμουνε με την μάνα και την πεθερά μου. Είδα ένα και φόριε τρία γαλόνια. Λέω ότι αυτός είναι αξιωματικός και αποφασίζω να πάω να του μιλήσω. Μου σύρνουνε τση φωνές η μάνα μου και η πεθερά μου, θα σε σκοτώσουνε μόνο μη πας μου λέγανε. Εγώ ήμουνε αποφασισμένη, δεν εμπορούσα να πηγαίνω άλλο με τα πόδια και λέω ντως ότι θα πάω κι ας με σκοτώσουνε. Επήγα και ο Γερμανός μου λέει τι θέλεις εσύ;Του λέω να με αφήσετε εδώ, δεν το βλέπεις ότι θα γεννήσω; Αυτός ήξερε λίγο τα Ελληνικά. Αυτός μου λέει όχι εδώ. Να κοιτάζεις να μ’αφήνεις πίσω σου. Θα σ’αφήσω στο Γενί Γκαβέ, στο Πέραμα, όχι εδώ.
Η πεθερά μου λέει να πάμε μέχρι τον Αήμονα που ‘χάμε μια συντέκνισσα και να του πω να με αφήσει εκεί. Λέω του Γερμανού να με αφήσει στον Αήμονα. Αυτός ο Γερμανός ήτονε καλός, λίγο ηλικιωμένος και εδέχτηκε. Από την άλλη μεριά όμως ήτονε ένας κοντός, αδύνατος, ένας ψακωμένος Γερμανός και με ξάνοιγε άγρια. Εγώ νόμιζα ότι θα κάνω το παιδί εκείνη τη στιγμή γιατί ήμουνε και πρωτόγεννη και δεν ήξερα. Σ’όλο το δρόμο έλεγα Παναγία μου και βοήθησε με! και ο ψακωμένος Γερμανός μου φώναζε, παρτί, πόλεμος, άντε! και κάθε φορά μου παίζε μια στον ώμο με το όπλο. Εγώ του ‘λέγα πήγαινε μπροστά, είναι ανάγκη να πηγαίνομε μαζί; Αλλά αυτός δεν εκαταλάβαινε ήντα του ‘λέγα. Ο άλλος Γερμανός ο ηλικιωμένος μου ‘λέγε συνέχεια τι κρίμα εσύ! Μόλις περπατούσαμε λίγο εγώ κάθε είκοσι μέτρα να σταθώ γιατί δεν εμπόρουνα. Να ‘ρθεί πάλι ο κοντός να μου κάνει τα ίδια, να με σπρώχνει και να μου φωνάζει παρτί! Φύγε από μπροστά μου του ‘λέγα συνέχεια αλλά αυτός το ίδιο βιολί εβάστουνε συνέχεια. Τίποτα αυτός εκεί. Με χίλια βάσανα εκατάφερα και φτάξαμε στον Αήμονα. Όταν επροβάλαμε στο χωριό τον έχασα τον ηλικιωμένο Γερμανό και λέω ήντα θα γενώ τώρα. Εκοίταζα γύρου γύρου και μ’είδε από απόσταση και έρχεται. Μου λέει σταμάτα. Ο άλλος με χτύπουνε να προχωρώ. Ο Γερμανός που ήρθε κοντά βγάνει δυο σοκολάτες και μου λέει να τση φάω που είναι για τον πόνο και να μ’αφήσει όπου θέλω. Εγώ τση σοκολάτες τσι δώκα του κουνιάδου μου του Ζαχαρία που το σύρναμε μαζί μας κοπέλι δέκα χρονών ήτονε τότε. Όταν εφτάξαμε στον Αήμονα μας εφήκανε όλο τον κόσμο να πιούμε νερό. Αύγουστος μήνας, μεσημέρι. Άμα πέρασε λίγη ώρα ξανοίγω να ιδώ τον αξιωματικό και δεν τον έβλεπα πάλι. Ώφου και ήντα θα γενώ έλεγα. Μια στιγμή πάλι τον είδα να έρχεται από μακριά.
Ο κοντός ήτονε συνέχεια δίπλα μου. Μου λεει παρτί. Πήγαινε του λέω δεν βλέπεις ότι δεν μπορώ να πορπατώ; Μου κουμπίζει το όπλο απάνω μου και μου λέει πάλι παρτί! Εγώ έκλαιγα και να τον άλλο και μου λέει γιατί κλαις; Του λέει η μάνα μου δε βλέπεις παιδί μου να τη σκοτώσει θέλει. Γυρίζει ο αξιωματικός και του λέει σακραμέντο! Και τόνε διώχνει. Του λέω σε παρακαλώ άσε με εδώ στο χωριό. Εμπήκαμε σε ένα στενό και μας άφησε. Εξαιτίας μου μείνανε πολλές γυναίκες. Γιατί του λέει η πεθερά μου ότι θέλουμε βοήθεια από γυναίκες, θέλουμε μαμή και έτσι εμείναμε η πεθερά μου, η μάνα μου, μια θεία μου και δυο τρεις άλλες συγγενείς. Οι Γερμανοί ήρθανε δυο τρεις φορές και μας λέγανε παρτί αλλά ο αξιωματικός τση διώχνε. Όντεν εφύγαμε από τα Ανώγεια είχα πάρει ένα τυρί για τη γέννα μου και το σήκωνε η πεθερά μου. Έρχεται και μου λέει να του πάω το τυρί του Γερμανού μα βγαίνει του. Κόβγω το μισό τυρί και του το πάω και μου λέει όχι, δική σου μαντζαρία εμείς έχομε. Όταν εξεκουραστήκανε λίγο οι γυναίκες και εφέυγανε από τον Αήμονα με τση Γερμανούς πάλι πορεία ήρθε και με χαιρέτηξε. Η μάνα μου τόνε ρώτηξε αν χαλάσουνε το χωριό κι αυτός μας είπε μπαμ, μπαμ όλο κάτω. Τότε έβγαλε μια φωτογραφία από το τσεπάκι του και μου δείχνει τη γυναίκα του. Μου λέει ότι και η γυναίκα του ήτονε όπως κι εγώ έγκυος. Γι’αυτό με λυπήθηκε και μένα. Σου λέει αλάμπηλήρη ήντα να πάθει κι η δική του εκεί που είναι. Και ήθελε ο Θεός και εφύγανε και μας αφήκανε κειδά πέρα.
Το βράδυ ήρθε ο άντρας μου με τον Σταυρακοβασίλη να με ιδούνε. Είχανε ρωτήξει και εξέρανε που είμαστε. Μόλις ενύχτωσε και ήρθανε εφωνάξανε κάποιοι, Γερμανοί! Και φεύγουνε και δεν τσ’ είδαμε καθόλου. Εμείς επήγαμε και μείναμε στο σχολείο του Αήμονα και επερίμενα να γεννήσω. Μετά δυο μέρες ήρθε στον Αήμονα ο γούμενος ο Δακανάλης τση μονής Χαλέπας. Του ‘πάνε οι Αημονιώτες ότι είναι μια γυναίκα Ανωγειανή να γεννήσει και με κάλεσε και πήγα στο μοναστήρι που έμενε ένας συγγενής του γιατρός, Δακανάλης κι αυτός. Και πήγαμε με τη μάνα μου. Στο μοναστήρι ήτονε πολλοί ανθρώποι και μας επήγανε σε ένα αχεριώνα. Και σε δυο μέρες αρχινά η γέννα. Ούτε κρεβάτι ούτε πράμα. Χάμε στο χώμα εγέννησα. Και έκανα ένα αγόρι. Αλλά δεν ήτονε τυχερό και επέθανε. Εκατέβηκε λουροδεμένο και επέθανε.Εκατέβηκε λουροδεμένο και εχάθηκε. Όλα τα φταίνε οι Γερμανοί. Από την ταλαιπωρία του δρόμου και την προπατηξά εχάθηκε το κοπέλι. Αν ήμουνε στο σπίτι μου δεν ήθελα χαθεί. Από το μοναστήρι κάθε μέρα γροικούσαμε μπουμ μπουμ και εφαίνουντανε οι καπνοί που ανατινάζανε οι Γερμανοί το χωριό. Εγώ εγέννησα τέσσερις μέρες μετά που εφύγαμε από το χωριό, 17 Αυγούστου του 1944 και ήμουνε τότες 22 χρονών. Το ίδιο βράδυ τση γέννας ήρθε ο πεθερός μου και του λέω:
-Εχαλάσανε οι Γερμανοί το σπίτι μας;
-Σήμερο που έχασες το γιο σου εχαλάσανε και οι Γερμανοί το σπίτι, μου ‘πε.
Εγώ όταν ήρθα στο χωριό το σπίτι το γνώρισα από μια μουριά που είχε απ’ έξω. Στη Γερμανία επήγα και έκαμα ένα χρόνο. Ήταν η κόρη μου εκεί και ήθελα να κάνει εγχείρηση χολή και είχε δυο μικρά παιδιά. Και μου λέει να έρθεις μαμά να με βοηθήσεις. Εκεί που έμενε στη γειτονιά ήσανε όλοι Γερμανοί. Πολλές φορές εκατέβαινα να πάρω γράμματα από το γραμματοκιβώτιο και ένας γέρος Γερμανός κουτσός έβγαινε μπροστά μου και μου έλεγε:
-Καπούτ οι κρέτα! Στην Κρήτη ετραυματίστηκε και εκουτσάθηκε μας έλεγε.
Κι εγώ του ‘λέγα:
-Μα ήντα γυρεύγετε εσείς κι ήρθατε στην Κρήτη;
Από το Βασίλη ΒουϊδάσκηΣυνέντευξη στον Γιώργη Μπαγκέρη
Οι ραγδαίες εξελίξεις του τελευταίου μήνα, έφεραν τον Αετό από το σκοτάδι της οριστικής διάλυσης, στο φως της αναγέννησης και της οριστικής μετακόμισης του στο Ηράκλειο όπου πλέον θα ανοίγει τα περήφανα φτερά του. Ηγέτης αυτής της κίνησης και μπροστάρης είναι ο Στέλιος Ξυλούρης, ο νέος πρόεδρος της ομάδας που αναλαμβάνει σε μια από τις πιο ιστορικές στιγμές του σωματείου που μετράει 55 χρόνια ένδοξης ιστορίας. Ο Στέλιος Ξυλούρης, ιατρός γυναικολόγος με 20 χρόνια παρουσίας στο Ηράκλειο, είναι η ήρεμη δύναμη που θα “σπρώξει” τον Αετό σε αυτό το νέο και άκρως ελπιδοφόρο “πέταγμα” του.
Η ΑΝΩΓΗ συνομίλησε με τον καινούριο πρόεδρο του Αετού, μετά το πέρας της Γενικής Συνέλευσης. Μας ανέφερε τους λόγους που τον οδήγησαν στην απόφαση να αναλάβει την προεδρία, τους στόχους και τους συνεργάτες του σε αυτή την προσπάθεια, αλλά και το όραμα του για τη νεολαία του χωριού και της ευρύτερης περιοχής. Ο ίδιος απηύθυνε κάλεσμα σε όλους τους Ανωγειανούς όπου γης να στηρίξουν τον αθλητισμό και τον πολιτισμό των Ανωγείων που όλοι αγαπάμε και πρέπει να συνδράμομε με κάθε τρόπο.
Αναλυτικά η συνέντευξη:
Κύριε Ξυλούρη ολοκληρώθηκε η γενική συνέλευση και πάρθηκε η οριστική απόφαση για μετακόμιση του Αετού στο Ηράκλειο. Πείτε μας τις εντυπώσεις σας.
Η Συνέλευση που κάναμε στα Ανώγεια, επικύρωσε αυτό που όλοι θέλαμε καθώς όλοι ήταν σύμφωνοι με την ιδέα της μετακόμισης στο Ηράκλειο. Μένει τώρα να προωθήσουμε τα χαρτιά για να ολοκληρωθεί η διαδικασία και σιγά σιγά θα αρχίσουμε παράλληλα να κουβεντιάζουμε και το τεχνικό μέρος.
Για ποιο λόγο ασχοληθήκατε με τον Αετό Ανωγείων. Τι σας ώθησε σε αυτή την απόφαση και ποιοι είναι οι στόχοι σας;
Μπήκα στον Αετό γιατί ήμουν σύμφωνος με όλη τη φιλοσοφία και την κουλτούρα με την οποία πάει να δημιουργηθεί ξανά η ομάδα. Όπως είπαμε και στη συνάντηση, η ομάδα θα ασχοληθεί με πολλά πράγματα πέρα από το αγωνιστικό μέρος. Με επίκεντρο τα παιδιά των Ανωγείων. Να λειτουργήσει η ομάδα ως “σχολείο” για την μόρφωση ανθρώπων που θα βγουν καλοί και χρήσιμοι στην κοινωνία. Να συμμετέχουμε επίσης σαν ομάδα σε κοινωνικά θέματα.Να έχουμε καλύτερης ποιότητας ανθρώπους. Βασικό για μένα είναι τα παιδιά να ασχολούνται με τον αθλητισμό και όχι απαραίτητα με το ποδοσφαιρικό πνεύμα που μέχρι τώρα υπήρχε, της βρισιάς, της βίας, της κακομεταχείρισης. Είμαστε κατά της βίας στο σχηματισμό της νέας μας ομάδας, όχι βρισιές, καλή συμπεριφορά, σεβασμό προς συμπαίχτες και αντιπάλους. Αυτή τη φιλοσοφία έχουν όλοι που μπήκαν στον Αετό, ήμουν σύμφωνος με τη νοοτροπία και τη θέληση τους αυτή και για αυτό δέχτηκα να αναλάβω την προεδρία του Αετού.
Φεστιβάλ “Χαϊμαλίνα” Αντιφασιστικό-Αντιπολεμικό Τριήμερο, Ανώγεια 10-11-12 Αυγούστου 2018
08/08/2018
Παίρνοντας παράδειγμα από την ιστορία του τόπου μας, ενός τόπου που κάηκε ολοσχερώς από το ναζιστικό καθεστώς, επειδή αντιστάθηκε σε αυτό, συνεχίζουμε φέτος, στήνοντας το φεστιβάλ Χαϊμαλίνα για δεύτερη φορά στη καρδιά του Ψηλορείτη, στα Ανώγεια, με ένα αντιφασιστικό-αντιπολεμικό τριήμερο στις 10, 11 & 12 Αυγούστου.
Tο Φεστιβάλ πήρε το όνομα του από το ποίημα «Γράμμα σε μια Αφρικάνα», του Ανωγειανού ποιητή Μιχάλη Σταυρακάκη ή Νιδιώτη, που δημοσιεύτηκε το 1978 (Χαϊμαλίνα – το ποίημα) και διοργανώνεται από τους Ανωγειανέους, μια ομάδα ανήσυχων νέων από τα Ανώγεια, υπό την αιγίδα του Δήμου Ανωγείων.
Ο σκοπός του φεστιβάλ είναι μέσα από τα δρώμενα που θα πραγματοποιηθούν, όπως προβολές ταινιών, εκθέσεις σκίτσου και φωτογραφίας, γκράφιτι, παιχνίδια (κυνήγι θησαυρού, θεατρικό παιχνίδι, τουρνουά ποδοσφαίρου, τουρνουά σκακιού) και μουσική, να προωθήσουμε τις αξίες της αλληλεγγύης, της κοινωνικής προσφοράς, της ειρήνης και του σεβασμού. Παράλληλα, μέσα από τις ομιλίες θα προσπαθήσουμε να αναλύσουμε το φαινόμενο του πολέμου από την οπτική εκείνων που η ιστορία συνήθως προσπερνάει. Να γνωρίσουμε τις γυναίκες πρόσφυγες, περπατώντας μαζί τους από την ανατολή ως την δύση, να μιλήσουμε για τα γεγονότα στη Γάζα και να αφουγκραστούμε το δίκιο του Παλαιστινιακού λαού. Τέλος, αφού αναλύσουμε την κοινωνική βάση του φασισμού, να θίξουμε τα φαινόμενα της ακραίας βίας, τη δράση και τις πρακτικές των Νεοναζί, και να ενημερωθούμε για τα τρία χρόνια της δίκης της Χρυσής Αυγής, αναλογιζόμενοι ταυτόχρονα το βάρος της ατομικής και της συλλογικής μας ευθύνης. Το τριήμερο αυτό, όλες οι δράσεις θα καταλήγουν σε μια μεγάλη γιορτή με μουσικές και χορό από όλο τον κόσμο. Από την Μεσόγειο και τη Μέση Ανατολή έως τα Βαλκάνια, μέσα από την παράδοση κάθε τόπου, αλλά και μέσα από πειραματισμούς και σύγχρονες δημιουργίες.
Ευελπιστούμε, το φεστιβάλ αυτό, να αποτελέσει μία νησίδα συνάντησης πολλών ιδεών και διαφορετικών πολιτισμικών στοιχείων, με στόχο την συμβολή στη έμπρακτη καθιέρωση της ειρηνικής συνύπαρξης, της αλληλεγγύης και της ανθρωπιάς!
Σας προσκαλούμε λοιπόν,στις 10, 11 & 12 Αυγούστου στα Ανώγεια, να συμμετέχετε, να στηρίξετε την προσπάθεια μας και όλοι μαζί μέσα από τις δραστηριότητες του φεστιβάλ να προβληματιστούμε, να κουβεντιάσουμε, να παίξουμε, να εξερευνήσουμε και φυσικά να τραγουδήσουμε ενάντια στον πόλεμο και τον φασισμό.
“Γιατί εμείς δεν τραγουδάμε
για να ξεχωρίσουμε, αδελφέ μου,
απ’ τον κόσμο.
Εμείς τραγουδάμε
για να σμίξουμε τον κόσμο.”
Γιάννης Ρίτσος
Το πρόγραμμα του Φεστιβάλ «Χαϊμαλίνα»
ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ
Παρασκευή 10/8
- 11:00 : Θεατρικό παιχνίδι για μικρά παιδιά, από τις παιδαγωγούς Νατάσα Φασουλά, Αγάπη Βρέντζου και Φαίη Χαρτοφύλακα
- 16:00: ΠροβολήΤαινίας Animation : “The breadwinner” της Nora Twomey
- 18:30: Ομιλίες (Πλατεία Αρμί):
- “Δίκαιοι και άδικοι πόλεμοι, μερική ιστορική αναδρομή” – Φραγκιουδάκης Γιώργος ,Αντιπρόεδρος Επιτροπής Ειρήνης Χανίων, μέλος του Εθνικού Συμβουλίου της Ε.Ε.Δ.Υ.Ε. (Ελληνική Επιτροπή για την Διεθνή Ύφεση και Ειρήνη)
- “Γυναίκες Πρόσφυγες Πολέμου: Διαδρομές και Τραύμα” – Νίκος Βλαχάκης, Ψυχολόγος και Χρύσα Βίλκενς, Δημοσιογράφος
- “Το παλαιστινιακό : Αλήθειες και μύθοι” – Νασίμ Αλάτρας, Δημοσιογράφος
- Προβολήμίνι animation “Closed Zone”
21:00 : Μουσικό Πρόγραμμα (Δημοτικό Θέατρο “Νίκος Ξυλούρης”)
- ΧρίστοςΤζιφάκις & flamenco aire (Christos Tzifakis & flamenco aire)
- Χρίστος Τζιφάκις (Κιθάρα)
- Φανή Δεμέστιχα (Χορός)
- Άλκηστη Τριανταφυλλίδη (Φωνή)
- Pedro Fabian (Κρουστά)
*Συνεργασία με το Φεστιβάλ Κιθάρας Ανωγείων
- Ρεμπέτικα τραγούδια
- Μαρία Φασουλάκη (Φωνή)
- Παναγιώτης Καπιζιώνης (Μπουζούκι)
- Θύμιος Μπαρδαμάσκος (Μπουζούκι)
- Χριστόφορος Παπανικολάου (Κιθάρα)
- Αλέξανδρος Κανακάκης (Κλαρίνο)
- Στέφανος Κουρουπάκης (Κοντραμπάσο)
- Θέμης Πολυζωάκης (Βιολί)
- Κρητικό γλέντι
- Γιώργης Μανωλάκης (Λαούτο-φωνή)
- Ζαχάρης Σπυριδάκης (Λύρα)
- Μιχάλης Κονταξάκης (Μαντολίνο)
- Γιώργης Σταυρακάκης [Νιδιώτης] (Λαούτο)
- Νικόλας Χριστόπουλος (Κρουστά)
- Στέφανος Κουρουπάκης (Κοντραμπάσο)
Στα πλαίσια της 100χρονης πορείας, ζωής και δράσης του ΚΚΕ πραγματοποιήθηκε η εκδήλωση στα Ανώγεια της Κρήτης. Με την ανταπόκριση πλήθους κόσμου πραγματοποιήθηκε η εκδήλωση της ΤΕ Ρεθύμνου του ΚΚΕ και της ΚΟΒ Ανωγείων για την 74η επέτειο της ηρωικής μάχης που έδωσε ο εφεδρικός ΕΛΑΣ Ανωγείων ενάντια στους Γερμανούς φασίστες κατακτητές. Δεκάδες κόσμου παραβρέθηκε στο «Σφακάκι» στα Ανώγεια, την ακριβή τοποθεσία όπου δόθηκε η ιστορική μάχη του εφεδρικού ΕΛΑΣ Ανωγείων ενάντια στους Γερμανούς. Η ομάδα των Γερμανών είχε αιχμαλωτίσει 98 γυναικόπαιδα, τα οποία τελικά ελευθέρωσε δίχως κανένα θύμα, ενώ οι Γερμανοί αιχμαλωτίστηκαν όλοι. Το ιστορικό αφηγήθηκε ο μοναδικός και ο νεότερος σε ηλικία αιχμάλωτος, μόλις 13 χρόνων τότε, και επιζώντας σήμερα Χαχλιούτης Γιάννης.
Στη συνέχεια φύγαμε από αυτήν την περιοχή για το ραντεβού μας στη πλατεία Αρμί όπου θα συνεχιζόταν το πρόγραμμα της εκδήλωσης. Το πρόγραμμα άνοιξε ο γραμματέας της ΚΟ Ανωγείων Αντώνης Ρούλιος καλωσορίζοντας τους Ανωγειανούς που ανταποκρίθηκαν στο κάλεσμα τιμής και μνήμης των αγωνιστών συγχωριανών τους.
Διαβάστηκε σύντομο ιστορικό της επετείου και ακούστηκαν τα ονόματα των 11 ΕΛΑΣιτών ηρώων της μάχης στο Σφακάκι. Από μέλη της ΚΝΕ διαβάστηκε το ποίημα του μεγάλου Τούρκου ποιητή ΑζίζΝεσίν «Σώπα μη μιλάς».Το λόγο πήρε MανούσοςΜανουσογιάννης, μέλος του ΤΓ του ΚΚΕ και Δημοτικός Σύμβουλος Ρεθύμνου ο οποίος αναφέρθηκε στην 100χρονη ζωή και δράση του ηρωικού ΚΚΕ.
Αναφέρθηκε στις σημαντικότερες στιγμές της δράσης του, αναδεικνύοντας την ορθότητα της πολιτικής του από την σκοπιά των συμφερόντων της εργατικής τάξης και των φυσικών της συμμάχων. Τόνισε ότι «Αδιάψευστος μάρτυράς μας είναι η 100χρονη Ιστορία μας. Η Ιστορία του διεθνούς κομμουνιστικού και εργατικού κινήματος. Που βεβαιώνουν και αποδείχνουν ότι κινητήρια δύναμη της προόδου, της Ιστορίας, είναι η ταξική πάλη
Και καμία δύναμη δεν μπορεί ούτε να ματαιώσει ούτε να αντιστρέψει αυτήν την πορεία.
Και το καινούργιο, το νέο, το σύγχρονο, είναι ο σοσιαλισμός που θα νικήσει το παλιό και γερασμένο σύστημα της εκμετάλλευσης, της φτώχειας και των πολέμων, τον καπιταλισμό.
Σε αυτόν τον όμορφο δρόμο του αγώνα, σας καλούμε να συσπειρωθείτε με το ΚΚΕ
Δυναμώστε το ΚΚΕ παντού. Στους συλλόγους, στα σωματεία και στις βουλευτικές εκλογές, όποτε κι αν γίνουν. Στις ευρωεκλογές, στις τοπικές εκλογές. Απέναντι σε μια χούφτα παράσιτα εκμεταλλευτές καπιταλίστες, είναι οι εργάτες, οι αγρότες, οι άνεργοι. Είναι οι επαγγελματίες , οι γυναίκες και τα νέα παιδιά της λαϊκής οικογένειας.
Σας καλούμε να αξιοποιήσετε σωστά τη μέχρι τώρα πείρα. Μην παίξετε άλλο στο παιχνίδι του διπολισμού – δικομματισμού που βολεύει το ΣΥΡΙΖΑ και τη ΝΔ.
Ενισχύστε τη δύναμή σας.
Ενισχύστε το ΚΚΕ
– που μπορεί να ηγηθεί της μεγάλης κοινωνικής συμμαχίας, που θα αγκαλιάσει τη λαϊκή πλειοψηφία, όλα τα λαϊκά στρωματά.
– Που θα εμποδίσει αντιλαϊκά μέτρα, θα διεκδικεί μέτρα ανακούφισης. Και το πιο σημαντικό, θα στοχεύει τον πραγματικό αντίπαλο, το κεφάλαιο και την εξουσία του.
Η ζωντανή εκδήλωση ολοκληρώθηκε με το μουσικό κρητικό συγκρότημα των καλλιτεχνών αδερφών Μενέλαου και Γιώργου Νταγιαντά και της παρέας τους.
Χαιρετίζουμε όλους, που συνέβαλαν για την επιτυχία, αυτής της ιστορικής εκδήλωσης