12/08/2018
Το Ολοκαύτωμα των Ανωγείων ξεκίνησε την 13η Αυγούστου και ολοκληρώθηκε στις 5 Σεπτεμβρίου του 1944. Για τρεις εβδομάδες οι Γερμανοί, έκαιγαν, λεηλατούσαν και δολοφονούσαν αθώους πολίτες, τόσο εντός του χωριού, όσο και πάνω στα λημέρια του Ψηλορείτη όπου έστελναν συνεχώς αποσπάσματα προς αναζήτηση ανταρτών ή πολύτιμων αντικειμένων που ενδεχομένως προσπάθησαν να σώσουν οι Ανωγειανοί από το νοικοκυριό τους κατά τη διάρκεια του ξεριζωμού τους κρύβοντας τα στο βουνό. Ένα από τα θύματα εκείνων των τριών εβδομάδων είναι ο Μάνολας Μ.Σκουλάς, γιος του ξακουστού παλιού Ανωγειανού λυράρη Μιχαλιό Σκουλά. Τον Μάνολα δολοφόνησε γερμανικό απόσπασμα με το πτώμα του να μένει άταφο για σαράντα ολόκληρες ημέρες!
Όλα έγιναν μετά την 15η Αυγούστου, στην περιοχή “Απάτες” στον Ψηλορείτη. Στη ρίζα της βορινής πλαγιάς των Απατών και σε δυο τρύπες κοντά στο μητάτο Αρούς, κρύβονταν δυο ομάδες Ανωγειανών για να γλιτώσουν από τους Γερμανούς που είχαν κατακλύσει τα Ανώγεια και το Αόρι τους. Στη μια τρύπα κρύβονταν οι Γ.Ξυλούρης (Ψαράκης), Γ.Σταυρακάκης (Πανιάς) και ο Μάνολας Σκουλάς. Στην άλλη τρύπα βρίσκονταν οι Αλκ.Σκουλάς (Γρυλλιός), ο Ν.Ρούλιος και ο Μ.Τζαγκαράκης ( Γιωργαγκούλιος).Είχαν μαζί τους ένα πρόβατο σφαγμένο, το οποίο έψησαν και έφαγαν όλοι. Αλλά δεν είχαν καθόλου νερό μαζί τους!
Η δίψα τους οδήγησε στην απόφαση να δέσουν από τη μια μεριά την προβιά του προβάτου, την οποία έδωσαν στον Μάνολα για να πάει στην πηγή της Ζωμίνθου, να την γεμίσει νερό και να το φέρει να πιουν όλοι. Δυστυχώς όμως η μοίρα του Μάνολα του έπαιξε άσχημο παιχνίδι, καθώς ενώ δεν είχε απομακρυνθεί πολύ από το σημείο που βρισκόταν η τρύπα και κατευθυνόμενος προς την κορφή των Απατών, ακολουθώντας το μονοπάτι, έπεσε πάνω σε Γερμανικό απόσπασμα. Χωρίς καμία προειδοποίηση η προσταγή για να σηκώσει ψηλά τα χέρια, δέχτηκε ομοβροντία πυροβολισμών και έπεσε νεκρός με πολλές σφαίρες να έχουν βρει το σώμα του..
Οι υπόλοιποι πέντε σύντροφοι του άκουσαν τους πυροβολισμούς αλλά δεν μπορούσαν να γνωρίζουν την τραγική κατάληξη του Μάνολα τον οποίο περίμεναν μάταια πολλές ώρες.. Μόλις νύχτωσε για τα καλά, αποκαμωμένοι από τη δίψα, βγήκαν από τις τρύπες και κατευθύνθηκαν προς τον Μυλοπόταμο και έξω από τα όρια κλοιού των Ανωγείων και έτσι γλίτωσαν τις ζωές τους.
Τον Μάνολα Σκουλά αναζήτησαν οι δικοί του άνθρωποι, μετά το Ολοκαύτωμα και την αποχώρηση των Γερμανών στα μέσα Σεπτεμβρίου. Η οικογένεια του που είχε βρει καταφύγιο στο χωριό Άγιος Μύρωνας του Ηρακλείου, επέστρεψε και τον αναζήτησε.Η σορός του βρέθηκε σε πλήρη αποσύνθεση περίπου σαράντα μέρες μετά τη δολοφονία του. Οι συγγενείς του μάζεψαν τα υπολείμματα της σορού του, τα τύλιξαν σε μια κουβέρτα και τον έθαψαν ακριβώς δίπλα στο σημείο που τον βρήκαν νεκρό..
Η αδελφή του Ειρήνη Σκουλά, παρούσα στην ταφή του Μάνολα σαράντα μέρες μετά το θάνατο του, ξεκίνησε ένα γοερό μοιρολόι πάνω από το μνήμα του, από το οποίο αναφέρουμε ένα απόσπασμα:
“Όφου και σε σκοτώσανε παιδί μου, στ’ Αόρι ‘λω στσ’ Απάτες γιασεμί μου.
Και είσαι φως μου ήρωας ανθέ μου, που το χωριό φευγάτος καντιφέ μου.
Μπάλες, σιδερένιε μου παιδί μου, εκατό χιλιάδες πήρες γιασεμί μου.
Και ‘μεις σε περιμέναμε χαρά μου, αδερφέ μου, σαράντα μέρες χουβαρντά μου..”
Δημοσιεύθηκε σε: 
Στο μαρτυρικό μας χωριό, πριν από 74 χρόνια συντελέστηκε μια μεγάλη τραγωδία, η οποία σημάδεψε τις ζωές όλων εκείνων, που αγωνίστηκαν και αντιστάθηκαν στα Γερμανικά στρατεύματα της Κατοχής. Μια τραγωδία που σφράγισε τις ζωές των κατοίκων, οι οποίοι πάλεψαν να επιβιώσουν μέσα από τα χαλάσματα.
-Ώρα 10: 30 π.μ.: Επίσημη Δοξολογία στον Ιερό Ναό Αγίου Ιωάννη.
-Ώρα 11: 00 π.μ.: Επιμνημόσυνος δέηση στην πλατεία Αρμί, στο χώρο του Ηρώου.
Εκφώνηση του Πανηγυρικού της ημέρας από τον κ. Γιώργο Ψαρουδάκη (Φιλόλογο – Ιστορικό, εγγονό του Περβολογιώργη), με τίτλο «Οι Αγώνες των Ανωγειανών για Ελευθερία και Ανθρωπιά». Απόσπασμα από το τραγούδι της Ειρήνης Αναγνωστάκη με τίτλο «Ω! Παναγιά μου Ανωγειανή» από την Μαρίνα Δακανάλη .
-Κατάθεση στεφάνων στο Ηρώο της πλατείας Αρμί.
-Ενός λεπτού σιγή.
-Ανάκρουση Εθνικού Ύμνου.
-Πέρας Τελετής.
Ώρα 21: 30 μ.μ.: Θέατρο «Νίκος Ξυλούρης», θα ακολουθήσει εκδήλωση αφιερωμένη στον Ψαραντώνη.
Με μια μεγάλη συναυλία αφιέρωμα στον σπουδαίο Ψαραντώνη, θα κορυφωθούν οι εκδηλώσεις του Δήμου Ανωγείων για την 74η επέτειο του Ολοκαυτώματος του χωριού από τους Γερμανούς. Η εκδήλωση θα γίνει την Δευτέρα 13 Αυγούστου στις 9 μ.μ στο Θέατρο “Νίκος Ξυλούρης” και από τη σκηνή θα παρελάσουν σπουδαίοι καλλιτέχνες για να τιμήσουν τον Ψαραντώνη και την ανεκτίμητη προσφορά του στην μουσική.
Ανάμεσα στους καλλιτέχνες που θα παρευρεθούν θα είναι οι Βινίτσιο Καποσέλα, Γιάννης Αγγελάκας, Ψαρογιώργης, Λουκάς Θάνος,Jim White,, Φώτης Κατράκης, Μαρίνα Δακανάλη, Γιώργης Βρέντζος, Νίκη Ξυλούρη, Γιώργης και Μενέλαος Νταγιαντάς, Γιώργης Καλομοίρης, Νεκτάριος Κοντογιάννης, Νίκος Παραουλάκης, Κώστας Ανετάκης, Βασίλης Γιασλακιώτης, τα εγγόνια του Ψαραντώνη και πολλοί άλλοι. Την επιμέλεια έχουν οι Γιώργης Ξυλούρης και Πάρις Περυσινάκης. Η είσοδος θα είναι ελεύθερη.
Στ’ Ανώγεια σε γειτονικά σπίτια, βρίσκονταν ανήμπορα στο κρεβάτι δυο ξαδέρφια. Ο Γιάννης και ο Κώστας Ξυλούρης. Χτυπήθηκαν από τη μοίρα σε νεαρή ηλικία. Είχαν σπάσει σε ατυχήματα την σπονδυλική τους στήλη. Ο Γιάννης στο βουνό και ο Κώστας όταν προσπαθούσε να φορτώσει ένα γάιδαρο. Πριν τον πόλεμο. Όταν οι Γερμανοί τον Αύγουστο του 1944 αποφάσισαν να διώξουν τα γυναικόπαιδα από τ’ Ανώγεια, δεν επέτρεψαν να μείνουν κοντά οι αδερφές τους για να τους φροντίζουν. Κι όχι μόνο αυτό. Σκότωσαν τα παλικάρια και κατόπιν ανατίναξαν τα σπίτια τους. Έτσι πέτρες, ξύλα και κορμιά έγιναν ένα. Οι Ξυλούρηδες, ο Γιάννης και ο Κώστας πέρασαν στην αιωνιότητα. Για να θυμίζει η θυσία τους τη νέα τάξη πραγμάτων και πως την εννοούσαν οι δυνάμεις του άξονα. Για να θυμίζει σήμερα η θυσία τους, την θέση που κατείχαν πανανθρώπινες αξίες όπως σεβασμός, αξιοπρέπεια, πολιτισμός, στη σκέψη των κατακτητών Γερμανών.
Αφήγηση Νίκη Ξυλούρη-Καλομοίρη (κουνιάδα του Γιάννη Ξυλούρη ενός από τους δυο Ξυλούρηδες της ιστορίας):
“Μας πήρανε από παέ οι Γερμανοί, μας εμαζέψανε και μας επήγανε στο σχολείο στο Αρμί. Μας επήρανε από κια όλα τα γυναικόπαιδα και μας επήγανε στο Γενή Γκαβέ και μας εδιακλαδώσανε και εμοιραστήκαμε στα χωριά προς το Πέραμα. Εγώ τότε, όταν κατεβαίναμε στο Πέραμα εβρήκα ευκαιρία και έφυγα από τση Γερμανούς. Μου κλουθούσανε και δυο τρεις άλλες κοπελιές. Τονέ ξεφύγαμε, επιάσαμε τα βουνά κι εβγήκαμε εις το Χουμέρι. Από το Χουμέρι εβγήκαμε στον Άγιο Ιωάννη και μετά στα Ζωνιανά. Από τα Ζωνιανά ξετρυπήσαμε στη περιοχή του χωριού μας στη Σπαθαριά. Εγώ ήμουνε κοπελοπούλα. Στη Σπαθαριά εβρήκαμε κι άλλους χωριανούς μας, τον άντρα μου, το Διαμαντή και άλλους. Ο κουνιάδος μου ο Ιωάννης Ξυλούρης του Νικολάου ή Κίτρης τον αφήκανε οι κουνιάδες μου στο κρεβάτι. Αυτός πριν τον πόλεμο εβόσκευε στα βουνά. Έβλεπε τση κατσίκες. Εξάπλωσε σε ένα χαράκι και φαίνεται πως εγύρισε εκεί που κοιμούντανε και έτσι που γύρισε έκανε πέζα (δάμακα, δετάρι) και γκρεμίστηκε. Έσπασε τη μέση του. Γιατροί τότε ορθοπεδικοί και μέσα δεν εβρίσκουντανε. Και μια πραχτική η Μαριόρα του ‘πε:Θα κείτεσαι στο κρεβάτι ανάσκελα και ίσως να σε βοηθήσει ο Θεός να σταθείς στα πόδια σου. Αλλά αυτός εκοίτουντανε πολλά χρόνια..
“Μέσα στους Γερμανούς ήταν και Γκεσταμπίτες…”
Όταν μας εμαζέψανε φύγανε κι οι αδερφήδες του. Οι Γερμανοί τση βγάλανε όξω κι εφήκαντονε στο κρεβάτι. Ο Γιάννης ακίνητος. Και στο διπλανό σπίτι ήτανε στο κρεβάτι και ο ξάδερφος του ο Κώστας Ξυλούρης του Γεωργίου ή Κίτρης. Κι ο ένας στο κρεβάτι κι ο άλλος. Την ίδια πάθηση είχε και ο Κώστας. Εφόρτωνε ξύλα στο γάιδαρο, πριν τον πόλεμο.Έτσα που φόρτωνε έβαλε το σκοινί στο σκαρβέλι. Πιάνει το φόρτωμα με τα δόντια του για να το σύρει. Σπα το σκαρβέλι και πέφτει με την πλάτη. Έσπασε κι αυτός την σπονδυλική του στήλη όπως και ο ξάδερφος του ο Γιάννης. Κι εκείτουντανε κι αυτός. Ήτανε και συνομήλικοι. Δεκαφτά-δεκαχτώ χρονών.Μας ελαλούσανε οι Γερμανοί και μας εβγάλανε όξω από το χωριό και εμείνανε τα παιδιά στο κρεβάτι στα σπίτια ντως. Αρχίξανε και καίγανε οι Γερμανοί το χωριό. Μέσα στους Γερμανούς ήτονε και γκεσταμπίτες και μπήκανε στο σπίτι του Γιάννη Ξυλούρη. Αυτός φαίνεται γνώρισε κανένα. Αυτό το συμπέρασμα έβγαλε ο άντρας μου. Και θα του ‘πένε ο Γιάννης του γκεσταμπίτη που μωρέ θα πας δε θα γυρίσει η εποχή; Ο άλλος σου λέει αυτός με γνώρισε εδά και πρέπει να τονέ ξεβγάλω. Και του παίζει δυο πυροβολισμούς στο στήθος και μετά ανατινάξανε το σπίτι και τονέ πλάκωσε.
“Τον ξέθαψαν για να τον θάψουν…”
Ο άντρας μου έβγαινε στο Βενέρι με τον Διαμαντή και με τον Μπαμπακιό. Τότε ήρθε ο Μπαμπακιός για να θάψει το κοπέλι του που το ‘χανε σκοτώσει οι Γερμανοί. Ήρθε κι ο άντρας μου ο Γιώργης ο Ξυλούρης για να ξεχώσει τον αδερφό του. Επήγε με τον Διαμαντή. Βγάνουνε τση πέτρες, τονέ βρίσκουνε και παίρνουνε μια κουβέρτα και τονέ βάνουνε να τόνε πάνε στο νεκροταφείο. Και τότε είδε τση σφαίρες πως τον είχανε σκοτωμένο. Εφύγανε μετά και οι Γερμανοί τση προλάβανε από το Κατσιπρομούρη και από το δέτη του Τσουρολιό και από τα Σπιθουριανά.. Τόσε βάνανε αλλά εμπήκανε στο ρυάκι και τόσε φύγανε.Τον Κώστα το Ξυλούρη δεν τον βγάλανε από το γκρεμισμένο σπίτι. Δεν επρολάβανε.Μετά που φύγανε οι Γερμανοί ήρθανε τα αδέρφια του κι ο Κιτρογιάννης και επολεμήσανε και τονε βγάλανε κι αυτόν. Οι Γερμανοί δεν τα σεβαστήκανε τα παιδιά. Στο κρεβάτι που κείτουντανε κι οι δυο κακό θέλα τόσε κάνουνε τω Γερμανώ; Εφοβηθήκανε δυο ανάπηρα παιδιά; Κι όμως τα σκοτώσανε και εγκρεμίσανε τα σπίτια ντως και τση πλακώσανε..Γιατί;
Μια μοναδική μουσική συνάντηση των δύο μεγάλων τραγουδοποιών κι ερμηνευτών, μια ξεχωριστή σύμπραξη μέσα από τις φωνές και τα τραγούδια τους, που χαράσσουν τις εικόνες, τις μνήμες, τα συναισθήματα μας εδώ και πολλά χρόνια… Τραγούδια με τόσο έντονα αρώματα Ελλάδας, εκεί που η Κρήτη συναντά το Αιγαίο και τα Επτάνησα, εκεί που οι Κυκλάδες σμίγουν με τη Μακεδονία και την Ήπειρο, εκεί που η Ρούμελη βρίσκει τη Σμυρνη… Ο Βασίλης και ο Παντελής με την εμβληματική καλλιτεχνική τους ιδιοσυγκρασία, ο Θαλασσινός και ο Σκουλάς με τη συνέπεια και τη σταθερότητα, που διακρίνει τη διαρκή ενεργή τους παρουσία στο χώρο της ελληνικής μουσικής μα και στους αγώνες της ελληνικής κοινωνίας.
Τα Σμυρνέϊκα τραγούδια περπατούν και πετούν πλάι στον Ήλιο Θεό, οι Γωνιές παίρνουν φωθιά και σβήνουν σε Καράβια χιώτικα, η Δροσοσταλίδα γίνεται Εισιτήριο στην τσέπη μας, το Ανάθεμα σε ακούγεται εως της Γραμβούσας τ’ακρωτήρι, τα Μαύρα μας μάτια Κρατούν για το τέλος το πιο μεγάλο μίσος, του Παραδείσου η Λεμονιά ενώνεται με το παράπονο απ’ τ’ Άγρια Πουλιά, ενώ το Βαθύ ποτάμι του έρωτα, συναντά τ’ακυκλοφόρητα Βότσαλα και μέσα από τα καινούρια Δρομολόγια της ζωής, φθάνει εως τις Χανιώτικες Μαδάρες, τα Λασιθιώτικα βουνά και τις κορφές του Ψηλορείτη… Ο Βασίλης Σκουλάς και ο Παντελής Θαλασσινός, μας ταξιδεύουν στα πέλαγα των πιο γνωστών τους τραγουδιών, αλλά και ανέκδοτων-ακυκλοφόρητων, που άμεσα «έρχονται», επιφυλάσσοντας μας παράλληλα πολλές εκπλήξεις μέσα από την κοινή σκηνική τους παρουσία, με την ανάγκη κι επιθυμία να μας αφήσουν πολλά “γλυκά” σημάδια της σύμπραξης τους, στις καρδιές και τις σκέψεις μας…
Παντελής Θαλασσινός-Βασίλης Σκουλάς: Μια συναυλιακή εμπειρία, που μας καλούν όλους κι όλες να τη μοιραστούμε, να τη βιώσουμε και να την τραγουδήσουμε μαζί τους!!
Μαζί τους σ’αυτό το μοναδικό μελωδικό ταξίδι, οι ξεχωριστοί μουσικοί και τεχνικοί τους:
Γιώργος Βεντουρής κοντραμπάσο,
Σωτήρης Μαργώνης βιολί,
Πάνος Δημητρακόπουλος κανονάκι,
Λευτέρης Χαβουτσάς κλασική κιθάρα,
Φίλιππος Λευκαδίτης τύμπανα, κρουστά,
Γιάννης Σπαχής λαούτο,
Βασίλης Δραμουντάνης μαντολίνο,
Γιώργος Καρυώτης και Ευτύχιος Γιαννακούρας σχεδιασμός ήχου-ηχοληψία
Ηχητική κάλυψη: Τίμος Βροντάκης-TIM SOUND
ARTWORK: Λευτέρης Γεωργάκης | Φωτογραφίες: Γιάννης Κανελλόπουλος
Παραγωγή&Οργάνωση Παραγωγής: Notebook | Άρης Αναγνωστόπουλος
www.notebookgroup.gr | www.facebook.com/notebookgroup
Τηλ.επικ/νίας: 213 0240364 & 6938 698512 | e-mail: [email protected]
ΤΙΜΕΣ ΕΙΣΙΤΗΡΙΩΝ
ΠΡΟΠΩΛΗΣΗ/ΦΟΙΤΗΤΙΚΟ/ΜΑΘΗΤΙΚΟ/ΑΝΕΡΓΩΝ/ΑΜΕΑ: 10€ • ΕΙΣΟΔΟΣ: 12€
ΣΗΜΕΙΑ ΠΡΟΠΩΛΗΣΗΣ
“Και χωρίς τα φτερά δε φοβάμαι… Βασίλης Σκουλάς-Παντελής Θαλασσινός”
ΠΕΤΡΙΝΟ ΘΕΑΤΡΟ ΝΤΕΛΙΝΑ
ΑΝΩΓΕΙΑ
ΤΡΙΤΗ 14 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ 21:30
ΗΡΑΚΛΕΙΟ: ΔΙΣΚΟΠΩΛΕΙΟ ΑΕΡΑΚΗΣ,
ΡΕΘΥΜΝΟ: ΖΑΧΑΡΟΠΛΑΣΤΕΙΑ ΛΑΓΚΟΥΒΑΡΔΟΣ
ΑΝΩΓΕΙΑ: ΝΤΕΛΙΝΑ
Στα πλαίσια των παράλληλων δράσεων του φεστιβάλ “Χαιμαλίνα” , φιλοξενείτε
στα Ανώγεια η έκθεση σκίτσου «Made in Europe» του Μιχάλη Κουντούρη με αντιπολεμικές και αντιφασιστικές γελοιογραφίες.
Η έκθεση αποτελείται κατά κύριο λόγο από σκίτσα που γεννήθηκαν το διάστημα 2015-2017, με αφορμή την προσφυγική κρίση, την ξενοφοβική Ευρώπη, τις κοινωνίες των κλειστών συνόρων και των συρματοπλεγμάτων απέναντι στους πρόσφυγες των πολέμων που οι ίδιες δημιούργησαν και εξακολουθούν να συντηρούν.
Οι ώρες λειτουργίας της έκθεσης θα είναι από τις 12:00 έως τις 18:00, για όλο το τριήμερο, στην αίθουσα «Μανώλης Κεφαλογιάννης», κάτω από την Τράπεζα Πειραιώς.
Ο Μιχάλης Κουντούρης γεννήθηκε το 1960 στη Ρόδο.
Είναι πολιτικός γελοιογράφος από το 1985 έχοντας συνεργαστεί με τις εφημερίδες ΒΡΑΔΥΝΗ, ΒΗΜΑ, ΑΠΟΓΕΥΜΑΤΙΝΗ, ΕΛΕΥΘΕΡΟ ΤΥΠΟ, ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΤΩΝ ΣΥΝΤΑΚΤΩΝ..
Συνεργάζεται με το Courrier International από το 2005 και από το 2006 είναι μέλος του Cagle Cartoons Inc.
Έχει λάβει μέρος σε πολλές εκθέσεις στην Ελλάδα και το εξωτερικό και τιμήθηκε με :
το Grand Prix στην 7η Biennale της Τεχεράνης-Ιράν, 2005,
το Grand Prix (Gran Premio Internazionale Scacchiera) στην 37η Umoristi a Marostica (Ιταλία), 2005,
το Πρώτο Βραβείο CURUXA 2005 στη διεθνή έκθεση γελοιογραφίας του Μουσείου Χιούμορ του Fene (La Coruna-Ισπανία),
το Πρώτο Βραβείο (Golden Hat) στην παγκόσμια έκθεση γελοιογραφίας του Knokke-Heist, Βέλγιο 2003,
το Δεύτερο Βραβείο στο Eurohumour (Διεθνής Biennale Γελοιογραφίας του San Dalmazzo, Ιταλία), 2003,
το Τρίτο Βραβείο στο Porto Cartoon (Διεθνής Έκθεση Γελοιογραφίας, Πορτογαλία ) 2004,
το Τρίτο Βραβείο στον Διεθνή Διαγωνισμό Γελοιογραφίας του Boechut, Βέλγιο 2005
το Τρίτο Βραβείο στο World Press Cartoon, Sintra, Πορτογαλία, 2006 και το Τρίτο Βραβείο στο World Press Cartoon, Sintra, Πορτογαλία, 2007.
Επίσης, με το Βραβείο της Ευρωπαϊκής Ένωσης (Award of the European Union) στην Eurocartoonale (Διεθνής Biennale Γελοιογραφίας του Kruishoutem, Βέλγιο), 2003,
το Βραβείο FECO (Federation of Cartoonists Organisations) στην Eurocartoonale (Διεθνής Biennale Γελοιογραφίας του Kruishoutem, Βέλγιο), 2005.
Τιμητικός Έπαινος στο Lurie–UN Political Cartoon Award 2006.
Ειδικά Βραβεία στο 10th Zemun International Salon of Caricature, Σερβία, 2005 και στον 5ο Διεθνή Διαγωνισμό Tabriz Cartoon, Ιράν, 2006.
Ως εικονογράφος παιδικών βιβλίων, διακρίθηκε το 2002 με το Βραβείο Εικονογράφησης του Κύκλου του Ελληνικού Παιδικού Βιβλίου για το βιβλίο του Χ. Μπουλώτη Η Ακρίδα με τα κόκκινα γοβάκια (Εκδόσεις ΜΙΝΩΑΣ) και το 2005 με το βραβείο εικονογράφησης παιδικού βιβλίου ΕΒΓΕ για το βιβλίο της Α. Γκότση, Ζητούνται τάρανδοι για τον Αι-Βασίλη, ( Εκδόσεις ΝΙΚΑΣ).
Βιβλία του κυκλοφορούν στα γαλλικά από τις εκδόσεις MANGO JEUNESSE και στα αγγλικά από τον εκδοτικό οίκο BRIMAX.
Από το 1993 είναι τακτικό μέλος της Ένωσης Συντακτών Ημερησίων Εφημερίδων Αθηνών (ΕΣΗΕΑ). Είναι επίσης ιδρυτικό μέλος της Ελληνικής Γελοιογραφικής Λέσχης και Πρόεδρος της FECO Greece (του Ελληνικού Τμήματος της Παγκόσμιας Ομοσπονδίας Γελοιογράφων-FECO).