“Όταν βλέπεις τη σάρκα σου, το σπλάχνο σου, να στέκει αλύγιστο ως τιμητική φρουρά μπροστά στο ηρώο των πεσόντων στο Αρμί, στην πλατεία των Ανωγείων, η καρδιά του πατέρα και του ιερέα πλημμυρίζει από δέος και συγκίνηση.

Στην πλατεία του χωριού μας, εκεί που η ιστορία των Ανωγείων ανασαίνει σε κάθε σπιθαμή γης, ο Νεκτάριος ο γιος μου, το παιδί μου, στάθηκε λίγες μέρες πριν αποχωριστεί τη στολή του στρατιώτη, αποδίδοντας τον οφειλόμενο σεβασμό σε εκείνους που θυσιάστηκαν για να είμαστε εμείς ελεύθεροι.

​Κοιτάζοντάς τον, οι σκέψεις μου ταξίδεψαν στο σήμερα και το αύριο του τόπου μας.

Η νέα γενιά συχνά αδικείται ή αμφισβητείται, όμως όταν βλέπεις αυτά τα παιδιά να στέκονται με τέτοια λεβεντιά και σεβασμό απέναντι στην ιστορία τους, καταλαβαίνεις ότι η φλόγα της παράδοσης και του χρέους παραμένει αναμμένη.

Η στρατιωτική θητεία φτάνει στο τέλος της, αλλά η θητεία στην αξιοπρέπεια, στην ανθρωπιά και στην αλληλεγγύη διαρκεί μια ζωή.

​Το μέλλον αυτού του τόπου βρίσκεται στα χέρια αυτής της νεολαίας.

Όσο οι νέοι μας, κρατούν ζωντανή τη μνήμη, τιμούν τις ρίζες τους και προχωρούν στο αύριο με ψηλά το κεφάλι, τα Ανώγεια κι η Πατρίδα δεν έχουν να φοβηθούν τίποτα.

Είναι περηφάνια, αλλά πάνω από όλα ευθύνη να τους παραδώσουμε τις παρακαταθήκες που μας άφησαν οι πρόγονοί μας, ώστε να συνεχίσουν να χτίζουν τη ζωή τους με αρχές και συνείδηση.

Σε ευχαριστώ Νεκτάριε για το σεβασμό σου, την τιμή σου, την ευθύνη σου.

Σε ευχαριστώ παιδί μου και όλα τα παιδιά του τόπου μας, της Κρήτης μας, της Ελλάδας μας.”

Παπα-Ανδρέας Κεφαλογιάννης (πηγή: FB)