Κοντά ένας χρόνος συμπληρώνεται από εκείνο το χλωμό απομεσήμερο της 11ης  Αυγούστου που έμελλε να είναι για όλους εμάς το πιο μελαγχολικό και στενάχωρο όλης της περασμένης χρονιάς. Τότε που τα ταραγμένα νερά του κρητικού πελάγους συνε-τάραξαν για τα καλά τη συναισθηματική  μας διάθεση και ισορροπία. Τότε που το απέραντο μπλε της θάλασσας του Ηρακλείου γκρίζαρε τις ψυχές μας, αφού πρώτα βύθισε και ναυάγησε  για πάντα τα όνειρα και τις προσδοκίες του αγαπημένου μας Γιώργου.

Στο νοερό ολιγοσέλιδο  «βιβλίο της ζωής» του Γιώργου, στην τελευταία τσακισμένη  σελίδα, στη σελίδα  πενήντα πέντε – όσα και τα χρόνια του – η τελευταία παράγραφος ήταν μουσκεμένη από το κρητικό αλμυρό θαλασσινό νερό. Λένε ότι οι ψυχές των ανθρώπων αναπαύονται καλύτερα, όταν τις σκεφτόμαστε παντοτινά με τον πιο θετικό και όμορφο τρόπο. Αυτό είναι απόλυτα σίγουρο για τον αγαπημένο μας ξάδελφο που τόσο πρόωρα και άδικα, μας άφησε να παιδευόμαστε με αυτό το πελώριο «γιατί». Αυτό το ατελείωτο «γιατί» που θα «ματώνει» και θα προβληματίζει μονίμως τη σκέψη μας, που το απλό και συμβατικό ανθρώπινο μυαλό μας δεν μπορεί να το ερμηνεύσει και να το αποδεχτεί τόσο εύκολα.  

Όσο για τους δικούς του από τη μια πρέπει να βρουν το σθένος να ανταπεξέλθουν και να σταθούν όρθιοι πάνω από τα ψυχικά τους συντρίμμια και από την άλλη έχουν την ιερή υποχρέωση και παράλληλα το θλιβερό καθήκον να  κρατήσουν για πάντα ζωντανή και άσβεστη την εικόνα του αγαπημένου τους. Το μοιρολόι που πάντα αποτελούσε το «παράσημο» της οριστικής απώλειας, τώρα είναι σκεπασμένο από τον βουβό πόνο της μάνας, του πατέρα, του παιδιού, της Μαρίας, της Άρτεμης, των στενών συγγενών, όλων μας… Εμείς ό,τι κι αν πούμε σε αυτή την περίπτωση πάλι λίγο θα είναι. Αυτό που θα μείνει είναι το φως της θύμησης που πάντα θα ανάβει στις καρδιές μας, για να φωτίζει όλες τις όμορφες στιγμές του Γιώργου…

«Μέσα στην ταπεινότητα διάβηκε η ζωή σου

κι άστρο λαμπρό στην καταχνιά θα ΄ναι η θύμησή σου».  

(Μανώλης Θεοχ. Σκανδάλης)

 *Το ετήσιο μνημόσυνο του Γιώργη Μαρίνου Νταγιαντά θα πραγματοποιηθεί την Κυριακή 9 Αυγούστου 2026 στις 9 το πρωί, στον Ιερό Ναό του Αγίου Παντελεήμωνος στο χωριό Χάρακας του Δήμου Αρχανών – Αστερουσίων – πρώην επαρχίας Μονοφατσίου.    

*Εις μνήμη του Γιώργη Μαρίνου Νταγιαντά, Η Ευρυδίκη Νταγιαντά – Χαιρέτη εισέφερε στην ΑΝΩΓΗ το ποσό των 50 ευρώ.