Ήταν 13 Απριλίου 2024, όταν ο Στελής Σταυρακάκης ή “Πανιάς” περνούσε στην αιωνιότητα στα 75 του χρόνια και αναπαύεται έκτοτε στα αγαπημένα του Ανώγεια που τόσο αγάπησε και τίμησε σε όλη τη διάρκεια της ζωής του. Τα Ανώγεια που υπηρέτησε για χρόνια από το πόστο του δημοτικού συμβούλου, του αγροτοσυνδικαλιστή με αγώνες για το συμφέρον της εργαζόμενης τάξης, ενώ ως επικεφαλής της Λαικής Συσπείρωσης υπήρξε και υποψήφιος δήμαρχος το 2019. Παράλληλα ήταν κτηνοτρόφος, ενώ για χρόνια λειτουργούσε το περίπτερο στη Νίδα. Γεννημένος ο ίδιος την Πρωτομαγιά του 1949, αφιέρωσε τη ζωή του στην διεκδίκηση του δίκιου του εργαζομένου και υπήρξε από τα ιστορικότερα στελέχη διαχρονικά του Κ.Κ.Ε στον τόπο μας.

Με σημείωμα της στην ΑΝΩΓΗ, η σύζυγος του Αρετή Φασουλά, τον αποχαιρετά με συγκίνηση. Αναφέρει αναλυτικά τα εξής:

“Αγαπημένε μου,
Πέρασε κιόλας ένας χρόνος από το φευγιό σου. Κι έχουν συμβεί τόσα πολλά που θα ήθελες να ξέρεις, να δεις, να ζήσεις.
Το μόνο σταθερό σε αυτόν τον ένα χρόνο, όσα όμορφα μάς έμαθες κ η αγάπη μας για εσένα.
Έχοντας για δάσκαλο τον αδερφό σου, τον σπουδαίο Νιδιώτη, δε θα μπορούσες να έχεις άλλη εικόνα για τον κόσμο, παρά ότι είναι όμορφος κ την πίστη ότι ο μόνος τρόπος για να αποκαλυφθεί η ομορφιά του σε όλο της το μεγαλείο, είναι να το πιστέψουμε οι άνθρωποι κ μονιασμενοι να αγωνιστούμε για αυτό.
Κ γύρω από αυτή την πίστη έζησες τη ζωή σου. Και πάλεψες για αυτό με όλες τις δυνάμεις σου.
Τα παιδιά μας, κι εγώ μαζί, μεγαλώσαμε έχοντας κι εμείς με τη σειρά μας έναν σπουδαίο δάσκαλο. Εσένα. Τα μαθήματα που μας έδωσες πολλά, με τελευταίο κ σπουδαιότερο τον τρόπο που αντιμετώπισες το θάνατο.
Που τον άκουγες να σου ψιθυρίζει στο αυτί, κι εσύ, αντί να τα παρατήσεις, διάλεξες να τον αγνοήσεις επιδεικτικά κ στο λίγο χρόνο που ήξερες ότι σου απομένει να μας πεις κι άλλα, πολλά λόγια αγάπης.
Είχες ανεξάντλητα απόθεματα αγάπης. Κ πως να μην έχεις, αφού μονίμως έδινες. Κ όσο κανείς δίνει με την ψυχή του, μοιραία, παίρνει πίσω πολλαπλάσια.
Από πάντα οι άνθρωποι σου έδειχναν την αγάπη τους κ την εκτίμηση τους.
Στην έδειξαν κ στο άκουσμα της αρρώστιας σου κ τελικά στο φευγιό σου.
Στο σφίξιμο του χεριού την ώρα του αποχωρισμού, ένιωσα ότι μαζί με εμάς, είχαν κι εκείνοι χάσει έναν δικό τους, αγαπημένο άνθρωπο.
Κι έτσι είναι. Αφού με τους ανθρώπους που συναντήθηκες στη ζωή σου – κι ήταν πολλοί – ανταλλάξατε αλήθειες, γνωριστήκατε επί της ουσίας.
Στελή έφυγες νωρίς.
Είχες ακόμα τόσα πολλά να δώσεις, αλλά και να πάρεις.
Να κάνεις ακροβατικά στα εγγόνια σου για να τα βλέπεις να ενθουσιάζονται, να τα δεις να μεγαλώνουν κ να εξελίσσονται, να κάνεις συζητήσεις με  ανθρώπους όλων των ηλικιών, να γνωρίσεις καινούργιους ανθρώπους και να ανταλλάξετε αλήθειες, να αγωνιστείς με κάθε τρόπο για έναν καλύτερο κόσμο.
Λίγες μέρες πριν το τέλος, μαζί με συμβουλές και παραγγελίες που μας άφησες, στράφηκες στα παιδιά μας και με παράπονο τους είπες ότι δεν κατάφερες να τους αφήσεις πράμα. Εννοώντας αγαθά υλικά. Κι εκείνα μονομιάς σε αγκάλιασαν και σου απαντήσανε ότι νιώθουνε τα πιο πλούσια του κόσμου που σε έχουν πατέρα.
Κι εγώ Στελή. Είμαι πιο πλούσια από τη μέρα που σε γνώρισα.
Σε ευχαριστώ για όσα μου έδωσες. Και που με έκανες καλύτερο άνθρωπο σε όλες τις εκφάνσεις.
Είχες κ αυτό το χάρισμα.
Σε αγαπώ, σε αγαπάμε.
Θα είσαι πάντα μαζί μας.”

Αντί μνημοσύνου η οικογένεια του προσέφερε στην ΑΝΩΓΗ το ποσό των 100 ευρώ στη μνήμη του για τις ανάγκες της ηλεκτρονικής μας έκδοσης. Επίσης χρηματικά ποσά δόθηκαν στο Κέντρο Υγείας Ανωγείων, στην Κομματική Οργάνωση του Κ.Κ.Ε Ανωγείων, στην εφημερίδα “Ριζοσπάστης”,  στην Κοινωνική Υπηρεσία Ανωγείων και τέλος στον Πολιτιστικό Σύλλογο Ανωγείων.

Ας είναι ελαφρύ το χώμα  που σε σκεπάζει Στελή!