Ο σύλλογος των Ανωγειανών της Αθήνας στην ανακοίνωση του, αφού αρχικά τονίζει ότι το 16χρόνο θύμα του ξυλοδαρμού μεγάλωσε μέσα στα σπλάχνα του συλλόγου στην πρωτεύουσα, τονίζει ότι “οφείλουμε στους εαυτούς μας, που παραλάβαμε ό,τι μας κληροδότησαν και αναλάβαμε την ευθύνη να το παραδώσουμε ακέραιο και καλύτερο στους επόμενους.”

Αναλυτικά η ανακοίνωση:

Εμβρόντητοι, συντετριμμένοι και πραγματικά καθηλωμένοι από τον αποτροπιασμό, οι Ανωγειανοί της Αθήνας παρακολουθούμε για ακόμη μία φορά, στο πρόσφατο διάστημα, τ’ Ανώγεια να πρωταγωνιστούν σε όλα τα μέσα ενημέρωσης και κοινωνικής δικτύωσης, για μια ακόμα «κακιά στιγμή». Για ένα ακόμα παροιμιώδες…καπετανηλίκι…

Κι αυτή τη φορά πιο σοκαρισμένοι για 2 λόγους:

Πρώτον γιατί το θύμα της πρόσφατης επίθεσης ξυλοδαρμού από συνομηλίκους, είναι παιδί, ένα παιδί που μεγάλωσε μέσα στο Σύλλογο μας. Ένα παιδί που οι γονείς του είναι ενεργά μέλη μας και γαλούχησαν το γιό τους με τα ήθη και τις παραδόσεις των Ανωγείων. Ένα παιδί, που κάθε Σάββατο, από 8 χρονών, ερχόταν ανελλιπώς στα μαθήματα χορού και κάθε χρόνο, στην ετήσια χοροεσπερίδα, φορούσε την παραδοσιακή φορεσιά του τόπου του και «άνοιγε», μαζί με άλλα παιδιά του χορευτικού, την εκδήλωση. Ένα, με άλλα λόγια, δικό μας παιδί, ένα παιδί του Συλλόγου Ανωγειανών Αθήνας.

Δεύτερον γιατί και οι θύτες είναι ανήλικοι. Είναι οι αυριανοί πολίτες των Ανωγείων. Είναι αυτοί, που θα κρατήσουν στα χέρια τους την πολύτιμη και αειθαλή παρακαταθήκη, που με τόσο κόπο δημιούργησαν, συντήρησαν και εμπλούτισαν τόσες και τόσες γενιές Ανωγειανών. Κι αυτό, φρονούμε, είναι που πονάει περισσότερο…Αυτό είναι που πρέπει όλους να μας προβληματίσει και να μας κινητοποιήσει. Είναι αυτό το μέλλον που ονειρευόμαστε για τον τόπο μας; Πράξαμε και πράττουμε σωστά, όσοι από εμάς τους Ανωγειανούς μεγαλώνουμε νέους Ανωγειανούς, στα ιδεώδη και στις αξίες, που τελικά καταφέραμε να τους μεταλαμπαδεύσουμε; Είναι καιρός πλέον, αν όχι ήδη αργά, να αναλογιστούμε. Να κάνουμε την αυτοκριτική μας. Και κυρίως ΝΑ ΚΙΝΗΤΟΠΟΙΗΘΟΥΜΕ.

Απρίλιος 2017, Μάιος 2020, Αύγουστος 2022…Χρονικά σημεία ορόσημα, που έθεσαν σε δριμεία αμφισβήτηση την προσφορά των Ανωγείων στην ιστορία, το πολιτισμό και την παράδοση της Κρήτης. Κι ενώ όλοι οι φορείς των Ανωγείων γράφαμε και μιλούσαμε για ανάγκη συντονισμένης δράσης και αντίδρασης στα φαινόμενα, που αμαυρώνουν τους αγώνες των προγόνων μας για ελευθερία, ανεξαρτησία και πολιτιστικές αξίες, να που τον Ιούλιο του 2024, βρισκόμαστε όλοι, και κυρίως, λόγω απόστασης, οι απόδημοι Ανωγειανοί στην ίδια ακριβώς θέση: σε θέση άμυνας  έναντι όλων εκείνων των «καλοθελητών», που αναζητούν πάντα την «ευκαιρία» να τονίσουν πόσο υπερτιμημένα τελικά είναι τ’ Ανώγεια…

Εκείνο όμως που, για πολλοστή, δυστυχώς, φορά μας «αφοπλίζει» στιγμές σαν αυτή, που καλούμαστε να λάβουμε θέση υπεράσπισης των τόσων σπουδαίων κεκτημένων μας, είναι ότι, δυστυχώς, τις αφορμές αυτές εξακολουθούμε σαν τόπος, να τις δίνουμε. 

Κι αν όλα τα προηγούμενα δεν ήταν, ως φαίνεται, ικανά να μας συνταράξουν για να κινητοποιηθούμε, τούτο, το πρόσφατο συμβάν του ξυλοδαρμού του νεαρού Θανάση, τουλάχιστον εμάς, τους Ανωγειανούς της Αθήνας, μας…ξεκουρμούλωσε. Γιατί βλέπουμε ότι η νοσηρή πλευρά τις νοοτροπίας μας δεν έχει μόνο βαθιές ρίζες. Δυστυχώς αποκτά ολοένα και αυξανόμενους βλαστούς…Ολοένα και περισσότερους «καπετάνιους», που όμως δεν μάχονται, ως οι καπεταναίοι πρόγονοί τους για την ελευθερία, την ανεξαρτησία, τη συμπερίληψη και το δικαίωμα στην ελεύθερη επιλογή. Όχι. Μάχονται για την καθυπόταξη, τον αφανισμό του διαφορετικού, αυτού που δεν είναι ίδιο με ό,τι αυτοί έμαθαν να ορίζουν ως «κανονικό», μέσα στο στενό και σκοτεινό μικρόκοσμό τους. Και το χειρότερο: μάχονται να επιβληθούν με το πλέον επαίσχυντο είδος «επιχειρήματος», τη ΒΙΑ.

Η «ΑΝΩΓΗ», στο χθεσινό της δημοσίευμα για το πρόσφατο, αποτρόπαιο συμβάν, κάλεσε, πολύ ορθά, όλους τους φορείς των Ανωγείων να το καταδικάσουν. Ο Σύλλογος Ανωγειανών Αθήνας, λοιπόν, ανταποκρινόμενος αυτονόητα στο κάλεσμα αυτό, καταδικάζει κατάφορα και απερίφραστα το πρόσφατο αυτό περιστατικό βίας από ανήλικους Ανωγειανούς σε βάρος ανηλίκου Ανωγειανού.

Επιθυμούμε ωστόσο να συμπληρώσουμε ότι, καθ΄ημάς, η απλή, λεκτική ή έγγραφη, καταδίκη του συμβάντος ΔΕΝ ΑΡΚΕΙ. Επιβάλλεται ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ η συλλογική δράση. Γιατί η απραξία και η ανοχή, μας έκαναν να μετράμε ένα ακόμα θύμα, κι αυτή τη φορά ένα παιδί, σ’ αυτή τη μάχη με τον ίδιο μας τον εαυτό…

Χωρίς καμιά χρονοτριβή, χωρίς την παραμικρή καθυστέρηση όλοι εμείς οι Ανωγειανοί οφείλουμε να «πολεμήσουμε», σ’ έναν κοινό αγώνα, που η νίκη είναι μονόδρομος, αν θέλουμε να συνεχίσουμε την λαμπρή και ένδοξη πορεία των γεννητόρων μας. Οφείλουμε ΝΑ ΔΡΑΣΟΥΜΕ, ν’ αγωνιστούμε, ώστε οι απόγονοί μας να είναι αντάξιοι της ιστορίας μας.

Το οφείλουμε στους πατεράδες μας, που μας έμαθαν την αντρειά και το φιλότιμο. Το οφείλουμε στους εαυτούς μας, που παραλάβαμε ό,τι μας κληροδότησαν και αναλάβαμε την ευθύνη να το παραδώσουμε ακέραιο και καλύτερο στους επόμενους. Πάνω απ’ όλα όμως, το οφείλουμε σ’ αυτά τα παιδιά, τους νέους Ανωγειανούς, που θέλουν την υποστήριξη μας για να βαδίσουν στα ζάλα που μας έκαναν κι εμάς περήφανους…

Στα ζάλα της πρεπειάς και της πραγματικής, όχι επίπλαστης, λεβεντιάς κι αντρειοσύνης.

Σ’ αυτό τον κοινό και αναγκαίο αγώνα, οι Ανωγειανοί της Αθήνας, όπως εκπροσωπούνται από το Σύλλογό τους, δηλώνουν για ακόμη μία φορά το βροντερό παρόν.

ΕΙΜΑΣΤΕ ΕΔΩ. Όπως το 1945 ο προκάτοχός μας «Σύλλογος των εν Αθήναις Ανωγειανών 

«Ο Ψηλορείτης» ιδρύθηκε και έδρασε για την εκ θεμελίων ανοικοδόμηση των Ανωγείων, μετά την ισοπέδωσή τους από τα γερμανικά στρατεύματα, έτσι και τώρα, ο Σύλλογος Ανωγειανών Αθήνας, θα είναι παρών πλέον για τη βιωσιμότητα και την ευημερία των Ανωγείων, αυτής της κοινής μας νοοτροπίας ενάντια στο μέτρο που μας οδηγεί να μετράμε απώλειες. Ανθρώπινες και ηθικές.

Το μέλλον του τόπου μας κινδυνεύει σοβαρά. Ας δράσουμε ΤΩΡΑ. Κι ας είναι δυστυχώς ήδη αργά…

Με εκτίμηση,

Το ΔΣ του συλλόγου.