Την ερχόμενη Κυριακή 2 Ιουνίου, θα τελεστεί στον Ιερό ναό του Αγίου Ιωάννη στο Αρμί, το σαρανταήμερο μνημόσυνο για την ανάπαυση της ψυχής του Εμμανουήλ Βρέντζου ή “Βέλουκα” με την οικογένεια του να καλεί συγγενείς, φίλους και συγχωριανούς να ανάψουν ένα κερί στη μνήμη του. Η τελετή θα γίνει σύμφωνα με όλα τα μέτρα προστασίας.

Ο Εμμανουήλ Βρέντζος “έφυγε” από τη ζωή στα 95 του χρόνια στις 20 του περασμένου Απριλίου. Μια αυθεντική μορφή των Ανωγείων, με το μαύρο μαντηλέ στο κεφάλι, ιδιοκτήτης του κρεοπωλείου “Βέλουκας” για πολλές δεκαετίες, το οποίο συνεχίζουν σήμερα τα εγγόνια του.

Ο Μανώλης Βρέντζος, εγγονός του, δημοτικός σύμβουλος και επί χρόνια Αντιδήμαρχος, αποχαιρετάει τον παππού του με τα παρακάτω λόγια:

“40 ημέρες χωρίς τον Βέλουκα. 40 ημέρες από τότε που ”έφυγε το τελευταίο μαντήλι.

Αγαπημένε μας πατέρα, σύζυγε, παππού θείε, ξάδερφε, γείτονα και φίλε Βέλουκα. Θα σε αποχαιρετήσω με δυο λόγια εκ μέρους όλων των παιδιών και των εγγονακιών σου. Ένας φίλος μου είπε:

”Έφυγε το τελευταίο μαντήλι”, αυτός είναι ο τίτλος της ημέρας.

Φεύγεις παππού μου πλήρης. Πλήρης ημερών και κυρίως φεύγεις όρθιος και συνειδητοποιημένος. Γεμάτος και καταστεμένος.  Όπως σε όλη σου τη ζωή δεν άφησες τίποτα στην τύχη σου, έτσι και τώρα.  Φεύγεις παππού μου και μαζί με το φευγιό σου μισεύει σιγά σιγά όλη η γενιά των ανθρώπων που ξαναστέσανε το χωριό μας στα μεταπολεμικά χρόνια.

Δώδεκα κιόλας χρονών έμεινες ορφανός από πατέρα και μαζί με τη συγχωρεμένη τη μάνα σου και τα αδέρφια σου νιώσατε το πόνο και το ξεριζωμό στο κάψιμο του χωριού μας. Παλέψατε όλοι μαζί για επιβίωση στα δύσκολα μετακατοχικά χρόνια.  Εβόσκεψες στα μιτάτα μας με τους συγγενούς μας και με τον συγχωρεμένο τον πεθερό σου. Επάλεψες και εμόχθησες να σταθείς και να χτίσεις το δικό σου όνομα.

Εστάθηκες όμως τυχερός αργότερα γιατί εβρέθηκε στο διάβα σου η αγαπημένη σου Ελπίδα, η χαρά της ζωής σου όπως έλεγες. Ο ρούκουνας σου. Η Βελούκενα σου! Ορφανή και αυτή και με τα αδέρφια της, εμονιάσετε τις δυνάμεις σας και συνεχίσετε μαζί τη πορεία σας. Με τη γιαγιά μας την Ελπίδα, που ζήσατε 65 ολόκληρα χρόνια μαζί. Παλέψατε και μοχθήσατε μαζί και δημιουργήσατε μια όμορφη και δυνατή οικογένεια. Το Γιάννη σου, την Άρτα σου, τη Γιωργούλα σου και τη Μαριάννα σου, που με κόπο και αγάπη τα αναθρέψετε τα καταστέσετε και τα παντρέψετε και σου χαρίσανε άλλα τέσσερα παιδιά. Την νύφη σου την Ελένη και τσι γαμπρούς σου, το Γαλάνη, το Φλούμο και το Γκιόλο.

Εβόσκεψες, επήγες στη Γερμανία εγιάγυρες εξαναβόσκεψες, έκανες τα πάντα για να μην λείψει τίποτα στην οικογένεια σου. Μέχρι που άνοιξες το μαγαζί μας και καταστάλαξες στην Καβαλλαριά όπου έγινες και το σήμα κατατεθέν της. Επέρασε ο καιρός ο δύσκολος, εδρομολόγησες και είδες να πιάνουνε τόπο οι κόποι σου.

Είδες τα εγγόνια σου να μεγαλώνουνε να παντρεύονται και να σου χαρίζουν και δισέγγονα.  Όλοι μας όμως, μικοί μεγάλοι στις δύσκολες προπάντων στιγμές ερχόμασταν σε ‘σένα για μια συμβουλή και μια διδαχή. Να μπούμε στο σπίτι να σε δούμε και να μας μιλήσεις και να μας αρμηνέψεις με τον ξεχωριστό δικό σου αυθεντικό τρόπο. Ήσουν πάντα ο πρίνος μας, που όλοι ήμασταν στον ασκιανό σου.

Συχνά επιλογούσουνε μοναχός ”Αχ ψεύτρα ζωή” γιατί δεν επίστευες ποτέ ότι θα γεράσεις. Και δεν πίστευε και κανείς μας ότι θα ρθει αυτή η ώρα. 

Αλλά το λογικό παππού μου είναι αυτό. Να αποχαιρετούμε εμείς εσένα. Μακάρι να φτάξουμε όλοι μας στα χρόνια σου και να ‘μαστε όρθιοι και στο κορμί και στο μυαλό.

Φεύγεις παππού μου στα 95 σου χρόνια δυνατός και ορθός. Δεν εταλαιπωρήθηκες και δεν εταλαιπώρησες άνθρωπο. Περήφανος σε όλα σου.

Δεν ανησυχώ όμως γιατί έκια που πας σε περιμένουνε πολλοί δικοί μας άνθρωποι. Οι γονέοι σου, τα αδέρφια σου, ο κουνιάδος σου, οι συμπεθέροι σου και όλοι οι συγγενείς και οι φίλοι σου. 

Βάλε το μαντήλι σου, τσι γκιλότες και τα στιβάνια σου, και άμε να ανταμώσεις όλους τους ανθρώπους μας σε ένα δικό σας Αρμί, σε ένα δικό σας Βαθύ Λακί και να των εξιστορηθείς τα πεπραγμένα και τα νέα μας. Να τωνε πεις πως είμαστε όλοι καλά, και να μας τσι χαιρετάς όλους!

Μην ανησυχείς όμως ούτε εσύ.

Την Ελπίδα σου θα σου την προσέχουμε τώρα εμείς και ότι έχτισες όλα αυτά τα χρόνια θα τα προστατέψουμε. Είμαστε σήμερα εδώ, η γυναίκα σου, τα παιδιά σου, τα εγγόνια σου τα δυσέγγονα σου, τα αδέρφια σου, τα ανήψα σου, οι συγγενείς και οι φίλοι να σε αποχαιρετήσουμε για ύστερη φορά.

Σε αποχαιρετούνε και τα εγγόνια σου από τον μακρινό Καναδά.

Πριν λίγες μέρες είπες της αδερφής μου:

«Μη κλαις Ελπιδάκι μου. Εγώ είμαι γέρος εσείς να ξανοίγετε εσάς που είστε νέοι ανθρώποι. Μόνο να με θυμάστε!»

Να μας προσέχεις παππού μου. Εγώ σου δίνω το λόγο μου Γέρο μου εκ μέρους όλων μας, ότι δεν πρόκειται ποτέ κανείς μας να σε ξεχάσει.  Μόνο να μας προσέχεις!

Θέλω όμως και εγώ μια προσωπική χάρη. Να μου δείχνεις το δρόμο, όπως έκανες πάντα. Να μου δείχνεις το δρόμο στις δύσκολες αλλά και στις εύκολες μέρες που έρχονται.  Σε ευχαριστούμε για την αναθροφή που μας έδωκες! Σε ευχαριστούμε όλοι για όλα! Στα Άγια των Αγίων να πας και Άγια Λείψανα να ‘χεις. Γέρο Βέλουκα!

Καλό ταξίδι Άρχοντα! Καλή αντάμωση.”

Στην μνήμη του η οικογένεια του “Βέλουκα” προσέφερε στην ΑΝΩΓΗ το ποσό των εκατό ευρώ για τις ανάγκες της ηλεκτρονικής μας έκδοσης και του Εργαστηρίου Γνώσης, Ιστορίας και Πολιτισμού της ενορίας του Αγίου Γεωργίου. Προσφορές επίσης για την εφημερίδα μας κι από τις οικογένειες Κωνσταντίνου Δακανάλη (Ματσουκά) 50 ευρώ και Σταυρακάκη Μανόλη-Κουνάλη Νίκη 50 ευρώ.  Τους ευχαριστούμε θερμά.

Ας είναι ελαφρύ το χώμα των Ανωγείων που τον σκεπάζει αιώνια.