Τα συναπαντήματα για τα 4 χρόνια από τον χαμό του Γιώργη Ξυλούρη “Κίτρο”, θα γίνουν το ερχόμενο Σάββατο 27 Απριλίου στις 8.30 π. στην Ιερά Μονή Δισκουρίου. Η οικογένεια του με επιστολή στην ΑΝΩΓΗ αναφέρει τα παρακάτω:

“Ήταν μια μαύρη νύχτα 2 Μαΐου 2020 δεν θα φύγει ποτέ από το μυαλό μας. Η στιγμή που όλοι ελπίζουμε να είσαι απλά τραυματισμένος και να κάνουμε τα αδύνατα δυνατά να σε βοηθήσουμε να γίνεις καλύτερα  εσύ ήδη ταξίδευες για έναν άλλο κόσμο. Δεν θα σταθώ στο ποιος ήσουν όσοι σε ήξεραν έχουν να το λένε. Δεν θα σταθώ στις χάρες και τα ιδανικά σου άλλωστε γνωρίζουν πόσο άδικα και απάνθρωπα έφυγες από τη ζωή.

 Λείπεις πολύ στις λύπες τις χαρές δεν είσαι εκεί.. Πως απαντάς σε ένα παιδί όταν σε ρωτάει που πάνε οι άνθρωποι όταν πεθαίνουν; «Κοίτα τα αστέρια αγάπη μου. Κάθε ψυχή που χάνουμε, γίνεται αστέρι στον ουρανό και μας προσέχει. Μας ακολουθεί και δεν μας αφήνει ποτέ πια μόνους» Πώς να πεις σε ένα παιδί πως ο θάνατος είναι ένα ραντεβού που κανείς μας δεν ξέρει πότε θα το ζήσει. Πως να του απαντήσεις όταν σε ρωτάει γιατί έφυγε ο μπαμπάς μου; Αν ο θάνατος είχε ψυχή θα μας άφηνε να νιώσουμε αυτή την τελευταία αγκαλιά και να κλειδώσουμε σε κάθε μνήμη μας την μυρωδιά, την αίσθηση και την ασφάλεια εκείνης της αγκαλιάς. 

Δεν έχει ούτε λογική, ούτε φιλότιμο ο θάνατος παιδί μου. Το χειρότερο είναι όταν το θάνατο στον προκαλεί ένα άλλος άνθρωπος όμως και όχι όταν ό θάνατος έρθει στην φυσιολογική του ροή. Ο χρόνος δεν γιατρεύει τίποτα. Στην χαρά θα σου λείπουν οι άνθρωποι μάτια μου. Ο αδερφός μας πήγε γαμπρός χωρίς τη συνοδεία σου μα πάλι με τον δικό σου τρόπο έδειξες τη παρουσία σου στάζοντας τα δάκρυα σου.

 Δεν παλεύεται ο χαμός ούτε ξεπερνιέται ούτε ξεχνιέται Σε ένα γέλιο μέχρι δακρύων που θα αναζητήσεις τον ήχο του γέλιου του. Σε ένα οικογενειακό τραπέζι που θα βάλεις ένα σερβίτσιο παραπάνω. Σε ένα τραγούδι που οι στίχοι θα σε χτυπάνε αλύπητα. Δεν ξεχνάς ποτέ. Δεν σταματάς να πονάς ποτέ. Απλά προσαρμόζεσαι. Και θα έρχονται και οι μέρες που θα σιωπάς γιατί οι μνήμες θα είναι πιο δυνατές από την αντοχή σου. Και θα έρχονται κι οι νύχτες που σαν παιδάκι θα κοιτάς στο μπαλκόνι τα αστέρια και θα ψάχνεις το πιο λαμπρό  γιατί ξέρεις πως εκεί κρύβεται. Αυτό το λαμπρό αστέρι ψάχνουμε όλοι για να συνεχίσουμε να παλέψουμε το χαμό την απώλεια και ότι άλλο επιφέρει αυτό. Πάνε 4 χρόνια που λείπεις μα θα είσαι ζωντανός στις μνήμες και τις ζωές όσων σε αγαπάνε. Θα είσαι πάντα εδώ για όλα εκείνα όσα έχεις λείψει…καλή αντάμωση ψυχή μου.  

Όλος ο κόσμος σε θρηνεί αϊτέ μου από τ’αορι

Γιατί δεν ξανακάθεσαι Γιώργη στο περαχωρι

 Το δάκρυ η τση μάνας σου και τση νοικοκυράς σου

‘γίναν βροχή και βρέχουνε αϊτέ μου τα φτερά σου

Περήφανος εμίσεψε αντρόπιαστος εχάθη

Που ‘σουνε θεέ μου κι άφησες τέτοιο κακό να πάθει

Που΄χε αξίες και αρχές πρέπει και αντροσύνη

 κι ο κόσμος τον αγαπούνε και του΄χε εμπιστοσύνη

 Ήτανε αψεγάδιαστος και ζήλεψε του ο ΄χάρος

και να παλέψει τίμια δεν είχεναι το θάρρος

Και μια βραδιά κατάφερε να αδικοσκοτώσει 

άνθρωπο που ΄χενε μικρά παιδιά να μεγαλώσει. (Οι γονείς και τα αδέρφια σου)

 Δεν σου ξεχνώ κι ας έφυγες για τη ζωή την άλλη

Αφού μια μέρα οι δρόμοι μας θα ξανασμίξουν πάλι.  (Ο αδερφός σου Δημήτρης)

 Η γυναίκα σου Κλειώ

Πέρασαν 4 χρόνια Γιώργη μου από εκείνη την μαύρη μέρα, δύσκολα γεμάτα πόνο και δυστυχία. Δεν θα το ξεχάσουμε και δεν θα το δεχτούμε ποτέ. Τα παιδιά μας ακόμα ζουν με την ελπίδα πως ίσως έχεις πάει σε ένα μακρύ ταξίδι και ίσως κάποια μέρα ανοίξεις τη πόρτα του σπιτιού μας και θα μας κάνεις έκπληξη. Συνέχεια ρωτάνε θέλουν να μαθαίνουν για ΄σένα και έτσι πορεύονται και μαθαίνουν να ζουν μέσα από από τις δικές μας αναμνήσεις και ότι άλλο έχει απομείνει από τις δικές τους μνήμες σε κρατάνε ζωντανό βλέποντας τον ουρανό φωνάζοντας << το πιο λαμπρό αστέρι είναι ο μπαμπάς μας>> δεν σε άφησαν να τα χαρείς Γιώργη μου αλλά δεν θα σε ξεχάσουν ποτέ. Αιωνία η μνήμη σου καλή αντάμωση άντρα μου.”

–Στην μνήμη του Γιώργη Ξυλούρη ή “Κίτρο” η οικογένεια του προσέφερε στην ΑΝΩΓΗ το ποσό των 50 ευρώ για τις ανάγκες της ηλεκτρονικής μας έκδοσης και του Εργαστηρίου Γνώσης, Ιστορίας και Πολιτισμού της ενορίας του Αγίου Γεωργίου. Τους ευχαριστούμε θερμά.

Ας είναι ελαφρύ το χώμα των Ανωγείων που τον σκεπάζει.