Ήταν 21 Μαρτίου 2019, όταν ο Μιχάλης Φασουλάς, γνωστός σε όλους τους Ανωγειανούς ως “Μπρίκης”, περνούσε στην αιωνιότητα στην ηλικία των 80 ετών και το χωριό τον αποχαιρέτησε την επομένη στην εκκλησία του Αι-Γιάννη στο Αρμί, με σεβασμό, συγκίνηση και εκτίμηση για έναν άνθρωπο που τίμησε το όνομα της οικογένειας και του τόπου καταγωγής του σε όποιο μέρος κι αν έζησε.

Μάρτιο “έφυγε” ογδόντα χρόνια μετά τη γέννηση του στα Ανώγεια, επίσης τον Μάρτιο του 1939, λίγο πριν το ξέσπασμα του Δευτέρου Παγκοσμίου πολέμου. Ήταν και αυτός ένα από τα εκατοντάδες βρέφη και ανήλικα παιδιά που τον Αύγουστο του 1944 γνώρισαν το σκληρό πρόσωπο της προσφυγιάς, μετά το Ολοκαύτωμα των Ανωγείων.

Ορφανός από μικρός, στάθηκε στα πόδια του μαζί με τα αδέρφια του και εργάστηκε ως βοσκός στο Βορίτσι Ηρακλείου. Αργότερα παντρεύτηκε την Αθηνά Νταγιαντά, απέκτησε τρία παιδιά και πέντε εγγόνια, τα οποία λάτρευε και γαλούχησε μέχρι το θάνατο του, στις αξίες της ανθρωπιάς, της αλληλεγγύης στο συνάνθρωπο και της αγάπης, τις οποίες πρέσβευε και ο ίδιος.

“Βιβλιοφάγος” σε όλη του τη ζωή, παρά το γεγονός ότι δεν είχε βγάλει ούτε το Δημοτικό, ο Μιχάλης Φασουλάς ήταν ένας άνθρωπος με οξύτατο πνεύμα, κοφτερό μυαλό και ενεργός στα κοινωνικά και πολιτικά πράγματα της Ελλάδας. Παρέμεινε πιστός μέχρι το τέλος του στις ιδέες του Κ.Κ.Ε. Όσο για τα εκατοντάδες βιβλία και περιοδικά σπάνιων εκδόσεων που είχε στην κατοχή του, αυτά βρήκαν το καλύτερο “καταφύγιο” μετά το φευγιό του, καθώς τα παιδιά του τα δώρισαν στη μνήμη του στην Δημοτική βιβλιοθήκη Ανωγείων, την οποία κοσμούν τα τελευταία πέντε χρόνια, μια ουσιαστική παρακαταθήκη γνώσης για τις νεότερες γενιές των Ανωγειανών.

Τα παιδιά του “Μπρίκη” επικοινώνησαν με την ΑΝΩΓΗ και θέλησαν με τη συμπλήρωση πέντε ετών από τον θάνατο του, να προσφέρουν στην εφημερίδα μας το ποσό των 100 ευρώ στη μνήμη του. Άλλωστε, όπως μας είχε τονίσει ο γιος του Μανόλης, πέντε χρόνια πριν, μετά την κηδεία του πατέρα του στα Ανώγεια, ο Μιχάλης Φασουλάς ήταν ένας από τους πιο πιστούς αναγνώστες της ηλεκτρονικής μας εφημερίδας, καθώς ήθελε να διαβάζει και να μαθαίνει τα νέα του χωριού που τόσο αγαπούσε. Έτσι σε μεγάλη ηλικία ζήτησε από τα παιδιά του και αυτά του έμαθαν πως να χειρίζεται το διαδίκτυο ώστε μόνος του καθημερινά να επισκέπτεται την ΑΝΩΓΗ και να γνωρίζει τα τελευταία νέα στο αγαπημένο χωριό του.

Ήταν τιμή μας που άνθρωποι σαν τον Μιχάλη Φασουλά είχαν αυτή την εκτίμηση στη δική μας προσπάθεια. Θα τον θυμόμαστε και εμείς με σεβασμό και δέος για ανθρώπους που στις δυσκολότερες εποχές των Ανωγείων, “έστεσαν” μπέτη και όρθωσαν το όνομα του τόπου μας, ακόμα ψηλότερα, καθένας από το δικό του μετερίζι.

Ας είναι ελαφρύ το χώμα των Ανωγείων που τον σκεπάζει αιώνια.