Την Κυριακή 25 Φεβρουαρίου θα τελεστεί στον Ιερό Ναό της Παναγίας στο Περαχώρι, το σαρανταήμερο μνημόσυνο για την ανάπαυση της ψυχής, του Γεωργίου Σκουλά του Αλκιβιάδη ή “Σακούλα”, με την οικογένεια του να καλεί συγγενείς, φίλους και συγχωριανούς να ανάψουν ένα κερί στη μνήμη του, Η τελετή θα γίνει σύμφωνα με όλα τα μέτρα προστασίας.

Ο αγαπητός σε όλους τους Ανωγειανούς “Σακούλας” έφυγε από τη ζωή στα 90 του χρόνια στις 19 Ιανουαρίου του 2024. Ο Γεώργιος Σκουλάς για τρεις και πλέον  δεκαετίες κρατούσε “ζωντανό” στο Περαχώρι το μουσείο λαογραφικής τέχνης με δημιουργίες του αξέχαστου επίσης πατέρα του Αλκιβιάδη Σκουλά ή “Γρυλλιό”.

Στην εκκλησία της Παναγίας τη μέρα της κηδείας του, επικήδειο λόγο εκφώνησε ο γαμπρός του, ιατρός Γεώργιος Η. Τάλλαρος που συγκινημένος ανέφερε τα εξής:

“Σήμερα 20 Ιανουαρίου αποφράδα ημέρα για το χωριό και το Περαχώρι, έφυγε για το τελευταίο του ταξίδι ο καλύτερος φίλος για όλους, χωριανούς και επισκέπτες στα Ανώγεια, ο Σακούλας. Άνθρωπος που εάν τον γνώριζες σε κέρδιζε για την παρέα του και δεν θα τον ξεχνούσες ποτέ. 

Αυτός ο εννενηντάχρονος νέος στο μυαλό και στα λόγια που μόνο σοφία απέδιδαν, μας άφησε χρόνους. Έτσι απλά! Όπως έλεγε μέχρι εχθές η ζωή είναι τέχνη και δεν είναι πέξε-γέλασε μόνο. Αυτή την ζωή με χιούμορ πάντα και υπερηφάνεια αντιπροσώπευε.

 Ένας από τους τελευταίους γνήσιους, παραδοσιακούς vero Ανωγειανούς φεύγει χωρίς επιστροφή. Σε όλους άφησε αναμνήσεις περήφανης καθημερινότητας στην βιοπάλη και οδεύει τώρα να συναντήσει τους δικούς του ανθρώπους που τον περιμένουν, γιατί γεννήθηκε και έζησε πάντα με παρέα, που πλημμύριζε χαρά και φιλοξενία για όλους κοντά του. Αγάπησε τη ζωή και προστάτευε όσο μπορούσε ότι αξίζει και θα μείνει σε μας παρακαταθήκη ως κληρονομιά πολιτισμού και αξιών στην Κρητική κοινωνία. 

Αυτό τον γνήσιο Ανωγειανό Άνδρα τύχη αγαθή ήθελε να τον γνωρίσω και με την πρωτοκόρη του την Ελένη να φτιάξω την οικογένεια μας. Η Ευρυδίκη και ο Σακούλας ήταν η χαρά της γειτονιάς και της ζωής στο Περαχώρι. Εμείς που ζήσαμε μαζί τους θα έχουμε να θυμόμαστε μια οικογένεια που ζούσε για όλους, συγγενείς και φίλους πρώτιστα. Η Κρητική φιλοξενία εάν είχε όνομα σίγουρα θα είχε και το όνομα και τις χάρες τους. Αυτούς θα προσπαθήσουμε να μιμηθούμε γιατί αντιπροσωπεύαν την αξία της ζωής και παράδοσης στην οικογένεια και την κοινωνία. Σας ευχαριστούμε όχι μόνο για ότι μας προσφέρατε απλόχερα αλλά για τον τρόπο που μας δείξατε να ζούμε με αγάπη και υπομονή στα προβλήματα που θα έρθουν. 

Το γέλιο σου Σακούλα και οι ιστορίες σου που μας αφηγήθηκες τόσες φορές θα μας λείψουν και εμείς για ένα καλοσυνάτο Ανωγειανό θα μιλάμε που με αισιοδοξία αντιμετώπιζε τις δυσκολίες στη ζωή. Παροιμιώδης θα μας μείνει η υπομονή σου στα τόσα πολλά που ήρθαν στο σπίτι και την γειτονιά σου, που πάντα με αισιοδοξία τα ζύγιζες όλα και για αυτό όλοι σε αγάπησαν. Σακούλα στέκομαι εξ ονόματος της οικογένειας δίπλα σου, εγώ ο γαμπρός σου που μόνο καλή παρέα κάναμε και σε χαιρετώ για τελευταία φορά φεύγοντας από το χωριό.  

Θέλω να δώσεις τα χαιρετίσματα μας στον Άλκη και την Ευρυδίκη και να είσαι σίγουρος πως όσο ζούμε και αναπνέουμε θα σας μνημονεύουμε στην σκέψη μας. Φέρνω λίγα από τα αγαπημένα σου λουλούδια από την Κω και εύχομαι η Κρητική γη που θα σε σκεπάσει να μοσχοβολίσει για πάντα. Ήσουν πραγματικά Ωραίος σε όλα σου Σακούλα.  Ακόμη και ο θάνατος ήταν ευγενικός μαζί σου, θα σε αγαπάμε και θα ζεις μέσα μας και στην σκέψη μας.  Αυτή είναι η αληθινή Κρήτη που αγάπησα και δεν θα την άλλαζα με τίποτα. Καλό Ταξίδι Σακούλα, κάποτε θα ξανασμίξουμε. Αιωνία σου η μνήμη και καλοστρατιά να έχεις πατέρα μας.”

Επικήδειο λόγο εκφώνησε και ο Αντιπεριφερειάρχης Τεχνικών Έργων και δικηγόρος Νίκος Κ. Σκουλάς που ανέφερε τα κάτωθι:

“Αποχαιρετούμε σήμερα τον Σακκούλα μας!

Μικρό παιδί, φόρεσες ένα σπάνιο για τα προπολεμικά δεδομένα σάκκο και ο Τζαβελάκης σε επαίνεσε: «Ίντα μωρέ «σακκούλα» είναι τούτηνά που φορείς!». Και κόλλησε η κουβέντα, σαν το στόκο, και δεν ξέρουμε αν σε ξαναείπαν Γιώργη του Γρυλιό.

Ο Σακκούλας, στολίδι της γειτονιάς και της γενιάς. Εικόνα προτυπική, αυτή με τον κρουσάτο μαντιλέ και το παραδοσιακό γλυκύ ύφος. Καθηλωτική, αυτή σου η μεγάλη φωτογραφία στο καφενείο του πατέρα σου.

Σε γνωρίσαμε ως πρότυπο χορευτή, τραγουδιστή και αφηγητή. Σε θυμόμαστε πάντα δίπλα, ως θετικό εκτόπισμα σε χαρές, σε πίκρες, σε υποδοχές και σε καλοστρατίσματα.  Ακόμα και με το μαύρο πουκάμισο σε θυμόμαστε τέλη του ‘80 «να γλεντίζεις τις πίκρες σου», όπως έλεγες.

Συναινετική παρουσία, με χιούμορ και  θετική άποψη. Έδωσες την παρέα σου αποκούμπι στα ατίθασα πρόσωπα, που η γειτονιά τους έλεγε «κακούς». Το γεγονός και μόνο ότι αυτά τα επικίνδυνα στοιχεία σε αποζητούσαν και ημέρευαν δίπλα σου, έδειχνε την θετική σου επάρκεια και την αναγνώριση που σου άξιζε ως κοινωνικού διαχειριστή. Κι εσύ, έκανες καλαμπούρι τις εκρήξεις και τις ασύμβατες ιδιορρυθμίες τους, και γελούμε ακόμα.

Σε τιμήσαμε επανειλημμένα, ως εκλεγμένο δημοτικό σύμβουλο. Τίμησες τον ρόλο και τον λόγο σου. Κορυφαία στιγμή, η τοποθέτησή σου για την παράδοση και τον πολιτισμό στις πολιτιστικές εκδηλώσεις των Ανωγείων με τον Χατζηδάκη, το 1979.

Άνοιξες ένα παράθυρο γνώσης και εξωστρέφειας, πέρα από τα όρια της στενής καθημερινότητας. Και με ποιόν να τον μοιραστείς…;

Αρκούσαν, οι εσωτερικοί διάλογοι και ο μονήρης τρόπος λύρας και συζήτησης. Αρκεί, να πέρασες εσύ καλά. Διότι, οι εξωτερικές συνθήκες δεν σε άφησαν να περάσεις τόσο καλά όσο το άξιζες, ούτε εσύ ούτε η καλόκαρδη σύζυγός σου, η Ευριδίκη του Μιχαλογιώργη. Οι απώλειες και οι στεναχώριες, μαύρισαν τον ωραίο γλεντιστή.

Για εμάς όμως, που διαμορφώσαμε το φαντασιακό του τόπου και της γειτονιάς μας, καμαρώνοντας την είσοδό σου στο Λιβάδι και την ομπρός σου μεριά στο χορό, θα παραμείνεις οροθέσιο.

Είμαστε υπερήφανοι που υπήρξες αισθητικός και συγγενικός μας καθοδηγητής.

Και σήμερα, με έναν κόμπο και ένα σφυγμό, φεύγοντας ο τελευταίος παλιός μερακλής από το Περαχώρι, αναρωτιόμαστε, αν αυτές οι καταστάσεις μπορούν να επαναληφθούν και βρίσκουμε το μπόι μας μικρό.

Μα εμείς, θα βλέπουμε τα βιντεάκια σου στο ίντερνετ και θα θυμόμαστε μνήμες και αισθήματα και πάντα στο τέλος θα λέμε:

«Γειά σου Σακκούλα μας!!!»

Στη μνήμη του ο Αριστείδης Χαιρέτης “Γιαλάφτης” έγραψε τις παρακάτω μαντινάδες:

Φεύγεις μεγάλε χορευτή πο τση ζωής το ντόπο

Απου τονε ζωγράφιζες μ ένα δικό σου τρόπο

 Μαύρο τσεμπέρι βάλανε οι πλάκες στο λιβάδι

Για το Σακούλα σήμερο που φεύγει για τον Άδη

Η κόρη του Μαρίνα λέει τις εξής:

Πατέρα μου εμίσεψες στο δρόμο για τον Άδη

Χαιρέτα μου τη μάνα μου , τον Άλκη και το Γιάννη

 Άντρας λεβέντης μερακλής με τρόπους και αξίες

Ήθος πατέρα μου εσύ και με ευαισθησίες

Ενώ μια ανώνυμη φίλη του μας έστειλε την παρακάτω μαντινάδα:

Άρχοντα του πέραχωριού , Παράδοσης φυντάνι 

Έφυγες κ έριμαξε για πάντα το λιβάδι.

Στην μνήμη του Γεωργίου Σκουλά του Αλκιβιάδη, ο Αριστείδης  και η Μαρίνα Νταγιαντά προσέφεραν στην ΑΝΩΓΗ το ποσό των 100 ευρώ, χρήματα που θα διατεθούν στο Εργαστήρι Γνώσης, Ιστορίας και Πολιτισμού της ενορίας του Αγίου Γεωργίου στο Μεϊντάνι. Τους ευχαριστούμε θερμά. 

Ας είναι ελαφρύ το χώμα των Ανωγείων που σε σκεπάζει αλησμόνητε Σακούλα!