Το σαρανταήμερο μνημόσυνο του Λεωνίδα Σταυρακάκη θα τελεστεί από την οικογένειά του στην Κρήτη στον Ιερό Ναό Κοιμήσεως της Θεοτόκου στο Περαχώρι Ανωγείων την Κυριακή 18 Φεβρουαρίου μετά την πρωινή λειτουργία.

Θα ακολουθήσει μακαρία στη μνήμη του στη ”Ντελίνα”.

Την ίδια μέρα θα τελεστεί επίσης το σαρανταήμερο μνημόσυνο από την οικογένειά του στην Αθήνα στις 9.30 το πρωί στον Ιερό Ναό των Ταξιαρχών στο Κοιμητήριο των Μελισσίων. Θα ακολουθήσει μακαρία στις ”Επιλογές της Λευκοθέας”.

Ο Λεωνίδας Σταυρακάκης του Μερτζανοζαχαράκη, πέθανε σε ηλικία 89 ετών στις 12 Ιανουαρίου 2024 και κηδεύτηκε στην Αθήνα. Άφησε πίσω του τη σύζυγο του Ζωή Καλλέργη και τις κόρες του Λουκία και Κρυσταλλία. 

Στην κηδεία που τελέστηκε στην Αθήνα ο Αντιπεριφερειάρχης Περιβάλλοντος Νίκος Ξυλούρης (Νικολάτσος) στον επικήδειο του ανέφερε τα παρακάτω λόγια:

“Κλείνει ένας κύκλος σήμερα με τη φεύγα σου Λεωνίδα, κλείνεις τον κύκλο των Ζαχαράκηδων και αφήνεις πίσω την αδερφή σου την Ελένη ως ζωντανή ιστορία και παραδίδεις στους νεότερους να συνεχίσουν την ξεχωριστή σας παρουσία στον τόπο μας.

Εμείς οι δικοί σου άνθρωποι ήρθαμε να αποχαιρετήσουμε το συγγενή Λεωνίδα, τον φίλο Λεωνίδα αλλά και τον άνθρωπο. Ως συγγενής, ήσουν πάντα εκεί από μικρό παιδί μέχρι τη φεύγα σου. Ως φίλος, έδωσες απλόχερα τη φιλά σου σε όλους μας. Γνωρίζαμε όλοι ότι ο Λεωνίδας ήταν πάντα εκεί για εμάς. Ως άνθρωπος, Λεωνίδα, άφησες το δικό σου αποτύπωμα, παράδειγμα για όλους μας.

Παιδί του μεσοπολέμου, που δεν γνώρισε πατέρα και μεγάλωσε σε μια πολυμελή οικογένεια με τις δυσκολίες της εποχής. Είχες και είχατε όλα τα αδέλφια αγαθή τουλάχιστον τύχη να σας μεγαλώσει η Κρουστάλλη, η μάνα ήρωας! Παλέψατε τις δυσκολίες του πολέμου και τα δύσκολα μεταπολεμικά χρόνια. Κι εσύ αντί να ακολουθήσεις την πεπατημένη της εποχής, ξέφυγες και σε κέρδισαν τα γράμματα.

Χρειαζόταν θέληση, πείσμα, στήριξη από την οικογένεια και μυαλό και εσύ Λεωνίδα τα είχες όλα! Ως επαγγελματίας ανέβηκες όλα τα σκαλιά της ιεραρχίας. Ως οικογενειάρχης, άφησες λαμπρούς επιστήμονες πίσω σου. Μια εξαίρετη οικογένεια με την αγαπητή μας Ζωή.

Έζησες τα πολλά τελευταία χρόνια της ζωής σου στην Αθήνα αλλά δεν ξέχασες ποτέ τα Ανώγεια, τους δικούς σου στο χωριό, δεν ξέχασες ποτέ τ΄Αστριώτικο στη Νίδα.

Και αν μπορούμε να προβλέψουμε σε αυτό το τρίγωνο θα είσαι ανά πάσα στιγμή γιατί η καρδιά σου κάπου εκεί βρισκόταν πάντα. Φεύγεις Λεωνίδα και πας να συναντήσεις τα αδέρφια σου, τα ξαδέρφια σου και όλους τους συγγενείς μας. Είμαι σίγουρος ότι σε περιμένουν εκεί άτω δα! Περιμένουν το Λεωνίδα με το χαμόγελο και τη σοβαρή παρουσία να συζητήσουν μαζί του τα πάντα, ακόμα και τα βοσκικά!

Καλοστραθιά Λεωνίδα!

Χαιρετίσματα σε όλους τους δικούς σου και τους δικούς μας που σε περιμένουν”.

Η Αλεξάνδρα Σταυρακάκη ανέφερε τα εξής:

“Αγαπημένε μας Λεων-ίδα. Όπως δηλώνει το όνομά σου υπήρξες υιός λέοντα. Συχνά με υπερηφάνεια μας διηγόσουν, τα κατορθώματα του πατέρα σου του Μερτζανοζαχαράκη. ΄Ανδρα δυνατού από τους λίγους που διασώθηκε μετά την μικρασιατική πανωλεθρία και επέστρεψε στο χωριό. Αναφερόσουν συχνά και στον αγώνα της χήρας της σεβαστής και αγαπημένης σου μητέρας Κρυστάλλης να αναστήσει τα ορφανά της. Είσαι γνήσιο γέννημα θρέμμα των Ανωγείων. Οι πρώτες ανάσσες σου ποτίστηκαν με τον βουνίσιο καθαρό αέρα της Νίδας. Η διαρκής και προσφιλής επαφή σου με τα αόρη άντρειωσαν την ψυχή σου. ‘Εφυγες από το χωριό νέος για να σπουδάσεις και ως φοιτητής αγωνίστηκες για την εδραίωση της δημοκρατίας. Σπούδασες και ανέλαβες το βαρύ καθήκον του ελέγχου της φοροδιαφυγής. Τα καλοκαίρια πάντα επέστρεφες στ’ Ανώγεια στην πηγή για να πάρεις τα νάματα που θα σε συνέδραμαν στον καθημερινό σου αγώνα για το δίκιο και την τιμιότητα. Δεν παρέλειπες τότε ν ανεβαίνεις στα άορη για να μαζεύεις τον έρωντα της Νίδας, βραστάρι που σε συντρόφευε όλο τον χειμώνα. Τον μοίραζες σε όλους μας απλόχερα όπως μοίραζες και την καλοσύνη σου.

Φωτεινό παράδειγμα ΑΝΘΡΩΠΟΥ συζύγου πατέρα, φίλου, συγγενούς, εργαζομένου. Αφοσιωμένος σύζυγος δεν χαλούσες ποτέ το χατήρι της Ζωής. Στοργικός και προστατευτικός πατέρας των θυγατέρων σου της Κρίστης και της Λουκίας κι υπερ το δέον δοτικός παππούς στα εγγόνια σου στον Γιώργο στη Ζωή και την Αθηνά. Ευσυνείδητος εργαζόμενος. Η προσφορά και αφοσίωσή σου αναγνωρίστηκε από την υπηρεσία σου και σε τίμησαν δεόντως. Είχες όλες τις αρετές ενός ανθρώπου σώφρονος, με ιδανικά για ένα ελπιδοφόρο μέλλον της πατρίδας, που σήμερα είναι αναγκαία ζητούμενα. Διέθετες τα προσόντα του ιδανικού πολίτη που αναφέρει ο Πλάτων στον διάλογο «Πολιτικός» : «το πρέπον , πρεπό το λέμε σήμερα στην Κρήτη, «το μέτρον, το επίκαιρον». Γνώριζες πότε και πως θα δρούσες, τι, πως και σε ποιόν θα μιλούσες.

Διακριτικός αλλά ευθύς, μαχητικός αλλά και τρυφερός, ευαίσθητος και θαρραλέος. Κουβαλούσες αξίες που σήμερα απουσιάζουν και θα μας λείψουν. Ακολούθησες την κοινή μοίρα των θνητών. Εφυγες πλήρης ημερών αλλά παρ’ όλα αυτά η απουσία σου μας κοστίζει. Το έλλειμα των αρετών σου είναι δυσαναπλήρωτο. Σήμερα σε χαιρετούμε, δεν σε αποχαιρετούμε με την ευχή ότι θα συναντηθούμε, Α dieu εις τον Θεόν.”

Η κόρη του Λουκία ανέφερε τα εξής: 

“Ευχαριστούμε όλους εσάς που ήρθατε σήμερα και κυρίως όσους ήρθατε από την Κρήτη για να τιμήσετε τον πατέρα μας.Προσωπικά χρωστάω ευχαριστώ στην αδερφή μου που στάθηκε δίπλα του σε όλα τα προβλήματα υγείας.Ο πατέρας μας είχε μια γεμάτη και μακριά ζωή με καλή υγεία όπως και τα αδέρφια του, Βασιλέας, Γιωργαντάς και Στελής που έχουν φύγει. Η αδερφή τους, η αγαπημένη μας Κρουσταλλολένη, στέκει ακόμα φρουρός.Κι έτσι ακόμα είναι πάντα δύσκολο να αποχαιρετάς τους σημαντικούς σου ανθρώπους γι αυτό καλύτερα να πω κάποια πράγματα για τη ζωή του.Να ξεκινήσω με το πόσο αγαπημένος ήταν με τη Ζωή, τη μητέρα μας, και πόσο αφοσιωμένος της ήταν.Πόση φροντίδα, αγάπη και έγνοια είχε για τα παιδιά και τα εγγόνια του.Πόση αγάπη είχε για τα αδέλφια και τα ανίψια του. Οταν μιλούσε για τα αδέρφια και τους γονείς του φωτιζόταν το πρόσωπό του που σε κάνει να αναρωτιέσαι ποια είναι η συνταγή που φτιάχνει τέτοια αγάπη μέσα σε μια οικογένεια. Οταν είχε ο ίδιος προβλήματα δε διαμαρτυρόταν και ήταν δύσκολο να καταλάβεις τι τρέχει.Πόσο ικανός και αφοσιωμένος ήταν στη δουλειά του. Ηταν ο πρώτος που έμπαινε κάθε πρωί στο κτίριο της εφορίας γύρω στις 4.30 π.μ.Τέλος να πω για τη μεγάλη του αγάπη για τα Ανώγεια και πώς μιλούσε με ανωγειανές παροιμίες και έλεγε ιστορίες για τα κατορθώματα των Ανωγειανών. Εκεί θα επστρέψει όταν έρθει η ώρα.Πότισε τη ζωή μας με τις αρχές του και μας καλεί να δράσουμε και να νικήσουμε το φόβο. Να αγαπάμε και να προσφέρουμε και να είμαστε ευγνώμονες, για κάθε μας μέρα πάνω στη γη.”

—Η ΑΝΩΓΗ δέχτηκε τις παρακάτω προσφορές στη μνήμη του Λεωνίδα Σταυρακάκη: -Η οικογένεια του προσέφερε το ποσό των 100 ευρώ. -Η οικογένεια του Μανωλαρά Χαιρέτη προσέφερε το ποσό των 50 ευρώ. -Η οικογένεια του Γιώργη Ξυλούρη ή Κουμπούρη προσέφερε το ποσό των 50 ευρώ. – Η οικογένεια του Μανώλη και της Μαρίνας Νταγιαντά προσέφερε το ποσό των 50 ευρώ. Τους ευχαριστούμε θερμά. Τα χρήματα θα διατεθούν και στο Εργαστήριο Γνώσης Ιστορίας και Πολιτισμού της ενορίας του Αγίου Γεωργίου στο Μεϊντάνι. Ας είναι ελαφρύ το χώμα που τον σκεπάζει αιώνια.