Στα Ανώγεια βρέθηκε σήμερα Μεγάλη Πέμπτη, ο Μητροπολίτης Ρεθύμνης και Αυλοποτάμου κ.κ. Πρόδρομος που τέλεσε τη Θεία Λειτουργία του Μεγάλου Βασιλείου στην εκκλησία του Αγίου Γεωργίου στο Μεϊντάνι και έδωσε τη Θεία Κοινωνία στους πιστούς που κατέκλυσαν το Ναό. Μεταξύ άλλων το παρόν έδωσε και ο δήμαρχος Ανωγείων Σωκράτης Κεφαλογιάννης, ο πρόεδρος του δημοτικού συμβουλίου Μιχάλης Δραμουντάνης, ο αστυνομικός διευθυντής Ρεθύμνου ταξίαρχος Μανώλης Παπαδάκης  και άλλοι φορείς του τόπου. Μετά τη λειτουργία ο κ.κ Πρόδρομος συνομίλησε με κατοίκους στην πλατεία Μεϊντάνι, ενώ παρευρέθηκε σε τραπέζι με νηστήσιμα  που παρατέθηκε στο παραδοσιακό καφενείο “Πέτρινο”.

 

 

 

” Έχω μεγάλη πνευματική χαρά που είμαστε σήμερα όλοι εδώ στην εκκλησία του Αγίου Γεωργίου. Σε αυτόν τον ιστορικό, μαρτυρικό και γεμάτο λεβεντιά τόπο. Σ’ αυτό τον τόπο που τόσο όμορφα είπες πριν πάτερ Ανδρέα, δε διστάζει να πει συγγνώμη, να αναγνωρίσει τα λάθη του, να κάνει μια νέα αρχή. Στον τόπο που ξέρει ότι η δύναμη του είναι οι άνθρωποι του, όλοι εσείς από τον μεγαλύτερο Ανωγειανό μέχρι το πιο μικρό Ανωγειανάκι. Γιατί η πρεπιά ενός τόπου είναι η πιο πολύτιμη παρακαταθήκη για το σήμερα και το αύριο.

 

 

Χαίρομαι που πολλά μικρά παιδιά είναι σήμερα εδώ. Τα χαίρομαι να συμμετέχουν στη ζωή της εκκλησίας. Πρέπει να δίνουμε στα παιδιά τόπο να σταθούν, να δημιουργήσουν  τόπο στα νιάτα όπως μας έλεγε πάντα ο Αρχιεπίσκοπος Ειρηναίος στο Ηράκλειο.

 

Δεν έχει σημασία το πολύ ή το λίγο της ζωής μας. Σημασία έχει αυτό το πολύ ή το λίγο να είναι αιώνιο και να καταφέρεις τα πολλά στα λίγα χρόνια, να κερδίσεις τα πάντα. Η “μαγκιά” η πνευματική είναι αυτή, να βγεις στο ύψος του σταυρού σου και εκεί να τελειώσεις το έργο σου.

 

Μιλώντας για το σταυρό διάβασα μια φράση προ πολλών ετών που με συγκλόνισε. Έλεγε: “Από το σταυρό του κανείς δεν κατεβαίνει μόνος του. Οι άλλοι τον κατεβάζουν”. Δηλαδή όταν έχει ολοκληρώσει την πορεία και το έργο του σταυρού. Στα μάτια των άλλων θα φανεί ότι νίκησαν, ότι τα κατάφεραν να μας σταυρώσουν, να μας φιμώσουν, να μας θανατώσουν. Έτσι νόμιζαν όμως και για τον Χριστό. Απόψε θα τον δούμε σταυρωμένο μπροστά μας. Και για δείτε, όλοι ξεστρίψανε, ενάντιοι και δικοί, δικοί και γνωστοί. Όλοι φύγανε και δείτε ποιοι έμειναν δίπλα του στο σταυρό, η Μάνα του και ο αγαπημένος μαθητής του. Μια μάνα θα πομείνει στο τέλος και ένας φίλος αληθινός, που αυτά τα δυο όμως πρόσωπα είναι ικανά να κρατήσουν ένα κόσμο. κι εγώ μικρό κοπέλι αν δεν είχα μια γιαγιά να με πάρει από το χέρι δε θα ήμουν σήμερα αυτό που είμαι στην εκκλησία.

 

Μέσα στον ιστορικό αυτό Ναό είναι τοιχογραφημένες και εικόνες Ηρώων της πίστης μας. Τι σπουδαίο σχολείο είναι τούτο μόνο, η θωριά και μόνο των προσώπων για τα παιδιά μας, τι σπουδαία διδαχή. Δίπλα από τους Αγίου οι μάρτυρες μας. Γιατί ξέρουμε καλά και να το μάθουν και τα παιδιά, ότι για να στέκουμε εμείς εδώ όρθιοι και ελεύθεροι σήμερα, ορθόδοξοι, άνθρωποι έδωσαν τη ζωή και το αίμα τους. Μαρτύρησαν για το χριστό και την πίστη όπως πολύ καλά ξέρετε και κάνατε και εσείς εδώ στα Ανώγεια.

 

 

Θέλω να σας παρακαλέσω όλους να δούμε αυτή την εικόνα που είναι εδώ. Του Μυστικού δείπνου. Τον Χριστό στη μέση και τους μαθητές του γύρω. Κι έρχεται αυτή η εικόνα να γίνει ένας καθρέφτης για κάθε μια κοινωνία. Οι μαθητές του Χριστού δεν ήταν όλοι ίδιοι σαν άνθρωποι και σαν χαρακτήρες. Άλλος ήταν πιο νευρικός πιο ατίθασος, άλλος πιο ήρεμος, άλλος πιο φοβισμένος. Κι ένας από αυτούς, ο Ιούδας τους πρόδωσε. Το μήνυμα που παίρνουμε από τον Ιούδα είναι να μην είμαστε ποτέ στη ζωή μας προδότες. Να μη γίνουμε ποτέ στη φιλία μας προδότες. Να μη χρησιμοποιήσουμε ποτέ ψεύτικα φιλιά. 

 

Χάρηκα προ ημερών που είδα τη πρωτοβουλία σας εδώ στον Άι Γιώργη με το μαντολίνο και το μοιρολόι που παίξατε για τα παιδιά που έφυγαν στα Τέμπη με αυτό τον τραγικό τρόπο πριν περίπου σαράντα μέρες. Για αυτές τις 57 μανάδες που θρηνούν για τον αποχωρισμό από τα παιδιά τους. Σας συγχαίρω και σας ευχαριστώ για την ευαισθησία σας αυτή. Αυτά τα παιδιά γίνανε όλων μας παιδιά. Εύχομαι ο Θεός να τα αναπαύει και να τα έχει μάρτυρες του. Όπως και τους ανθρώπους στην Ουκρανία σε αυτό τον άδικο πόλεμο που μαίνεται ακόμη. Να αναπαύει τους νεκρούς και να δίνει δύναμη στους δικούς τους.

 

Ευχαριστώ για τα λόγια σου παπά Ανδρέα, να εύχεσαι να μην απογοητεύσω τις προσδοκίες όλων. Αλλά όλοι μαζί. Μόνος του κανείς δε πάει μακριά. Ο ένας θα βαστά τον άλλο, να πάμε όλοι μαζί παραπέρα, μαζί με το δήμαρχο τον αστυνομικό διευθυντή. Με όλους. Όπου ο καθένας τάχτηκε και όπου ο καθένας λιτανεύει και προσπαθεί να πάει μπροστά.

 

Θα πω κλείνοντας κάτι που έζησα προχθές σε μια από τις μικρότερες ενορίες της Μητρόπολης Ρεθύμνου, στην Μαρουλού, που έμεινε μάλιστα κενή καθώς εκοιμήθη ο παπά Δημήτρης πριν 40 ημέρες. Πήγα λοιπόν πρώτη φορά να στηρίξω λίγο τους ανθρώπους. Και ακούω ένα άνθρωπο με τα αυτιά μου, τι σπουδαίο πράγμα είναι η πίστη του λαού μας. Λέει λοιπόν αυτός ο άνθρωπος που τον ρωτά ο διπλανός του τι κάνει και αν είναι καλά. Και απαντά: “Οι Άγιοι μας ευλογούνται σήμερα, οι νεκροί μας μνημονεύονται με το Μητροπολίτη μας που ήρθε. Μια χαρά είμαστε δόξα σοι ο Θεός”. Με έπιασε η κουβέντα που είπε για τους αγίους και τους νεκρούς μας. Ότι ευλογούνται και μνημονεύονται σήμερα και είμαστε καλά, δεν έχουμε δικαίωμα να μην είμαστε καλά. Αυτές οι κουβέντες είναι μεγάλες και πηγάζουν από την καρδιά των ανθρώπων.

 

Σας ευχαριστώ μέσα από τη καρδιά μου που αγαπάτε την εκκλησία, κρατάτε την ιστορία και την παράδοση. Κι εσείς μικρά παιδιά να γίνετε καλύτεροι από εμάς, να κάνετε έναν πιο όμορφο τόπο. Να σας ευλογεί όλους ο Θεός.