Την Κυριακή 8 Μάϊου, θα γίνουν στην Παναγία στο Περαχώρι, τα συναπαντήματα για τον Γεώργιο Ξυλούρη ή Κίτρο, δυο χρόνια μετά το θάνατο του. Η οικογένεια του, έστειλε το παρακάτω σημείωμα στην ΑΝΩΓΗ:

Δεν θα σε ξεχάσουμε ποτέ! Η οικογένειά σου

Μπαμπά μου Γιώργη,

Ήσουν πάντα ευγενικός και καλόκαρδος άνθρωπος. Μας λείπεις πάρα πολύ και σε ζητάμε συνέχεια. Περιμένουμε να ‘ρθεις σπίτι μας, να γίνουν όλα όπως πριν. Μπορεί μπαμπά μου να μην είσαι δίπλα μας, αλλά σε έχουμε συνέχεια μέσα στην καρδιά μας και στη σκέψη μας. Μακάρι να μπορούσε ο χρόνος να γυρίσει πίσω και να ήσουν εδώ μαζί μας. Σήμερα, μπαμπά μου, είναι δυο χρόνια που δεν είσαι εδώ κοντά μας κι αυτό μας πονάει και μας στενοχωρεί πολύ. Εμείς, όμως, θα συνεχίσουμε μέχρι το τέλος, για να σε κάνουμε υπερήφανο και θα σ’ αγαπάμε, για πάντα μπαμπά μου.

Η κόρη σου, Βαγγελιώ Ξυλούρη κι ο Γιαννο – Γιώργης σου.

Δυο χρόνοι επεράσανε στον άδικο χαμό σου

Μα ΄φησες πίσω δυο βλαστούς το φως των αμαθιώ σου

Άφησες πίσω δυο παιδιά σγουρέ βασιλικέ μου

Μα έχουν καλή αναθροφή οσάν κι εσένα γιε μου

Ο πατέρας σου, σ’ αποχαιρετά με δυο μαντινάδες.

Το μοιρολόι της μάνας σου.

Δυο χρόνοι επεράσανε, υγιέ μου, και ρήμαξ’ η αυλή σου καντιφέ μου

Εκλεισε η το σπίτι σου παιδί μου, αδικοσκοτωμένο γιασεμί μου

Μα που θα πω τον πόνο μου, υγιέ μου, να με παρηγορήσουν καντιφέ μου

Που έχασα τον πρωτότοκό μου, τ΄αδικοσκοτωένο, το βοσκό μου

Όφου και δεν εξαναπέρασα, χαρά μου, το μαύρο το σοκάκι άρχοντά μου

Εκεί που σου στερήσαν, γιασεμί μου, η τη ζωή σου άδικα παιδί μου

Ηντα θα κάμω Γιώργη μου, παιδί μου και πως θα προχωρήσω μερακλή μου

Παιδί μου τη δουλειά σου, καντιφέ μου, κι άνθρωπο δεν επείραζες καλέ μου

Να ‘ρθούνε να μου πουν εδά, υγιέ μου, ένα ελάττωμά σου, ακριβέ μου

Ε χουβαρντόπαιδο, παιδί μου, περήφανο, φιλότιμο, εστημαλή μου

Γιώργη μου, τα παιδιά σου ‘δά, υγιέ μου, να τα παρηγορήσω αρχηγέ μου

Κλαίνε και σου φωνάζουνε, μπαξέ μου, πού είναι ο μπαμπάς μας ακριβέ μου

Κι ό,τι και να κάνουμε, παιδί μου, είναι μεγάλο το κενό σου εστημαλή μου

‘σαμε να ζω θα το φωνιάζω εγώ, ακριβέ μου, τ’ άδικο που σου κάμανε μπαξέ μου

Ο πόνος τση καρδιάς μου, γιασεμί μου, αιμορραγεί και τρέχει ‘δά, παιδί μου

Γιώργη μου, κουρασμένε μου, υγιέ μου, αδικοσκοτωμένε, καντιφέ μου

Και πώς ν΄ αντέξω ‘δά, καλέ μου, να προχωρήσω εγώ, αητέ μου

Νεκρό να σε δικάζουνε, βλαστέ μου, χωρίς ‘δά λόγο, Γιώργη, λυγερέ μου

Αυτά, με τελειώσανε, μπαξέ μου, και τα νοσοκομεία ‘δά, παιδί μου

Δεν είσ’ εκεί να στέκεις, μερακλή μου

Βαρύ φορτίο ‘δά, παιδί μου, έφηκες του Δημήτρη, γιασεμί μου

Και του μπαμπά σου Γιώργη, μερακλή μου, του αρρωστάρη, φως μου, γιασεμί μου

Περήφανος κι αντρόπιαστος, υγιέ μου, έφυγες, για τον Άδη ‘δά, αετέ μου

Ωσάν τα πάθη του Χριστού, παιδί μου, σταυρώσανε κι εσένα, γιασεμί μου

Μα στον παράδεισο θα ‘ν’ είσ’ εσύ, χαρά μου, γιατ’ ήσουν αψεγάδιαστος, πασά μου

Ο θιός θα ν’ είναι δίπλα σου, αετέ μου, να δώσει πίσω τ’ άδικο, μπαξέ μου…

Γιώργη μου, καλέ μου,

Δυο χρόνια περάσανε, από τον άδικο χαμό σου.

Δυο χρόνια μαυρισμένα, δυστυχισμένα, γεμάτα πόνο και θλίψη. Ποτέ κανείς μας δεν θα το πιστέψει και κανείς δεν μπορεί να την αντέξει αυτήν την απώλεια κι αυτό το κακό που μας βρήκε εκείνη,τη μαύρη νύχτα του Μάη. Ακόμα περιμένουμε ν’ ανοίξει η πόρτα και να μπεις μέσα, στο σπίτι μας. Τα παιδιά μας, σε ψάχνουν συνέχεια και ρωτάνε: “πού είναι ο μπαμπάς μας;” και “πότε θα ‘ρθει ο μπαμπάς μας;”. Αλλά κανείς μας δεν μπορεί ν’ απαντήσει. Μας δίνεις δύναμη, σε όλους, από ‘κεί πάνω. Το ξέρω και το νιώθω, Γιώργη μου. Όλοι ξέρουμε τι άνθρωπος ήσουν. Σε μεγαλώσαμε με ήθος, αρχές και φιλότιμο. Ήσουν πάντα εκεί, για όλους και προσέφερες απλόχερα βοήθεια, σε όποιον είχε ανάγκη. Η αλήθεια, Γιώργη μου, έλαμψε κι αποδόθηκε δικαιοσύνη. Μας απέδειξες, για ακόμα μια φορά κι από ‘κεί πάνω, τι άνθρωπος ήσουν. Έφυγες αντρόπιαστος κι υπερήφανος, με τ’ όνομά σου, πεντακάθαρο. Εμείς, Γιώργη μου, πάντα θα σε κάνουμε υπερήφανο και τα παιδιά μας, θα μεγαλώσουν, με ήθος, αρχές και θα είναι με το κεφάλι ψηλά κι υπερήφανα, για τον πατέρα τους. Όπως όλοι μας…

Ο θεός ν’ αναπαύσει την ψυχή σου, να μην πονάς άλλο…

Καλή αντάμωση Γιώργη μου.

Η γυναίκα σου, Κλειώ.

Ξυπνώ και ψάχνω να σε βρω, μα συναντώ σκοτάδι…

Πέρασαν κιόλας δυο χρόνια, αδελφέ μου, από τη μαύρη, μοιραία νύχτα, που σε πήραν απ’ τη ζωή, άδικα κι απάνθρωπα. Αυτή η μέρα έχει αφήσει πίσω της, μια ανεξίτηλη μαυρίλα.

Ο κόσμος, που σε ήξερε, γνωρίζει καλά πως δεν θα έβλαπτες ποτέ κανέναν. Μπορεί, ναι, να ήσουν ένας απλός βοσκός, αλλά ήσουν άντρας ταπεινός, με αρχές. Αγαπούσες το συνάνθρωπο, ήσουν ντόμπρος, έντιμος. Λάτρευες τον τόπο σου, την οικογένειά σου. Αυτές, είναι αξίες που ξεκινούν μέσ’ απ’ το σπίτι. Έτσι, περήφανα σε μεγαλώσανε. Έτσι, περήφανα άφησες και την τελευταία σου πνοή. Μ’ όλα αυτά δεν έχουμε προλάβει να σε κλάψουμε, ακριβέ μου. Ο καιρός τρέχει, μα είναι σαν να ήσουν εδώ χθες σαν… να περάσαμε μαζί γιορτές και σχόλες. Όμως, ξυπνώ απ’ τ’ όνειρο και λείπεις, Γιώργη. Δεν μπορώ να σ’ αγκαλιάσω. Λείπεις, Γιώργη μας.

Τα παιδιά σου, σ’ αναζητούν καθημερινά. Ρωτούν, πού είναι ο μπαμπάς. Θα γυρίσει ποτέ, άραγε; Προσπαθούμε όλοι πάρα πολύ, αλλά τη δική σου απώλεια κανείς δεν μπορεί μ’ αναπληρώσει. Η ζωή μας, από ‘δώ και πέρα, θα τρέχει προσπαθώντας να συνηθίσουμε, την απώλειά σου. Μα δεν συνηθίζεται… Η μάνα μας, ακόμα βάζει το πιάτο σου στο τραπέζι. Δεν ξέρω πώς το παλεύει, Γιώργη… Μάλλον, εσύ τη βοηθάς και σ΄αυτό. Όλα μπορούμε να τα πάμε πέρα. Νοσοκομεία, αρρώστιες. Όμως, τον άδικο χαμό σου, δεν τον παλεύουμε.

Θα συνεχίσουμε όλοι ενωμένοι, κάνοντάς σε περήφανο.

Θα είσαι πάντα εδώ. Θ α είσαι πάντα μαζί μας.

Μέσα στον τάφο το κορμί, πως μπαίνει δεν το νοιάζει

Ζει ο νεκρός, όταν γι’ αυτόν, κάποιος αναστενάζει

===============================================

Στη σκέψη μου και στην καρδιά, αξέχαστος θα μείνεις

Άντρας του λόγου, της τιμής και της εμπιστοσύνης

==============================================

Αν έχει ο Άδης ουρανό κι αποστροφή μεγάλη

Καλός βοσκός, όπως κι εδώ κι αητός θε να ‘σαι πάλι

Η αδελφή σου,

να γαληνεύεις ήρεμα ψυχή μου…

 -Στην μνήμη του Γιώργη Ξυλούρη, η οικογένεια του προσέφερε το ποσό των 50 ευρώ στην ΑΝΩΓΗ, για τις ανάγκες της ηλεκτρονικής μας έκδοσης. Τους ευχαριστούμε θερμά. Ας είναι ελαφρύ το χώμα που τον σκεπάζει.