Γράφει για την ΑΝΩΓΗ, η Αγάπη Χαιρέτη του Νικήτα

Πριν 100 χρόνια, σαν χθες 3 Ιουλίου 1921 (και όχι 1922 όπως καταγράφεται στην φωτογραφία), στην Κιουτάχεια της Μικράς Ασίας, σκοτώθηκε ο εικονιζόμενος εθελοντής στρατιώτης, Γεώργιος Σαρακηνού Σκουλάς.

Η αδερφή του, Πελαγία Σαρακηνού Σκουλά, έγινε η κτήτωρας στο ξωκλήσι του Αγίου Γεωργίου του εθελοντή, που γιορτάζει τα τελευταία 30 χρόνια, στην τοποθεσία “Ψιμομίτατο” των Σκουλάδων. Είχε την επιθυμία να γίνει το ξωκλήσι, στην μάντρα του πατέρα τους, για να είναι αφορμή να σμίγουνε οι συγγενείς και οι φίλοι.

Με αφορμή τον Άγιο Γεώργιο τον εθελοντή, αν μεταφερθούμε νοερά πριν 100 χρόνια, ο εθελοντισμός σαν προσφορά προς την κοινωνία, ήταν και πράξη αγάπης προς την πατρίδα, υπηρετώντας την και μάλιστα έτοιμος να θυσιάσεις την ζωή σου. Μνημειώδεις είναι οι καταγραφές και ο αντίστοιχος εθελοντισμός του Οδυσσέα Ελύτη στα βουνά της Αλβανίας.

Σήμερα, αναστοχαστικά με τις πολλές μεταβαλλόμενες κοινωνικές συνθήκες, που μας απομακρύνουν κοινωνικά και προσωπικά, μήπως ο αληθινός εθελοντισμός και η ανιδιοτελής προσφορά και αλληλεγγύη, πρέπει να αποτελέσουν νέο εφαλτήριο;