*Του Γιώργη Μπαγκέρη

 “Ανάμνηση”

Όταν γνωρίζεις ανθρώπους πλέον των 30 χρόνων, χαίρεσαι ειλικρινά όταν κάνουν το βήμα παραπάνω, νιώθεις περηφάνια όταν τους θεωρείς και σε θεωρούν φίλο, καθώς ανοίγουν την ψυχή και τους ορίζοντες τους και δίνουν τα εσώψυχα τους στο κοινό, ανοικτοί σε κάθε κριτική.

Θα ήθελα να ευχαριστήσω θερμά το Μανόλη Νταγιαντά που με την ζεστή του αφιέρωση μου έστειλε το βιβλίο του “Θα Ξαναγίνει” (σ.σ Μανόλη το περασμένο έτος μου το έστειλες, προχθές εδέησε να μου το δώσει η λατρευτή μου αδερφή Βάλια, που το είχε ξεχασμένο σε ένα πίσω κάθισμα αυτοκινήτου! ).

Κάλλιο αργά παρά ποτέ όμως. Το είχα διαβάσει στις σημειώσεις που μου έδωσες πριν δημοσιευθεί, στη διάρκεια της συνέντευξης μας τον Νοέμβριο, αλλά όπως και να το κάνουμε η μυρωδιά του τυπωμένου χαρτιού δεν συγκρίνεται με καμία (σ.σ βγήκε ο δημοσιογράφος από μέσα μου!).

Γνωρίζοντας σε δεν περίμενα κάτι λιγότερο, από μια ευαίσθητη ποίηση, με αγάπη για τους ανθρώπους, με έρωτα, πάθος, συναίσθημα αλλά και λογική, μια ποίηση που όταν χρειάζεται γίνεται μια ισχυρή καταγγελία για όσα δεν τολμάμε, και ανυπόμονη για το μέλλον, για όσα θα πρέπει να κάνουμε. Αν και η αγάπη “Βλασταίνει με τον ενεστώτα”. Θα τα κάνουμε και θα ξαναγίνει

Κλείνω με το προσωπικό μου αγαπημένο ποίημα. Την “Ανάμνηση” καθώς όσο και να μου αρέσει ο Ενεστώτας και ο Εξακολουθητικός Μέλλοντας, είμαι στο συναίσθημα του Παρατατικού για κάτι που γινόταν χθες για πολύ ώρα και που θα ήθελα “Να Ξαναγίνει”.

Ανάμνηση:

“Οι βόμβες μακρινός αχός, τυμπάνων ράγισμα, μνήμης λαλιά μακρινή,

οι σκαλίδες του χρόνου, έσκαβαν πάνω σου,

τώρα μπορείς να μιλήσεις για τη γεύση των ανέμων που πέρασαν,

για τους αλαλαγμούς των κυμάτων που ξεμακραίνουν,

για τους θανάτους, τις ερινύες τους έρωτες.

Να ξεφύγεις από τους δρόμους που σε κυκλώνουν,

για να πεις για τα φανάρια τους,

για τις σπασμένες ρεκλάμες που σέρνονται στις άκρες τους,

τις γυμνές πατούσες που τους περπάτησαν.

Για το κορίτσι στη στάση που πηγαίνει πίσω και μπρος σε μια αναμονή,

αρχαία, πικρή και αθάνατη.

Πρέπει να έχει γίνει ανάμνηση,

για να σε πνίξει η μυρωδιά των μαλλιών της.”

Φίλε καλοτάξιδο, στις θάλασσες του Καββαδία και τις κοιλάδες του Εγγονόπουλου.

*Ένα άρθρο με αφορμή την επίσημη κυκλοφορία της πρώτης ποιητικής συλλογής του Μανόλη Νταγιαντά, προέδρου του Σκακιστικού Ομίλου Ανωγείων, με τίτλο: “Θα Ξαναγίνει”

htthttps://www.govostis.gr/product/3214/tha-xanaginei.html?fbclid=IwAR1pbdlo2JR5b1Y-5qvnoy1p60TEPhQybmy1EDZU4MCU5ZkkAkpnsMsCHywps://www.govostis.gr/product/3214/tha-xanaginei.html…