Την Κυριακή 8 Νοεμβρίου θα τελεστεί στον Ιερό Ναό του Αγίου Γεωργίου, το σαρανταήμερο μνημόσυνο, για την ανάπαυση της ψυχής της Καλλιόπης Μπαγκέρη που “έφυγε” από τη ζωή σε ηλικία 73 ετών στις 4 του περασμένου Οκτωβρίου. Η οικογένεια της θα ανάψει  ένα κερί στη μνήμη της για  μια αυθεντική γυναίκα των Ανωγείων, που έζησε σε δύσκολα χρόνια, πάλεψε και έφτιαξε μια όμορφη οικογένεια με τον σύντροφο της ζωής της Χαράλαμπο, αλλά η μοίρα της επιφύλασσε ένα άδικο τέλος, κρατώντας την ακίνητη στο κρεββάτι και με πολλά προβλήματα υγείας για περισσότερα από δέκα πέντε χρόνια.

Αυτή την αδικία και αυτόν τον πόνο ψυχής, είχε στο μυαλό του ο μαντιναδολόγος Αριστείδης Χαιρέτης ή Γυαλάφτης, όταν αποχαιρέτησε την γειτόνισσα του Καλλιόπη με μια συγκινητική μαντινάδα στην εκκλησία του Αί Γιώργη στο Μεϊντάνι:

“Είχες ένα παράπονο στη μοίρα ανάλεμα τη,

γιατί εκείνη σ’ είχενε, στου πόνου το κρεββάτι…”

Αυτό το παράπονο είχε η Καλλιόπη, αλλά η δύναμη της ψυχής της δεν της επέτρεπε να το εκφράσει δυνατά με τα λόγια της και μπροστά στα παιδιά της, φαινόταν όμως στα μάτια της, ακουγόταν σαν ένας εκκωφαντικός θρήνος από τα βάθη της ψυχής της, που τόσο πολύ είχε ταλαιπωρηθεί μαζί με το σώμα της. Αν ο θάνατος ξεκουράζει ψυχές και σώματα, και σμίγει ξανά αγαπημένα πρόσωπα, τότε μόνο ίσως η Καλλιόπη να έχει βρει πλέον την ηρεμία και τη γαλήνη  που τόσο της έλειψε όλα αυτά τα δεκαπέντε χρόνια που ήταν στο κρεββάτι βρισκόμενη πια στο πλάι του συζύγου της Χαραλάμπη που είχε χάσει τόσο πρόωρα πριν από 27 ολόκληρα χρόνια.

Η Καλλιόπη γεννήθηκε στις 17 Νοεμβρίου 1947, και ήταν κόρη του Νικολάου και της Ελένης Ξημέρη. Ήταν το τέταρτο στη σειρά παιδί της οικογένειας, μετά την Περσεφόνη, τον Βασίλη και τον Γιάννη, ενώ ακολούθησαν αργότερα και άλλα δυο, η Μαρίκα και ο Θανάσης. Γεννήθηκε πάνω στα αποκαΐδια των Ανωγείων, τρία χρόνια μετά το Ολοκαύτωμα, τον ξεριζωμό που έζησαν οι γονείς της, που επέστρεψαν το 1945 στον τόπο τους, έχτισαν το φτωχικό τους σπίτι πάνω στις στάχτες και ξεκίνησαν την μάχη για επιβίωση όπως όλοι οι Ανωγειανοί της τότε εποχής.

Έξι παιδιά, φτώχεια, αλλά και πολύ αγάπη ήταν το κύριο συστατικό που μεγάλωσε εκείνη την γενιά των Ανωγειανών και ανέθρεψε και την Καλλιόπη, δίνοντας της τα απαραίτητα εφόδια για να αντιμετωπίσει τη ζωή και τις δυσκολίες της: Την δύναμη της ψυχής, το σθένος, αλλά και τη δύναμη του σώματος που βοηθούσε στις αγροτικές εργασίες της οικογένειας.

Το 1969, σε ηλικία 22 ετών παντρεύτηκε τον αγαπημένο της Χαράλαμπο Μπαγκέρη (του Χαρή) και μαζί ξεκίνησαν τα δικά τους όνειρα για μια μεγάλη και ευτυχισμένη οικογένεια. Γρήγορα ήρθαν τρία παιδιά, οι κόρες τους Βαγγελιώ, Μαρία και Ελένη που την έκαναν μια ευτυχισμένη μητέρα, αλλά οι δυσκολίες και τα οικονομικά προβλήματα θα έθεταν και άλλα εμπόδια στην ήδη δύσκολη ζωή της. Ο σύζυγος της έχοντας και πριν θητεύσει στα καράβια, θα αποφασίσει και πάλι να φύγει για την θάλασσα για να μεγαλώσει την οικογένεια του χωρίς να της λείψει τίποτα. Τα λίγα χρόνια που ήταν ο αρχικός σχεδιασμός του, θα γίνουν τελικά μια ολόκληρη ζωή καθώς θα παραμείνει στα καράβια μέχρι τις αρχές του 1990, και η Καλλιόπη πίσω, μεγάλωσε σαν μάνα και πατέρας τρεις κόρες, αποδίδοντας με τον πιο εύγλωττο τρόπο τον ορισμό της ηρωίδας Ανωγειανής Μάνας.

Αλλά η μοίρα θα είχε και νέα σχέδια για το μέλλον της, αρνητικά και με πολύ πόνο. Μόλις τρία χρόνια είχε δίπλα της το σύζυγο της, που είχε σταματήσει από τα καράβια και είχε ανοίξει ένα μικρό μαγαζί με ηλεκτρονικά παιχνίδια για τη νεολαία δίπλα από το καφενείο του Βασίλη Βρέντζου. Εκεί σε μια καρέκλα τον βρήκε ο θάνατος τον Χαραλάμπη Μπαγκέρη στις 13 Ιούνη του 1993, μόλις στα 60 του χρόνια, αφήνοντας μια μόνιμη θλίψη και ένα διαρκές πένθος στη ζωή της Καλλιόπης που κράτησε μέχρι και το δικό της τέλος.

Αυτή η μοίρα πολλές φορές εμφανίζεται άδικη, χτυπά ανελέητα συγκεκριμένους ανθρώπους σε όλο το βίο τους, σαν ένα στοίχημα να έχει βάλει και να θέλει να το κερδίσει ετσιθελικά. Και αντιστέκεται ο άνθρωπος και ξαναχτυπάει η μοίρα με μεγαλύτερη ορμή. Μα δεν σπάει ο άνθρωπος όταν έχει τα εφόδια από μικρός που ανάφερα και πριν. Την αγάπη, την ψυχική δύναμη, το σθένος ψυχής. Την λύγισε την Καλλιόπη η μοίρα. Αλλά δεν την έσπασε ποτέ. Μόνο στο τέλος που την ξεκούρασε. Αφήνοντας όμως πίσω την παρακαταθήκη της, μια μεγάλη σειρά από παιδιά και εγγόνια, αξιοσέβαστα μέλη της Ανωγειανής κοινωνίας, που θα ακολουθούν την περπατησιά της και θα την καταστήσουν αθάνατη. Έτσι χάνει η μοίρα το δικό της στοίχημα.

Καλό ταξίδι θεία Καλλιόπη. Χαιρετίσματα σε όλους. Και είναι πολλοί…

Του Γιώργη Μπαγκέρη

-Η ΑΝΩΓΗ θα ήθελε να ευχαριστήσει θερμά τους κάτωθι για την προσφορά χρηματικών ποσών στη μνήμη της Καλλιόπης Μπαγκέρη, χρήματα που επιθυμούν να διατεθούν για τις ανάγκες της ηλεκτρονικής μας έκδοσης, καθώς και του Εργαστηρίου Γνώσης της ενορίας του Αγίου Γεωργίου και των δωρεάν φροντιστηρίων που γίνονται στον χώρο:

 -Τα παιδιά και τα εγγόνια της προσέφεραν το ποσό των 100 ευρώ.

-Η αδερφή της Μαρία Ξημέρη προσέφερε το ποσό των 150 ευρώ.

-Ένας καλός φίλος και συγγενής της προσέφερε το ποσό των 50 ευρώ, χωρίς να θέλει να γνωστοποιήσουμε το όνομα του.

 Τους ευχαριστούμε όλους θερμά. Ας είναι ελαφρύ το χώμα των Ανωγείων που την σκεπάζει.