Έστω και με καθυστέρηση η Άνοιξη φαίνεται πως μπήκε για τα καλά στα Ανώγεια με το χωριό να αφήνει πίσω του ένα από τους δυσκολότερους χειμώνες των τελευταίων ετών.

Την υποδεχόμαστε και εμείς με ένα ποίημα του φίλου και αναγνώστη μας Λουκά Σμπώκου του Ατζαρομάνωλα.

” Η Άνοιξη ‘

 Εντάκαρε ‘νε ο κακός χειμώνας και μισεύγει

και του βοριά τα σύννεφα πιάνει και τα στερεύγει.

Γιατί έρχεται η Άνοιξη στα χρώματα ντυμένη,

σαν τη καλή τη κοπελιά όντε σαστεί και βγαίνει.

Λουσμένη με τ’ αρώματα του έρωντα γυρίζει.

Και με ελπίδες την καρδιά τ’ ανθρώπου να γεμίζει.

Κι όπου περάσει και διαβεί ανθίζουν τα λουλούδια

και τα πουλιά χαρούμενα να κελαηδούν τραγούδια.

Λιώνουν τα χιόνια στσι κορφές τσιμογελά η πλάση,

κι ένα ερωτικό σκοπό η φύση έχει πιάσει.

Βγαίνει κι ο ήλιος γελαστός στον ουρανό σεργιάνι,

και του χειμώνα τσι πληγές ξανοίγει πως θα γιάνει.

Και χαίρεσαι να τη θωρείς την ομορφιά τη τόση,

όπου ο Θιός απλόχερα τ’ ανθρώπου έχει δώσει.