Μια φωτογραφία από ένα γάμο στα Ανώγεια το 1966 αλιεύσαμε από το ίντερνετ με τη βοήθεια της Ζαχαρένιας Σκουλά , μέσα από τη σελίδα ”Ιχνηλατώντας τις ρίζες της ελληνικής παράδοσης”.

Ο γαμπρός οδηγείτε από τον πατέρα του και τους υπόλοιπους συγγενείς του στην εκκλησία ντυμένος με μια κρητική παραδοσιακή στολή. Δυστυχώς παρά τις προσπάθειες δεν καταφέραμε να αναγνωρίσουμε τους εικονιζόμενους, ίσως αυτό το καταφέρουν οι αναγνώστες της ”Α” με τη σημερινή δημοσίευση. Οι περισσότερες απόψεις πάντως συγκλίνουν σε γάμο της οικογένειας Μανουρά στο Μετόχι.

Στην ιστοσελίδα  που δημοσιεύτηκε αναφέρονται τα εξής:

«Ο γαμπρός οδηγείται στην εκκλησία.
Ανώγεια Κρήτης 1966
Φωτογραφικό Αρχείο Κέντρου Ερεύνης της Ελληνικής Λαογραφίας της Ακαδημίας Αθηνών.
Τα ψωμιά του γάμου είχαν ιδιαίτερη σημασία για την ευτυχία των μελλόνυμφων «…για ένα καλορίζικο γάμο» και η προετοιμασία τους ήταν τελετουργική. Σε πολλές περιοχές τα προσκλητήρια του γάμου, το δώρο του κουμπάρου, του παπά, τα κεράσματα των
προσκεκλημένων και οι μπομπονιέρες ήταν ψωμιά. Σε άλλες περιοχές ο γαμπρός έδινε ένα ψωμί για να πάρει τη νύφη από την οικογένειά της, ψωμί κρεμούσαν στο φλάμπουρο (τη σημαία) του γάμου και ένα ψωμί έσπαγε η νύφη στο καινούργιο της σπίτι για να ευτυχίσει το ζευγάρι.
Πολλά είναι τα δίστιχα που τραγουδούν οι γυναίκες στη χρονοβόρα προετοιμασία των ζυμωτών του γάμου, που μπορεί να διαρκέσει τρεις ολόκληρες μέρες, όπως στην Κάρπαθο:
…Νύμφη μου καλονύμφη μου το πρώτο ζυμωτό σου,
ζάχαρη να τ’αλεύρια σου τσαι μέλι το νερό σου…
….Πλάστε κοπέλες όμορφα τω κουλουργιώ τις κλώνους
Και (δ)ώτε εθκές στ’αντρό(γ)υνο,να ζήσει χίλιους χρόνους…
Τα ψωμιά του γάμου έχουν ειδικό διάκοσμο με σύμβολα που διώχνουν το κακό και φέρνουν τύχη στο ζευγάρι, όπως ρόδια, φίδια, κυπαρίσσια, σταφύλια, σταυρούς, πουλιά, στεφάνια με λουλούδια…»

Πηγή: Λουϊζα Καραπιδάκη
Από την έκδοση της Ευρωπαϊκής Ακαδημίας για τη Βιώσιμη Αγροτική Ανάπτυξη